Gusto ko lang naman talaga magpakatotoo eh. Gusto kong aminin sa sarili ko, na kaya ko ng harapin to. Na kaya ko ng ipahayag sa lahat ng tao. May pake man o wala, wala akong pake. kaya ko ba? kaya ba? oras na ba? tanggap ko na nga ba? wala naman akong pake eh, Sa itsura ko? sa hugis ko? sa buhok ko? sa taba ko? sa height ko? sa tigyawat ko? Sa tingin ng ibang tao. Wala akong pake. Noon. Sabi nila matapag daw ako, Sabi nila maton daw ako, Sabi nila strong daw ako Gusto kong maniwala, Gusto kong panindigan. Gusto ko, gusto ko. Pero niyanig niyo ang mundo ko Binago niyo ang pananaw ko Sinira niyo yung dating ako Ayoko manisi Di ko kayo sinisisi At kahit kailan di ko kayo sisisihin. Inihalintulad, Pinaglaruan, Sinaktan, Nagbitaw ng mga salitang hindi ko inaasahan. Di niyo kilala ng lubos, Pero pinagsalitaan ng buhos buhos. Pinagsalitaan sa isang birtwal na mundo, Hanggang sa di ko na rin kilala Kung sino ako. Pumasok ako ng nakayuko. Sinubukan mag isip ng matino. Kaya ko 'to, di ako talo. Maganda ako. Sapat ako. Di ako kahambing hambing sa kahit na sino. Limang taon? Anim na taon? Habang buhay ng nakabaon. Inukit at habambuhay ng nakapilipit. Ang sakit, kahit pa paulit ulit ko na lang syang patakbuhin sa aking isip. Di ko maamin, di ko makwento, di ko masabi sa ibang tao. Di ko matanong, "Pangit ba ako?" Natakot na nga rin ako, Makakilala ng ibang tao. Unang tumatakbo sa isip ko, Baka kaayawan ako, Kasi di ako kasing presentable ng ibang tao. Ang lakas ng tama, Domino effect ang ganapan. Limang taon? Anim na taon. Gusto ko ng makalimot. Gusto ko ng magbago. Gusto ko ng mabuhay sa labas ng Iniisip ng ibang tao. Sana habang ginagawa ko to, Pinapayagan ko na rin ang sarili ko Kumawala sa hawla, Na ako mismo ang nag disenyo.
discoholicmusic
stormborns
dailybridgerton
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
titsay
romaincrisis
