Klantreview | Canon EOS R: Een grote camera in een kleine behuizing.
Door: Santos van den Berg
“Canon komt met een spiegelloze camera” Ja, dat hebben ze al een aantal keer geprobeerd maar die zijn niet zo goed ontvangen. Dus ik moest even 2x slikken toen ze zeiden dat ze de strijd aan gaan met Sony (A serie) en Nikon (Z Serie).
Canon, Canon, Canon… wat heb je ons verrast. Ik zal eens wat specs roepen. Een kleine 5655 scherpstel punten, 30.3 megapixels, 4K UHD Video en een kantelbaar touchscreen... Op het moment dat ik hem vastpakte, dacht ik alleen maar.. HOE?!
Goed, terug naar het begin, ik ben Santos van den Berg, fotograaf en eigenaar bij Wildest! Fotografie. Van origine een Canon fotograaf en heb de nodige al versleten. Canon 1000D, 70D, 80D, 6D, 5DIII en uiteindelijk de 5D IV. Ik heb ze gehad en dankzij mijn achtergrond bij een grote camera winkel allemaal al eens gezien, gevoeld en getest. Maar dit, dit kleine monster van nog geen 600gram heeft mij letterlijk omvergeblazen.
Een nieuwe revolutie:
RF-Lensvatting met gloednieuwe lenzen, wauw! Maar, ik heb hem getest op een grote fitness en lifestyle beurs met de Canon EF 16-35mm III. Waarom? Omdat ik vooral wilde weten wat hij doet met de adapter ertussen. Al zou je die gauw vergeten. Optische kwaliteit waar je u tegen zegt, dàt is de Canon EOS R.
Zijn kleuren weergave is prachtig, die nieuwe sensor met DIGIC 8 processor doet zijn werk meer dan goed. Ook de 30.3 megapixels is meer dan genoeg! Heldere kleuren en zelfs bij rood, iets waar Canon vaak moeite mee had!
Ook is de scherpstelling flink aangepakt. Door de fasedectectie, DIGIC 8 processor EN Dual Pixel AF stel je scherper scherp, dan ooit! (mooi he! ;)
Canon noemt het de snelste autofocus van de wereld. Iets wat ik niet zou herhalen, als ik het niet had gezien. Overigens is niet elke foto haarscherp, waar hij soms de achtergrond leuker vind dan je onderwerp.
Do we talk movie?!
Yes! Ook met het filmen is dit echt een werkpaard. 10-bits uitvoer via HDMI, onwijs gedetailleerde 4K-Video, 4K Time-lapse èn zelfs 4K-Frame-Graps! Ohja, Microfoon en hoofdtelefoon aansluiting aanwezig!
Minpunten?
Pfoei, das gevaarlijk. Ja, deze camera is niet perfect. Zijn touchscreen is kantelbaar naar de zijkant, dit is voor de meeste toepassingen niet nodig. Nikon’s systeem met omhoog en omlaag klappen werkt vele malen beter. Maar, het touchscreen is wel erg responsive. Ook is de body erg klein en licht! Dat is niet perse een nadeel, behalve als je de 5D IV gewend bent! Èn, hij is niet zo sterk. Tijdens de test heb ik hem meerdere malen voelen buigen in m’n hand als ik hem snel pakte. Het is daarom geen model wat een klap op de grond zou kunnen weerstaan, zoals de 5D IV wel kan.
Pluspunten?
Teveel om op te noemen. De nieuwe processor, de viewfinder is prima, 30.3 megapixels, Dual Pixel AF die achterlijk snel reageert en daarnaast is zijn film kwaliteit waanzinnig.
Conslusie?
Met de Canon EOS R gaan ze de strijd aan met Nikon en Sony. De RF Lenzen zijn snel, accuraat en samen met de Dual Pixel AF, bijna onmogelijk om mis te focussen. Ook met de adapter is hij snel in de autofocus. Alleen de combinatie met grotere lenzen is niet fijn vasthouden omdat de body nog geen 600gram weegt. Hierdoor krijg je al snel een “Kindercamera” gevoel en moet je qua spieren/beweging veel compenseren.
Budgetcam heeft hem in de verhuur, kan je hem mooi proberen voordat je hem koopt!
Huur nu de Canon EOS R in onze webshop. Ook een keer de nieuwste apparatuur testen voor het schrijven van een review? Schrijf je dan in voor de Budgetcam reviewpoule.
Klantreview | Fujifilm GFX 50S: de stap van fullframe DSLR naar middenformaat met elektronische zoeker
Door: Bram Berkien
Hoe is het om de stap te maken van een fullframe DSLR naar een middenformaat camera mét elektronische zoeker? Bram Berkien nam de proef op de som en onderzocht waar de kracht van de Fujifilm GFX 50S ligt.
Al jarenlang stop ik als fotograaf standaard twee fullframe Nikon bodies in mijn cameratas. Ik schiet portretten en lifestyle van sporters, en deze fullframe DSLR's zijn zo veelzijdig dat ik er altijd mee uit de voeten kan. Zeker in combinatie met bijvoorbeeld een Sigma prime-lens ben ik altijd verzekerd van de kwaliteit die ik nastreef. Toch knaagde er al een tijdje iets aan me, onder meer geïnspireerd door de Amerikaanse fotograaf Joey L: hoe zou een middenformaat camera voor mij werken?
Middenformaat 101
Voor wie niet bekend is met middenformaat camera's: dit type body heeft een sensor die nog groter is dan die van een fullframe camera. Wat fullframe is ten opzichte van crop sensors, is middenformaat ten opzichte van fullframe. Bekende merken zijn onder anderen Hasselblad en Phase One, deze camera's zijn echter peperduur. Fujifilm introduceerde een tussenformaatje: de crop medium format camera. De sensor van deze camera is niet zo groot als die van bijvoorbeeld een Hasselblad, maar nog altijd een stuk groter dan die van een fullframe camera.
Leuk en aardig die sensor, maar wat heb je er in de praktijk aan? Meer megapixels uiteraard! De Fujifilm GFX 50S schiet - verrassing - beelden van liefst 50 megapixel. Nu zijn er fullframe camera's die dat ook kunnen, toch zijn deze files niet vergelijkbaar. De pixels van een middenformaat camera zijn erg groot, zodat de informatie die ze opslaan hoogwaardiger is. Dat leidt tot scherpere beelden en een beter dynamisch bereik. Daarnaast zorgt de cropfactor er voor dat de onscherpte nog heftiger is.
Nadelen van deze grote sensor zijn er ook: de camera's schieten vaak traag (denk aan 3 FPS) en doen het op hoge ISO-waarden een stuk minder goed. Na ISO 1600 houdt het wel zo'n beetje op. Deze nadelen leiden ertoe dat middenformaat camera's normaal gesproken vooral gebruikt worden in de studio en voor opgezette shoots. Voor reportages en in lastig licht worden de camera's minder gebruikt.
Hands-on met de Fujifilm GFX 50S
Ik heb zelf al jarenlang geen andere body dan een Nikon gebruikt. Het is dan ook flink wennen als ik door de knoppen en menu's van de body navigeer. Toch is de interface eigenlijk heel intuïtief en aangenaam veel functies beschikken over een eigen knop of zelfs draaischijf, zoals voor ISO. Een innovatief handigheidje is dat de draaiknoppen voor sluitertijd en diafragma ook ingedrukt kunnen worden, waarmee een aanverwante functie geactiveerd kan worden. Ook de menu's voelen na de eerste gewenning eigenlijk heel logisch. Al met al doet de complete interface voor mij niet onder voor Nikon of Canon.
In de categorie glas had ik een 110mm en 63mm tot mijn beschikking. Deze brandpuntsafstanden zijn min of meer de Fujifilm-equivalenten van 50m en 85mm. Eerste ding dat opvalt: omdat de sensor groter is hebben deze objectieven ook een grotere diameter. Ze zijn dus groter en ook zwaarder. De 63mm voelt als een net iets grotere 50mm prime en is fijn handelbaar. De 110mm is echt een lompe lens en oogt meer als een zware 70-200mm. Dergelijke objectieven zijn echter inherent aan middenformaat, en mijn hoop is uiteraard dat de resulterende beeldkwaliteit de kilo's rechtvaardigt.
Middenformaat in de praktijk
Zoals gezegd is mijn fotografie een mix van opgezette portretten, en lifestyle/reportage met sporters, veelal achter de schermen. Om de camera te testen schakelde ik een collega-fotograaf, zijn huisgenootje, en een oud-klasgenoot die inmiddels aan de weg timmert als rapper in. Met hen plande ik een sessie, gewoon op straat en bij natuurlijk licht. Dit is de benadering waarvoor ik bij dergelijke portretten meestal kies.
Het eerste dat opvalt is dat focussen even wennen is. Bij mijn Nikon-bodies ben ik compleet vertrouwd met de snelheid en manier waarop de camera focust en voel ik wel wanneer de focus goed is. Bij de Fujifilm voelt het als een gok. Dat ligt echter niet aan de camera, maar meer aan mijn onervarenheid ermee. Dit wordt als ik de beelden op mijn computer bekijk ook bevestigd: praktisch alle beelden zijn heerlijk in focus. De succesratio is misschien zelfs wel hoger dan op mijn Nikon. Wel belangrijk om te vermelden is dat mijn modellen stil stonden. Het is niet ondenkbaar dat een fullframe DSLR beter overweg kan met dynamische onderwerpen. Ook de snelheid van 3 FPS is voor mij bij deze shoots geen beperking. Voor het fotografen van actie zal dit echter tekort schieten, is mijn verwachting.
Dit was overigens ook de eerste keer dat ik met een elektronische zoeker werkte. Het is af en toe even maf om de kleine vertraging te zien als je je oog naar de zoeker brengt, maar de voordelen wegen daar wel tegen op. Direct het resultaat zien van je belichtingsinstellingen is een ongekende luxe. Ook is de vertraging tussen wat zich in de echte wereld afspeelt en wat je in je zoeker ziet minimaal te noemen.
Beeldkwaliteit
Dé voornaamste reden om een middenformaat camera te gebruiken is de sublieme beeldkwaliteit en de high-end feel die de beelden hebben. Levert deze camera die verwachtingen in?
Kleine disclaimer: ik beoordeel de beelden op basis van wat ik zie, niet op basis van objectieve metingen en vergelijkingen. Mocht je keiharde cijfers willen zien dan kun je uiteraard terecht op DxOMark of DPReview. Voor het beoordelen van de scherpte en definitie van de beelden heb ik naar de ogen gekeken, de meest logische plek om te focussen en het belangrijkste deel van een gezicht in een portret. Van bijvoorbeeld de Nikon D850 ben ik al gewend dat het detail prachtig is. Toch lijkt de Fujifilm daar doodleuk een schepje bovenop te doen. Zelfs bij een extreme crop van de ogen blijft detail zichtbaar en kun je zelfs iets nuttigs zeggen over de wereld die in de iris gereflecteerd wordt. Ieder portret wordt zo in zekere zin een selfie. Wat in bijgevoegd beeld (dat overigens onbewerkt is) ook opvalt, is het dynamische bereik. Dit beeld is geschoten aan de rand van een tunnel. Het gezicht en de borst van het model bevinden zich in de schaduw, terwijl het onderste zichtbare deel van zijn lichaam direct licht van de zon vangt. Toch is nog heel aardig veel detail zichtbaar in beide delen van zijn jas - terwijl nog niet eens is begonnen met het terughalen van schaduwen en highlights.
Conclusie
De vraag is nu: wat is het nut van deze camera? Wie kan hem gebruiken, en in welke concrete situaties? Voor mij persoonlijk is deze camera een interessante aanvulling op mijn bestaande Nikon bodies. Ik zou hem bijvoorbeeld kunnen huren voor een specifieke shoot als een bijzondere beeldkwaliteit nodig is. Dat zal in de praktijk vrijwel altijd om portretten of andere geënsceneerde fotografie gaan. De Fujifilm GFX 50S is ideaal voor als een hoge resolutie noodzakelijk is en ook prachtige beeldkwaliteit en tonen, en een groot dynamisch bereik een vereiste zijn. Voor reportage-werk in lastige lichtomstandigheden en met dynamische onderwerpen zullen veel fotografen blijven vertrouwen op hun fullframe DSLR. Fujifilm brengt overigens binnenkort de GFX 50R uit, een kleiner en compacter broertje dat zich vermoedelijk veel beter zal lenen voor bijvoorbeeld straatfotografie of reportages
Huur nu de Fujifilm GFX 50S in onze webshop. Ook een keer de nieuwste apparatuur testen voor het schrijven van een review? Schrijf je dan in voor de Budgetcam reviewpoule.
Ledgo LG-G260 RGB Skypanel klantreview | Een eerste indruk
Door: Ton van Moll
Sinds kort heeft Budgetcam het Ledgo LG-G260 RGB Skypanel in de verhuur. Een uitgelezen kans om de Ledgo een keertje uit te proberen! Mijn insteek voor de review met de Ledgo Skypanel was om te kijken in hoeverre dit Ledpanel was aan te passen aan lichtbronnen die, naast kleurtemperatuur, een afwijking hebben in groen/magenta. Daarnaast wilde ik weten of je met dit paneel kunt invullen bij daglicht met behoorlijk wat zon.
Dit is de opstelling die ik binnen gebruikt heb:
In de set staat een X-Rite video kleurenkaart als referentie, de waarden hiervan zijn bekend. In de bijgesloten video kun je mijn tests zien.
Wat fijn is aan dit armatuur is dat er diverse modus zijn om het aan te sturen. Het belangrijkste voor mij is de CCT modus het belangrijkst, je kunt de kleur in graden Kelvin van 2700-7000 graden Kelvin regelen. Meer als genoeg dus! Wat hierbij opvalt dat het verschil in lichtopbrengst bij lage en hoge temperaturen niet zo groot is. Bij Bi-Color panels scheelt dit namelijk meestal nog al wat. Daarnaast kun je een correctie voor groen of magenta instellen, dit is handig bij TL of spaarlampen, die meestal een groen zweem geven.
Eerst heb ik daglicht ingevuld. Met de LEDGO werkte prima: invullen witbalans en klaar. Iedere keer heb ik de kleuren in de video gemeten, over deze beelden zit geen correctie. Vervolgens ben ik het invullen bij zonlicht gaan proberen. In de video kun je dit zien. Ik heb hierbij de afstand van 1,25m tot het object aangehouden en dat werkt prima. Bij een grotere afstand zal dit minder worden.
‘S avonds ben ik de Ledgo gaan testen met kunstlicht. Eerst heb ik het panel gebruikt om een blauwe achtergrond gloed te laten geven, de voorkant is verlicht met ander ledpanels. Voor de blauwe kleur is de RGBW modus gebruikt waar je elke kleurcombinatie kunt instellen op basis van RGB. In dit geval dus R=0 G=0 en B=100%.
Hierna ben ik een schemerlamp gaan combineren met de Ledgo G260. Alleen in de schermlamp zat een spaarlamp waardoor de kleur niet klopte met de Ledgo G260 met alleen de kleurtemperatuur instelling. De oplossing was simpel: even wat groen erin draaien met de groen/magenta correctie, witbalans en klaar: het resultaat was helemaal neutraal. Daarnaast zijn er in het filmpje nog een paar effecten zien zoals bliksem en discolicht.
Mijn conclusie is dat de Ledgo echt een mooi armatuur is met zeer nauwkeurige kleurweergaven. Dit is lang niet bij alle ledpanels het geval.
Benieuwd hoe de Ledgo LG-G260 RGB Skypanel bevalt? Reserveer ze dan direct via de Budgetcam website. Ook een keer de nieuwste apparatuur testen voor het schrijven van een review? Schrijf je dan in voor de Budgetcam reviewpoule.
Filmen in Zuid-Afrika voor documentaire ‘WHEELS OF CHANGE’
Door: Ralph Boenschoten
Begin 2018 kreeg ik de kans om als kersverse ZZP-er naar Zuid-Afrika te gaan om te filmen. RECit Ralph voor het eerst op klus in het buitenland!
Samen met Get Your Shit Together-crew gingen we op pad met een kist skateboards om kinderen in gevaarlijke situaties(oftewel at-risk youth) de mogelijkheid te bieden om te skateboarden. Daarnaast spraken we met organisaties die kinderen helpen uit de criminaliteit te blijven, beschermen tegen kinderprostitutie en helpen met educatie.
Het was direct duidelijk dat we ook op een aantal locaties gingen draaien waar onze veiligheid niet gegarandeerd was. Bijvoorbeeld midden in Khayelitsha, de grootste achterstandswijk van Kaapstad. Of een het skatepark dat zich tussen twee gang areas bevond waar geregeld shoot outs waren. Kortom; plekken waar rondlopen met een dure camera niet zo’n slim idee is.
Wat waren de eisen qua gear?
De set moest onopvallend zijn
Makkelijke set om mee te nemen of weg te kunnen stoppen in een normale rugtas
Lenzen die bestand waren tegen de felle zon
Lens voor low light situaties
Audioset voor interviews en omgevingsgeluid
Wat was mijn uiteindelijke keuze?
Panasonic GH5 set met Panasonic 12-35mm Lumix G X Vario f/2.8 II MFT als main lens
Panasonic 35-100mm Lumix G X Vario f/2.8 II MFT voor alle fly on the wall momentjes,
Voigtlander Nokton 10.5mm f/0.95 MFT voor alle low light situaties.
2x ND filter zodat ik in de felle Zuid-Afrikaanse zon ook gewoon op een F/4 kon draaien
SMALLHD Focus Monitor
DMW-XLR 1 Microfoon adapter
Sennheiser AVX ME2
SGM1 Richtmic
Manfrotto monopod
Busje Pepperspray
Met de smallrig behuizing kon ik de SMALLHD focus monitor naar de zijkant van de camera verhuizen om zo ook nog de Microfoon Adapter kwijt te kunnen.
Het busje pepperspray is verder niet te verkrijgen bij Budgetcam. Dit werd min of meer op onze eerste draailocatie in mijn zak geduwd om mijzelf en mijn camera veilig te houden.
Dankzij de 5 axis stabilisatie en combinatie van de LEICA lens stabilisatie kon ik zeer stabiel draaien vanuit de hand, zonder het gebruik van een shoulder rig.
We hadden reisdagen van 8 uur of langer in een busje en er was niet veel tijd voor tussenstops en scenery shots. Hierdoor was ik genoodzaakt om veel travelshots te maken vanuit de auto. Vooral op dit soort momenten toonde de GH5 zijn kracht op stabilisatie gebied.
Ook de mogelijkheid om verschillende profiles onder de c1. c2. c3. knoppen te plaatsen was een grote uitkomst, hierdoor kon ik snel switchen tussen mijn favoriete settings zonder te moeten stoeien met het menu.
Mijn favoriete custom profiles:
4k 25p 10bit; voor interviews
4k 50p 8bit; voor registratie
1080p 120fps 8bit; voor slowmotion
Aan de hand van deze settings kon ik bij de interviews in de grading er zoveel mogelijk uit halen. Ik leverde hier bewust in qua framerate omdat ik voor de meeste registratie shots meer flexibiliteit wilde hebben in de montage.
Ondanks dat het LEICA glas zorgt voor prachtige kleuren en een zeer fijne minimale scherpte afstand, liep ik wel tegen het fly by wire systeem aan. Hierdoor was het soms lastig om de focus distance te bepalen op gevoel doordat je oneindig kan door draaien met dit systeem.
Overal was ik zeer blij met de set als run and gun docu kitje! Maar als je ook nog zelf je audio moet regelen is een shoulder rig zeker aan te raden. Zo heb je toch een handje vrij hebt en kan je de camera stabiel houden bij het aanpassen van je audio.
De documentaire ‘Wheels of Change’ zal tijdens het SCENECS festival in juni in première gaan. Wij houden jullie op de hoogte van de première!
Benieuwd geworden naar de set? Reserveer dan direct via de Budgetcam website. Ook een keer de nieuwste apparatuur testen voor het schrijven van een review? Schrijf je dan in voor de Budgetcam reviewpoule of stuur een mailtje naar [email protected].
Nikon AF-D 80-400 mm f/4.5-5.6 ED VR review by Picarus Photography
It was love at first sight. Just at the point when we had given up hope of finding the perfect scenery, we drove around a corner and could not believe our eyes. The magic of South Moravia is something I’ve been dreaming of for over a year since my first visit to the Czech Republic. At the time I was mostly in Prague and other parts of Bohemia. I made up my mind after seeing images of South Moravia that I needed to come back and I would need the proper equipment.
This is where the Nikon AF-D 80-400 mm and Tamron 70-200 mm come into the story. It may seem odd that in the end despite offering more light (the Tamron comes in at f2.8 vs a range of f4.5-5.6 on the Nikon lens), I found myself shooting exclusively with the Nikon lens. Two factors helped – reach and weight. The first meant I had the freedom to get the kind of dreamy landscapes I had in mind, I present exhibit A:
The second, was critical as we needed to be relatively efficient with time and dwelling in a location – frantically adjusting for the best light and composition. I didn’t have much experience wielding such a heavy lens and since my trusty Nikon D7500 (a crop sensor and full frame lens, criminal to some I know) could provide sufficiently fast focus and dynamic range to compensate for the lack of f2.8 shooting I settled on the lighter choice.
Range is critical when shooting in this kind of setting, it can convey surreal scale as illustrated below:
In frame above is my good friend Ngoc (@nappyc on Instagram) – she did quite the trek to get to the right spot on the hills – this type of image would not be possible shooting at my usual max range of 50 mm. Long lenses with a tight aperture range also provide some creative flexibility to draw viewers into your composition:
Overall it was a magical experience and helped me express myself visually in a completely different way than I have been until now – from now on, I plan to focus on shooting landscapes to capture scale and layers with this kind of technique and see where the journey takes me. Hopefully it will bring more scenes like this:
Benieuwd geworden naar de Nikon AF-D 80-400mm f/4.5-5.6 ED VR? Reserveer ze dan direct via de Budgetcam website. Ook een keer de nieuwste apparatuur testen voor het schrijven van een review? Schrijf je dan in voor de Budgetcam reviewpoule of stuur een mailtje naar [email protected].
