bazen o kadar hissedemezsin ki
ağlayamazsın bile
Phantogram Three
YOU ARE THE REASON
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr

bliss lane

Love Begins
Game of Thrones Daily
Show & Tell

Jimmy Eat World
The Bright Sessions
🪼

Jar Jar Binks Fan Club
Fai_Ryy
No title available
occasionally subtle
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
KIROKAZE
Glass Animals
h
Cosmic Funnies

shark vs the universe
seen from Canada
seen from Germany

seen from Germany
seen from United States

seen from Türkiye
seen from Brazil
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from Colombia
seen from Mexico
seen from Venezuela
seen from Argentina

seen from Türkiye
seen from Russia

seen from Germany

seen from Türkiye

seen from Canada
seen from United Kingdom
@aleynaninmerkezussu
bazen o kadar hissedemezsin ki
ağlayamazsın bile
Güneşin doğuşunu batıya dönük izledik... Kıyameti beklercesine.
Ruhumu avuçlayıp ordan oraya savuran, içimden söküp almak istercesine sıkıştıran ellerin sahibine sormak istiyorum;
"Ne istiyorsun benden?" diye avazım çıkana kadar bağırmak,
"Neden bir çırpıda söküp almıyorsun da böyle bir hisle sınıyorsun beni?" deyip yakasına yapışmak ve
"Neden ben?" diye sormak istiyorum...
Bizim arkadaşlığımız bana Squad Game: Sae-Byeok ve Ji- Yeong'u anımsatıyor...
Karşılaştık, birbirimize alıştık, ne olduğumuzu, ne olacağımızı anlattık ve puff...
Zamanla ikimiz de oyun dışı kaldık... Önce birimiz, sonra bir diyerimiz.
Aslında o kadar kırılgan, o kadar acizim ki... Bunun en acı şekilde farkına varmak tek tesellim.
Kaybolmaktan ve karşılıksız olduğunu bilmeden değer verdiklerimi kaybetmekten korkan küçük bir kız çocuğuyken şimdi kendimi kaybediyorum yavaş yavaş...
Şehirler arası bir yolculukta ilerleyen otobüsün içinde herkes uyumuşken öylece Ay'ı, ve su gibi hızla akıp giden karanlık yolu izlerken anladım;
bi başka olur.
Gülüşün sarhoş eder beni...
O kadar çok renk barındırıyor ki gözleri, adeta Galaksi...
Aramızda ki mesafeler artmıştı ama sıfıra inmesi an meselesiydi.
Hayattan zevk almıyorum ama ölmek de istemiyorum bu nasıl bi çelişki
Şu soğuk zeminin üzerinde sonsuza kadar otura bilirim seninle.
Bambaşka birine dönüşüyorum yavaş yavaş...
Bu gece yine makyajımı gözyaşlarımla sildim.
Ben unutulmuş bir insanım... Unutulmayacak şeyler yaşamak pek bana göre değil.
Yaşayacak kadar yeterli hissetmeye biliriz ama ölemeyecek kadar da değerliyiz, kimse için olmasa da kendimiz için.