Նաիրյան Հոգի

Քեզ Մասիսն եմ կտակում, որ դու պահես հավիտյան, Որպես լեզուն մեր հայոց, որպես սյունը քո հոր տան:

[aboutarmenia]

[aboutarmenia]

Արտաշես Աբրահամյան

Նկարչի ստեղծագործական գործունեությունը տևել է 60 տարի։ Աբրահամյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Ջերմուկի, Վանաձորի, Հրազդանի և Գյումրու արվեստի թանգարաններում, ՀՀ Մշակույթի նախարարության, Նկարիչների միության ֆոնդերում, Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում, ինչպես նաև մասնավոր հավաքածուներում։ 2000-2003 թթ. Աբրահամյանն ստեղծում է իր վերջին կտավները։ Երևանում Աբրահամյանի ստեղծագործությունների նշանակալի մասը ցուցադրվում է նկարչի ընտանեկան հավաքածում։

[gronalund]

[foxpass-blog]

Sergei Parajanov, The Color of Pomegranates (Sayat Nova), 1968. 

[aboutarmenia]

Գրիգոր Ազիզյան

Ազիզյանի արվեստը շեշտված քնարականությամբ առավել ցայտուն է դրսևորվել մոնումենտալ բնույթի բնանկարներում, թեմատիկ-կոմպոզիցիոն պատկերներում։ Ստեղծել է հաստոցային բնույթի կտավներ, նատյուրմորտներ, դիմանկարներ:

[aboutarmenia]

Քո աչքերի դեմ իմ աչքերը՝ կույր, Կա քո հոգու մեջ անթափանց մի մութ, Քո մութ հայացքում կա մի քնքուշ սուտ՝ Քեզ միշտ թաքցնող մի նուրբ վարագույր… Փակ են քո սրտի հեռուներն իմ դեմ, Հավետ քեզ կապված՝ քեզ օտար եմ ես. Երբ խենթ խնդությամբ փայփայում եմ քեզ՝ Ե՛վ սիրում եմ քեզ, և՛ քեզ չըգիտեմ։ Փակ են քո սրտի հեռուներն իմ դեմ, Քո աչքերի դեմ իմ աչքերը՝ կույր. Քո հոգու վըրա կա մի վարագույր,— Ո՞վ ես դու, ո՞վ ես,— բնավ չըգիտեմ…

1904-1905

[aboutarmenia]

[aboutarmenia]

Վարդապէտ

[aboutarmenia]

[aboutarmenia]

Haroutiun Kalents was a prolific Armenian painter, born in the city of Kyurun, West Armenia on March 27 of 1910.

During the years of the Armenian Genocide, Kalents and his brothers managed to save themselves and reached Aleppo. The painter experienced a brutal childhood and lived in one of the orphanages of Aleppo. In 1930-1936, the painter spent his most productive years in Beirut. He opened his individual exhibition and created an art studio. In 1946, Harutyun Kalents repatriated to Armenia. He died in 1967.

[aboutarmenia]

Leonid Yengibarov was a Soviet clown and actor. 

He was born in Moscow, in 1935. Before devoting his life to circus, Yengibarov had tried various other trades. He even became a boxing champion in Moscow several times. In 1959, Yengibarov graduated from the Moscow Circus Arts College. After graduation, he worked at Yerevan Circus. He was one of the first Soviet clowns to create the poetic, intellectual clownery, which made spectators think, not only laugh. After initial incomprehension, his popularity grew immensely. After that he was invited to work in cinema. His first film, A Path to the Arena, was in fact about himself. 

  "He was a clown with an autumn in his heart", this is how his fans described him. Leonid Yengibarian died in 1972. The cause of death still remains unclear.

[aboutarmenia]

Vernatun members in 1903. Isahakyan,Aghayan, Tumanyan (sitting) and Shant,Demirchian (standing).

In 1899, Tumanyan came up with an idea of organizing meetings of Armenian intellectuals of the time at his house on 44 Bebutov Street in Tiflis (present-day Amaghleba 18, in Sololaki). Soon it became an influential literary group, which often gathered in the garret of Tumanyan's house. Vernatun means garret in Armenian, which was the name the group was referred to. Prominent members of the collective were Avetik Isahakyan, Derenik Demirchyan, Levon Shant, Ghazaros Aghayan, Perch Proshyan, Nikol Aghbalian, Alexander Shirvanzade, Nar-Dos, Vrtanes Papazyan, Vahan Terian, Leo, Stepan Lisitsyan, Mariam Tumanyan, Gevorg Bashinjagyan and many other significant Armenian figures of early 20th century. With some pauses, it existed until 1908.

[aboutarmenia]

Sergei Parajanov in Tbilisi

[aboutarmenia]

GEV MART

[aboutarmenia]

GEV MART

[aboutarmenia]

Ավանդազրույցը պատմվում է հայոց հին ժողովրդական վեպում՝ «Վիպասանքում»: Ստեղծվել է հավանաբար մ. թ. ա. II–I դարերում: Ըստ այդ զրույցի՝ ալանները (ներկայիս օսերի նախնիները) կողոպուտի նպատակով ներխուժել են Հայաստան: Հայոց Արտաշես արքան դուրս է եկել նրանց դեմ պատերազմի: Ալանները փոքր-ինչ հետ են քաշվել և անցել Կուր գետի մյուս ափը: Արտաշեսը կռվի ժամանակ գերել է ալանների արքայազնին, նրանց թագավորը ստիպված հաշտություն է խնդրել՝ խոստանալով այլևս չասպատակել Հայոց աշխարհը: Արտաշեսը մերժել է նրան: Ալանների չքնաղ արքայադուստր Սաթենիկը եղբորը փրկելու համար եկել է գետափ և ձայն տվել հանդիպակաց ափին գտնվող Արտաշեսին.

Քե՜զ եմ ասում, քա՜ջ այր Արտաշես,

Որ հաղթեցիր քաջ ազգին ալանաց,

Եկ լսիր ալանների գեղաչյա դստեր 

                                           խոսքը՝

Տո՜ւր պատանուն,

Քանզի սոսկ քենի համար օրենք չէ, 

                        որ դյուցազունները

Այլ դյուցազունների զավակներին 

                              զրկեն կյանքից

Կամ ծառա դարձնելով՝ ստրուկների 

                             կարգում պահեն

Եվ հավերժ թշնամություն

Երկու քաջ ազգերի մեջ հաստատեն:

 Արտաշեսը, լսելով այդպիսի իմաստուն խոսքեր և տեսնելով գեղեցիկ արքայադստերը, սիրահարվել է նրան: Նա անմիջապես իր դայակ Սմբատ Բագրատունուն ուղարկել է ալանների թագավորի մոտ՝ խնդրելու Սաթենիկի ձեռքը՝ խոստանալով հաշտություն կնքել և նրա գերված որդուն վերադարձնել: Ալանաց թագավորը, ըստ իրենց սովորության, գլխագին է պահանջել դստեր համար, որի պատճառով Արտաշեսը որոշել է փախցնել Սաթենիկին.

Հեծավ արի արքա Արտաշեսը

         գեղեցիկ Սևուկ նժույգը

Եվ հանեց ոսկեօղ շիկափոկ պարանը

Եվ որպես սրաթև արծիվ 

                  անցկացավ գետը

Եվ նետեց ոսկեօղ շիկափոկ պարանը,

Գցեց մեջքը ալանաց օրիորդի

Եվ շատ ցավեցրեց մեջքը փափուկ 

                                           օրիորդի՝

Արագ հասցնելով նրան իր բանակը:

Արտաշեսը Սաթենիկին բերել է Արտաշատ մայրաքաղաք: Թագավորները հաշտվել են և դաշինք կնքել: Արքայական հարսանիքի ժամանակ ոսկի ու մարգարիտ է տեղացել. 

Ոսկի անձրև էր տեղում 

Արտաշեսի փեսայության պահին,

Մարգարիտ էր տեղում 

Սաթենիկի հարսնության պահին:

Այս սովորույթը պահպանվել է մինչև օրս. հարսանիքի ժամանակ չամիչ, չորացրած մրգեր, ցորեն կամ բրինձ են շաղ տալիս՝ իբրև առատության ու պտղաբերության խորհրդանշան:

[aboutarmenia]

Մնացականյան Գևորգ

Սայաթ Նովա (1962)

[aboutarmenia]

Վեր կաց, եղբայր իմ, երգս կիսեմ քեզ հետ, Վեր կաց, եղբայր իմ, ցավը կիսենք մեկտեղ, Սառած մարմնիդ ես հուր կտամ, Իսկ երգերին թևեր կտամ: Ու քեզ տանեմ մեր սարերով, Ու քեզ տանեմ մեր լեռներով, Ցույց տամ երկինքը մեր, Մասիսը ալեհեր, Ու տունը, հայրենի մեր տունը: Վեր կաց, եղբայր իմ, նոր օրն է արթնացել, Վեր կաց, եղբայր իմ, նոր կյանքն է շունչ առել, Կապույտ երկնի անմար արքան, Անտառների կանաչ հսկան: Իսկ ես տանեմ քեզ սարերով, Իսկ ես տանեմ քեզ լեռներով, Ցույց տամ երկինքը մեր, Մասիսը ալեհեր, Ու տունը, հայրենի մեր տունը: Բարձրացրու գլուխդ, զինվոր, Բաց արա հոգնած կոպերդ, Քո սխրանքն անմահ է, Քո անունը` մեր սրտերում: Վեր կաց եղբայր իմ, զանգերը չեն լռել, Վեր կաց եղբայր իմ, մեր երգը չենք գրել, Կիսատ երգիդ նոր տող թելեմ, Կիսատ զարկիդ նոր զարկ ձուլեմ: Ու քեզ տանեմ մեր սարերով, Ու քեզ տանեմ մեր լեռներով, Ցույց տամ երկինքը մեր, Մասիսը ալեհեր, Ու տունը, հայրենի մեր տունը: Ու քեզ տանեմ մեր սարերով, Ու քեզ տանեմ մեր լեռներով, Ցույց տամ երկինքը մեր, Մասիսը ալեհեր, Ու տունը, հայրենի մեր տունը: