#domateslipilav

[sayendeiyiyim]

Acıdan titreyen ellerimin hesabını nasıl vereceksin bilmiyorum.

[haydipisirelim]

Domatesli pilav hazırlaması, pişirmesi çok kolay bir pilav tarifi. Denemediyseniz mutlaka tarifime bir göz atın bence.

Tarif için : Domatesli Pilav Tarifi

[sihirlitariflernet-blog]

Lezzetleri sihirlerinde saklı domatesli pilav ve ızgara tadında tavuk şiş

[domateslipilav]

önce kendini sevmek lazım hep

önce kendini sevmek lazım hep

En en önce yapman gereken bu. Ne ona ne buna, ne onu ne öbürünü dışarıyı sevmeye vaktin hiçbir zaman olmayacak sen kendini sevmedikçe. Sen kendini karşılaştırdıkça o yolda sağına soluna bakmaktan ilerleyemeyeceksin biliyorsun değil mi? Sadece önüne baktığında adımını doğru atacaksın belki de... Doğru adım ne demek? Sadece doğru mu olmalı adımlar.. Ne ileri ne geri götüren o duraklama döneminin sessiz anlamsızlığı içinde geçen zamanın uzaktan seyircileri oluruz sadece. En önce yapman gereken neydi? Sadece ilk kendini sevmek kendinle barışmak...

lip 

[domateslipilav]

tek bir hayat var

Bu akşam keyifli bir rakı masasında şöyle denildi: ” Bazı şeyleri çok fazla önemsediğinizi düşünüyorum. Tek bir hayat var.”

Uyuyamıyorum. Kafam çorba gibi düşüncelerden… Sahi bazı şeyleri gerektiğinden fazla mı önemsiyoruz? Gerektiğinden fazla mı ciddi görüyoruz?

Hayat akıp giderken öyle dallara sıkı sıkıya tutunmuşuz ki adeta çılgın bir nehrin ortasında gibi. O dallardan başka tutunacak bir şey yok kendi kendimize yüzemezmişiz gibi ya da ne bileyim akıntıya bırakamazmışız gibi.

Bugün bakıyorum; mutsuz işler, mutsuz ilişkiler, mutsuz okunan okullar. Şikayetler… Anlam aramalar…Bir sürü zorunlulukların içinde çılgınca aranan tutunacak dallar. Stressiz bile olsa stresle adeta şarj olan insanlar. Gencecikken fazlasıyla gözünde büyütülen kariyer manzaraları: “isimler” evet isimsiz isimler ki markalar ve  performanslar ve başarı tabloları hep istediğimiz.

Ya başaramazsak korkusu her gün her gece kemiren. Ya mükemmel olmazsa bu iş, bu ilişki, bu seçim, bu yol ki adım atmaya başladığım?

 Hangimizde yok? Sorularla donatılan insanlar işte.

Sahi bazı şeyleri çok mu fazla önemsiyoruz? Gereğinden fazla.

  lip

[domateslipilav]

sahiden kim güçlü?

Neye isyan  edebiliriz? İsyan ediyoruz da ne oluyor?

Bir an geliyor ve sen ne dersen de; sen ne yaparsan yap senin sözün sözsüz kalıyor. Kelimelerin havada tane tane uçuştuklarını görüyorum. Hayat orada sana dur diyor: DUR ve bekle... Yapabileceğin  bir şey yok! Karar vereceğin bir seçenek. Tek seçenek bu ise şu anda yapacak ne kalır? Söyle isyan neyi durdurur?

Gideni elinden çeker de tutar mı? Zamanı geriye sarar mı? Onun gelmesini engeller mi? İsyan mı durdurur hayat mı?

Kim güçlü söyle...

  lip

[domateslipilav]

Kendi başına olduğun zamanın değerini bildiğin her saniye aslında kendine verdiğin bir ödül. Boş duvara bakarken ve dolu bir Nutella'yı kaşıklarken, küçük bir odada otururken, kocaman bir şehirde kaybolurken, doğru insanlarla vakit geçirirken, yanlış zamanlarda yürürken, kahkahalarla gülerken, hıçkırıklarla ağlarken, susarken.

Kalabalığın renkli çorbasının içinde adım atan her ayağın peşinde pusulasız bir izci gibi yürürken ve ya yalnızlığınla el ele karda iz bırakırken.

Farkındaysan ki "oradasın", sen ORADASIN. Önemli olan da sadece bu. 

  lip

[domateslipilav]

zamanın hangisiyiz?

Zamanın emin insanları, kendinden,

zamanın emin olamayanları, kendinden,

mutluluğu varılmış bir istasyon olarak gören zamanın emin insanları,

ya da hep gidilecek taşlı yollar ama bazen küçük ama bazen büyük,

minik hazların peşinden gülümseyerek, düşünmeden, simli süpürgesiyle koşuşturan

gözleri parlayarak hedefe odaklı; ama hedefin ne olduğunu 10. saniyesinde unutan, minik kendinden emin olamayan, küçük bir kuş tüyü kadar hafif, hızlı uçabilen oradan oraya. Ama çok da korkak, ıslanıp bir yere yapışan...

biz hangisiyiz?

lip