TØNNIEFLEX @tonnielama - Tumblr Blog

Posts

2 jongens, die heb je geproeft. De ander heeft je aan de kant geschuift. Zelfs met je mooiste wikkel top(TIETUUH) en je beste jeans ben je geen partij voor deze heren. De één heeft het afgesloten met je. En de ander waar je heel stoer over deed dat je hem niet meer wou heeft je veel knappere vriendin ingepakt. Ik kan wel mezelf blijven, maar uiteindelijk weet ik dat alle mannen die mij hebben geproeft mij bedorven vinden. Een maatje en toontje minder zou een stuk toepasselijker voor deze maarschappij. Ik doe er zo niet aan toe voor een tweede praatje. Zelfs als je andere oplossingen zoekt.

Snakkend naar adem. Zit je dan alleen. Sinds een lange tijd niet zo’n grote paniek en verdriet gevoeld. Een topheid die je herkende van een paar jaar geleden. Overal bloed, want een normale jankgebeuren mag het niet zijn. Hij was net langs gekomen. En wist niet hoe snel hij weg moest gaan. Hij moest naar haar toe. Hij zeggen dat hij zich niet fijn voelt bij de situatie. En jij die alleen maar verafschuuw en afwijzing voelt. Dit had hij nooit bij jou toen het net twee weken oud was, want jij bent een zieke vrouw. Deze dame verdiend het niet om vervangen te worden door zo’n goedkope slet. En het leek hem nog wel zo stoer om jou een berichtje te sturen. Om naar het afdankertje als jou te gaan. Hij zei dat het niet aan jou lach, maar toen jij begon te huilen kwamen zijn oude gewoontes weer om hoog. Huilen had niet gehoeven en voor zijn bedoeling had hij dit niet gewild

Maar hij laat jou wel alleen achter. Snikkend, en met een gedachten dat dood de beste oplossing is. Je bent vervangen. Het speciale plekje in zijn hart is niet meer. Blijkbaar maakt het niet uit dat jij zijn eerste liefde was, want zo’n perfecte relatie en breakup die hij met haar in een jaar had, had hij nooit kunnen vinden bij jou in de 2,5 jaar lange sleur.

topcat77

Zit je dan midden in twee gesprekken, op een kerst borrel. Beide waar je niet bij hoort. Als iemand naar jou zou kijken zou die zeggen. Poh deze dame hoort hier niet. Niet lekker in haar vel, dikkig en elke zin wat ze zegt wordt voor grap gezien. Niemand die mij serieus gaat nemen. Als er maar ook een woord in mijn mond naar buiten wordt gestampt komt het meteen de lucht in. Vervaagd, net of het nooit uitgesproken is. Ik kan maar beter naar huis gaan

Het is lang geleden dat ik me zo leeg heb gevoeld

inkskinned

i witness pictures of a “relaxing” woman and i think: it is funny how they see us. in the movies under the shower, the actress stands with shaved legs, leaning into the water, opening her mouth with a sensuous sigh. our sleepovers are supposed to come with bras and tight panties, laughing our painted lips over pizza you don’t see us eat. we take walks in the park in good heels, look excellent after running, always have a gentle smile on our pristine faces.

an artist draws a piece about how women alone don’t have to be sad that they’re alone, they should relish in it, which i thank him for giving me permission to do. the result of his work is half-nude ladies draped like linens over their couches, flashes of thigh gaps and open lips, breasts swelling pleasantly, a yawn and and stretch that shows off her hipbones.

the only evidence i have that i’m normal is considered comedy. our reality is comedy. lying in bed under three covers, bra off but sweater on, laptop positioned directly under lack of a chin: that gets a laugh. in the movies, the quirky girl in a cute-ugly but somehow flattering pajama set gets caught at the supermarket and it’s a nice romantic scene where we find out how awkward it is for her to exist without makeup, without her best effort to please sexually. she sees her boss or her cute friend or whatever else makes us laugh and cringe and the next time we put on “real clothes” before we go out shopping.

the real world exists somewhere outside the picture of women. we come home and strip off our bras, but instead of that being a still image of a delicate female stepping away nude, it’s a moment of our peacefulness. the narrative so often stops here, us heading our improbably slim legs to the bedroom. but instead our breasts don’t always hang evenly, instead some of us do not have breasts, instead we swipe a hand over our tired faces and smear our makeup but are too lazy to take it off. our bodies crack and crunch and do not stretch like a cat but instead in weird directions, we rush out our breath and slouch and barely keep our eyes open. we lie with our thighs touching and our stomachs hanging because it’s comfortable. we sling ourselves undainty over whatever will support our weight. our showers consist equally of staring into the void as of unflattering angles while we wash; our bodies never come pre-shaved and for some reason our underarm hair is really persistent or our leg hair is dark and shows even after shaving or maybe both. our sleepovers mostly feature netflix and wine, getting food on our faces, eating until our stomachs make round pleased hills, talking trash and swearing up storms more than we paint our nails. we don’t go to the store in cute-ugly clothes, we go because we forgot to buy tampons or we dropped all our rice on the ground or because we’re human and we need supplies to survive.

there is a very strange body-positive rule where somehow, we always end up under the slogan “beautiful.” our loneliness, our adulthood, our moments where were are not even being judged - i should remind you that those are beautiful too. but the truth is that you don’t need to be beautiful. and these moments in particular, that belong to you: they’re yours, they don’t need to be told that they exist in some plane of desirability. who cares if they’re ugly, if they’re truly self-serving and unflattering and indelicate. when you are home, you are finally human, returned to skin that itches in awkward places and ugly habits and it’s okay. they won’t show you a version of that without laughing about it, but we are real, we don’t keep ourselves perfect in even our peaceful moments. it’s okay. i know you might be worried what happens if you get a partner or roommate and they learn you live this way, that you’re messy and forget to brush your teeth sometimes and get food all over the place when you eat and i’m telling you: you’re not unusual. you’re just human, and these moments aren’t somehow shameful. they’re not untouchable and unspeakable because they’re not pretty. because instead they’re human.

we aren’t here to be watched, and we don’t need your approval. we weren’t created to always please. sometimes we get to take a break from beautiful.

msfbgraves

I remember being a teen and asking my female relatives: am I weird for not always shaving or wearing makeup and being in my bra, or, or, never even feeling slightly compelled to manipulate a man into doing things by offering to have sex with him? No even a bit. Was that weird? Was I weird?

They all hugged me and said, “Male fantasies are strange, aren’t they? No one puts on mascara before going to bed sweetheart.”

But you do start to question your own experience when everything you see contradicts it.

weltenwellen

Forugh Farrokhzad, tr. by Sholeh Wolpé, from “Lost”, Sin: Selected Poems

En hier zit je dan, half drie ‘s nachts net terug van een tinder date. Waarvan je zeker weet dat hij jou niet wilt. En waarom zou hij. Je hebt verdomme de hele week gehad om te sporten, leren, bezig met je deadlines en het enige wat je hebt gedaan is je vol zitten proppen, slapen en series gekeken.

Hij zag je al staan. Te dik, niet origineel en zeker niet de mooie dame waarop hij heeft gewacht deze corona tijd. Het enige wat nog maar een beetje sprankelt is je humor en zelfs dat is onbeschoft en grof. De telefoon ging niet voor niets over. Hij had hulp nodig om uit deze val te ontsnappen. En toen hij je bijna in de lakens wou brengen. Zag hij je hele postuur. Dit wil hij niet verslinden en de volgende dag negeren. Hij betaalde omdat hij medelijden had. Dit wordt toch niks. Zonde van zijn tijd.

De dames hoeven ook niks van je. Wat je bij jezelf hoort te doen kan je nog niet eens bij een ander mens proberen. Ze zag je niet zitten en dat zei ze al. Dit betekend dat je gewoon lelijk bent. En de humor en je gezelligheid (waar je oprecht nergens mee komt) gaf haar die 10% om het te overwegen om het wel te doen. Naast het overtollige drank en drugs gebruik.

Niemand wil je. Jij kan misschien wel liefde willen. En hopen dat er bij elke tinder date een sprankeltje hoop qua acceptatie bij een ander en jezelf zit, maar dat komt er niet. Voordat jij af gaat vallen. Een gezicht uit een modeblad uitkiest en school op orde hebt. Dan pas verdien jij een normaal, liefhebbend bestaan.