Καθόμουν όλη μέρα πάνω από το συντακτικό,δεν καταλαβαίνω τι λέει.Τι σκατά είναι όλα αυτά..Δεν μπορώ άλλο.Έκλεισα το βιβλίο και πήγα στην κουζίνα,κοίταξα το ρολόι 02:48,πάλι ξημερώνει!Υπέροχα..έφτιαξα έναν καφέ,πικρό για να με ξυπνήσει και ξαναπήγα στο δωμάτιο μου,άνοιξα τον φακό στο γραφείο,άφησα την κούπα κάτω και έπιασα την Ιστορία,άλλο μπέρδεμα από'κει.“Ένα διάλειμμα δεν σκότωσε ποτέ κανέναν.” είπα και έπιασα γρήγορα το κινητό μου.Είχα ένα μήνυμα,εκείνος..“Ξέρω ότι δεν κοιμάσαι,αλλά θα έρθω να σου κάψω τα βιβλία αλήθεια.” αυτό ήταν το μήνυμα του,χαμογέλασα.“Χαχα..γαμώ τις Πανελλήνιες!” απάντησα και το άφησα στην θέση του.Κεφάλαιο 23ο λέξεις πολλές λέξεις,θα κλάψω..Ω ναι δάκρυα.Ο ήχος του μηνύματος διέκοψε τους ήχους από τους λυγμούς μου.“Έρχομαι από'κει!ΤΏΡΑ.” έστειλε,αμέσως κατευθήνθηκα προς την επαφή και τον κάλεσα,καμία απάντηση.“Ο συνδρομητής που καλέσατε προφανώς να έχει το τηλέφωνο του απενεργοποιημένο!” Άι στα διάλα και εσύ.Ψιθύρησα.Βγήκα στο μπαλκόνι,αργά ή γρήγορα θα ερχόταν.Πόσο καιρό είχα να βγώ;αρκετό..Κοίταξα τα αστέρια,το άνχος μου έκαιγε την καρδιά,πήρα γερές τζούρες αέρα.Ελευθερία! Χτύπησε το κουδούνι,κοίταξα κάτω.Δεν με είχε δεί,άνοιξα και τον περίμενα στην πόρτα.Άνοιξα,ήταν τόσο όμορφος είχα να τον δώ σχεδόν ένα μήνα,κρατούσε ένα λευκό τριαντάφυλλο,το αγαπημένο μου!Πλησίασε κοντά μου και μπήκα αθόρυβα στην αγκαλιά του,με έσφιξε για αρκετή ώρα.“Δεν μπορώ άλλο Γιώργο..δεν.” αποκρίθηκα σιγά,καθώς έκλαιγα.Σήκωσε το πρόσωπο μου,και με κοίταξε.“Υπομονή μωρό μου,έμεινε μόνο ένας μήνας και μετά τέλος.Μετά καλοκαίρι,μαζί!” μου είπε και μου σκούπισε τα δάκρυα. “Μου λείπεις,πολύ.” του ψιθύρισα.Πλησίασε τα χείλη μου στα δικά του,έσκυψε τον σβέρκο του και με φίλησε,φιλί διαρκείας.Το οξυγόνο τελείωνε,τα χείλη μας ξεκόλλησαν και ήρθε και μια άλλη αγκαλιά,δυνατή.“Πρέπει να σ'αφήσω να ξεκουραστείς και μετά να διαβάσεις.” μου είπε.Όχι,όχι..μην φύγεις. “Σε παρακαλώ..μη..μείνε μαζί μου,μείνε μαζί μου απόψε!” του είπα. “Θα κοιμηθούμε αγκαλιά όμως!Τίποτα άλλο.” μου αποκρίθηκε.Δεν είμαι για έρωτα τώρα,όπως ούτε εκείνος,πρώτα οι Πανελλήνιες και μετά όλα τα άλλα,μου το έχει ξεκαθαρίσει.Μου έκλεισε τα βιβλία,έκλεισε το φώς και ξαπλώσαμε αγκαλιά στο κρεβάτι,δεν ξέρω πως αλλά το χάιδεμα του χεριού του στα μαλλιά μου,με αποκοίμησε πλήρως στην αγκαλιά του..
τι γράφω ο άνθρωπος άν έχω έμπνευση.. (via itslelele)
