[benibulmayin]

sanki unutdum, kelimelerimi, konustugum dili, cok yabanci hissediyorum kendime cumlelerime eskiden zihnimin calisisina, kayboluyorum iki dilin iki ulkenin arasinda, hicbirine sigamiyorum, hepsine yabanciyim, birine yetiseyim derken digerini kaybetmekten korkuyorum, yazmak istiyorum, bagiracagim seyler olsa gerek hissediyorum cunku ama nerede nerede benim kelimelerim,

[benibulmayin]

donuyorum,

donuyorum

cevremde donuyorum, kafamda donuyorum, sagdan sola ayni sokaklarda donuyorum, bir de hep sana donuyorum opdukce icimde bir ates, bir kavrulus, yavas bir dokuntu, dolanim

dolussun

doluyorum, turuncu gunes gibi bir sicaklikla

o cocukken cizdigim gunes resimleri simdi benle kalbimde

kagidimin solundaki o sari gunes, danslarimdaki melodisin

[benibulmayin]

ogreniyorum yeniden kendimi dinlemeyi, benim de fikirlerim hatda cok guclu fikirlerim oldugunu, paylasmak icin can atan gogsumu dinliyorum yeniden gozlerimin parladigini goruyorum yeniden ve belki gun gecer hafta gecer ve kendimi de gorurum yeniden aynalara daha cok bakarken ve belki yeniden dans ederken ve sacini savururken ve belki flort ederken,

[benibulmayin]

surekli aklimdasin be sevgilim,

hep dusunuyorum ne verebiliyorum ki ben sana diye

ne katiyorum hayatina

yemek desen pisiremem, guzel desen sevisemem diyorum

her gece yaninda agliyorum

tartisiyorum bir de seninle bos nedenlerden

o corbayi getirdigin icin kiziyorum sana

kabullenemiyorum sevgilim ben

beni hayal kirikligina ugratacagini dusunmekten seni sevecek vakit bulamiyorum

dans ediyoruz, sarkilar soyluyoruz

korkuyorum

opusuyoruz

hissedemiyorum

o deniz kenarinda bir yanimi kaybettigimden beri

sensizken de agliyorum biliyor musun

bir yol bulmaya calisiyorum sevgilim

cam acmaya calisiyorum

suruklenmeye calisiyorum

duramiyorum sevgilim

gecip giderse diye cok korkuyorum

sana yetisemeden ucarsan bir kum parcasi gibi

ruzgarda kaybolursan diye cok korkuyorum

daha tenimizi yakacak guneslerde sevisememisken

ben sana ne verebilirim ki sevgilim

sana huzunden baska, kayiplardan baska

ne verebilirim

[benibulmayin]

bazen hala geceleri dusunuyorum

dusunmeden yapamiyorum sahiden

devam edebilen hayatlari

belki geceleri kahkahalari

her yeni gunun herkes icin dogabilmesini

adaletin ne kadar cirilciplaklastigini

kayboldugunu

elimden tutup kendimi kaldirdigimi

sadece yavasca saclarimi tarayip

hayata devam edebilecegimi

bir de geceleri aglamayi,

[benibulmayin]

tasidigim hic bir sey yok, yururken dusundugum en ufak bir sey yok, acaba hayattan uzaklastigim o yas mi geldi? kendime ait en ufak bir seyim yok. yasadigim ev benim degil, giydiklerim arkadaslarimin, fikirlerim kitaplardan. sikintilarim bile baska insanlardan. kendime sarilmak disinda kendime verebilecegim hicbir sey yok. herkesin pesinde kosarken, neredeyim diye bakmam gereken zaman mi bu zaman? o heyecanim nerede bilmiyorum artik. herkes o heyecanli benligimi sevmisken aslinda yokmusum keyfi sigarasi yaksalar uzerime. inanin ki denize vuran dalgalardan fazlasini bulundurmuyorum bedenimde. gidip geliyorum ve kayboluyorum iste. herkesden de bir farkim yok. daha iyi yalan soyleyebilmem disinda. daha iyi rol yapabiliyor olusumdan o sigara sizi simdi yakiyor. unutun artik o kizi, bir seyin parcasiydi o. asil varligi yok ve o merdiven boslugunda birakildi belki. ne zaman doner cevap veremem size, birakin gidin onu. beklemeyin artik ondan daha fazla yalan, yoksa yeniden mi kirsin kalpleri ve kalbini. yetmedi mi sahil koselerinde agladigi gunler? kosesine cekilme karari aldi artik, sahiden donun siz hayatlariniza ve birakin onu.

[benibulmayin]

tenine her dokundugumda, bagirmak istiyorum

her ogrettikleri yalani yutup unutuyorum dudaklarinla

opusunle canlanan bedenime sakinlessin diye yalvariyorum

abartamadigim her gunume inat, yikmak istiyorum

tekrar hatirlayip parcalamak

sana dokunmaktan kacamiyorum, kacmak da istemiyorum inan ki

gel yanima bu gece uyuyalim desem biliyorum

uyutmayacagiz komsulari

uyutmayacaksin beni, uyutmayacagim seni

[benibulmayin]

gunumuzun en buyuk bagimliligina kapilmisim, sevilmek. karsidakine gore sohbeti iletletmis, bazi konulari da ozellikle atlamisim cunku ilk bulusmada konusulacak ve konusulmayacak konular varmis, internette okumustum. fazla iyi olmuyorum cunku fazla iyi olani kullanmak istiyorlar, maalesef onu da ogrendik. ama sonra kendimi tutmus oluyorum cunku fazla olmamaya cabaliyorum. ardindan sonuk hissediyorum cunku kendim olamiyorum ama kendim olursam ellerine alip parcalayacaklarini biliyorum. dur demem bir sey ifade etmiyor, elleriyle oyalayabiliyorlar. umutsuz olmuyorum genelde cunku olursam duramam diye korkuyorum. cunku hayat da seni cekiyor sonucta huzne biraz parasizlikla, basarisizlik ve yalnizlikla. hepsinden birazim olsa diyorsun yani diyoruz herhalde, yalniz degilimdir saniyorum. ama oynuyorum gibi hissetmekten alikoyamiyorum. sanirim yanlis bolumu de okuyorum cunku ogrendikce inanmayi birakiyorum. hicbir kokuyu alamiyorum ama sadece kendimi koklayabiliyorum, buna kimse inanmiyor diye soylemiyorum. en korktugum sey yalanci cikarilmak bu yuzden ne soylersem yalan soyluyormus gibi hissediyorum ve herkes de dogal olarak oyle saniyor. kendimi tutmak istemiyorum. her dusuncenin sonu kendimi kisitlamam geliyor ve nasil yayilacagimi cozemiyorum. ates figuruyle alip veremedigim sey bu olsa gerek. kendimle tanismayi cok istiyorum. icimden ciksa ucacagimi sandigimdan, onu iceriye yavasca geri sokuyorum. bu aralar beni sikan pantolonlar giymeyi birakirsam da ucundan baslayabilirim gibi geliyor. o yuzden cumartesi de alis verise gidiyorum. eger kendimin begenecegi bir sey alirsam da donup kendime pizza ismarliyorum. buyuyorum ve icime donup onu cikariyorum. ellerimi kullanmayi ogrenip, ilerliyorum. utuyu de birakiyorum artik ya, ne olacaksa olsun.

[benibulmayin]

hicbir seye ait olmamak ve sadece etrafta ucusmak, sacimin hicbir sey ifade etmemesi ve her sey olabilmek, bilmemek ve ogrenmek. beklentisiz, karsida ve asagida. askisiz ve rafsiz. belki rafli. ama kahverengi bir raf.

[benibulmayin]

zamanini kacirirsan sevginin, kaybolurmus yan yana atan kalpler

aynalarda gordugun goruntuler degisirmis saat ilerledikce

sicak basan anlar azalirmis, tipki onlar gibi

calan bir kapinin sesi, tanidiklasirmis

yan komsunu unuturmussun

bir gece yarisi sigara icip yukariya bakip hatirlarmissin

o yaz gecesi yediginiz ev yapimi dondurmayi

orgulu saclarinizi

konustugunuz cocukluklarinizi

geri gelirmis sevginin agrisi

odanin rengini degistirdigini bilmedigi icin kizarsin sonra ona

kapisini calmak istersin, elinde en sevdigi tatliyla

ama bilirsin

guzel melodiler calmayacak o gitardan artik

sakince sarilirsin kendine ve dans edersiniz zihninde

aglarsiniz yeniden beraber, el ele

opersin onu yeniden

sonra kaparsin pencereni, sondurursun sigarani

ve sarilirsin o baska bedene

[benibulmayin]

unuttugum yuzlerce yer var gibi hissediyorum, sanki cocukken hayalini kurdugum anilar yavasca ucmus hafizamdan. ve belki hatirlarim diye kalbimi actigimda, kirmaktan cekinmemis hayat. isigimi hafizama yonelttigim her kirazli kupem kulagimda kalabilir sanmisim. huzursuz bir heyecan var vucudumda, cocuklugumu her hatirladigimda gelen. kazinmis bir korku var, derine inme diye uyaran. tehlikeye kosmaya merakli bacaklarim almislar hizlarini beynimin derinliklerinde yarisiyorlar. isikli ve pencereli bulduklari bir ev var, nereden gelindigi bilinmeyen. ne olur diyor? yazmaya devam edersen? oturursan sessizlikte kendinle? sorular sormaya devam edersen ve daha iyisi de cevaplamaya baslarsan, ne olur? konus, saril ve sev. kendinle hayati yasa, bir ol. bu tehlikeli hayatin mucizelerini kacirma.

[benibulmayin]

hayatta kalmakla yasamak baglantisi

pencereden gelen sesle urkmemek

ruzgarla ucusmak

dallari kendine benzetmek

yapraklarini koparmayi birakmak

butunlesmek butunlukle

sevmek cesurca ve kirilarak

paramparca olmak inatla ve tekrarla

sevdalanmak

kaybetmek

insanlari ozlemek

anlatmanin caresiz guzelligi

anlattikca kuruyan agzim

su veren arkadaslar

bir de susuz birakanlar

susanlar ve susturanlar

hep ve hep konusacak olmakla

yer kaplamakla ilgili savaslar

verilecek canlar kose kenarlarda

her turlu bagirmak, sadece konusmak

[benibulmayin]

parmak uclarim agriyor, elim yoruluyor, bacaklarim sizliyor ama bir sey var uyutmuyor. fiziksel olmayan o tek sey, gecmisin anilari. insandaki anilar insani ne karar tutabilir ki ayakta insan dusunuveriyor bir gece yarisi. sabahi getirecek ne bulunduruyor olabilir bir ani? icindeki bedenleri ne zaman unutabilecek hafizam? yer kaplayacak kac insan girecek hayatima? soru sormak hep benim bir parcam mi kalacak? baska kalpler gelse de sevilsek biraz diyor bedenim. sevilmedigimiz her aniyi sevildiklerimizle degistirsek artik ya. boyle guzel bir ruh nasil her gece yataginda uzaniyor yapayalniz. biriyle de yatmak istediginden degil de, dusunceleri sevgiyle dolu olsun istiyordur belki. huysuzluklari degil de fedakarliklari dusunesi vardir belki. gulusleri hatirlamak istiyordur artik. kimden bahsediyorum ki.

[benibulmayin]

gun batimlarini feda ettigi asklarla dolu bir beden, resmin bir kosesinde durabilmek icin, yuzmus bir cabayla belki sicak bir dilim ekmek yerse diye, bir sobanin sicakligiyla bir hikaye dinlerse diye, belki meyve uzatacak bir el icin, her seyleri feda etmis.

[benibulmayin]

donuk olunca kendimi tanidigima inaniyorum, tanidik bir melodi gibiyim. hayalet gibiyim. disardaki ruzgar bana hicbir sey ifade etmiyor mesela. insanlara ediyordur belki ama yaniliyorum. bir seyler hissetmek istiyorum ama izin vermiyorum. kendimi kapatali bir yil olmustur biliyorum. birini kirinca omuzlarimi sallayip yola koyuluyorum. bir kitap okuyunca digerine geciyorum. sevgi istiyorum ama biliyorum. sevgiyi okuyorum, yorumluyorum ama yasamiyorum. sevisiyorum ama bedenlerle degil. dokunuyorum ama rol kesiyorum. sadece rollerden olustuguna inaniyorum dunyanin. icinden cikmak icin iciyorum. sonra geri donuyorum. blues dinliyorum, yine sevisiyorum. kimseye yazmiyorum ama onlar beni merak etsin istiyorum. ama ben merak edemiyorum. donuk hissediyorum. ben galiba hissetmiyorum. ama hisseder gibi yapabiliyorum. yani diger herkes gibi. muzisyenler haric ama biliyorum. blues hislerden geliyor biliyorum. ama dunyanin geriye kalani da rol yapiyor, emin gibiyim. ikna edemeyebilirim onlari ama bildigimden eminim.

[benibulmayin]

savundugum her seye tersim, bedenim nereden tutsan birlesemiyor, her kosede bir ben bulabilirsin yaziyor defterimde. korkutucu derecede ayniyim. ne yapsan degisemiyorum. yalanciyim. fazlasiyla yalanciyim. savunacak hicbir tarafim yok. maalesef agliyorum pencere kenarlarinda. sigara bile icemiyorum. oldukca hastayim. bagimliyim da. ama yanlis taniniyorum. sanildigindan bile yanlis. hani herkes yanlis bilinir de, oyle gibi. ya da uzak. isin ozunde cocuk gibiyim hala. ve bence herkes de oyle. cocukken cocuk degildim simdi de sadece cocuk olabiliyorum. sadece saclarim ayni. hala daginik, ne yapsan bir yerden cikiyor. uzarlarsa az daha, eskisi gibi olacagim. zaten degismedim diyen o cocuk. yandayim, belki yaninda ama kendimin ne kadar yanindayim ki. belimden tutup ceviriyorum simdi kendimi. ve aynanin onunde buyumus bu kadin ne biliyor. ne kadar okumussun oyle. neler gormus o gozlerin. koro halinde seslerin kafanda. belki sigara icersin. inanabilir misin.

[benibulmayin]

bir sabah seninle uyaniyorum

uzun zamandir sensiz uyuyorum

sesine uyanmiyorum

on bes yasindaymis gibi sinirliyim sana ama

bir cocuk gibi ozluyorum seni

affetmemem gereken her seyi neden affedebilecegimi dusunuyorum

hala kacamiyorum

bir koseye cekilemiyorum digerleri gibi

oraya buraya kosuyorum

hep ayni kapiyi buluyorum

hep ayni pencereden izlemek istiyorum hayati

ve hep sana donuyorum

unutmam gereken her aniyi daha da kucakliyorum

icinde sen olan her kayiba acigim

ve bu yuzden nefret ediyorum

asktan ve geriye kalanlardan