version en HD español: https://www.deviantart.com/aidenleblohic/art/Pagina-18-Espaol-782802576
full HD english version: https://www.deviantart.com/aidenleblohic/art/Pagina-18-English-782802900

seen from Italy
seen from Spain

seen from United States

seen from Croatia
seen from United States
seen from Venezuela

seen from Germany
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Venezuela

seen from Netherlands
seen from China
seen from Italy
seen from Italy

seen from Poland
seen from Poland
seen from United States
version en HD español: https://www.deviantart.com/aidenleblohic/art/Pagina-18-Espaol-782802576
full HD english version: https://www.deviantart.com/aidenleblohic/art/Pagina-18-English-782802900
“Ik dacht dat het normaal was, als je klein bent is wat je van thuis kent normaal. Voor jou voldoet die normaliteit. Je groeit op in die beschutting van haar gewoontes, je lichaam past zich aan en hetzelfde geldt voor het brein, gulzig en kneedbaar als klei. En vervolgens ben je jaren bezig, de verblinding begint pas na vele hamerslagen scheuren te vertonen, wanneer je al vastzit in die massieve kern en het je negentig procent van al het goede dat je had heeft gekost om er een gat in te slaan. Kom er nu maar uit, als je kunt! En wees dan meteen gelukkig, net als iedereen.”
De Vrouw Op De Berg, ‘Permafrost’ — Eva Baltasar.
Tenho vergonha de contar-lhe que eu andava nas nuvens. E lamento mais ainda ter de lhe dizer que sentia como se já o conhecesse há muito tempo. E vou agravar as coisas, contando ainda que achava que ninguém me entendia do mesmo jeito que ele. E, como perdi toda a credibilidade com você, também posso dizer que não sabia que era possível ser tão feliz. Mas não vou forçar a barra contando que ele me fazia sentir segura, sexy, inteligente e meiga. (E, lamento, mas realmente devo dizer-lhe que achava que havia encontrado minha outra metade e agora eu era inteira, e prometo que vou parar por aqui.) (Exceto, talvez, para mencionar que ele sabia rir e ser ótimo de cama. Agora falo sério, fico por aqui, já disse tudo mesmo.)
- Melancia, Marian Keyes
Ir a la página anterior Boceto primer número del cómic Ir a la página siguiente
La depresión, la rabia, y la pena resultan bellas dentro de una historia, pero para el cineasta o el artista son veneno.
David Lynch (Atrapa el paz dorado)
Temos a praia para nós, o mar para nós. Eu a tenho para mim. Ela me tem pra si.
Todo dia - David Levithan
Página 18
Oi. Hoje foi o dia em que eu mais estudei na minha vida e ainda tenho muito o que estudar. Eu só espero que tudo isso valha realmente a pena. Ocupar a cabeça com os estudos e os treinamos vai ser muito bom para mim que ainda tenho aquele idiota no coração. Vamos à luta!
Boa noite.