“Ψιθυρίζοντας ο ένας στον αλλον αυτά τα λογια .Μη τυχών βγουν και μας τα αρπάξουν . Μη τυχών και δεν μπορούν να αντέξουν το ποσό ερωτευμένοι είμαστε . Και είμαστε ερωτευμένοι γιατί πιστεύουμε στο πάντα . Στην αιωνιότητα . Χωρίς αυτήν κανείς δεν θα μπορούμε να ερωτευτεί , να μαγευτεί και να αγαπήσει , πεθαίνοντας ακόμη μαγεμένος . Χωρίς την αιωνιότητα , δεν θα ζούσαμε καν . Δεν θα υπήρχε κανένα νόημα στις θλιβερές ματιές. Αν δεις όλα κρύβουν μια μελαγχολία .Πίσω από κάθε στοίβα με πράγματα , πίσω από καθετί στο κόσμο αυτό , υπάρχει πάντοτε η μελαγχολία . Κι αυτό γιατί επιθυμούν τη ζωή και δε το ξέρουν . Πιστεύουν πως θα ναι για πάντα ζωντανοί . Μα δεν έχουν δει κανέναν θάνατο να τους κοιτά . Η αιωνιότητα . Μόνο με αυτό το δεδομένο τέλος θα τελειώσουμε . Γι'αυτό κι εγώ ,θα σε γοήτευω πάντα με τα θλιμμένα μου μάτια . Γιατί , πράγματι , θέλω να ζήσω . Κι όλη η ζωή βρίσκεται μέσα στα δύο μου μάτια . Πίσω και μπροστα απο αυτά. Δες με όταν με κοιτάς , και δες πώς είμαι ζωή , κι αν με κοιτάς βαθιά , δες πόσο θέλω να με αγαπήσεις . ” L.k. υγ Να αγαπάτε την ζωή . Και να καταφέρνετε να την βλέπετε μέσα σε δύο μάτια , σε ένα βλέμμα και σε βαθιά συναισθήματα . Μέχρι και ένα μπέρδεμα στο πληκτρολόγιο με γοητεύει .