Fundaolmak

Kuş olup uçmak isterken ağaç olup kök salışımın hikayesi.

[aaadnuf-blog]

2018 e dair...

Ölmeyi istiyorum. 2018 beni bu hale getirdi. Ben ki yaşam dolu o küçük kızdım. Ama yaşamaya dair gram umudum kalmadı. Gülmeye sevmeye. Kalmadı.

[benihepsevsen-deactivated202106]

"iyileşmek mi?" dedi frida. "ama ben hasta değilim ki. kırık döküğüm. aynı şey değil, anlıyor musunuz?"

[aaadnuf-blog]

Kulaklarımda bir uğultu. Gülmüşüz eğlenmişiz sonra sessizlik çökmüş. Ölüm sessizliği. Ama bi uğultu var kulağımda. Kafamın içinde durmadan konusan sesler. Ama koca bir sessizlik. Konusuyorlar. Konusuyorlar. Manalı manasız. Sen. Her sey sana bağlanıyo sonunda. Sonunda her sey kalbimde kilitleniyo. İnsan ne kör diyorum kendi kendime. İnsan ne salak. Bilmek istediği gibi bilip anlamak istediği gibi anlıyor. İnsan sevgiye muhtaç. Hep kaybetmekten korkuyo. Ta ki yerine ederi kadar ya da biraz fazla bir sevgi bulunca. İnsan korkak. İnsan kanserli. Ölüme gidiyor. Bile bile ölmeyecekmiş gibi yaşıyor.

Bir sarkıda şey diyor, bir ümitle ya olursa dersin hep bile bile her seyin bittiğini.... yenileceğini bile bile savasmak gibi. Kendine zarar vermekten başka bir sey yapmayan içgüdü. Bıraksana. Ama yok savastım demek için bırakmayı kendine yediremediği için. Bırak. Bırak. BIRAK. Kaç uzağa. Yapamazsın. Yapamıyosun. İnsan ne çaresiz. İnsan ne zavallı.

Bu muydum ben. Bunlara ne zaman dönüştüm. Kendi etimi kendi canımdan koparısımı izliyorum.

Kafam dolu. Kafam konusuyor. Sesler...

Deliriyorum. Fakat güzel deliriyorum.

[bababenarkeologoldum-deactivate]

Bazı hikayelerin anlatacak yanı kalmamış…

[25-dadas-deactivated20190915]

“Çok şey var anlatacak. Bir sen anlarsın ama, bir sana anlatamam.”

—

[aaadnuf-blog]

Bugün eve gelince kapının önünde duran tanımadığım plaka arabayı sen sanıp eve koştum. “Özledi, dayanamadı, geldi. Kesin özür dilicek acaba annemlerin gönlünü aldı mı ben gelene kadar”

Hayatımda bundan daha ezik bir an yaşamamıştım.

[aaadnuf-blog]

“Hayatta hiçbir şeye kesin gözüyle bakmadım, bakmam. Hayat ne verirse onu yaşar geçerim” diye üstten üstten konustum hep. Kendi kendime yalan söyledim belki. 5 yıllık ilişkinin sonunda baktım ki ben hep ona kesin gözüyle bakıyormuşum. Onunla öleceğime öyle inanmısım ki. Onunla yaşlanacağıma... beni hep seveceğine... kabullenemiyorum şimdi. Sürekli bana attığı son mesajı okuyorum. Ve benim attığım. Demişim ki “arkamda dağ var sanıyordum meğer yokmuş.” Hayal kırıklığımı nasıl da özetlemişim aslında. Bu hayal kırıklığını bu ömürden nasıl atarım bilmiyorum. Bilmiyorum bundan sonra nasıl “biri” olunur. Nasıl biri sevilir...

Bilmiyorum her gün ağlamadan nasıl durulur.

Her gün beklemeden nasıl durulur.

Her gün benim canım kanarken nasıl acaba diye endişelenmeden nasıl yaşanır

Nasıl güne yeni hayallerle başlanır

Nasıl içten gülünür

Nasıl...

Bilmiyorum...

[yeni-umutlar-deactivated2019092]

[aaadnuf-blog]

Mesele ayrılmak istemen değil, mesele ben yüzük bakarken bunu yapman....

[aaadnuf-blog]

Her sabaha sende bir ışık görme umuduyla uyandım. Ama her gün daha çok karanlıktın. Günüm uzun zamandır aymadı...

[aaadnuf-blog]

Omzum acıyor. Masaj yapayım derken senin en son yaptığın ve beni çok güldürdüğün o anlar geliyor Gözümün önüne. aynı yer yine. Hani senin şu bulamadığın. Belki sen yine öyle gülmelere baslamışsırdır. Ben senden çok uzaktayım, gülmüyorum...

[aaadnuf-blog]

Tamam diye cevap vereceğim mesajlar atıyosun. Tamam bile demek istemiyorum. Çünkü onu diyecek kadr sakin değilim, olamıyorum. Mesela profil resmini tek yapmışsın. Başka zaman yapsan sorun değildi biliyosun. Ama şimdi zaten her şey zorken, zaten bitiyorken neden hızlandırıyosunki. Bunları düşünüyorum ve ben sakin olamıyorum... Mesela her şey geliyor gözümün önüne. Her şey... önceden ne kadr romantik olduğun örneğin. Ve artık elimi tutmayı unutabildiğin... kahroluyorum. Bunu düşünüyorum ve ben sakin olamıyorum. Bensiz eğlendin bensiz güldün. Bensiz yeni yerler gördün. Ben her an o öyle yapardı o böyle severdi diye ortada gezerken hem de. Geçen dün saçımı at kuyruğu yaptım. Sen öyle çok severdin. Aynada kendime bakıp iç geçirdim. Sen yoksun ve ben sakin olamıyorum. Biliyo musun bugün ben çok değişik seyler yaşadım. Ve sana anlatamadım. Bu benim için nasıl zor bilmiyosun. Her seyden sonra bağıra bağıra ağlamak istedim çünkü yoktun. Çünkü sen yoksun ve ben sana anlatamıyorum. Arkadaşlarım sevgilileriyle ilgili bseyler anlatınca gülemiyorum. İçim eziliyor. Yalandan tebessüm edip geçiyorum. Kıskanmıyorum hayır ama seni özlüyorum. Çok özlüyorum. Geçen sana nasıl kırgın olduğumu anlatırken cafenin ortasında ağlamaya başladım. Hiç benlik şey değil biliyosun. Ya da biliyo musun? İnsanlara yine de belli etmiyorum. Soranlara yoo aramız bozuk değil gezmeye gitti diye biraz trip atıyorum diyorum. Dinlediğim şarkıları duysan hele. Her şarkıda içi burkulur mu insanın. Burkuluyor. Gece yatınca seninle kavga ediyorum. Her gece ağzıma geleni söylüyorum. Sonra sabah bas ağrısıyla uyanıyorum. Ve sen yoksun. Bitiyoruz farkındasın dimi. Bitiyor her şey. Tüm sözler. Bizimki bitebilen bsey miydi. Oyle olmadığına inandırıp şimdi gidiyorsun. En çok bu üzüyor. Ve kesinlikle sakin olamıyorum ...

[aaadnuf-blog]

O kadar sarhoş oluyosun ve bana mesaj atmıyorsun ya , çok alınıyorum haberin olsun ...

[kitaplardansecmeler]

Ahmet Yavuz / Beklentiler Üzer

[kitaplardansecmeler]

Ahmet Yavuz / Beklentiler Üzer

[aaadnuf-blog]

Dayanamadığım oluyor. Boğulurken nefesini tutabildiğin son nokta gibi. Sonra saniyeler içinde ölümü kabulleniş gibi. İnsanlar arkandan çabaladı ama öldü demiyor ki. Öldü diyor sadece. Kimse aslında hayatı bırakmamak için nasıl kendini yırttığını görmüyor. Öyle. Ben de öldüm sessiz sedasız. En kötüsü de beni en iyi bilen iyi bilirdim demeyecek asla. O çabaladı demeyecek. Öldüm. Koca bir kabullenişin içindeyim. Ve bunun nedeni kimse değil. Ben kendi savaşıma yenildim. Eğer bana 2. Bir şans verilseydi... 2. Bir şansı beklemediğimi fark ettiğim bu an.... ben koca bir kabullenişin içindeyim. Ve bunun kimseyle alakası Yok.

[aaadnuf-blog]

Bugün de ittirdim hayatı. Kalktım yerimden kilometreler gittim artık bir şeyler olsun diye ittirdim. Oldu mu bilmiyorum. Bildiğim tek şey ittirmeyle gitmediği hayatın.

Tek temennim, bir sabah uyandığımda iyiki ittirmeye çalışmışım iyi ki uğraşmışım demek. Bunu demek için uzun yıllar bekleyebilir miyim bilmiyorum. O kadar sabrım kalmamış gibi.

Artık tükenmişim gibi.. güzel sabahlara uyanın. İyiki dediğiniz sabahlara İyi geceler