İnsana yapılacak en büyük kötülük, onu bir umudun içine hapsetmektir..
seen from Malaysia
seen from United States
seen from Canada
seen from Türkiye

seen from United States

seen from United States
seen from China

seen from Bulgaria
seen from United States
seen from China
seen from Türkiye
seen from United States

seen from India
seen from United States
seen from France

seen from Canada
seen from United States

seen from United States

seen from Canada

seen from Germany
İnsana yapılacak en büyük kötülük, onu bir umudun içine hapsetmektir..
Ben hiç sevmedim büyümeyi. Neden çocuk kalamıyoruz ki?
Neden o masum yıllarda ki gibi olamıyoruz?
Ne gereği vardı ki büyümenin, Masumiyetliğimizi kaybettikten sonra ne önemi vardı ki?
Hâla hayâl mi yoksa gerçek mi şu yaşadıklarım anlayamıyorum. Üzerimden umudun kuşları geçiyor yine. Ben ise başımı kaldırıp bakamıyorum. Halbuki eskiden o kuşlar gibi kendimi o göklere ait hissederdim. Şimdi yerim ve yurdum var mı o göklerde?
Aidiyetliğim hâla o göklerde çığlık çığlığa özgürlüğünü haykırıyor mu? Bilemiyorum... Tek bildiğim aidiyetsizliğimin zihnime bir kara bulut gibi çöktüğü...
Özgürce uçan hür kuşlarımın ise yollarını kaybetti ve tek tek gökyüzümden düştüler. Aidiyetsizliğim zihnimden kalbime doğru bir hançer gibi saplandı nefes dahi alamadım...
Umudu çocuklarımızın gözlerinde görüyorum.
Hayatımızda daima umud olmalı ama çok fazla değil. Fazla kapılıp gitmemeliyiz. Yoksa canımız çok daha fazla yanar. Umudsuz yaşamamlı ama tamamen de yaşamı bırakıp umud aleminde sürüklenmemeli. Öyle bir şey işte..
O vasıta elbet bir gün gelecek. Önemli olan hangi gezegen!
düşündükcə bu həyat çətin gələr insana
bu həyat asan gələr düşüncəsiz yaşayana
Öyle çokta takmamak gerekli yaşadıkça yaşadıklarının izleri elbet yer etmeli yüzünün deltasında… Yunus Emre.