Güvenmenin ispatı kelimelerin değil, zamanın sırtına yüklenmiştir. İşte bu yüzden bir insanı sözleriyle değil, zamanla tanırsınız...

seen from Colombia
seen from China
seen from Brazil
seen from China
seen from Romania
seen from United States

seen from United States
seen from Yemen
seen from Morocco

seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from United States
seen from China
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from China
seen from Russia
seen from United States
seen from Hungary
Güvenmenin ispatı kelimelerin değil, zamanın sırtına yüklenmiştir. İşte bu yüzden bir insanı sözleriyle değil, zamanla tanırsınız...
Bu gün çocuk bayramıymış (!)
Şehrin en işlek caddesine gittim bu gün okullar vardı yollarda. Hepsinin içi ailesiyle beraber gösteride ya oynamaya ya da izlemeye gelmişti, ardında ailesinin olduğunu bilerek guvenle atılan her ne kadar minik de olsa çok şey ifade eden adımlar...
Ondan sonra okul bahçesinden bile daha kalabalık olan o caddedye girdim. Işte o an fark ettim...
Bu gün çocukların bayramı değil asla değil ! Bir çocuk dışarda dilenirken acizken bir lokma ekmeğe muhtaçken sanki diğerinden ondan üstünmüşçesine bayram kutlaması bayram değil!!!!!
Buna izin veren insan değil!
Gözlerin sadece sözde bayram çocuğunu görüp diğerini yok sayılması 'sanki o değilmiş gibi' ne zamandan beri öğretmenliğe giriyor?
Bu gün o gösteriyi herkesten uzakta okulun içinde bile olmayan bir yerde izleyen çocuğun gözlerinde gördüğüm, bu günü sanki onlara nispet olsun diye kutlayabilecek kadar iğrenç insanlar olduğumuzu bir defa daha gösterdi...
Söyleyebileceğim tek şey var;
Bu bir bayram değil, o çocukların gözlerinde öldürdüğümüz umutların, hayallerin yası sadece....
İnsanlar nasıl, 'Seni bırakmayacağım' , 'Senden asla vazgeçmeyeceğim' dediğinin ertesi günü sanki o cümleyi hiç kurmamış gibi hayatından o kişiyi çıkarıp yoluna devam edebilir?
Nasıl karşısındakini sevdiğini inandırıp, istediğini elde edemeyince sanki daha dün bunları söyleyen o değilmiş gibi hayatına devam edebilir?
İnsanlar duygularını anlık yaşar oldu. Bir dediği diğerini tutmuyor. Bu yüzden ben bu zamandaki aşklara inanmaz oldum.
İhtiyacı olduğunda yanında olduğumuz, ihtiyacımız olduğunda kaybolan herkesin de amına koyayım...
bilmiyor muyuz sanki? e biliyoruz ama öyle ha işte öyle! öylee öyleee...ama işte sözde kalıyor. "sözde"
Bu kalp daha da kırılmaz... Parçalarını birleştirmediğin sürece💔