Paggising ko kaninang alas sais ng umaga kahit may mga muta muta pa, chineck ko agad ‘yung phone ko. Tinignan ko ‘yung kalendaryo.
Nakita ko yung araw ng kapanganakan ko; nung sinilang ako sa mundo na wala pang kaalam alam sa kung anumang gulo.
Hindi ko alam kung pa’nong gagawin ko, babangon na ba o iidlip pa.
Ano naman kung birthday ko? Kung ‘yung mga taong kasama ko ng labing anim na taon sa likod lang ng utak ko nakabaon.
Ano naman kung birthday ko? Kung ‘yung gusto kong hawakan, sa pagpikit ko lang napagmamasdan, sa pag-abot ko, hangin lang yung nararamdaman.
Ano naman kung birthday ko? Kung mag isa lang din naman ako, malayo sa mga kaibigan, walang mapuntahan kundi yung paborito kong unan.
Ano naman kung birthday ko?
Kaya nag-aral na lang ako para sa exam ko sa finance, at least ‘yon may sense.
So pagpasok ko ng school, wala akong pinagsabihan. Para ano? Para madepress ako lalo?
Tinanggal ko din yung birthday ko sa facebook para hindi ma-eskandalo.
Akalain mo nga naman, tatlong beses pa kong kinantahan ng mga taong na-meet ko kailan lang.
Hindi naman talaga ko mag-isa, andun ‘yung boyfriend ko na, bestfriend ko pa.
So dun ko narealize na ang drama ko lang pala talaga.
Ano naman kung malayo sila mama? Eh hindi naman nila ko nakakalimutan.
Ano naman kung busy ang friends? Eh kasama ko din naman sila nung nakaraan.
Ano naman kung dugyot ng pinopost nilang pics ko sa wall ko?
Ano naman? Eh birthday ko.
Siguro hindi na ‘ko ‘yung batang ‘di nakakatulog ‘pag patay ang ilaw.
Siguro hindi na ‘ko ‘yung batang ‘di kaya ‘yung sobrang ginaw.
Siguro hindi na ‘ko ‘yung batang laging nakabuntot kay mama.
Siguro din hindi na ‘ko ‘yung batang iyakin pa.
Siguro nga hindi na. Ano naman? Eh birthday ko.
blakekathryn
ellievsbear
snowghoul
dailybridgerton
gracieabrams
romaincrisis
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
theartofmadeline