Hatalarım oldu biliyorum.En büyük hatam zaman kaybımdı.Hemde çok büyük bir zaman kaybı.Yıllarca saçma sapan bir duygunun peşine takılı kaldım.Heder ettim kendimi.Ağladığım gecelere, şişen gözlerime çok yazık oldu..Nice acı dolu anılar biriktirdim geçmişimde.Bazen bir şarkıda, bazen kitaptaki bir cümlede, bazen bir kelimede, bazen bir sokakta aklıma gelen hatıralar canımı yakıyor, yaralarımı kanatıyordu.5 yılım gitti.Hayatımın en büyük pişmanlığını yaşıyorum.Ne kadar çok istedim, dua ettim her şeyin daha farklı olmasını..Ama ne yaptıysam sanki evren "Yapma Yağmur, olmayacak. Uğraşma boşuna!" diyordu.Bunu hissediyordum.Ama benim yaptığım bile bile uçurumdan atlamaktı belki tutar beni, ölmeme engel olur diye kendime umut verdim hep.Tutmadı.Defalarca yine öldüm.Meğer ölmeme dünden razıymış.Hiç anlayamadım.
Bu yaşımda neler yaşadım, neler atlattım.Hepsi benim suçumdu.Kaderimde yazılı olmayan bir şeyi kaderime katmaya çalıştım.Boşuna çabaydı.Her şey boşuna..Küçük bir çocukken yaşadığım fakat adını bile bilmediğim bütün duygular boşuna..Beni kandıran hep o sevinçlerim oldu.Ah o sevinçler..
Unutmaya çalışma sürecim oldu.Yaşadıklarımı silmek için uğraşlarım..Bunu yapmak benim için kalbimi söküp atmak gibi bir şeydi.İmkansız gibiydi..Her gece ağlayan gözlerle yalvarıyordum Allah'a bir mucize olsun diye..Dua ettikçe olmadı..Olmadı..
İçimde yaşadım her şeyi.Tabii herkes farketti, öğrendi..Her şeyi, herkesi karşıma aldım.Suçlu durumuna düştüm.Kimilerinin bana olan sevgisini kaybettim.Ama en büyük destekçim annem ve kuzenim oldu..
Buraya yaşadıklarımı anlatsam sayfalar yetmez, günlerimi alır..
Çok zorda olsa, canımı çok acıtsada, unuttum.Onun bende olan her şeyini yok ettim.Ama nasıl bir his..Unutmak..Bir ben bilirim bir de Allah..
Eğer 8 Ağustos 2013'te o çarpışma olmasaydı bunların hiçbir olmayacaktı.
"Umut her zaman vardır belki olur pes etme." diyenleriniz olacaktır.Eğer gerçekten akıllı bir kız birinin yaptığı acımazlıklardan sonra, yıllarca yaşattığı acılardan sonra hiçbir şey olmamış gibi onu sevmeye devam edemez.Belki siz bina gurur diyeceksiniz ama bende o süreçte o da kalmadı..Ama çok şükür ki kendimden hiçbir şey kaybetmedim
Ancak aptal bir kız hala öyle bir erkeği sevmeyi devam eder.Sanki o hala sevilmeyi hakediyor gibi bütün sevgisini kör birinin önüne sermeye, sağır birine duyurmaya devam eder..Ve günden güne dibe batar.Fakat ben aptal bir kız değilim.
Ben onu tipi, için, karakteri için, başarısı için ya da menfaat için sevmemiştim.Ben onu sadece o olduğu için sevmiştim.Fakat karşılıksız sevgi bir zaman sonra anlıyorsunuz ki kalbi tatmin etmiyor.Yoruluyor insan..Pes ediyor..Heves bitiyor.Umut..Zaten hiç olmamış meğer..Bunu alıyorsunuz en önemliside..
Çok geç anladım.Hayatımın yarısını mahvettim ama maalesef ki giden zamanımı geri getiremem.Çocukluğum ve gençliğimin bir kısmını kaybettim hiç değmeyen biri yüzünden..Ama tek pişman olmadığım şey ise aşkın ne olduğunu gerçekten çok iyi anladım.Bir duyguyu çok iyi yaşadım ve gördüm.Geçmis denilen zaman kavramı..Benim icin yok artık.Çünkü ise silmekle başlamalıydım.
Şimdi ise kalan gençlik yıllarımı doya doya tadını çıkara çıkara geçirmek istiyorum.Önceliklerimi yapabilmek, hedeflerimi gerçekleştirebilmek, eksiklerimi tamamlayabilmek en önemliside kendime bir şeyler katabilmek için çabalamak istiyorum.Ve yapıyorum da.
Hiç kimse için acı çekmeyin.Mutlu olun çünkü mutsuzluğunuza sebep olan kişinin zerre kadar umrunda değilsiniz.Hiç kimse unutulmaz değildir vazgeçilmez yapan ve unutmayan sizlersiniz.
Hayat birisi yüzünden acı çekmek için çok kısa ve istediğiniz gibi yaşayın.Delice, özgürce...Ama mutlulukla..Olmayacak şeyleri zorlamayın.Zorladıkça olmayacak çünkü...
Hayat kısa..Sadece mutlu ol ve yaşamın tadını çıkar..
Güzel anılar biriktirmeniz dileğiyle...
