✩
seen from United States

seen from Saudi Arabia
seen from China
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from China

seen from United States

seen from United States

seen from Australia
seen from Algeria
seen from United States

seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from Canada

seen from United States

seen from South Africa

seen from United States
seen from United States
✩
Ve kaç gündür okuduğum, izlediğim haberler öyle sinirlendiriyor, öyle yakıyor ki yüreğimi. Allah aşkına kitaplar, filmler veya oyunlar değil konu. Asıl konu çocukların sosyal çürümesi ve ailelerin bilinçsiz çocuk yetiştirmesi. Yok her gün telefonunu kontrol edeyim, yok elinden tableti alayım, yok odasında oturmasın bizimle dursun.
Çocukların, gençlerin elinden oyunları, filmleri veyahut sevdiği her şeyi alırsanız ne yapsın? Dışarı çıksın, gezsin desek öğrenci parasıyla gezilecek hâli mi kaldı? Ki hadi parası var o çocuğun başına bu ülkede dışarda bir şey gelmeyeceğinim garantisi var mı? Çalışan insanlar bile o parayla geçinemezken bir de öğrenci cebiyle gezmeyi düşünün? Yasakladıkca çürütüyorsunuz o çocukları. Yasak ihmali getirir, sınır ve ceza korur. Sizin geçmiş suçlulara vermediğiniz o cezalar bugünün suçlularını doğuruyor. Film veya oyunları yasaklayacağınıza oturun biz nerede hata yaptık diye düşünün. Bu gençlik hem bilinçsiz ebeveyn hem de ceza almayan suçluların kurbanı. Çok sıkmak da çok serbest bırakmak da çocuğun kişiliğini, psikolojisini olumsuz etkiler sınırı korumazsanız yetiştirdiğiniz çocuklar bugün tanıyamadığınız o insanlara dönüşür. Ailelerin bu konuda çok fazla yükü var evet çünkü o çocuğu dünyaya getirmeyi onlar düşündü.
Kimlerle konusuyor diye telefonu elinden almak yerine o esirgediğiniz sevgiyi çocuğunuza gösterin ve çocuğun size güvenmesini sağlayın. Özellikle 2-8 yaş arası cocuklara sahip insanlar bu konuda pay çıkarmalı kendinden çünkü o yaşlarda çocuğun ileride yapacakları, kişiliği sizden şekillenir. Ailesi ne yaparsa aynısını ekran görüntüsü gibi kopyalar. Bu yüzden dikkat edin çocuğunuz sizden bir şey saklamayacak kadar güvensin size. Ne yanlış, ne doğru? Ne iyi, ne kötü? Bunların hepsini öğretecek kişiler varsa bu da ebeveynlerdir. Eğitim önce ailede sonra okulda başlar.
Dilerim ki bu acı günler bir daha yaşanmaz o çocukların ailelerine Allah'tan rahmet ve sabır diliyorum evlat acısı her şeyden öte bir acıdır hiç bir şeye benzemez bu yüzden umarım kalplerinde yanan o ateş biraz da olsun söner iyi olurlar.
Bir erkeğin kalbi fesat, habis bir şeydir, Meryem. Bir ananın rahmine hiç benzemez. Kanamaz, sana yer açmak için genişlemez.
Bu arada söylemeden geçemeyeceğim bazı insanlar kendi mutsuz başarısız iğrenç hayatlarının hıncını sizden çıkarmak için boş konuşur onları takmayın bırakın enerjinizi sömürmeye çalışsınlar başaramayacaklar.
Viva La Vida
Hesabımı etiketim yapcam sanırım