Σου 'πα "κράτα το χέρι μου γιατί αλλιώς θα πέσουμε" μα τελικά εσύ ήσουν αυτή που απ' τον γκρεμό με έσπρωξε.. Μα κοιτιεμαι στον καθρέφτη και σου λέω "ξαναρώτα και πες μου αν το κάνεις πια για πλάκα ή αν η κάθε σου ατάκα κρύβει κάτι από πίσω" θα σε έκπλήξω γιατί πρώτα ξεκίνησα να γράφω σοβαρά μα κάτι μέσα μου μου έλεγε "δεν είμαστε παιδιά, αυτά τα έχεις περάσει πριν από χρόνια (και είναι πλέον αργά) ". "Ξέρω πως ο Αύγουστος ήταν τόσο κοντά και η πληγή δεν έχει κλείσει αλλά άκου με, κάλυψε τη θλίψη με το γέλιο να νομίζουν πως θα αντέξεις και οι στιγμές είναι ένας πίνακας (με τα χρώματα που βάζουμε) "
Η ζωή μου είναι πόνος by Ακάθιστος Emo και JIMA












