UYARI : Yazılar genel olarak spoiler içerebilir. İçermeyedebilir.
İmdb puanı: 8,6
Benim puanım: 9
Drama: Death's Game (English title) / Yi-Jae, Will Die Soon (literal title)
Hangul: 이재, 곧 죽습니다
Director: Ha Byung-Hoon
Writer: Lee Won-Sik (webcomic), Ggoolchan (webcomic), Ha Byung-Hoon
Episodes: 8
Date: 2023
Cast: Seo In-Guk, Park So-Dam, Go Youn-Jung, Kim Mi-Kyung, Kim Sung-Cheol, Choi Si-Won, Lee Jae-Wook, Lee Do-Hyun, Kim Jae-Wook, Oh Jung-Se, Kim Ji-Hoon, Yoo In-Soo
Death’s Game, hayatta yapılan seçimlerin sonuçlarını ve ölümden sonra yaşananları sorgulayan sıra dışı bir hikaye. Bir webtoon uyarlaması olan dizi, cesur teması ve farklı yapısıyla izleyiciyi hemen içine çekiyor. Hikaye, kendini değersiz hisseden ve hayatına son veren bir adamın, ölümün kapısından geri dönmesiyle başlıyor. Ancak bu geri dönüş, alışılmışın dışında bir şekilde gerçekleşiyor. Kendi hayatından vazgeçtiği için ölümün kişileştirilmiş hali tarafından 12 farklı hayatı yaşamakla cezalandırılıyor ve her biri ona hayata farklı bir bakış açısı kazandırıyor. Hem fantastik hem de derin felsefi temalarıyla izleyiciyi etkilemeyi başarıyor. Ölüm onu eceli gelen 12 farklı hayatın içine hapsedecek, Choi Yee-Jae(Seo In-Guk) ise bu hayatlardan herhangi birinin içinde eceli yenip yaşayabilirse affedilecek.
Seo In-Guk, dizi boyunca farklı karakterler olarak karşımıza çıkan ana kahraman Choi Yee-Jae’yi canlandırıyor. Onu daha önce Doom at Your Service dizisinde etkileyici bir performansla izledikten sonra, bu projede de aynı derinliği sergilemesi beni çok memnun etti. Seo In-Guk'u “çirkin ama karizmatik” olarak tanımlayabilirim. Fiziksel olarak kalıplara uymayan bir görüntüye sahip olabilir, ancak ekran enerjisi ve oyunculuğundaki yoğunluk inanılmaz. Death’s Game boyunca bunu da tekrar kanıtlamış oldu. Bir rolü ile beğendiğim bir oyuncuyu farklı rollerde aynı ya da daha vasat gördümde çok büyük bir hayal kırıklığı yaşıyorum. Neyse ki, Seo In-Guk işine saygısı olan yetenekli bir oyuncu olduğuu rahatça gösteriyor.
Dizinin en dikkat çekici yönlerinden biri, her bölümdeki “konuk oyuncular” diyebilrim. Dizi boyunca tanıdık ve sevilen isimlerin birer birer ortaya çıkması, diziyi daha heyecanlı hale getirdi. Her bölüm, yeni bir hikaye ve yeni bir karakterle şekillendi. Ve ölmek isteyen bir adamın “tamam öleyim her bedende zaten ölecektim” demesini beklerken hayatına bir şekilde dahil olan tanıdığı başka bir insanın bedeninde ölmesi bu durumu ölümden kaçma mücadelesine dönüştürüyor. Konuk oyuncuların performansları, hikayeye ayrı bir renk katarken, izleyiciyi ekrana kilitlemeyi başarıyor. Bu yenilikçi yapı, Death’s Game’i alışılmışın dışına çıkaran en büyük senaryo stratejisi olabilir.
Hikaye yalnızca ölüm sonrası yaşamı sorgulamakla kalmıyor, aynı zamanda hayattaki kararların ağırlığını ve bu kararların diğer insanları nasıl etkilediğini de irdeliyor. Her yeni hayat, baş karakterin önceki seçimleri üzerine düşünmesine sebep oluyor. Bu şekilde, dizi izleyiciyi de benzer bir sorgulamaya davet ediyor: "Yaşamı farklı bir şekilde görseydim, nasıl olurdu?"
Dizinin prodüksiyon değeri de oldukça etkileyici. Mekan seçimleri, sahnelerin atmosferini tamamlayan detaylar ve hikayeyi destekleyen görsel efektler diziyi bir üst seviyeye taşıyor. Ayrıca, Ölüm’ün kişileştirilmiş hali (Park So-Dam) ve onun ana karakterle olan dinamiği, dizinin felsefi yönünü daha da derinleştiriyor. Park So-Dam’ı ise ilk kez beğendim diyebilirim. Onun sert ama bir o kadar da etkileyici tavırları, hikâyenin fantastik yanını çarpıcı hale getirmişti. Ölüm ve Yi-Jae arasındaki dinamiği dizinin merkezindeki gerilimi ve mizahın dengesi olarak tanımlayabiliriz.
Röportajlarda Seo In-Guk, bu projeyi kabul etmesinin nedeninin, hikayenin sıradışılığı olduğunu ifade etmiş. Ölümle bu kadar doğrudan yüzleşen bir hikayede yer almanın hem oyunculuk açısından hem de kişisel olarak kendisine çok şey kattığını da söylemiş. Diğer yandan, konuk oyuncuların seçimi ve onların her bir karaktere kattığı derinlik de dizinin başarısında büyük bir rol oynadı.
Death’s Game, hayata dair bir ders niteliğinde. Cesur teması, güçlü oyuncu kadrosu ve her bölümde yenilenen hikayesiyle, sizi hem eğlendirecek hem de düşündürecek. Eğer hayatı ve ölümü farklı bir açıdan görmeye hazırsanız, bu dizi tam size göre.
OST:
Seo In Guk - No Miracle
Death’s Game is an extraordinary story that questions the consequences of life’s choices and what lies beyond death. Adapted from a webtoon, the series immediately draws viewers in with its bold themes and unconventional structure. The story begins when a man who feels worthless and ends his own life is brought back from death’s doorstep—but this return is anything but ordinary. Having abandoned his own life, he is punished by the personification of Death and forced to live through 12 different lives, each offering him a new perspective on existence. Blending fantasy with profound philosophical undertones, the series leaves a lasting impact. Death traps him in the bodies of 12 individuals destined to die, and if Choi Yi-Jae (played by Seo In-Guk) can defy fate and survive in even one of these lives, he will be forgiven.
Seo In-Guk portrays the protagonist, Choi Yi-Jae, who appears in different forms throughout the series. After being deeply impressed by his powerful performance in Doom at Your Service, I was thrilled to see him bring the same depth to this project. I’d describe Seo In-Guk as "unconventionally charismatic." He may not fit traditional beauty standards, but his on-screen energy and acting intensity are undeniable—something he proves yet again in Death’s Game. Nothing disappoints me more than seeing an actor I admire deliver weaker performances in different roles. Fortunately, Seo In-Guk effortlessly demonstrates his respect for the craft and his undeniable talent.
One of the series’ most striking aspects is its "guest cast." The gradual introduction of familiar and beloved actors each episode heightened the excitement. Every chapter unfolded with a new story and a new character. And just when you expect a suicidal man to resign himself—"Fine, I’ll die; I was doomed in every life anyway"—the twist of him inhabiting the body of someone connected to his past transforms his struggle into a fight for survival. The guest actors’ performances add vibrant layers to the narrative, keeping viewers glued to the screen. This innovative structure may be Death’s Game’s boldest scriptwriting strategy, setting it apart from conventional storytelling.
The story doesn’t just explore the afterlife—it also examines the weight of life’s decisions and how they impact others. Each new life forces the protagonist to reflect on his past choices, inviting viewers to ask themselves: How would things be different if I saw life through another lens?
The production value is equally impressive. Meticulous set designs, atmospheric details, and seamless visual effects elevate the series. The dynamic between the personified Death (Park So-Dam) and the protagonist deepens the philosophical core, balancing tension with subtle humor. I must admit, this was my first time truly appreciating Park So-Dam. Her stern yet mesmerizing presence amplified the story’s fantastical edge.
In interviews, Seo In-Guk shared that the project’s unconventional narrative drew him in. He said confronting death so directly—both as an actor and personally—was a transformative experience. Meanwhile, the guest cast’s carefully selected roles and their emotional depth played a pivotal part in the series’ success.
Death’s Game is a life lesson in disguise. With its daring themes, stellar cast, and ever-renewing storyline, it entertains while provoking thought. If you’re ready to see life—and death—from a radically different angle, this series is for you.
This is such an entertaining movie, it's got the same vibe as 'Kung Fu Hustle' 💛🍿
wait to you get to the end battle sequence!, hope they return for a sequel. I wouldn't mind seeing them together again, such a fun movie. Action is great!!!
movie: HI FIVE
Lee Jae-in (이재인), Ahn Jae-hong (안재홍), Yoo Ah-in (유아인), Ra Mi-ran (라미란), Kim Hee-won (김희원), Oh Jung-se (오정세)
“It’s Okay to Not Be Okay” is an unconventional love story that also focuses beautifully on mental health. It depicts how the aftermath of abuse and abandonment affects the psyche, but reaffirms that no one is a lost cause — and that seeking help is self love.
