Małe Licho siedzi cicho :) No więc historia jest długa 😁 Kwarantanna. Siedzenie na tyłeczku bez biegania itp., meh... ale... Dialog wewnętrzny leci tak
Ja: Co za bieda z tym siedzeniem...
Także ja: Ale popatrz na pozytywy: masz teraz czas i energię skończyć te wszystkie ufoki, które straszą z twoich pudełek (l. mn. jak ktoś mówi, że ma tylko jedno pudełko z zapasami do tworzenia, to kłamie)
Ja: No dobra. Niech będzie. Jeden za drugim i nie zamawiamy/nie zaczynamy niczego, dopóki nie skończymy. (Dzielnie kończy 4 projekty)
TJ: No to teraz w nagrodę można pooglądać, co tam ciekawego ludzie tworzą na Tumblrze.
J: Ale mieliśmy skończyć ufoki... Jeszcze co najmniej 4 są
TJ: Oj, tylko chwilka...
J: Ufoki...
TJ: Ej, patrz jakie cudo! Co za kolory! I ten wzór! Co to za technika? Muszę się nauczyć! (Otwiera YT)
J: Ale ufoki!!!
TJ: Ciiii... Zobacz, jakie to fascynujące! Robimy!
J: Ale... Ale...
TJ: (Radośnie narzuca na druty kolejny projekt 😁)
TL:DR; 1. Fiberbenders have many Works In Progress. 2. Many do not see their finish but their frogged end 3. No Fiberbender ever has only one box of stash/projects. 4. Every Fiberbender goes 'ooo... shiny!' over new techniques' every once in a while https://www.instagram.com/p/B_74dJZJA6o/?igshid=gzgg60af31mm