#przestworza

[zycietohistoriaktoratrwa]

Chodzi mi o to, że w którymś momencie będziesz musiał przestać wpatrywać się w niebo, bo inaczej pewnego dnia spojrzysz z powrotem w dół i zorientujesz się, że ty także uleciałeś gdzieś w przestworza.

John Green “Papierowe miasta”

[agatatralala]

Ucieczka w przestworza

Tak bardzo chcesz uciekać/ Tylko gdzie jest wyjście ewakuacyjne?/ już nie możesz dłużej czekać/ Nogi same biec chcą/ Głowa rozsadzana od środka/ Nie działasz żadną mocą/ To rozum domaga się sprawiedliwości/ woła o szczęście dla siebie/ Nim zostaną po nas tylko kości/ Chciałoby się czuć szczere kochanie/ bez oszustw i złudnego uczucia/ Takie kochanie niczym latanie/ Latanie pośród chmur/ Ze skrzydłami które same nam wyrosły/ Nie mają w sobie dziur/ nie czuć od nich sztucznosći/ są prawdziwe, namacalne/ Już nie możesz spotkać na drodze trudności/ Ale nagle coś się dzieje/ kto by pomyślał i kto by przypuszczał/ że w chmurach są kamienie/ lecą z każdej strony/ uderzają w nasze głowy/ Jesteś teraz ogłupiony/ Spadasz w dół bez zatrzymania/ Nie ma gałęzi, drzew i ludzi/ nie ma niczego do złapania/ Spadasz, wokół świat wiruje/ Twoje ciało leci w dół/ i zawzięcie koziołkuje/ z hukiem uderzasz w ziemię/ a na ziemi tylko pozostają/ ludzkie wyblakłe cienie/ Teraz po ziemi twardo stąpasz/ nic słabego już nie ruszy/ twej mocnej zahartowanej duszy/