kendineyazar

[730kilometre]

Nasılım? Bugün ilk defa kendime bunu sordum. Cevabını düşündüm saatlerce. Kötüyüm desem güldüğüm zamanlara ayıp ederdim. İyiyim desem ağladığım geceler darılırdı bana. Kalakaldım. Bu kadar basit bir soruyu cevaplayamadığım için kendimden utandım. En sonunda neyse dedim. Bazı sorular cevapsız kalmalı. Şimdi sana soruyorum cevaplayamadığım bu soruyu. Nasılsın?

[730kilometre]

Kaçamıyorum çünkü anılarım, adımlarımdan daha büyük.

[730kilometre]

"Yüzyıllardır oynanmasına rağmen hiçbir seyirci sahneye fırlayıp Romeonun zehirli iksiri içmesine engel olmamıştır.Sonunda geminin batacağı bilindiği halde Titanic defalarca izlenmiştir.Biticektir korkusuyla aşktan kaçarsan hayattan hiç bir tat alamazsın.Çünkü Romeo ölmeli, Titanic Batmalı, ama aşk her şeye rağmen yaşanmalı."

[730kilometre]

Şöyle bir yazıya denk geldim:" İnsan çok sevmekten , kıyamamazlıktan , kızamamazlıktan , üzememekten ve hep alttan almaktan kaybeder.

Hayat ilk olarak kendini yok sayanları harcar.

Durumumu şimdi daha iyi anlıyorum"

[730kilometre]

Onların aşkı nefretten doğmadı okurlarım.onlar aslında hep birbirlerine sevgi besledi. Nefret sevginin bir duygusudur. Sevmediğiniz insandan nefret bile edemezsiniz. Ve onlar başardı. Bu duygunun ardındaki sevgiyi farkedip zorlukların üstesinden gelip “biz başardık” diyebildiler.

[730kilometre]

Aşk nasıl bir şey? Gidememe halı mi kalamama halı mi . Hangisi olunca oluyor aşk?

Peki böyle kalbin sökülür gibi olunca ne oluyor? Bir kadından gitmek nasıl bu denli acı verebilir insana . Daha önce senin en büyük yaralarını sarmış sana merhem olmuş birinden gitmek bu kadar zor mu? Ya da bu zorluk yalnızca o kadında da mı geçerli? Nasıl oluyor bu?

[730kilometre]

Belkide seni hala deli gibi seviyorumdur..

[730kilometre]

"Başka birisi nasıl sevilir bilmiyorum

Hangi şehre gidilir yalnız başına,

Hangi şarkı dinlenir senle olmayınca.

Kimle çay içilir ?

En güzel sözlerin altı kim için çizilir

Kimin kokusu saklanır…

Hangi hayal hediye edilir,

Hangi gözle bakılır o çiçek yaprağı kirpiklerine

Nasıl anlatılır gülüşünün sesi

Adının güzelliğine hangi alfabe de rastlanır

Senin bakışın hangi şiire benzer

Kime dokunur, sarılır, uyur bu kalp

Hangi insanda rastlanır sana…

Gel de anlat…

Senden başkası nasıl sevilir ?

Bilmiyorum ben…" 🪐

[730kilometre]

Ben bilmiyorum... Eskiden böyle değildi sanki herşey değişti . Hissizim ... Yorgunum... Bu cehennemde iliklerime kadar donmuşum.

[730kilometre]

Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde...Bir ben ki tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir Ömür hanım? Susmak yalnızlığın ana dilidir, Ömür hanım, şiiridir, beni konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...Yalnızım Ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi

karanlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...Sularım toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş saklanıyor içimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem hangi gözle?

İnsanın Acısını İnsan Alır

[730kilometre]

sevsen beni. gözümün içine baktığında kendini kaybedecek kadar çok sevsen. nefes almak gibi olsam senin için. öyle sevsek ki, "seni seviyorum" cümlesi anlamını yitirse. gülen gözlerin, gözlerimin tam içindeyken çeneni ısırarak anlatsam seni sevdiğimi? ve anlasan. cevap versen; sarılıp kokumu ilk kez nefes alıyormuşçasına içine çekerek? ve anlasam. bir evimiz olsa seninle. bilirsin, vanilya kokulu. kapısında turkuaz bir saksı ve beyaz çiçekler olan bir ev. o eve girmek için saatleri saysam. hep o anın enerjisiyle geçirsem günü. ve girsem. vanilya kokusu. saat aynı, altıya çeyrek kala. gelsen... sütlü kahveler yapsam sana. önce kahveyi koklasan,sonra beni. kafanı boynuma sokup öpsen, öpsen? kaçıp kurtulsam sonra kollarından?

"acıktım!.." diye bağırsam. belimden sarılsan yine, "şımarma da makarnaları getir," desem gülüşümü saklayarak. makarna yapsak birlikte. o mutfak makarna değil, huzur koksa ama. öyle ki ahşap beyaz iskemlelerinde bile oturanın gözlerinin içi parlasa. şarabımız olsa bir şişe, ama karadut. en sevdiğimizden? onu içip bir film izlesek seninle? filmdeki londra'da tanışıp paris'te evlenen o çifte baksak, sonra sağımıza çevirsek kafamızı ve o kocaman mavi çerçevedeki siyah beyaz resmimize baksak bir de.

"en güzel aşk filmi biziz!" desek aynı anda. dudakların bir kez daha benim olsa; kanıtlarcasına,ispatlarcasına bu aitliği. bu eve, duvarlara, krem rengi o koltuğa, yanımızdaki sehpaya uzatsam kolumu, ekoseli battaniyemizi alsam.

"adım atmaya üşeniyorum?" desem fısıltıyla. "burada uyusak?"

aynı ses tonuyla cevap versen,"sarılacaksak, farketmez." orada o koltukta uyuyakalsak birbirimizin nefesiyle. ve ertesi güne senin ellerini yüzümde hissederek başlasam...

güzel olmaz mıydı?

[730kilometre]

Ah benim güzel kızım...

Sonu olmayan bu savaşta tek galibiyetimsin sen. Şu umulmaz hayatta umudu elime tutuşturansın.bu başı ve sonu olmayan kötülükler dünyasında yaptığım tek iyiliksin sen. Masumiyetini koru kızım senden ilk onu çalmak isteyecekler kalbini koru kızım ilk onu kırmaya kalkışacaklar. Hakkını ara kızım onu hep kaybetmeni sağlayacaklar. Gittiğimde sakın tek kalacağını düşünme. Ben her zaman kalbinde yaşam sürmeye devam edeceğim. Kaybetme kızım umudunu, vicdanını, merhametini kaybetme...

Seni seviyorum.

[730kilometre]

Bir gün beni aramanı istiyorum . Öyle telefonla değil; şefkatimi ara , kokumu ara , sevgimi ara

[730kilometre]

O beni arar mı bilmiyorum ama ben mumla arıyorum o güzel günlerimizi . En kötüsü de ne biliyor musun onu seviyorum ve birlesemiyoruz beni seviyor mu bilmiyorum bile işte bu acı veriyor dilerim mutlu olursun ama şunu bil ben sana baktığım gibi bir başkasına bakamam...

[730kilometre]

Bir gün beni aramanı istiyorum . Öyle telefonla değil; şefkatimi ara , kokumu ara , sevgimi ara

[730kilometre]

Hiç gitmediğim bir ülkeydin sen . Uzakmısın bana ? Dilini öğrenmem ne kadar zamanımı alır ?

Sana nasıl gidilir ? Trafiğin yoğunmu ? Kalıcak yer bulabilirmiyim ? İklimin nasıl ? Çok ağlarmı gökyüzü oralara ? Yoksa sıcak bir ikliminmi var ? Kokusu nasıl bu ülkenin ? En çok sen kokan yer neresi ? Toprağında neler yetişir en çok ? Seni en güzel nerden görürüm ? Hiçkimsenin bilmediği yanların nerede ? Hangi şehrinde en çok güldün ? Hangi sokakta en çok üzüldün ? Hangi cadde çocukluğuna çıkar ? Hangi yolda büyüdüğünü görürüm ? Nereye gitmeliyim ? Çıkmaz sokakların nerede ? Kaç çocuk var içinde Gülen ? Tarihinde en çok hangi şehir yara aldı ? Hangi şehrinde dünyanın en güzel şiirleri yazıldı sana ? Beni içinde yaşatıcakmısın ? Ülkendeki insanlar beni severmi ?sen peki sen sever misin beni?...

[730kilometre]

Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca sehirlerce uzakta olan bı insana aşık olur muydunuz?

[730kilometre]

Seni çok özlüyorum..