Delroba, delneşin, şirin eda, nazenin Be koca refti biya, tebo tabem ra bebin Çe şebi darem tenha, tenyai-yo tenhayi Gereh ez gisu bogşa ta ze seher der bogşayi Behar umed ke golha reng-o vareng-e cunom Diden-e yaret ser-e çeşme geşenge, cunom Beçinom goli, biyarom der serayet, cunom Bebinom ruyet, rizom der piş-e payet cunom Gol-e nar-em, golnarem, gem-e to ber del darem Nefesi benşin yar'a, men teşneye didarem Gol be gisuyet besti, ma ra perişan dari Be perişani şadem ger to reva midari
Dilruba, gönül neşesi, şirin edalı nazlı yarım Nereye gittin gel gör ne haldeyim Nasıl bir gece bu gece, yalnızlık, yalnızlık ve yalnızlık gecem Saçının düğümünü aç da sahurdan bir kapı açasın Bahar geldi, çiçekler elvan, rengârenk Pınar başındaki sevgiliyi görmek güzeldir Bir çiçek koparıp evine götürmek istiyorum canım Gül cemalini görmek, çiçeği ayağının altına sermek istiyorum canım Ateş çiçeğim, narçiçeğim Senin hüznünü taşıyorum kalbimde Bir anlık otur yanımda ey yar'ım Saçın tellerine çiçek astın ve bizi perişan ettin Eğer sen bana reva görüyorsan perişan olmakla da mutluyum
Şiir: Fereydun Moşiri
*** dilroba: gönülçelen be koca: nereye geşeng: güzel diden: görmek beçinom: koparayım, toplayayım
