Μου ειπες να γραψω για εμας
Σου απαντησα πως εχω πολλα να πω
Και τωρα πανω απο ενα χαρτι και δεν εχω να γραψω τίποτα
Γιατι δεν εχω να γραψω τιποτα?
Και τοτε θυμηθηκα
Γραφω μονο οταν ειμαι στις μαυρες μου
Γραφω οταν χανομαι στον εαυτο μου
Γραφω οταν πεφτουν οι τοιχοι να με πλακωσουν και οι σκεψεις να με φανε
Αλλα για εμας δεν εχω γραψω και πολλα
Γιατι εμεις ειμαστε οι καλες μου
Εμεις ειμαστε ο λογος που ξανα βρισκω τον εαυτο μου
Εμεις ειμαστε ο λογος που εχω δυναμη και οι τοιχοι δεν με εχουν συνθλίψει κι οι σκεψεις δεν με εχουν κατασπαραξει
Εμεις ειμαστε ο λογος που δεν φοβαμαι πια το σκοταδι
Εμεις ειμαστε ο λογος που δεν χρειαζεται πια να γραφω τοσο συχνα







