"Biliyorum, meraktan geberiyorsun" dedim, deminden beri kaçmaya çalıştığı gerçekleri yüzüne vurmaya başlayarak "Ama merak etme. Tan seni sordu. Ona yiyip içip, güzelce yaşadığını söyledim. Tıpkı aslan yuvasında yokken, çakalın o yuvada gününü gün etmesi gibi" Yüzüne bir gülücük yayıldı. Başını koltuğun başlığına yaslarken, konuşmam sırasında gerilen yüzünü ustalıkla bu gülüşün altında sakladı. "Arabayı durdur" dedi, şoföre. Şaşırdım. Saklamaya çalıştığım telaşımla beraber şoför koltuğuna kısa bir bakış attım. "Tabi,efendim" Şoför saniyeler içinde arabayı durdurdu. Young Do başı koltuğa yaslıyken bana bakmadan konuşmaya başladı. "Acaba hiç düşündün mü, o aslan neden yuvasında değil? Ne onu gitmeye itti? Yoksa aslan gerçekten de bir aslan değil mi? Korkup kaçtı mı?" "Ne demek-" "Konuşma bitti." -Choi Young Do& Yoo Rachel fanfic-
