Tout Est Poesie

La beau est toujours bizarre

[araftakalanruh]

İmzamın olduğu bütün yazılar ve şiirler şahsıma aittir izinsiz paylaşım yapmayınız lütfen .

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Sanrılarınla birlikte izliyorsun yıldızları.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Gidişinden bu yana terk edilen şeyler oldu. Ben gittim kendimden, birilerinde bulmak için kendimi yola çıktım. Güllerimi ektim, kaybolmayayım diye. Sonra kimseyi bulamadım. Yolun sonunda, uçurumun dibinde eski bir dostla karşılaştım. Saçlarını kısacık kesmişti, avuçları kendi kanıyla doluydu. Çekip çıkaramadım onu. Geri döndüm, güllerimin fırtınada öldüğünü gördüm. Sonra durdum. Gidecek yerim kalmamıştı, güllerim yoktu.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Hak edilmemiş varlığın sonsuz yokluğu.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Ruhu bedeninde boğuluyordu. Takati kalmamış olacak ki göz pınarlarına değdi karanlık, yavaşça aktı yeryüzüne. Tek başına rüzgârda savrulan gülün üstüne damladı, beyazını kırmızıya boyadı.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Alınan kesik nefeslerin ardında tekrarların acımasızlığı vuruyor bizi.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Cesedimi saklıyorum gözlerimde .

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Zaafların beyazlığıyla bulanıyoruz çıkmazlara.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Ondan geldiği için seviyorsun yaralarını; yoksa niçin hareket etmeyeceksin, o herkesten sakınmaya çalıştığın kalbine iğneler batarken?

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

İçindeki yangınla herkesi ısıtırken, kendisi küle dönüştü.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Kurşunlarla sevilmişsin hep. Sinende sakladığın yaralar gülümsüyor sana.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Kanıma girmedi kimse. Girmek hatasına düşürmemeli de zaten. Yalnızca ben çok kaldım bende. Anlıyor musun beni?

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Seni bende bıraktığım için kendime kırgınım.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Kurtulmaya çalışıyor fakat kendi kendine sardı urganı boynuna. Sıkı sıkıya tutunuyor; titreyen ellerini bırakırsa gökyüzüne ulaşacak. Korkuyor çünkü karanlıkta kalacak.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

İçinde silip gittiğiniz okyanus sularını kendime çektim fakat boğuldum ve en acısı, yıllardır farkına varamamış olmam. Bayım, yalvarırım, bir nebze alın sizi benden; zira öyle bir raddeye geldim ki kendimi atacak yer arıyorum kendimden. Fakat ne mümkün? İçimdeki yangında yokluğu sarılmışken, okyanus kimin gücü yeter nefeslerimi bana geri vermeye? Şayet verseler de içime doldurduğum zehir değil midir yalnızca?

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Sen güzelliğinden zannediyorsun kızıla çalan kırmızıyı, görmez misin gözyaşları kana bulamış gülü, üstelik harap olmuş bahçıvanın gözü gibi baktığı bahçesi.

-Araftakalanruh

[araftakalanruh]

Durup sustuğun o boşlukta geri dönüyor ruhunun çığlıkları,

yankının yarattığı sessizlikte solup gidiyorsun.

-Araftakalanruh