Nie zliczę ile razy napisałam 'jest okey', będąc w totalnej rozsypce, ścierając łzy, leżąc na ziemi i modląc się o ostatni oddech. Robiłam to tak wiele razy , że w końcu stała się to jedyna odpowiedź, na którą było mnie stać. Bo tak było łatwiej.
" Nie chcę martwić innych.", "Zaczną się pytać.", " Będą chcieli pomóc.", "Nie zrozumieją."
Przestańmy. Po prostu przestańmy.
Te dwa słowa, które rzekomo mają odzwierciedlać to, co czujemy,....one niszczą. One po prostu niszczą, bo wiem, że to w nas siedzi, to siedzi coraz głębiej z każdym pieprzonym 'jest dobrze'! Chciałabym żeby tak było, naprawdę cholernie bym chciała, ale tak nie jest! Czy naprawdę to jest warte tego wszystkiego? Czy naprawdę zamykamy nasze uczucia w tych dwóch słowach? To, co czujemy należy do nas, to właśnie te uczucia tworzą nas w danej chwili, więc.. czemu?
Proszę. Ten jeden raz, powiedzcie, że'jest źle'. Jeśli..
Nie znajdą słów? - okey, trudno.
Będą się martwić? - a czy to my zawsze musimy?
Zaczną dopytywać? - wyrzućmy to z siebie, albo.. uniknijmy odpowiedzi.
Nie zrozumieją ? - na pewno chcą, starają się, więc.. nie wińmy ich za to, bo czy ktoś wogóle jest w stanie zrozumieć o nas coś więcej niż my sami? Przecież większość z nas nie potrafi do końca zrozumieć nawet samego siebie..
Pamiętaj, że to, co czujesz jest ważne. W tej chwili jest to dla mnie cholernie ważne i proszę Cię: W takich momentach miej po prostu dumę, siłę i powiedz to co czujesz.
