#eerste dag

[dutchjan]

25-12-2025

[elisabethsfavorieten]

De eerste dag van mijn LIO-stage

De eerste dag van mijn LIO-stage

De kerstvakantie is al weer bijna voorbij. Niet voor mij. Ik ben woensdag al begonnen met werken. Maar voor de schoolkinderen is het maandag weer school. De eerste schooldag van het nieuwe jaar. Josina deelt vandaag met jou de eerste dag van haar LIO-stage. Benieuwd hoe haar dag eruit zag en hoe ze die dag ervaren heeft? Lees dan snel verder! (more…)

View On WordPress

[moppentop]

Thuis van zijn eerste dag op school Een kind komt thuis van zijn eerste dag op school. Zijn moeder vraagt: "En, wat heb je vandaag geleerd?" Het kind antwoordt: "Niet genoeg, want ik moet er morgen weer naartoe."

[my-diary-and-my-stories-blog]

Je lieve ogen, je lieve lach, daarmee heb je me betoverd vanaf de eerste dag…

[dimmind]

Dag van een helpdeskmedewerker #1 De eerste dag.

Wat kan je verwachten op een helpdesk? Dit jaar ben ik begonnen op de technische afdeling van een Nederlandse provider en dit is iets wat ik mij nooit heb afgevraagd. Ik wist niet wat ik hier van kon verwachten en gooide mezelf in het diepe zonder technische achtergrond en bel ervaring. Toch werd ik zowaar aangenomen en kwam ik al snel in een training groep terecht. Hier leerde ik alle technische onderdelen die je op de technische helpdesk van een provider mag verwachten; Televisie techniek, telefonie en internet. Deze training ging mij beter af dan ik had verwacht. Buiten wat spartel momenten op het einde van de training na heb ik er geen stres aan overgehouden. 

De eerste dag bellen was gelijk al een ramp. Té zenuwachtig kom ik uiteindelijk aan op de vloer. Hier log ik in met de hulp van de floorwalker, dit hebben we namelijk niet geleerd o.0, en ik pakte om 9 uur mijn eerste call aan. “Goede morgen! Welkom bij kabelNL, u spreekt met Dimmind. Waarmee kan ik u van dienst zijn?” Dat ging best goed dacht ik toen. De klant stelt zich voor en geeft zijn probleem aan: blokjes in het beeld. Ah! Dit weet ik, hier heb ik inmiddels een week training over gehad dus dit moet te doen zijn. Klant begint gelijk over waardes te praten waar ik nog nooit over gehoord heb. De klant merkt mijn onkunde en zegt dat hij wel iemand anders er bij haalt en hangt op. Ik kon wel janken.. Daar zat ik dan; om me heen te kijken. Wat moet ik nu voor log achterlaten? Ik heb niet eens zijn gegevens.

Een dag of 3 later kreeg ik een oudere vrouw aan de telefoon die wat traagjes klonk. Dit kan, soms hebben mensen gewoon een trage stem. Hoeft niet gelijk “onbehandelbaar” te zijn dacht ik. Om een lang verhaal kort te maken. Haar tv stond op het verkeerde input kanaal waardoor ze geen digitale tv kon kijken. De zo gejubelde “source”, “input”, “AV” en “het beeldscherm met een pijltje er in” knopje kon deze persoon gewoon niet op haar afstandsbediening vinden. Na 20 minuten vroeg ik haar iemand er bij te halen of met de leverancier van de TV te bellen. Ze wilde niet bellen en er kon pas iemand in de avond langs komen. Ik vertelde dat ik helaas niks kan doen als we het knopje niet kunnen vinden. Ze barste in huilen uit en hing op. Lekker bezig Dimmind!

Dagen later werd ik wakker met hoofdpijn en wilde ik het al opgeven. Ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb want vermaak me verder prima op de vloer en ondanks het salaris is het best een prima baan.

De rest ging allemaal wel redelijk goed. Lange gesprekken en omwegen daargelaten. Ik werk er nu al een tijdje en heb het een en ander meegemaakt wat het delen waard is. Uiteraard zal dit binnen de regels en privacy voorwaarden gelden van bedrijven en klanten en ga ik alles anoniem behandelen.

Lijkt het je leuk of interessant om te weten hoe het gaat op de technische helpdesk van een kabel bedrijf? Volg dan mijn blog en je zal versteld staan van de gesprekken en gebeurtenissen aan de telefoon. Ik ga proberen deze blog zo vaak mogelijk bij te werken met het liefst elke dag of week een nieuw verhaal.

Voor nu in iedergeval bedankt voor het lezen

- Dimmind

[mitchel999]

De eerste dag op MOTA was vreselijk... Omdat er nu namelijk 5 minuten minder zijn bij de pauzes én ik moet nu tot 3 uur, dus ook nog eens een halfuur meer :( In totaal moet ik nu dus elke dag 40 minuten meer op MOTA! :(

Maar MOTA zelf kan daar niks aan doen. Ze zeiden ook dat zelfs de leraren tegen de langere tijd waren. Het ligt dus weer eens aan de overheid...

[marcelwijnen]

Mijn eerste dag - BovenIJ ziekenhuis Amsterdam

[goeierijst]

First day..

Het vliegtuig van London naar Mumbai was zo leeg (bijna privé) als de straten om half 3 s'nachts onderweg naar ons hotel. Toch val je niet in slaap op de achterbank. Want zelfs al zijn er maar een paar auto's op de weg, in het verkeer hier moet je karakter tonen om te overleven. Zit je in een voertuig dan toeter je als een gek, rijd je met een 3 meter lange kruiwagen voor je uit dan schreeuw je. En wil je daar als voetganger tussenkomen dan kijk je de chauffeurs moedig en recht in hun ogen aan en GA je gewoon! Alles lijkt tegenovergesteld: als ze willen dat je komt zeggen ze: "ksssssstt". Als ze "ja" bedoelen schudden ze "nee" En niet de vrouwen, maar de mannen lopen hier hand in hand over straat. Zelfs scheepsrechten verschillen met de Nederlandse: Als ze je de "eerste drie keer" nog niet hebben kunnen overtuigen om een hughe trommel of ballon te kopen, proberen ze het zéker nog een keer of drie. Geweldig! Ik merk wel dat mijn mannelijke instincten naar boven komen hier. Bijna vanzelf loop ik met een rechte rug, schouders naar achteren, borst naar voren, kin een tikkie omhoog, "beard in the wind"(wel met een brede grijns, hor ;) Maar ik denk dat elke jongen die hier met zijn vriendin (wife) komt dat heeft. Ik hoop nog een keer te kunnen filmen HOE VEEL bekijks dit meisje hier heeft. Gewoon constant! Van iedereen! Prachtig! Het is wel grappig om te zien hoe "de verlegen mannen", proberen ongezien een foto van lot te maken en dan vervolgens zelf schrikken van het geluidje van hun camera. En het valt ook niet op hoe lang ze met de "zoom" knop bezig zijn, als ze dan toch netjes vragen samen met haar op de foto te mogen... Haha! Je ziet overal ZO ontiegelijk veel dat je hersenen gewoon alle info blokkeren om niet op hol te slaan. Toen ik me na een uur over een mega grote markt te hebben gelopen, afvroeg wat ik nou eigenlijk had gezien, kon ik me maar weinig concreets herinneren. Ja: drukte... Maar na wat oefening en steeds proberen je heel even te concentreren op één ding ging er een wereld voor me open! Ik stop al, ik stop al! Ik weet dat jullie een stuk of 10 andere blogs bij moeten houden! Sorry voor het jaloers maken, ik zal niet te veel foto's bijvoegen ;) Aal-x