Mrs. Purple

Good night everybody good body every night

[birdenizbocugu]

"Yalnızlık, sessizliğin, sessizlik de yalnızlığın metaforudur "

[birdenizbocugu]

[birdenizbocugu]

"Birbirlerini anlıyorlardı, ayrı ayrı yaşamışlardı ve ayrı ayrı ölmek istiyorlardı"

[birdenizbocugu]

Gözlerindeki asla dinmeyen hüznü gördüğüm bu gece bana acı veriyor. Gitmem gerektirdiğini düşündürüyor. Doğmamış olmayı dilerdim ama tüm dilek haklarımı tükettim.

[birdenizbocugu]

Başka bir yere taşındığında artık başka bir kişi olur insan. Hiç durmayan değişim farklı bir devinimle ilerlemeye başlar. Bilinmeyene alışmaya çalışan ve yeni bir dizgeye uyum sağlamaya çalışan insan kendinin yeni bir yönünü görür, farklı bir parçasını kullanmaya başlar. Tüm bunların sonucu ise insana bu değişimi getirir. Kişi farkına vardığında ise çoktan başka bir benliğe sahip olarak yaşamını sürdürmektedir.

[birdenizbocugu]

Masamın altındaki küçük pencereden insan yığınını izlerken her şey ve herkes daha acınası duruyor

[birdenizbocugu]

"Bağırsam da duymaz onlar ışık tutsam olmaz koşarak çıkardım inan bi çıkış yolu bulsam"

[birdenizbocugu]

Sikiyim hepinizi

[birdenizbocugu]

Bir gün gerçekten biri zor durumda olacak ama ben o an geldiğinde orada olmayacağım

[birdenizbocugu]

Devinimler. Çoğumuzun yaşam kaynağı. Ve yerimizde durduğumuzun kanıtı. Ağlamakla ölmek arasında kaldığın bir an vardır ya hani. Hah işte, tam o andayım. Hangisi daha acı bilemiyorum, geçmiş mi yoksa gelecek mi?

[birdenizbocugu]

Asla bulamayacağım birseyi arıyor gibiyim. Hevesle ve çaresizce. Eğer olacak mı diyorsanız bence hayır. Ama kim bilir. Artık kendim için bile olan doğru ve yanlışları ayırt edemiyorum. Anlamıyorum. Bilmiyorum. Hep böyle mi gidecek yoksa hayat beni bir noktada çok set bir şekilde mi durduracak emin değilim. Deneyip görmem lazım. Ama şimdiden soylemeliyim ki işler eskisinden daha iyiye gitmeyecek.

13.04.21

[birdenizbocugu]

Sadece bir sene sonra

[birdenizbocugu]

Varoluşçuluk: insanın, insan olmak yönünde ortaya koyduğu istek

[birdenizbocugu]

Elimde kağıt ve kalem varken daha iyi yazabildigimi biliyordum ama ısrarla yanıma almamam adeta o kötü cümlelerin kağıda dökülmemesi için sarfettigim çabanın çok acik bir gostergesiydi. İçimde verdiğim savaş büyüktü ve ben kendime her seferinde karşı gelerek yazacak bir yer bulmayı başarıyordum.

İnsanlara anılarımı anlattığımda her seferinde içine Biraz daha yalan karışıyordu, ama yazarken yalan söylemek daha zordu. Kimse kendi yarattığı bir şeyi mahvetmek istemezdi çünkü.

[birdenizbocugu]

Son biramı söylediğimde hava hala aydınlıktı. Insanların öğleden sarhoş olmasına alışılmıș olacak ki herkesin keyfi yerindeydi. Bu dünyaya yabancı birinin tiksintiyle bakacağı bir çukurda polislerden kaçarak içme fikri herkese cazip geliyordu belli ki. Sigara dumanlarınin çıkardığı izlere bulutları izliyormuscasina bakarken anlam çıkarmaya çalışmadığımi farkettigimde birseylerin de değişmiş olduğunu anlamıştım. Ama çok irdelemedim. Hayat çok da irdelemeye gelmezdi sonuçta.

[birdenizbocugu]

Bir same way değil be

[birdenizbocugu]

Aldığım nefes bile güvenli değil, kendime nasıl güvenebilirim bu dünyada. Tek bildiğim şey buradan gitmem gerektiği. Sigara dumanlarınin birbirine karıştığı bir barda içerken aklıma gelen ilk şeyler bu oldu. Daha güzel şeyler de düşünebilirdim ama hava bunun için fazlasıyla soğuk hatta dondurucuydu. Bir sigara almak için paketime yeltendigimde bunu son gücümle yaptığımı biliyordum. Etrafıma bakındım, herkesin bana yabancı olduğu ama en aşina olduğum yerlerden birindeydim oysa ki. Ama artık huzurlu hissetmiyordum. Bu anlamsızlığın da bir anlamı olmalı diye düşündüm son sigaramı ezilmiş paketimden yavaşça çıkarırken. Ağzıma götürdüğümde hiç bitmemesini diledim. İlk nefeste söndürdüm.