Griekenland: de politiek vs het volk

What happens in Athens, stays on TUMBLR..

[athenefontys-blog]

Athene maakt zich op voor nieuwe rellen Studenten herdenken elk jaar op 17 november de val van de Griekse junta in 1973. Verwacht wordt dat de mars massaler wordt dan voorgaande jaren. 7000 agenten in Athene moeten vanavond de rellen voorkomen.

[athenefontys-blog]

Griekenland mist zestig miljard euro aan belasting

Bron: nu.nl

BRUSSEL - De Griekse overheid moet veel actiever zijn bij het innen van haar belastingen. Er staat momenteel voor 60 miljard euro aan niet geïnde belastingen uit, vooral als gevolg van ontduiking en wanbetaling.

Over de helft van dat bedrag worden rechtszaken gevoerd, waarvan sommige al meer dan 10 jaar slepen. Maar zeker 8 miljard euro zou zo opgeëist kunnen worden; alleen dat gebeurt niet.

Dat blijkt uit het eerste kwartaalrapport van de 'taskforce' van de Europese Commissie, die de Grieken helpt bij het hervormen van de economie en het overheidsapparaat.

Volgens het hoofd van de taskforce, Horst Reichenbach, moet het Griekse belastingssysteem eenvoudiger worden, de inning verbeteren en moeten grote belastingbetalers meer achter de vodden worden gezeten.

De EU helpt Griekenland bij het sluiten van een belastingakkoord met Zwitserland, waar veel rijke Grieken hun geld heen hebben gesluisd.

Beslechting De beslechting van belastinggeschillen moet effectiever, vindt de groep. Hoe effectief wat meer actie kan zijn, blijkt uit het feit dat slechts een paar medewerkers van het IMF er in enkele maanden in geslaagd zijn om 112 miljoen euro aan achterstallige belastingen boven tafel te krijgen.

Volgens het rapport is 'voorzichtig optimisme' gerechtvaardigd over de voortgang van de hervormingen. Zo wordt gewerkt aan het opstarten van een reeks grote infrastructuurprojecten. Maar de problemen worden vergroot door de economische malaise in Europa. ''Griekenland moet slagen in zeer moeilijke tijden'', aldus Reichenbach.

Privatiseringen Daardoor komt van de beoogde privatiseringen nog weinig terecht. Voor het eind van het jaar zou voor 5 miljard euro aan overheidsbezittingen van de hand gedaan moeten worden, maar dat gaat niet lukken omdat mogelijke buitenlandse investeerders door de economische crisis de hand op de knip houden.

In totaal zou de komende jaren voor 50 miljard moeten worden geprivatiseerd.

[athenefontys-blog]

Euronews: vertrouwingsstemming Lucas Papademos

[athenefontys-blog]

Papademos krijgt vertrouwen van parlement De Griekse interum-premier Lucas Papademos krijgt het vertrouwen van het parlement. Hij won de vertrouwingsstemming met een overweldigende meerderheid.

[athenefontys-blog]

Griekse conservatieven willen niet bezuinigen De Griekse conservatieve partij Nieuwe Democratie, onder leiding van Antonis Samaras, wil niet instemmen met de nieuwe bezuinigingsvoorstellen. Dat maakte Samaras maandag 14 november 2011 bekend, tijdens een bijeenkomst met de parlementariers. Hij zei dat hij geen enkele maatregel zal steunen die het economische herstel in Griekenland in de weg staat.

[athenefontys-blog]

Papademos beëdigd als interum-premier Griekenland Lucas Papademos is vrijdag 11 november 2011 beëdigd als nieuwe interum-premier van Griekenland. Hij zal een kabinet, bestaande uit drie partijen, gaan leiden: Pasok, Neo Democratia en Laos. Papademos heeft drie maanden om het faillissement van Griekenland te voorkomen.

[athenefontys-blog]

Vertrouwen in Pakistaanse bron wordt beloond

Door Martijn Peper

  Journalistiek bedrijven gaat soms ver en vereist een dosis gezond verstand van de journalist. Hoever ga je om aan nieuws en informatie te komen? Welke bronnen vertrouw je en bij welke bronnen heb je een goede dosis wantrouwen? Onder deze druk presteren is voor mij een echte uitdaging en werd in Athene ook tot het uiterste beproefd en niet zonder risico....

  Redactielid Daphne van Kessel liep letterlijk per ongeluk tegen een Pakistaanse journalist aan. Er was een journalistieke chemie, die ervoor zorgde dat zij samen met mij een uurtje laten met hem aan de Griekse koffie zaten. Ik vroeg of hij eventueel nog contacten had in Griekenland waar wij iets aan zouden kunnen hebben. De man had een bijzonder interessant contact: een belangrijk lid binnen de organisatie achter de demonstraties. Mijn redactieleden en ik stonden gelijk op scherp, want we realiseerden ons meteen dat dit natuurlijk een gouden contact was. En dat was nog niet alles; ik mocht samen met een redactielid naar deze man toe. Het moest alleen wel binnen een paar uur plaatsvinden.

Dit leek allemaal wel te mooi om waar te zijn, dus we kregen een beetje argwaan. Zou dit toeval, ‘meant to be’ of een mogelijk gevaar zijn? Hunkerend naar nieuws, en gedreven door ons nieuwsgaringsinstinct, besloten Daphne en ik om toch maar te gaan. We gingen uit van het gegeven dat hij waarschijnlijk zijn medejournalisten wilde helpen en ondersteunen. Kortom, we gingen uit van de goedheid van de mens.

  Vreemde taxirit

  Onze Pakistaanse journalist bracht ons naar een taxi die hij zelf uitkoos. We stapten gewoon in maar we stonden nog steeds op scherp. Het viel mij op dat hij wel erg leuk met de taxichauffeur praatte en het leek erop dat ze elkaar goed kenden. We stapten uit en we belandden in een gettowijk. Er vielen pijnlijke stiltes en we raakten nu wel erg gespannen. Gelukkig was er genoeg politie, dus we beseften dat we daar altijd nog op terug zouden kunnen vallen. Op een gegeven moment stonden we daar voor een kantoorpand midden in de gettowijk. Er leek niemand aanwezig te zijn, maar we namen opnieuw het risico en gingen naar binnen. Gelukkig bleken wij echt in het centrum van de linkse partijen te zijn. In dit gekke gebouw bevond zich het hoofdkantoor van de overkoepelende organisatie van alle linkse partijen: the right place to be. Een last viel van ons af en de man gaf ons heel veel informatie en wilde zelfs op camera worden vastgelegd. We waren erg blij dat we het risico hadden genomen en dat het allemaal goed afliep. Zo blijkt maar weer: journalistiek bedrijven blijft altijd een avontuur. 

[athenefontys-blog]

[athenefontys-blog]

Welgeteld 36 hele minuten en 1 seconde heldere uitleg en verschillende opinies, van onder andere economen, over het Griekse referendum.

[athenefontys-blog]

[athenefontys-blog]

[athenefontys-blog]

[athenefontys-blog]

Politieke zwerfhonden doodden hoogstaande cultuur

Door Stef Teeuwen

Ik kan er niets aan doen. Bij elke zielige, luie Griekse zwerfhond die ik op de verpauperde Atheense straten zie liggen, denk ik meteen aan die zielige, luie Griekse politici. Jarenlang hebben de politici de boel belazerd en door valse boekhoudingen wisten ze de EU binnen te treden. Mede daardoor is de staatsschuld zo hoog opgelopen dat de problemen al voorbij het spreekwoordelijke plafond zijn opgestapeld.

Daarbij denk ik terug aan de Olympische Spelen van 2004. Toendertijd moest het straatbeeld van Athene een goede indruk op de rest van de wereld achterlaten. Daar waar de Spelen ooit ontsonden werd wederom een toonbeeld voor de moderne samenleving. Realiteit is echter dat Griekenland een broertje dood heeft aan het respectvol behandelen van dieren. Jarenlang heeft het aantal zwerfhonden in de Griekse hoofdstad moeiteloos kunnen toenemen zonder dat iemand er naar op of om keek. Vanwege de Spelen gaf de Griekse overheid ineens de opdracht om meer dan 15.000 zwervende viervoeters door middel van vergiftiging te executeren. Nu, zeven jaar later, is het Griekse volk de politieke situatie meer dan beu en vinden de burgers het tijd voor wraak. De opdrachtgevers van toen zijn de zwerfhonden van nu geworden en moeten zelf voor het leven vrezen. Deze "politieke zwerfhonden" vormen echter een grotere bedreiging dan de echte blaffers van 2004. Het Griekse volk begint dan ook al stilaan de neiging te krijgen om ditmaal de voerbak van de "autoritaire vlooienbalen" te vullen met datzelfde vergif.

  De Griekse Klassieke tijd. Uit die tijd stamt de beschaving der mensheid zoals wij het nu, anno 2011, nog steeds willen nastreven. Als je alles wat er door de geschiedenis heen is gezegd en geschreven over de Griekse beschaving op post-its zou schrijven, zou je er  de hele Akropolis mee kunnen bedekken. Maar van die beschaving is nu, anno 2011, nog maar weinig te merken. Haastige taxichauffeurs met hun op hol geslagen claxons domineren de straten. Als voetganger heb je in Athene geen enkel recht en is het lopen op straat een heuze survival. Fietsers zijn er een zeldzame verschijning en van enige infrastructuur is tevens geen sprake. Parkeren mag overal maar parkeermeters zijn in geen wegen of velden te bekennen. Het openbaar vervoer is een lachertje. Een taxiritje van Pireaus naar Athene, een kleine acht kilometer, kost je een schamele tien euro. Instappen in een overvolle bus kost je niks want controle op een vervoersbewijs is er niet. Crisis-stimulerend, zo kan ik het omschrijven. Maar wie is er nu echt dom? Hierin geld investeren is als gokken op een renpaard zonder benen.

Als ik de doorsnee Griek op straat zie lopen is de wanhoop van hun gezichten af te lezen. Er is geen hoop, geen doel en geen toekomst. Want welke veranderingen er precies moeten plaatsvinden, weten zij ook niet. En welke verandering het ook zou zijn, het zou uiteindelijk weinig effect hebben. Het land van de rijke hoogstaande cultuur is dood.

[athenefontys-blog]

‘Political fuckers’ en Griekse goden

Door Daphne van Kessel

 Het was als een dagdroom – één keer met je ogen knipperen en het is voorbij. Vier vliegtuigen, acht taxiritten en vier nachten verder hang ik uitgeput op de bank in Nederland. De televisie schettert in mijn oor en af en toe pik ik de woorden ‘Griekenland’ en ‘Papandreou’ op. Als ik naar het beeldscherm kijk, krijg ik een wee gevoel in mijn maag. Het zachtroze gekleurde Griekse Parlementsgebouw in Athene lijkt vriendelijk naar me te lachen. Nog geen twaalf uur geleden stond ik daar ook. In het oog van de wereld, in het centrum van de journalistiek. En wat werkt dat verslavend, zeg.

Als ik mijn ogen sluit zie ik ons nog zo zitten, vermoeid met onze koffers tussen onze benen in de veel te hard rijdende, gammele bus naar Pireaus. Terwijl de één zijn ogen even sluit en de ander fanatiek een spelletje Hartenjagen speelt, kijk ik ademloos naar de roodgloeiende bergen die opdoemen achter rijen verpauperde flats. Door het aanzien van de roodgloeiende bergen word ik teruggezogen in een herinnering: mijn eerste kennismaking met Griekenland.

Ik was achttien, had nog nooit gevlogen en het ‘buitenland’ kende ik alleen van plaatjes. Het vliegtuig landde op een in het donker gehuld Kreta en ik was teleurgesteld dat mijn eerste indruk niet met kleur gevuld werd. Terwijl ik uit het vliegtuig stapte, werd ik verrast door een zachte zwoelheid. Alsof iemand een föhn had aangezet! Geduldig wachtte ik totdat de zon Kreta overgoot met haar stralen. Ik hunkerde naar de aanblik van een glinsterende Middellandse Zee. En iets na zessen werd mijn verlangen bevredigd. Totdat ik me omdraaide en nieuwsgierig het binnenland inkeek. Ik werd weggeblazen, totaal overmeesterd. Immens grote, roodgloeiende bergen overspoelden me. Niemand had mij ooit verteld over de bergen op Kreta – enkel over de zee. Urenlang staarde ik met open mond naar dit natuurwonder. En daar, op die zwoele zomerochtend in Kreta, werd ik verliefd op Griekenland.

De buschauffeur trapte onverwachts de rem tot op de bodem in en onze koffers vlogen nog net niet door het voorraam naar buiten. Geschrokken keek ik om me heen: wat een chaos op de weg! Taxi’s scheurden en remden waar ze maar zin hadden, scooters kriskrasten door het verkeer heen en voetgangers staken zomaar over. Ik herinner me nu het advies van onze taxichauffeur: “Never trust the green light!”. Met ernst op zijn gezicht had hij ons vieren toegesproken. Vele toeristen hadden hierdoor namelijk het leven gelaten. Over taxichauffeurs gesproken: zij brachten toch wel een extra dimensie in onze reis. Die uitspraken, geweldig! De één raakte niet uitgesproken over de fouten die Papandreou gemaakt had, de ander wilde alles weten over Amsterdam. Maar ons eerste taxiritje bleef toch de meest bijzondere. De taxichauffeur bleef de hele reis stil, totdat hij ons afzette op de plaats van bestemming. Met opgekropte frustratie en woede in zijn stem riep hij uit: “Here we are, at the ‘political fuckers’ parliament!”. De volgende vier dagen werden gevuld met kunst, cultuur, gezelligheid en een hoop politiek. We drentelden om het Parlementsgebouw heen, bekeken de lokale politiemannen (wat een Griekse goden, zeg!), hielden verschillende camera’s in de gaten en spraken met iedereen die er open voor stond. We legden contact met verschillende journalisten, wisselden informatie uit met de Griekse publieke nieuwszender ERT en verdiepten ons in het politieke spel van Papandreou (ook wel ‘Papadopoulos’, ‘Pandawandan’ en ‘Panthalontony’ genoemd).

Precies op het moment dat de verslaving intrad – en dat ik zelfs droomde over de vreemde zetten van Papandreou – bevond ik me in het vliegtuig terug naar Nederland. Daar, hoog boven Zwitserland, liet ik mijn gedachten de vrije loop. Het was als een dagdroom – één keer met je ogen knipperen en het is voorbij.

[athenefontys-blog]

Papandreou wint vertrouwensstemming De Griekse premier heeft vrijdagavond de vertrouwensstemming gewonnen met 153 stemmen. 145 parlementariërs stemden tegen. Papandreou vindt dat de regering de discussies uit het verleden moet beëindigen en dat zij de handen ineen moet slaan om de schuld te verlagen. Het is nog niet duidelijk wie deze nieuwe coalitie gaat leiden.

[athenefontys-blog]

Grieks referendum officieel van de baan De reden die Papandreou hiervoor opgeeft is dat hij een referendum overbodig vindt als hij steun krijgt van de oppositie. De oppositie heeft aangegeven om in te stemmen met het Europese noodpakket.

[athenefontys-blog]

Het Griekse referendum lijkt van de baan.

Papandreou wil na urenlang spoedberaad het referendum van de baan vegen. Dit doet hij omdat hij op deze manier de oppositie (partij Neodimocratia) dwingt om met hem samen te werken. Morgen kiest het Parlement of zij met Papandreou door willen.