🌟Starry Night Over The Rhone, 1888 İyi ki doğdun Vincent !✨ ... “Yaşamın tümü bizler için görülebilir bir şey mi yoksa yalnızca yarım-küre gördüğümüz daha doğru değil mi? ... Yalnızca ressamları ele alacak olursak, ölmüş, gömülmüş olanlar da yapıtları aracılığıyla bir sonraki ya da birbirini izleyen birkaç kuşağa bir şeyler söyleyebiliyorlar. Hepsi bu mu, yoksa daha fazlası var mı?” ... “Bir ressamın yaşamında en zor şey ölüm değildir belki de. Kendi payıma, bu konuda bir şey bilmediğimi kabul ediyorum. Ama yıldızlara baktığımda düşlere dalıyorum, tıpkı bir haritada kentleri ve köyleri gösteren siyah noktalara bakarken düşlere daldığım gibi. Neden, diye soruyorum kendime, gökte pırıl pırıl parlayan noktalar da Fransa haritasındaki kara noktalar kadar ulaşılabilir olmasın? Bizi Tarascon ya da Rouen’a nasıl bir tren götürüyorsa, yıldızlara da ölüm götürür. Bu düşüncede kuşkusuz doğru olan bir şey varsa, o da şu: yaşadığımız sürece yıldızlara varamayız, nasıl ki öldükten sonra trene binemeyiz, öyle.” Arles, Temmuz 1888 (Vincent Van Gogh, Theo’ya Mektuplar, syf. 187 | YKY, Çeviren: Pınar Kür) ... “Resimlerimle rahatlatıcı, yatıştırıcı bir şeyler söylemek istiyorum, müzik kadar yatıştırıcı bir şey. Resimlerimdeki kadınlara, erkeklere, bir vakitler halenin simgelediği o sonsuzluk duygusundan katmak istiyorum, bunu renklerimin parlak titrekliğiyle vermeye çalışıyorum.” Arles, Eylül 1888 (Vincent Van Gogh, Theo’ya Mektuplar, syf. 199 ) ✨İyi ki...🌀✨💫 #vangogh #30mart1853 #vincentvangogh #postempresyonizm #happybirthdayvincent 🌟