Bilal Gündoğdu @bilallgundogdu - Tumblr Blog

Posts

ey #mavimarmara'nın aşk yüklü yolcuları, kıpkırmızı kanlarıyla güllere koku veren kahramanlar! ey sevdalarına kırmızı ölümler giydiren yiğitler, şehitlik bahçesinde can veren bedenler! kanınız bereket kattı çorak toprağa, ümmet dirildi, milyar yıldız pahasına şafağa girildi... *** Bu sabah, şehadetlerinin 10. yıl dönümünde Sarayburnu sahiline, Mavi Marmara şehitlerinin isimlerinin yazılı olduğu güller bırakıldı. Geriye bu hüzünlü fotoğraf kaldı. 📸 (Sarayburnu) https://www.instagram.com/p/CAxYUmJJlRi/?igshid=1pv16iqkv4rne

#mavimarmara

“Selamaleyküm ağbilerim, büyüklerim. Ellerinizden öper, dua beklerim.” ☺️ (Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/CAjsNr2JDZK/?igshid=1qpkrrn46zqn6

Bugün 15 Ramazan #DünyaYetimlerGünü! Kalbinin yumuşamasını isteyen bir yetime merhamet edebilir, başını okşayabilir ve ona ikramda bulunabilir. Önümüz bayram. Onlara bayramlık sevinci tattırabilir ve şu fotoğraflardaki güzelliğe vesile olabilirsiniz. 🙂 📸 | Afganistan - 2019 (Afghanistan) https://www.instagram.com/p/B_66dJVpJjV/?igshid=1obuwwxhtvn6s

#dünyayetimlergünü

Bir taşına bütün İran topraklarının feda edildiği İstanbul, bugün tarihi günlerinden birini daha yaşadı. Koronavirüs tedbirleri kapsamında uygulanan sokağa çıkma yasağının dördüncü gününde İstanbullular, yasaklara uydu ve evinden dışarı çıkmadı. Ben de bu tarihi anlara şahitlik edebilmek için Prodüksüyon Birimimizin kamu spotu çekimlerine eşlik ettim. Hayret ki, yeri geldiğinde saatlerce gidemediğimiz o yollar, birden bire ufalmıştı tüm İstanbul’da. En fazla 15 dakikada varış noktamıza kolayca ulaşabiliyorduk. Çekimlerimizi yapıp yolumuza devam ediyorduk. Terk edilmiş İstanbul’da kuşlardan başka ses çıkartan yoktu. Şehir, kuşların cıvıltısına ve kedi miyavlamalarına kalmıştı sanki. Martı seslerini ise boğazın öte yanında seyr eden ufacık bir tekne bastırabiliyordu sadece. Bir rüyada mıydım yoksa? Gözlerimi kapatmadım lakin, bugün İstanbul’u güzelce dinledim dostlar. Kulağıma fısıldadığı tek şey şu oldu: “Kendinizi koruyun ve beni sizsiz bırakmayın…” (Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/B_LMendJ-3W/?igshid=1q3dzao13mo4f

İstanbul Bayrampaşa Yeşil Cami’den hocamız, Son Osmanlı Abdullah Ustaosmanoğlu vefat etti. Kursta geçirdiğim 4 yıl boyunca kendisinden ömürlük nasihatler dinlemiştim. Şimdi Anadolu’nun dört bir yanında şerefle hizmet veren onbinlerce hafızda olduğu gibi benim ve arkadaşlarımın üzerinde de emeği çoktur. Hakkını ödeyemeyeceğiz. Ümmetimiz, büyük bir değerini kaybetti. Menzilin mübarek olsun hocam... (Bayrampaşa Yeşil Cami Kuran Kursu) https://www.instagram.com/p/B9xmqn-JOtY/?igshid=1g1vgeniztmhl

2 gündür Edirne - Yunanistan hududundayız. Sığınmacıların Avrupa hayallerini izlemeye ve sorunlarını tespit etmeye geldik. Adeta 72 milletten insanlar, bir hayal etrafında birleşip günlerdir burada bekleşmeye başlamışlar. Bulundukları tampon bölgeye girer girmez içimden “Rabbim kimseyi vatansızlıkla imtihan etmesin” duasını geçirdim. Kadınlar, çocuklar, hastalar, yaşlılar ve gençler. Yeni bir hayat umuduyla çıktılar bu yola. İçlerinde 20 gün hiç durmadan yürüyeni var. Dile kolay, gece başını sokacak bir yer olmadan tam 20 gün! Bu iki gün boyunca tüm problemlere rağmen vicdanını kaybetmeyen devlet görevlilerimizi görünce bir kez daha hamd fırsatı buldum. Kendi çabalarıyla arabalarına yardım malzemelerini yükleyip dağıtım sırasına giren milletimizin irfanı ise elbette takdire şayan. Eleştirilere verilecek tek cevapsa şu: Bu hayatı onlar kendi istekleriyle tercih etmediler. Eğer Avrupa sığınmacıların ülkelerinden pençelerini çekerse, onlar da sınır kapılarını zorlamaktan ebediyen vazgeçerler. | Mart 2020 - Pazarkule (Edirne) https://www.instagram.com/p/B9j_xnUpg1I/?igshid=1d06v86whws0i

“Libya’dan bildirmiyorsun, ne oldu?” sorusuna cevap:   2 gecelik bir ziyaretin ardından çoktan yurda döndük dostlar. Normal programımız 1 haftalıktı. Önce Misrata’da, ardından da başkent Trablus’ta dağıtımlarımızı yapacaktık. Misrata’daki dağıtımları ilk gün tamamladık. Ertesi gün de başkente gidecektik. Fakat ne yazık ki “bölge şartları” nedeniyle programımız iptal oldu. Biz de 2 günün ardından yapacak bir şey kalmayınca yurda geri döndük. Kalan dağıtımlar, uygun bir vakitte oradaki partnerimiz vasıtasıyla yine yapılacak inşallah.    Peki neden şimdi yazıyorum? Libya’ya gitmeden önce epey hastaydım dostlar. Giderken biraz düzelmiş gibiydim. Dönünce hastalık tekrardan nüksetti. Daha yeni yeni kendime gelebiliyorum. Bu vesile ile dualarınıza talip olduğumu belirtmiş olayım.   Allah Libyalı mazlumların yardımcısı olsun. Vesselam. (Misurata, Libya) https://www.instagram.com/p/B9Q0KDMp5fL/?igshid=wpcchf2jozhd

Evimizin bir köşesine evladımızın ufku için hazırladığımız şu manzarayı bir mektupla taçlandırmaya çalıştım. Umulur ki istifade edile: "Mekke’yi kıblen, Medine’yi medeniyetin bil oğlum. Kalbin Kudüs için çarparken, yüreğinin bir köşesinde hep Kurtuba’nın acısı kalsın. Dünyanı imar, ahiretini mâmur ederken Semerkandlı arifler gibi yap. İnceliği, Buharalı büyüklerin gibi nakış nakış işle ruhuna. Coğrafyana dair ümitlerin tükendiğinde, ‘Artık ayağa kalkamazlar!’ dedikleri anda Kahire’den bir büyükçe bayrak kaldıran Hasan el-Benna gelsin aklına. Halep denince Gelibolu’da gördüğün mezar taşlarındaki vefa gelsin gözünün önüne. En az, adını taşıdığın Şam Fatihi Yavuz Sultan kadar genişlet ufkunu.  Zihnindeki Bağdat tasavvurunda, dünyaya ilim ve irfan ihraç eden bir İslam şehri olsun. Binbir kirli dümenle bu tasavvurun kirletilmesine asla izin verme.   Gözünü Avrupa’ya çevirdiğinde ilk olarak göreceğin şey, babanın dünyaya geldiği tarihte Saraybosna’da özenle sergilenen ikiyüzlülük olsun. Sonra atan Fatih’in bizzat kendisinin Boşnakça okuduğu fermanı göster onlara. Ve İstanbul’da kaybettiklerini hatırla, hatırla ve hatırla…" (Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/B8ome1mJHjT/?igshid=11lwz8mgp9r4e

Sapanca dağlarında Sapancalı gibi poz verilir. ☃️ (Sapanca, Sakarya, Turkey) https://www.instagram.com/p/B8WfWspJAl1/?igshid=1b4de9pjmgusy

Kalemşörlerin ne yazıp çizdiklerini umursamadan indiler enkaz altına. Günlerdir uykusuzlar. Hiç tanımadıkları depremzedeler için kendilerinden geçtiler. Gözlerimizin önünde gerçek bir kahramanlık hikayesi yazdılar. Her birinden Rabb'im razı olsun. Var olsunlar. (İHH İnsani Yardım Vakfı) https://www.instagram.com/p/B70H_iqJjMd/?igshid=17eutig3ia0gl

Kule yanımda kalsın ama netlik bende olsun. Evet bu tarafta kule diğer yanda da ben. İşte böyle. 📸🧐 (Kız Kulesi) https://www.instagram.com/p/B7OcvUhJGuL/?igshid=yubombksfix1

Eserin güzelliği kadar, eser sunumu da gayet başarılı ve görkemliydi bence. Ayrıca çocukken bayramlıklarımıza bakmaya doyamadığımız gibi bir his var şu an içimde. Dönüp dönüp o kırmızı şahesere bakasım geliyor... Maşallah! 🇹🇷😍🇹🇷 Bu özgüveni kazandıran merhum hocamız Necmeddin Erbakan'a ve inat edip 2 yıl gibi kısa bir zamanda bugünlere gelmemize vesile olan Cumhurbaşkanımız Tayyip Erdoğan'a şükran ve minnetle... https://www.instagram.com/p/B6lZ1FTpQBi/?igshid=1hflwaupm7bou

‪“Esir iken Kırım, Kerkük, Türkistan,‬ ‪Bana zindan olur Maraş, Elbistan‬ ‪İbni Sîna, Dedem Korkut, Alparslan‬ ‪Susarsam, hakkını helâl etmesin!”‬ ‪Zulüm dinene dek, susmayacak bu millet! Hamd olsun, hamd olsun!‬ ‪#SessizÇığlık‬ ‪#DoguTurkistan ‬ ‪#PersecutionInEastTurkestan‬ https://www.instagram.com/p/B6T1SOzp6d0/?igshid=mtf3f49e487n

#sessizçığlık #doguturkistan #persecutionineastturkestan

Sabah Namazı Devrimi ile epeydir gezilere dahil olamıyordum vakit sıkıntısından ötürü. Son gezi günübirlik olunca yaktık gemileri, bindik otobüse. Gün boyunca hem ekiple vakit geçirmenin hazzına hem de manzarayı doyasıya izleyebilme fırsatına ulaştım. Ve tabi her türlü mimari katliama rağmen, muhteşem yapıları ve sıcaklığı ile oracıkta duran Bursa’mızı ziyaret ediyorduk nihayetinde. Bu elbette hamd edilmesi gereken bir imkandı... Ayrıca şunu da hatırlatmak isterim ki, “Vallahi biz Bursa’yı özledik!” dediğimizde gayet ciddiydik. 😇✋🏻 (Bursa) https://www.instagram.com/p/B6Ge1ZkpQTb/?igshid=1f0jo802vbnt1

Çanakkale’den Balıkesir’e doğru yol alırken Biga tabelasını görünce hafızlık arkadaşım geldi aklıma. Biga’ya atanmıştı imam olarak. “Bir daha nereden bu fırsat gelecek” diyerek aradım kendisini. Ramazanlar Köyü’nde olduğunu söyledi. Muhteşem bir doğa yolculuğunun ardından vardım gittim yanına. Ben, “5 dakika bir selam verir sonra yoluma devam ederim” diye düşünürken 3 saatten fazla vakit geçirdim köyde. Yörükler yaşarmış meğer köyde. Tam da anlatıldığı gibi içten gülümsemeleriyle ikram ettiler çaylarını. Arkadaşımın Çorlu’dan, benimse Sapanca’dan başlayan hikayem Bayrampaşa’da kesişmiş ve günü gününe tam 4 yılımızı birlikte vakit geçirmiştik. Gün içinde derslerimizi birbirimize dinletir, hocamızın önüne birlikte diz kırardık. Huzurdan kovulmalarımız da birlikteydi, hafta sonları internet kafedeki Counter kapışmalarımız da. Dostum Ebrar, köye imam olarak atanmıştı, yalnızdı. Hayatı boyunca bir vakit namazını geçirmemiş bir nine bulmuş kendisine. Yalnızlığını o gideriyormuş. Arkadaşım ona torunluk yapıyor, o da arkadaşıma annelik. Öyle geçip gidiyormuş günleri. Arkadaşım da bizi Halime ninenin evinde karşıladı zaten. Eşimi ve oğlumu nineye misafir edince hemen güzel bir börek pişirivermişti onlara. Namazın ardından biz de istifade ettik tabi yörük böreğinden. :) Biz arkadaşımın evine geçtik. Eskileri yad ettik bol bol. Namaz vakti gelince camiye geçtik. Eda - Sada derslerinin bir numaralı müdavimi arkadaşım okudu ezanı. İyi de okudu. Cemaatiyle birlikte arkasında namaza durduk. Sonra neler geçmedi ki aklımdan. Nereden nereye? Tek kelimeyle onur vesilesiydi bu. Arkadaşlarımın bir çoğu Anadolu’nun dört bir yanına imam olarak atanmışlardı. Bu da benim ilk ziyaretimdi onlara. Namazın ardından amcalar ısrar edince köy kahvesine uğradık. Tavşan kanı ilaç kokulu çaydan yudumlarken amcalar hararetli bir şekilde askerlik anılarını anlatıyordu biz körpe delikanlılara. Tecrübe aktarımı yapıyorlardı bir nevi… Bundan 10 yıl önce başlayan dostluğumuza Çanakkale de şahitti artık. Seyahatimizin yağmurlu bir gününe denk gelen bu ziyarette nasibimize işte bu Yörük köyü düşmüştü. Güzel anlardı hepsi; kaleme almalık! (Çanakkale Biga) https://www.instagram.com/p/B5qKWW_plZJ/?igshid=dkw2nr2lacgs

Çanakkale’ye bu dördüncü gelişim. Daha önce Yeşil Cami’deyken iki defa AGD ile ve bir defa da Samsun’dan hareket eden Mavi Marmara Gemisi ile gelmiştim. Hepsinde de tarihler 18 Mart’ı gösteriyordu. Yani buraya hiç gelinmemesi gereken günü! Önceki gelişlerimde rehberlerimiz olayların hep teknik boyutlarından söz edip duruyorlardı. Geriye dönüp baktığımda şimdi hiçbiri kalmamış aklımda… Oğlumla birlikte bu topraklara ilk ayak basışımızda ben öyle yapmadım. Dedelerimizin hangi niyetlerle buraya gelip neden geri dönmeyi düşünmediklerini fısıldadım kulağına dilim döndüğünce. Dilimin dönmediği yerlerde de Şehit Bayram Ali hocamızın o meşhur anlatımına kulak verip anı yaşamaya çalıştık ailecek. Çanakkale’den çıkartılacak çok dersimiz var. Ümmet olarak bunun kaçta kaçını başarabildik, bu hepimizin malumu. Hakiki tarihimizin izini sürüp, tarihi tüm çıplaklığıyla yedimizden yetmişimize içselleştirmeden bunu başarmamız da pek mümkün görünmüyor. Bu vesile ile şühedanın ruhuna sizlerden birer Fatiha rica eder, şu söze dikkat kesilmenizi istirham ederim: “‘Eğer ezan dinecekse baban gibi, ağabeylerin gibi sen de dönme oğlum!’ diyerek evinde kalan son erkeğini de vatan yoluna uğurlayan analarla, onların sözlerine kulak veren evlatlar; vatan bıraktılar bize vatan!” (Çanakkale, Turkey) https://www.instagram.com/p/B5nwC19Jle4/?igshid=1mc8dkewnbecs

Trakya seyahatimizin üçüncü gününde bir dönemler ulu devletimize başkentlik yapan Edirne’yi ziyaret ettik. Kırklareli’nden Edirne’ye geçerken yol boyunca özgürlük geldi aklıma. Bir ay önce Afganistan ziyaretimizde yol planlaması yaparken sürekli “Orası tehlikeli olur, buradan gidelim” demek zorunda kalmıştık. Oysaki ben Trakya için seyahat planı yaparken hiçte böyle şeylere ihtiyaç duymamıştım. İstediğim rotayı çizebiliyor ve dilediğim saatte yola çıkabiliyordum. Bu, şüphesiz ki hamd edilmesi gereken nimetlerimizdendi. Bundan çok değil bir asır önce ülkemizin orta kısımlarında bulunan Edirne’miz son 100 yıldır uç sınırımız olmuştu. Baş şehirlerimizdendi, kenar şehirlerimizden kılınmıştı. Yine bir sonbahar günüydü, güneşin batışıyla birlikte tüm bunları düşünüp hüzünlenirken şairin o sözleri düşüyordu yine yüreğimize: “Bu hududu kimler çizmiş gönlüme? Dar geliyor, dar geliyor gardaşım.” (Edirne) https://www.instagram.com/p/B5lGY_Mp301/?igshid=18psa54eut44c

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Bilal Gündoğdu