son zamanlarda karşıma çıkan bazı arkadaşlarımla da muhabbetini çevirdiğim bir konu var, bilinçaltı. Bilinçaltı aklımızdan çok daha önde ve hızlı ilerliyor ve bizim yaşadığımız olaylara göre bir algı oluşturuyor. Mesela ilişkilerin hep kötü ilerlediyse ilişkilerde hep başarısız olucam algısı gibi. Ve bilinçaltı bu şekilde olumsuz bilgilerle ve algılarla dolduysa istediğimiz şeylerin frekansında olamıyoruz, zaten istemek fiili de sahip olamamaktan geliyor. İstemek yerine bilinçaltımızı temizleyip, değiştirip inanırsak, elde edebileceğimize, iyi olacağımıza bu sefer algılar o yönde yaşamımızı şekillendiriyor. İstemek yerine o frenkasta ol diyor.Şöyle bir örnek vereyim, siyah bir odasın sevgilin yok veya güzel bir işin, o odadaki hisler seni bu konularda olumsuz olacağına dair inandığın algılar, bu odayı beyaza boyamaya çalışmak yerine, çünkü boyamaya çalışırsan siyah kalmakta ısrar eder, beyaz bir kapı düşünüp oradan beyaz bir odaya geçersen, ve sevgilin, paran veya iyi bir kariyerin varmış gibi hissedebilirsen, o frenkasa erişebilirsen artık o frekanstaki insanları, konuları, işleri çekersin diyor, ama bilinçaltımızı uzun zamandır kendini bizden daha önde bu algılarla sınırladığı için bunları gerçeceğimiz yapmak öyle basit değil. Son zamanlardaki çaresizliğim ve her şeyin kötü gitmesi de beni bunları düşünmeye, inanmaya ve rasyonalist bir açıdan çıkıp daha spiritüel bakmama neden olmuş olabilir. Ama bu ayrıntıları geçersek de mantıklı geliyor, iyi düşünürsen, hak ettiğine inanırsan, kendin için çabalarsan ve düşünce tarzını değiştirirsen daha iyiye gitmez misin zaten diyorum kendi kendime, son zamanlarda o kadar yoğun ve üst üste şeyler yaşadım ki, önce ilişkim bitti, sonra mobbing'e uğrayıp sevdiğim işten çıkıp hayatımdaki o işle bağlantısı olan insanları çıkardım, en yakın arkadaşımla arkadaşlığım bitti her şey biterken okul bitmedi uzadı, parasızlık da cabası. Bakalım bu kötü ilerleyen döngüyü kırabilecek miyim, kolay olmayacak ama elimden geleni yapmaya çalışacağım.
ellievsbear
tangentwithtanner
