#birkalbivarmis

[birkalbivarmis]

tam vazgeçmişken, umutlarımın dibini sıyırmışken neden geri döndün? neden hayatımı hayatın gibi tepetaklak ettin? git de diyemem ki sana? ben sana hiç bişey diyemem ki doğukan. ancak bakarım, ama en güzel ben bakarım.

[birkalbivarmis]

günden güne bende olan sevgini kaybetmemek için ne savaşlar verdiğim hakkında inan zerre kadar bir fikrin yok.

[birkalbivarmis]

utanmak, ağlamak, gülmek, umutlanmak, sevmek ve tabi ki en çok sevilmek. doğadaki tüm duygular en çok sana yakışır, senin üstüne tam oturur. ne bir beden az, ne de fazla. 

[birkalbivarmis]

anlasana sen benim hiç iyileşmeyen yanımsın, yaramsın .

[birkalbivarmis]

çocuk iki kulağını da dışarıdan gelen hakaretlere kapattı minik elleriyle. çattı kaşlarını, çatabildiği kadar.

“şuan çığlık atsam kaç kişi benim delirdiğimi düşünür?” diye geçirdi aklından.

sonra arkasını dönüp ıslık çala çala gitti. onun için her şey sahneydi. aklına annesinin herkesten sakladığı yastık altı ilaçlar geldi. eve koştu. çocuk yine sahnedeydi.

çocuk sahneden hiç inmedi.

[birkalbivarmis]

ben sana o gece şiir okudum, “annem ölürse bana sarıl” dedim. benim annem çok kez öldü, neden bana sarılmadın?

[birkalbivarmis]

‘odamda hayalin saklı, bak’

[birkalbivarmis]

"sokağına geldim işte. yakarım da burayı. bana tek bir cevap ver, beni neden sevmedin?"