#salley vickers

[soultobeloved]

@giasalvaggio

[domsaaa]

Wierz mi, nie ma lepszej pory na czynienie trudnych rzeczy niż właśnie ta chwila, kiedy spostrzegasz, że są trudne.

“Twoje drugie ja” Salley Vickers

[domsaaa]

Większość z nas jest mocno pokaleczona i obawia się, że jeżeli nie będziemy z całych sił ochraniać naszych blizn, to skaleczenia ujawnią się i obnażą nas, a to sprawia, iż zachowujemy się czujnie wobec innych.

“Twoje drugie ja” Salley Vickers

[domsaaa]

I nic na świecie nie było dla mnie w tej chwili bardziej poruszające od tego, że jedno ludzkie serce potrafi otworzyć się przed drugim.

“Twoje drugie ja” Salley Vickers

[domsaaa]

Nie poznajesz prawdy natychmiast, kiedy się pojawia. Bardzo często objawia się jako coś obcego i dziwnego. Czasami zupełnie niepożądanego.

“Twoje drugie ja” Salley Vickers

[domsaaa]

Śmierć jest niezwykle zwyczajna. Przydarza się każdemu, chociaż ludzie zdają się o tym zapominać.Dlatego nie wolno nam tracić czasu.

“Twoje drugie ja” Salley Vickers

[bookcoversonly]

Title: Instances of the Number 3 | Author: Salley Vickers | Publisher: Picador (2003)

[perverse-idyll]

"Their vows, repeated now, in her flat tone, conveyed, as plainly as if she had spelled it out in pokerwork*, the stark fact that nothing is ever settled between two human souls, for nothing is or can be settled until we are finally done and gone.

"But lovers are children; and I suppose that when you feel you have made true love, you believe you've found a back door into eternity and cannot afford the notion that it may not be open to you on your return."

The Other Side of You by Salley Vickers

*literally "writing with fire," or pyrography, the craft of wood-burning

(How could I not read this, when Vickers uses as an epigraph the same lines from The Wasteland that I did? I had to see what they meant to someone else. Not to compare my fic to a carefully crafted novel, but to know what moved her. I'm halfway through; she writes of two quiet people; of the way longing and love and loss create abysses one must learn to live (or not live) with. It's more beautiful and much sadder than anything I've ever done.)