Overzicht eindwerk
http://www.willekephotography.com/eindwerk.html

Love Begins

❣ Chile in a Photography ❣

roma★
untitled
★
Lint Roller? I Barely Know Her
Cookie Run:Kingdom Official!
Claire Keane
One Nice Bug Per Day

titsay
Cosmic Funnies
occasionally subtle
🪼
taylor price
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

PR's Tumblrdome

blake kathryn
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
No title available

tannertan36
seen from United States
seen from Canada
seen from Netherlands
seen from Spain

seen from Indonesia
seen from Italy
seen from Germany

seen from Venezuela

seen from Portugal
seen from Colombia

seen from South Korea

seen from United States
seen from United States

seen from Netherlands
seen from Philippines

seen from Türkiye
seen from Australia
seen from Malaysia
seen from Bangladesh

seen from Türkiye
@willekevanmoorselaar
Overzicht eindwerk
http://www.willekephotography.com/eindwerk.html
Reflectie
Wat een jaar! Op heel veel manieren bijzonder en gek tegelijkertijd. Na 3 ontzettende leerzame jaren is daar dan het bijzondere afstudeerjaar. In dit geval werd het jaar nog meer bijzonder door corona. In deze tijd wordt veel gezegd: je moet roeien met de riemen die je hebt. Helemaal waar. Toch is dat niet wat je wilt met het afstuderen. Het is dan ook een enorme domper. Tegelijkertijd heb ik heerlijk thuis kunnen werken en had de zekere rust die ik in deze periode kreeg ook een positief effect op mijn werk.
Als ik terugkijk naar begin dit jaar, is dat ook met dubbele gevoelens. Ik ben super enthousiast begonnen met een intrinsieke motivatie. De motivatie vanuit mijn onderwerpskeuze was ook enorm. Ik baalde van de eenzijdige belichting van het christelijk geloof in de Biblebelt. Hoewel er een kern van waarheid in zit, ben ik ook iemand van de Biblebelt en wil ik een ander uitgangspunt aanstippen.
Tegelijkertijd zat hier in het begin ook een valkuil in. Ik wilde zo graag iets veranderen voor de mensen op en de visie op de Biblebelt dat ik mijn eigen beeldtaal een beetje uit het oog verloor. Hierdoor liep ik meerdere keren vast en kwam er lang niet altijd werk uit van heel hoge kwaliteit en misschien paste het werk in zekere zin zelfs niet bij mij.
Ik ben blij dat ik op gegeven moment echt weer ben gaan werken vanuit mijn eigen beeldtaal. Als ik nog langer terugkijk, was dit vanaf het begin van de academie al mijn doel: de beeldtaal die ik vanuit mijn fotografie al heb (als portretfotograaf) wilde ik zoveel mogelijk kunnen koppelen aan mijn beeldend werk - en andersom. Ik heb heel veel momenten gedacht waarop ik dacht dat dit niet zou lukken. Inmiddels hoor ik echter van heel veel mensen uit mijn omgeving dat dit juist het geval is. Als ik de beelden zelf naast elkaar leg zie ik de overeenkomsten ook steeds meer ontstaan. Een vierjaren plan dat geslaagd is!
De tussenbeoordeling vond ik heel fijn. Hoewel mijn werk toen eigenlijk nog maar net de goede richting op ging, gaf het heel duidelijk een beeld waar ik uiteindelijk naar toe moest. Ook de feedback die ik dit jaar heb gekregen heeft mij echt heel erg geholpen. Niet te sturend, maar wel duidelijk.
De boodschap die ik uiteindelijk met mijn werk wilde overbrengen is ook wel voor een heel groot deel veranderd. Uiteindelijk is mijn werk denk ik exclusiever geworden. Want als ik iets ervaar als een cadeau van God dan kan dat voor iemand die niet gelooft misschien als helemaal niet interessant worden ervaren. Ik heb mijn persoonlijke mening en gedachtes hierover nu wel heel duidelijk in beeld kunnen brengen, maar er ook een interessante wending aan kunnen geven voor als je niet in God gelooft. Het werk gaat in op de algemene schoonheid van licht en de natuur. Ik zie daar de hand van God heel duidelijk in en in sommige beelden speelt dat ook best een rol, maar zonder dit besef of deze mening kunnen de werken voor een groot deel hetzelfde geïnterpreteerd worden. Het is mijn fascinatie, overtuiging, passie en vertaling. Anderen kunnen de beelden vanuit hun eigen kader bekijken en de schoonheid van de natuur en het licht zal dan hoe dan ook blijven (be)staan.
Expositie
Op deze manier heb ik mijn werken uiteindelijk gepresenteerd. Ik heb hierbij gelet op het feit dat de foto’s vanuit een serie niet direct naast elkaar hangen. Op die manier gaan de foto’s echt met elkaar de verbinding aan. Voor de ene foto moet je dichtbij komen en de andere foto kan je veraf al zien. Toch hebben de meeste grote foto’s ook onderdelen in zich die ervoor zorgen dat je niet direct bent uitgekeken. Waar kijk ik eigenlijk naar?
De foto’s hebben over het algemeen allemaal herkenbare en onherkenbare elementen in zich. Daarnaast spreekt er een zekere aandacht en rust vanuit de beelden. Een verstilling waardoor je wordt meegenomen in een mysterieuze en mystieke ervaring.
Ik heb niet alleen gespeeld met verschillende formaten, maar ook met hoogtes en afstanden. Hierdoor wordt je met een bepaalde beweging door de ruimte heen gemanoeuvreerd. Naar mijn idee past dit heel goed bij de beelden zelf. Ook vind ik het bij mijn visie passen: ik wil mensen mijn kijk op het leven, op de natuur, op licht meegeven. Ik hoop dat anderen op dezelfde manier naar deze onderdelen gaan kijken als dat ik dat doe. Daarom neem ik hen mee in die beweging. Zodat zij hopelijk ook net zo gaan genieten en zullen stilstaan bij de bijzondere dingen die ik heb vastgelegd.
Overzicht van een aantal geprobeerde opties wat betreft de expositie. Ik had voor een groot gedeelte al wel helder hoe ik het wilde hebben, maar vond het belangrijk om af en toe te wisselen van foto’s. Op die manier kom je er achter of je echt de beste opstelling hebt gekozen. Bij al deze opties valt het me op dat de speling juist net wordt onderbroken. Er treedt net teveel herhaling op van vormen, de opstelling wordt saai of voor de hand liggend. Toch heel fijn om te hebben uitgeprobeerd, want hierdoor kwam ik uiteindelijk op de - naar mijn idee beste opstelling uit.
Onkruid
Terwijl ik meerdere fotoseries aan het schieten was, heb ik ook meerdere filmpjes geschoten. Dit is een van de best gelukte filmpjes. In eerste instantie wilde ik een film presenteren bij mijn eindwerk, maar nu ik de foto’s nog eens goed heb bekeken denk ik dat die én meer vertellen én op zichzelf meer dan genoeg zijn.
Experimenteren met de expositie
Inmiddels is de selectie van mijn foto’s duidelijk geworden. Deze selectie foto’s heb ik geprint en uitgesneden om er vervolgens mee te kunnen experimenteren in de ruimte. Sommige foto’s heb ik opgehangen om tot de conclusie te komen dat ik het toch (ook nog) in een ander formaat wil zien. Ook zijn er foto’s bij die op meerdere manieren kunnen worden gepresenteerd.
Zoals het nu op de foto’s te zien is, vond ik zelf dat de foto’s al wel goed met elkaar de verbinding aan gaan. Je ziet grote foto’s van veraf, maar ook van dichtbij omdat er in de buurt een foto hangt die heel klein is. Foto’s hangen bij elkaar, maar ook los, waardoor ze hun eigen leven leiden en tegelijkertijd met elkaar het verhaal vertellen.
Ik wil nog verder experimenteren omdat ik de foto’s op sommige plekken nog in de ruimte vond verdwijnen. De foto’s die nu nog op de grond liggen ga ik dan ook ophangen aan het plafond, waardoor ze echt in de ruimte komen. Ook wil ik nog experimenteren met panelen op de grond en / of wandjes.
Overzicht van een andere wand, maar van dezelfde opstelling.
Deze foto’s vind ik ook fijn met elkaar werken. In die zin een goede keuze. De uitvoering van het ophangen kan naar mijn inzien nog beter. Het is wat speelser dan mijn eerdere (online) uitwerkingen, maar alsnog best wel ‘safe’. Ook voor deze foto’s wil ik daarom panelen maken zodat ze los van de muur komen. Daarnaast is de rechter foto ook nog groter geprint, zodat ook dat wat extremer wordt.
Overzicht van een andere wand, maar van dezelfde opstelling. Hierbij vind ik de grote foto al heel mooi geplaatst, maar ik twijfel over de rest. Is het interessant genoeg, of teveel wit? Moeten de foto’s groter, of op een andere plek?
In een poging hierna heb ik ook voor deze wand een foto uitgekozen om groter te printen. De kleine fotootjes heb ik in kleine lijstjes onder elkaar gehangen, in plaats van naast elkaar.
Voor de fotocombinatie in de hoek heb ik al panelen gemaakt zodat deze de ruimte in kunnen. Op die manier wordt de ruimte ook iets verkleind en heeft alles meer invloed op elkaar.
Verschillende foto’s van één manier waarop ik de ruimte heb ingericht. Met name deze muur (rechts van de deur) vind ik al heel interessant worden. De blauwige foto rechts in de hoek (naast verticale foto) heb ik nadat ik dit zo had opgehangen, nog groter geprint.
Nog een aantal foto’s die ik zelf heb geschoten en ontwikkeld in de DOKA. Hier heb ik gebruik gemaakt van heel erg oud papier en zelf gemaakte ontwikkelaar. Dat maakte het nog moeilijker om strakke foto’s te maken, maar zo bij elkaar vind ik het best een aardige serie. Er is vrij weinig op te zien, maar het laat des te meer het ontwikkelproces zien en wat daarin belangrijk is om op te letten.
Helaas heb ik ook een heel aantal foto’s waarop letterlijk niets te zien is. Hoe ik 'de instellingen’ dan ook probeerde te veranderen, blijkbaar was er in die gevallen echt iets mis met de zelfgemaakte pinhole camera. Dit was soms erg frustrerend. Je bent een halve dag bezig met foto’s maken en er komt zo goed als niets uit, behalve dat je weet wat er niet werkt.
Een serie foto’s die goed gelukt zijn in de DOKA. Ik heb de foto’s meerdere keren gemaakt, om de verschillen in belichtingstijd goed te kunnen zien en daarmee te experimenteren.
Een heel aantal foto’s die ik zelf heb ontwikkeld in de DOKA. Ook hierbij is op de dia’s al te zien dat lang niet alle foto’s zijn gelukt. Soms frusterend, maar ook ontzettend leuk!
Een overzicht van de camera’s die ik allemaal zelf heb gemaakt (op de meest linkse camera na). De derde camera van rechts werkte uiteindelijk het beste. Sommigen een beetje en anderen helemaal niet. Omdat ik er geen wiskundige berekeningen op los heb gelaten was het elke keer weer een verrassing wat eruit zou komen. Wel of geen foto en zo ja, was de foto dan bruikbaar?
Kunstenaars die mij hebben geïnspireerd
http://www.willekephotography.com/inspiratie.html
Naast een maquette heb ik ook digitale ruimtes gemaakt om mijn werk in op te hangen. Omdat het op een scherm best wel klein is, koos ik er al snel voor om de werken groot aan de muur te hangen. Ik vond dit wel een fijne manier van werken omdat het heel makkelijk is om te wissen van foto’s. Je kunt in korte tijd heel veel versies uitproberen. Zo zijn er een aantal beelden waarvan ik nu echt het idee heb dat die het heel goed zullen doen als die groot geprint worden.
Feedback op deze ‘exposities’: het hangt nu allemaal redelijk simpel en voor de hand liggend. Wat als je meer gaat spelen met verschillende formaten + verschillende hoogtes en hoeken. Waarom niet diagonaal? Zorg dat de kijker blijft kijken, dus stuur die richting. Maak het ze niet te makkelijk, maar neem ze met je beelden mee de ruimte in.
Van alle foto’s die ik de afgelopen tijd heb gemaakt, ben ik langzaam een selectie gaan maken. Welke beelden vertellen nu echt mijn verhaal? Welke beelden passen qua beeldtaal bij elkaar? Welke beelden versterken elkaar en welke niet?
Uiteindelijk had ik een redelijk grote selectie. Daarvan heb ik de foto’s op ‘soort’ gesorteerd en vandaar uit ben ik nieuwe combinaties gaan maken. De foto hierboven is zo’n combinatie.
Vervolgens heb ik een maquette gemaakt (a 30x30) en van alle foto’s verschillende groottes geprint. Op die manier kon ik kijken welke werken er op welke grootte het beste tot zijn recht zou komen.