#silebilirim..

[dengembozuluyorsana]

Hayallerim aslında o kadar basit ki..bazen onları bile gerçekleştirebilmediğim için kendime kızıyorum. Oysa bunun nedeni asla ben olmadım. Hayatımı kendim yönetmedim. Hayallerime bile karışılan bir hayatım var. Buna hayat bile denmez aslında. Söylesenize insanın dinlediği şarkılara, okuduğu kitaplara, çizdiği resimlere, taktığı takılara, giyimine, hayallerine, yediklerine, yemediklerine, sevdiği renge ve daha bir çok şeyine karışılan yaşama siz hayat der misiniz?

[dengembozuluyorsana]

Rengarenktim ben eskiden. Mutlu uyanırdım her sabah. Şarkılar söyleyerek dolaşırdım evin içinde. Küçücük bir şeye bile hemen sevinir kocaman gülümserdim. Gamzelerim hiç eksik olmazdı. Hep belli ederlerdi kendilerini. Bir yanım hep karanlıktı bunun farkındaydım hep. Ama o yanım çokta belli etmezdi kendini, belki de ben görmezden geliyordum onu. Uykuya aşıktım hep her zaman kırmızı çizgim olmuştu. Sonra bir gün bir şeyler oldu. Tüm renkler kayboldu. Şarkılar yerini hüzünlü melodilere bıraktı. Gülüşüm soldu, gamzelerim kayboldu benim. O karanlık yanım daha çok belli etti kendini. Uykuya aşık olan ben uyuyamadı bir daha eskisi gibi. Umutlarım, hayallerim geçmişim ve geleceğim öldü benim. Eski benden geriye sadece koca bir karanlık kaldı. Ve ben o karanlıkta kayboldum. Yolumu bile bulamıyorum artık.