ben yine kollarına doğsam. seni annem sansam. bunu hatırlayıp hatırlayıp anneme takılsan…
yine hiç üşenmeyip beni bornova’dan konak’a götürsen. güvercin beslesem…
“annaneeeee, bitti.” dediğimde gelip kıçımı silsen…
bana yine bisiklet alsan, mahallede çok pis hava atsam…
birlikte yatıp uyusak. bana yine masallar anlatsan, bazen ben uyumadan uyusan…
ben yine mahallede koştururken düşsem, kafamı gözümü çarpsam. sen yine bana pansuman yapsan, ekmek çiğneyip şişime yapıştırsan. yaralarımı abarttığım için benimle dalga geçsen…
senden 2.500 lira istesem, sen 5.000 lira versen. arkadaşlarımla paylaşmayı bana yeniden öğretsen…
komşu kızına yeniden aşık olsam, balkonunda serenat yapsam. takıldığında “ne alakası var yea” deyip utansam…
adının bedriye olduğunu öğrensem ve buna çok şaşırsam…
okul çıkışları yine sana gelsem, ödevlerimi kitapların cevap anahtarlarına baka baka yapıp, sokağa çıksam…
yaşlı insanların bir gün öleceklerini öğrensem. her gece seni kontrol etsem, sana yakalanınca da korktuğumu söyleyip yanına uzansam…
kalabalık sofralar kursan, oradan oraya koştursan…
yine mahallede bira içsem. sarhoş olup eve dönemesem, sana gelsem. midem bulansa, kussam. “üşüttüm anneanne” deyip geçiştirsem… sabahında sarhoş omleti dediğin bir şey yapsan…
abuk sabuk şeylerimle yine gurur duysan…
sevgilime “konuştuğun kız” diye hitap etsen…
bir gözünü kaybettiğin ameliyatın ardından “bir bira da ben içerim” desen…
balkonunda boş boş takılsak. sen bana binlerce sey anlatsan, ben birazını dinlesem…
yine senin evine kız atsam…
sırf sen mutlu ol diye kandilini kutlasam…
yine, görüşeceğimizden emin bir şekilde sayısız defa vedalaşsak birbirimizle…
babam abuk sabuk konuşsa…
sonra dayanamayıp “izmir’e gel.” dese…
o an kaybedeceğimi anlasam seni… yine telaşla toplamaya çalışsam tüm anılarımı… yetmese…
ama bu sefer yetişsem sana… “onur” dediğinde bu sefer yanında olsam… sonra gitsen nereye gideceksen…
ve ben seni yine çok özlesem…
her düştüğünde anneanne diye ağlayan çocuklara:
stormborns
dailybridgerton
yousharknotpass