#kromhout

[street-photography-amsterdam]

Amsterdam this morning, Nieuwevaart / Oostenburgergracht, with at the horizon windmill De Gooyer and on the right hand side Museum 't Kromhout (‘t Kromhout Shipyard).

All rights reserved. Please only reblog this post complete with caption and credits. Don’t reblog to NSFW / 18+ blogs.

[derfoto]

#Repost @misterscollins.design (@get_repost) ・・・ Chabot Museum, Rotterdam, Netherlands designed by the Dutch architects Gerrit Willem Baas (formerly of Brinkman and Van der Vlugt) and Leonard Stokla (formerly of Kromhout) 1938 #chabotmuseum #gerritwillembaas #leonardstokla #newobjectivity #dutchmodern #dutch #holland #rotterdam #netherlands #modernist #modernistarchitecture #modern #modernarchitecture #modernism #modernismweek #manaboutmodernism #modernmovement #brinkmanvandervlugt #kromhout #architecture #design

[jeroenapers]

Kantoor firma Diepenveen van architect Willem Kormhout op de Rotterdamse Pelgrimsstraat, nu kantoor van het architectenbureau KAW.

[pornosophic]

On the Media-Archaeology of Noise in Recorded Music

In the introduction to his article “Mapping Noise. Techniques and Tactics of Irregularities, Interception, and Disturbance” (chapter 12 of Media Archaeology. Approaches, Applications and Implications, the book he co-edited with Erkki Huhtamo in 2011), Jussi Parikka writes:

“this chapter does not address the important notions of noise in acoustics, sonic art, and soundscape studies, in which works by Douglas Kahn, Jacques Attali, Paul Hegarty, Emily Thompson, and Jonathan Sterne are exemplary […] it primarily addresses noise in the context of telecommunications, networks, and digital culture.” [258].

To me, such a separation of acoustic noise and noise in telecommunication seems increasingly problematic and highly artificial.

Influential, insightful and thought-provoking as they undoubtedly are, the noise analyses of the likes of Kahn, Attali and Hegarty always leave me with the uneasy feeling that the actual phenomenon of noise in recorded music, to quote Greg Hainge’s recent Noise Matters, “remains[s] out of reach in some way.” As with so many writings on music – either within or outside musicology – readings of noise often touch upon many relevant issues, but keep losing track of the actual, sounding specificity of their subject. They are often either too general or too specific, in both cases trading a plurality of noises for one singular Noise. Consequently, they tend to smother the specificity of different noises under the weight of a very broad or very narrow analysis.

Of the authors mentioned by Parikka, both Sterne and Thompson can be credited for breaking this trend by shifting the focus to historiographical accounts of recorded sound and music. By doing so, their works did shed a valuable and much needed new light on the changing position of noise under the influence of sound recording. However, for both Sterne and Thompson, assessing the scientific and technological history and historiography of sound recording is more important than its consequences in the domain of music. And whilst authors such as Paul Thebergè, Mark Katz, Aden Evens, Evan Eisenberg and Albin Zak III have written about the many consequences of recording technology on musical productions and reception, as well as on what Simon Zagorski-Thomas dubbed the ‘musicology of record production,’ their work often lacks the conceptual depth of media-archaeological approaches, limiting its usefulness for a more thorough revaluation of the position and importance of noise in recorded music.

Taking all this into consideration, I would argue that, given their strong scientific, technological and conceptual interconnection with – both analogue and digital – communication media, sound recording technologies are the ideal vehicle to assess the continuum, instead of the discrepancies, between what Parikka calls the “important notions of noise in acoustics, sonic art, and soundscape studies” and “noise in the context of telecommunications.” As sound recording has dealt with the unavoidability of noise and the necessity of noise reduction from its very conception onward, especially in the context of recorded music it has developed a refined sense for the many ways in which noise can be both highly desirable and very disturbing. Taking the continuum between acoustic noise, communicational noise and informational noise as the focal point of analysis provides, I suggest, the starting point for developing what might be called a media-archaeological account of noise in recorded music.

[leveroij]

Today: Heritage day (open monumenten dag), Amsterdam. Kromhout shipyard and both heritage + design at the Lloyd hotel

[hotrose1960]

Buses, Trucks, (Ship) Engines KROMHOUT The Netherlands

Buses, Trucks, (Ship) Engines KROMHOUT The Netherlands

Kromhout (bedrijf) Museumwerf Kromhout Fabriekshal van Kromhout aan het IJ, nu evenementenhal en restaurant Kromhout-scheepsmotor Shipsengine1952 Kromhout V6T truck

1939 Kromhout TB4/Verheul-bus, Enhabo

Kromhout TBZ100/Verheul-bus, bouwjaar 1957, HTM 327

De Kromhout Motoren Fabriek te Amsterdam was jarenlang de bekendste bouwer van vrachtauto‘s, autobussen en scheepsmotoren van Nederland

View On WordPress

[boekenblog8b]

Het geheim van Zwartoog door: Rindert Kromhout (Wessel de Waal)

Het boek heet: het geheim van zwartoog.

De schrijver is : Rindert Kromhout

andere boeken zijn : 1. Bah vies! 2. Meester Max en de reuzenkleuters 3. Grote helden

De uitgeverij van het boek is Leopold.

Illustraties:r staan weinig plaatjes in het boek. Dat vind ik fijn want dan kan je zelf bedenken hoe het eruit ziet. Soms staan er wel plaatjes in en die geven goed aan waar het over gaat.

Ik heb dit boek gekozen omdat ik het een spannend boek vind en omdat er tot het einde niemand weet wie de dader is.

Het verhaal speelt zich af in de tijd van nu, en ook bij Robert’s huis en in de buurt.

De hoofdpersonen zijn :

Robert: Een normale jongen die op school zit en bij de dieren-in-nood club zit, zijn hond was ook verdwenen. Suus : een van de beste vriendinnen van Robert en zit ook bij de dieren-in-nood club. Zwartoog : Een geheimzinnige man die altijd met zwarte kleren rond loopt en nooit wat tegen iemand zegt. Mevrouw de Graaf: Ze is een aardige vrouw die in de bibliotheek werkt.

Voor de rest zijn de minder belangrijke personen: De zeldzame (gestolen) dieren. Bonkie ( de hond van Robert). En de andere gestolen honden .

Ik zou zelf Robert willen zijn omdat zijn hond weg is en op zoek gaat naar zijn hond waar hij allemaal avonturen tegenkomt.

Samenvatting: Al ongeveer een week lang worden er zeldzame dieren gestolen in de stad. Niemand weet wie zoiets doet. Op een normale schooldag laat Robert zijn hond Bonkie naar buiten in de tuin. Zijn hond mag niet naar buiten want hij plast overal waar hij wilt, en de tuin is voor hem een paradijs. Elke dag gaat Bonkie  ongeveer 10 minuten naar de achtertuin maar deze keer kwam hij niet terug. Suus en Robert verdachten Zwartoog er van al die dieren te hebben gestolen maar ze hadden geen bewijs. Nadat ze alle honden en de zeldzame dieren weer hadden gevonden was Mevrouw de Graaf de dader, ze had geld nodig voor een vakantie en dus ging ze al die dieren verkopen. Uiteindelijk liep alles goed af!

Er staan weinig tekeningen in het boek ze geven wel goed aan waar het over gaat bijv. de kelder waar de honden zaten.

Het genre van het boek is detective want toen ze erachter kwamen dat het Mevrouw de Graaf was moesten ze heel stil zijn anders hoorden mevrouw de Graaf hun.

De thema’s zijn : Spannend Dieren

 Raad ik aan Als je van spannende verhalen en dieren houdt !

                                                                       schrijver: Rindert Kromhout