,,Kar Ve İnci,, Kar Ve İnci Nihan Kaya'nın son romanı.. Kitabı 'Doğmuş Olmaya' adayarak başlıyor. Doğarak yaşayan Gece'nin, doğmadan yaşayan Karin'i anlattığı; bilerek karmaşıklaştırılmış bir eser bu. @nihanka 'Bembeyaz karla kaplı bir tarlanın üzerinde yürümek gibi olabilir. Korkunç da olabilir, harika da' anekdotunu referans alarak Cat Stevens'a da şöyle bir uğrayıp Hallac-ı Mansur'da duruyor. Bizi de durduruyor. Cehennem, diyor Mansur; Acı çektiğimiz yer değil acı çektiğimizi kimsenin bilmediği yerdir. Bu söz, roman karakterlerini çok iyi anlatıyor. Zirâ sadece acıyı değil, bu romandaki karakterlerin hepsi duygularını karşısındakine değirmeden kendi içlerinde büyütüp besliyorlar. Harika bir bireysellik söz konusu. Gece'de de, Dolunay'da da, Kaya'da da, Deniz'de de.. Deniz'ine akmak için yola çıkan Leyla, Nehir oluyor önce ardından da Gece.. Kaya'ya vardığında ise gidilecek yolları tamamen tüketmiş olduğunu farkediyor. İşte bu noktada hayat Çellonun akustiğine çarpıyor, dillenmemiş bir karanlık gibi gelip balo salonunun ortasına düşüyor. Karakterlerin hepsinin bir diğerinden yarası var ama bu karanlıkta ortalığı aydınlatacak bir inci olmadığı için; yer yerinden oynamıyor, kıyametler kopmuyor. İnci istiridyenin koynunda saklayıp büyüttüğü değerli varlık ve Leyla'nın büyütemeden sakladığı Karin'i.. Nihan Kaya güzel betimliyor, duygu ve durumları alakasız gibi görünen teşbihlerle bağlıyor.. İsim ve Kelime tercihleri ince bir zekanın ürünü olduğunu gösteriyor cesurca.. Ne zaman Nihan Kaya okusam Sisyphos'u hatırlamadan edemiyorum. Hani şu; sonsuz büyüklükteki kayayı bir zirveye çıkarmakla cezalı kral efsanesi. Sisyphos aptalı; sürekli kayayı zirveye çıkarmaya çalışır kayayla birlikte düşünce de, pes etmeden yeniden denerdi. Bir tür ceza, bağımlılık, bırakamama, vazgeçememe, her koşulda sürdürme hali. Bu roman karakterlerinde de bu perçinlenmiş durumda. Dolunay ve Deniz Mutsuz evliliklerine rağmen birbirlerine, Leyla umutsuzluğuna rağmen Deniz'e, Kaya evlenmesine rağmen Gece'ye, Gece yaşadıklarına rağmen Deniz'e, yaşadıklarını hatırlamamasına rağmen Kaya'ya, hatta kahraman değil de sosyal tip olan psikanalist bile Gece'ye takılı kalmıştır. Çatı Katı'ndaki kahraman kadın da... Gizli Özne'deki nişanlısını kaybedip onun ailesiyle yaşamaya başlayan kız gibi, Bihter de... Bütün bu kahramanlarda acı çekmeye, bir nevi zorunluluk algısıyla gönüllülük var. Bu durum ve kadın kahramanların karşısındaki erkeklerin eril güçleri tarafından yaralanmaları var ki; ikisine de katlanamıyorum. İlgisiz babalarla, en ufak bir komplekste sakalıyla karısının yüzünü çizen onları çatı katına iten kocalarla, ortada kalan çocuklarla, ortaya çıkamayan bebeklerle, üstü örtülü verilen dayıdan taciz iddiaları gibi travmatik olaylar yaşayıp mağduru oynayan kadın kahramanlarla karşılaşınca çok üzülüyorum. Yarası olsa bile bu eril güçlere dayanmayan, gerçekten güçlü kadın karakterler oluşturmanız beklentisiyle... Kaleminize Sağlık @nihanka... That's All!,, #KarVeInci #NihanKaya #KitapAnalizi #kitap #kitapyurdu #kitapaşkı #book #bookstagram #bookphotography #bookblogger #booklover #bookphoto #read #reading
