Het enige voordeel van een onweersbui in de Franse Alpen is dat je, met wat goede timing, gewoon heerlijk keiharde scheten kan laten op het moment dat de donder door de dalen dendert… Jammer genoeg ging vanwege de weersomstandigheden de voetbalwedstrijd tussen ouders en kinderen niet door. Shit, moet ik nog langer wachten om tegen de knikker aan te trappen!
Ruim drie weken later stond ik dan toch aan de aftrap van de eerste tweestrijd van het nieuwe seizoen. Weliswaar met handschoenen en een ondershirt van minimaal 25 jaar oud, maar oude liefde roest niet. Stiekem voelde het goed zo onder de lat… Zeker als je nog net op tijd je vingers tegen de bal krijgt!
De tegenpartij was eigen. Dat wil zeggen dat een mixteam van Baronie (overwegend spelers uit de vierde klasse) aan de aftrap tegen negen stond. Saillant detail, die elftalaanduiding…negen. Daar waar we vorig jaar nog dubbele cijfers haalden als tiende, zijn we vanaf vandaag het negende. Negen…Neuf…vraag een varken wat 3 x 3 is en hij zal antwoorden…”Neuf”. Wil je hem 4 +4 uit laten rekenen, steek dan vlak voordat hij het antwoord geeft een stokje in zijn hol en hij zal gillen:”Oewiet!!” Enig begrip van de Franse taal is wel noodzaak voor begrip van de grap…;-)
Geheel kansloos was de groenwitte brigade geenzins, onrustig wel. Door dit enthousiasme werd er vaak balverlies geleden en kon Mixteam in een snelle counter toch de 0-1 aan laten tekenen. Ondanks dat de tweede doelman lang bleef staan, werd hij verschalkt. De vier man achterin, logisch bij 4-4-2, raakten sneller gewend dan gedacht en Thijs, Koen, Jeroen en Erik kregen steeds meer (be)grip…middenop was JP in balbezit sterk, leverde Guido Genee steeds minder ballen in, probeerde Petru de diepte te blijven zoeken, bleef Otto stoïcijns gaan en stoomde de Keteun door. Voorin waren er maar twee strijders aan het front, maar zij zorgden samsn wel voor de treffers. Hoewel, het was Karlo die het net twee keer deed bollen, waarvan de tweede wel doelpunt van de week genoemd mag worden. Als dank mocht hij de tweede helft gaan keepen…;-)
Met Freek als bijtende back erbij konden we na de thee maar kort van de voorsprong genieten… Vakkundig bogen de Mixers de achterstand om in een 2-4. Achterin ging het even mis, maar Jeroen en Koen speelden na de wedstrijd even vadertje en moedertje en konden daarna weer gezamenlijk door de deur van kleedlokaal 5… Zo lossen we dat op. Les: coachen mag, maar weet hoe én vooral…wanneer. Soms kun je beter 10 tellen wachten en op een rustig moment de zaak kort te benoemen.
De Briesende Band, check de initialen op zijn Copa’s, had nog wel een ‘hoge-hoedmomentje’, door een verdediger kinderlijk eenvoudig door de stokken te spelen en Marck in de gelegenheid te stellen dit hoogstandje te promoveren tot een derde doelpunt.
Volgende week de eerste bekerwedstrijd tegen DIA. Hopelijk wordt de uitslag dan een plaatje…maar alles in opperste gezelligheid en met de juiste mix. Als zij het kunnen…? Wasbeurtje pakken, wisseltje accepteren, juist feedbackmomentje kiezen…ruimte genoeg om stappen te blijven maken. Op naar een goed en gezellig seizoen…tot dinsdag, proost. Of, zoals de Fransen zouden zeggen…Bonjour, merci, trottoir, paraplu, Paturain, au revoir…nondeju, hoe proosten ze nou ook alweer? Rijmt op JP….Santé!
turnnoffyourmind
gracieabrams
gamechangershow
stormborns
gummygunk
theartofmadeline
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s