Were once like "Tayo ay pinagtagpo, ngunit hindi tinadhana. Sadyang mapaglaro itong mundo. Kinalimutan kahit nahihirapan, para sa sariling kapakanan. Kinalimutan kahit nahihirapan, mga oras na hindi na mababalikan. Pinagtagpo ngunit hindi tinadhana. Puso natin ay hindi sa isa't isa". I can still remember those days. At ang buong akala ko one-sided-love tayo noon. Na ako lang yung may gusto na maging okay tayo.. na wag matigil ang connection. Lahat. Akala ko ako lang talaga ang may interest pa sa friendship natin.
Going back to the lyrics, ang sad ano. Yung struggle ko to find the answers to my bakits. Bakit hindi mo na ako kinakausap. Bakit wala kang time sakin. Bakit mas gusto mo pang mag wattpad kesa kamustahin ako. Bakit kapag magkasama tayo, okay tayo. Bakit kapag magkahiwalay na, bakit parang di nag eexist yung friendship natin. Bakit yung friendship natin walang laman. Bakit yung friendship ng iba punong puno ng topic bakit yung satin hindi. Bakit tamad na tamad kang makipag usap sakin. Bakit parang hindi ka naman masaya na makita ako. Bakit parang pabigat ako sayo. Bakit ang cold mo. Bakit hindi mo na ako pinapansin. Bakit tayo nawala na.
I spent my nights thinking of you, the things i wanted to do with you. Kung kamusta ka na kaya. Ano na kayang nangyayari sayo. Alam mo buti na lang din nakilala ko si ate che nun..kasi saknya ako nag tatanong ng mga nangyayari sayo noon sa pasig. She really helped me a lot during those days.
Ang dami ko sanang gustong ikwento sayo nung college pa ako, pero walang time para maikwento ko sayo. Kwento ko sana sayo noon yung firsday of school ko noon as masscomm student sa labas. Yung unang beses kong DJ Viy sa campus radio namin non, hahaha wala akong nasabi kasi nga introvert naman ako. Tapos nung nagcutting class ako palagi. Kung saan saan ako nagpupupunta noon. Ang nangyari halos lahat ng subject ko ng isang sem ay inc at dropped. Syempre nagalit si papa val. Kaya pinatigil ako mag aral tapos sya rin naman nag suggest na mag aral ulit ako. Un
Educ tapos imajor ko daw ay MAPEH. Kaya ako nakapasok at nakapag tapos ng educ. Ayun
Hanggang sa nakilala ko si pat. Nakakita ako ng chance para makalimutan ka at tuluyan nang maka move on. And the rest.. lets forget the rest.
Natatandaan ko from time to time I'm still texting you. Kinakamusta ka, pero unti unti na akong nagbabago noon. Hanggang sa tuluyan na kitang nakalimutan. Out sight out mind na dating absence makes the heart grow fonder. Na akala ko kahit anong gawin kong usap hindi na tayo babalik sa dati nating closeness, sweetness and bonding. PINAGTAGPO PERO HINDI TINADHANA.
Ayun pala pareho tayong tinetrain ni PapaJ para kapag dumating yung IYC 2019 at mag kita ulit tayo pareho na tayong handa ulit para buhaying muli ang nagpahingang pagkakaibigan. Ang galing ano? PapaJ really made the way for us to cross paths again. Kagaya nung unang beses..pareho din nating di inaasahan at hinihiling pero ibinigay.
Dahil bigay ka ni PapaJ, dapat ingatan kita. Dapat alqgaan kita. Dapat mapabuti tayo. Dapat magawa natin ang dahil kung bakit tayo pinagtagpo. Sa awa at tulong nya.
jacobvanloon
romaincrisis
blakekathryn
tangentwithtanner
discoholicmusic
kianamaiart
baratheonpilled