Müsait bir yerde yazacak var ! @birkanakdogan - Tumblr Blog

Zaman zaman yada Time

Zaman değişiyor. Yada Yok yok her şey aynı. Her şey var, yok yok. Yada Kalsiyumu az sert uzuvlarımıza sarılı etlerimiz. Eltilerimiz, bacanaklarımız, bacaklarımız, kollarımız. Yada Yaprak sarmasına doldurulmuş kırık pirinç gibi, buruk. Yol kenarında ki yağmur birikintisine düşmüş bir tatlı su balığı gibi şükür mü etmeli bazı şeylere?* Bazı şeylere küfür ettiğimiz kadar mı öfkeli? Yada Zmn değişiyr. Eriyor harflrimz. Dilimize pelesenk oluyor dolanbaçlı, küçük bir yavru kedi sevimliliğinde ki cümleler. Yada Öksüren bulutların ağızlarından sıçrayan tükürüklere şükür ederken toprağına umutları dikmiş yeni çift-çiler, aşkı mı düşleyecekler yarım akılları ile yoksa tastamam yarım mı kalacaklar, kurak yarınlarda. Bu oda küf kokuyor. Tüm boyaları, tırnakları ile kazıyarak buralara gelmiş emekçiliğinde. Yada Çocukluğumun elini tutuyor geleceğim. Beni bekliyorlar. Zaman değişiyor. Çocukluğum düne, kendim bu güne, geleceğimin gelmişini geçmişini....

#zaman #Yada #birkan

Çaya gülümse şimdi

Dilimde biriken ağız dolusu söz. Çay koy avuçlarımıza tenimiz ısınsın. Sen göz yaşı dök biraz benim boyun bağıma, dökülen söz yaşı olsun. Hem ne demişler ne gözün ne sözün yaşı sorulmaz. Öyleyse sen çay koy elmacık kemiklerimiz ısısın. Gidersek eğer farklı yörüngelere, ayaklarımıza kara sular inerken, dört tarafı sularla çevrili bedenlerimizde kalbimiz ıssız kalsın. Çay koyda içelim. Zaten yanaşacak tek koyu odur dilimizin pasının. Kendimizi kaybettik zaten gülümse de tadımızı bulalım.

Sen beni

Ben sana baksam gözlerim kurur. Sevsem içimde akasyalar. Elektrik tellerinde ki kuşlar ölür. Bir uzun türkü dolanır sevdalıların diline. Yanık yanık tüter ekmek buharı gibi varlığın.

Sen bana gülsen yüzümün çorak ikliminde kraterler oluşur. Bir çocuğun salyası gibi akar kalbim ağzımdan. Su gelmemiş köylerde hasat olur. İçimde bir çiftçi hevesi.

Ben sana dokunsam bütün duyu organlarım duymamazlıktan gelir heyecanımı. Gökdelenlere ipsiz tırmanır kelebekler. Ay dedenin elini öper çocuklar şaşkınlıktan. Bataklıklar kurur.

Sen benimle konuşsan kulaklarıma bir aydınlık çöker. Her harf başlı başına şiir olur ve ses tellerin şair. Çıt çıkmaz. Bütün sesler sansürlenir. Bütün o imla kuralları yoldan çıkar, sapıtır. Yeni bir dil oluşuverir. Yeni bir edebiyat. Bülbüller suikast düzenler sana. Bir bebeğin ilk kelimesi gibi heyecan kaplar içimi.

Ben seni düşünsem aklım şaşırır. Aptallık sıfatım olur. Alay konusu olurum alaysız ağızlıların dilinde. Kendine dönmeye çalışan bir derviş gibi kaybolurum aynaların yüzsüzlüğünde. Ölüm gelmez gözüme. İçime ılık bir ses akar. Organlarım titrer. Ense köküme çöker hayalin. Beynim kaldırmaz.

Sen beni sevsen korku dolanır içime. Ağlarım avazım çıktığı kadar. Dost evleri teselli ikramiyesi olur. Sığmam hiçbir yere, göğe, denize. Çiçek kokusu siner evin bir iklimine. Perdeyi bir açarım sen, kaparım dünyada kuraklık boy göstermiş. Bir ayyaş gibi ayılmayı istemem. Nur iner yüzüme. Buzullar erir. Kalbimde kriz odaları kurulur. Dudaklarım kulaklarıma komşu olur. Hiç piyango oynamamışken ikramiye vurur. Köklerim kopar. Göğüs kafesimin içinde ki o hiç ötmeyen kuş dile gelir, konuşur. Midemin üstünde kelebek uçması ne ki atlar koşturur. Sen beni sevsen güzel olur.

Hap

Ağzımızın tadı kaçmış. Kim kimi öpse artık, çürümüş et tadı. Yine kolesterolüm azdı.

Can da canan da sendin sevdiğim.

Boğazına düğümlenen soluğun mu ? Hani şu ciğerlerine neredeyse küsmüş, yolunu şaşırmış, belki hain, belki mazlum, hani şu soluk boruna bıçağını takmış ta yırtarcasına gelen yada gelmeyen, inatçı, cimri soluğun mu ? Boğazına düğümlenen sevdiğim vedasını cebinde taşıyan, özünde akordu bozuk sesler barından cümlelermi yoksa ? Gözlerinden düşmeye aşina yaşlanmış, dışlanmış bir kaç damla mı yoksa boğazında biriken ?

Belki bahçeye çıkmıştır hava almaya. Belki pazara gitmiştir birazdan gelir. Yada sahile gitmiş de olabilir ama öyleyse üşütmez umarım hava soğuk. Komşulardadır belki. Yada sıcak ekmek almaya gitmiştir fırından yanına da tereyağı. Çocukların saçlarını okşamıştır kesin. Kalbimi ısıtacaktır. Tenime sarılacak. Belki evin bir köşesine saklanmıştır annesini kaybetmiş bir çocuk gibi ürkek, o tarifi imkansız kokun. Çıkar mı dersin bir köşeden. Ne dersin ? Duvarları koklamaya devam etmeli miyim ? Yada bastığın toprakları sevdiğim.

Bir boşluğun içine düştüm sevdiğim sen gittikten sonra. Ben düştüm dolmadı boşluk. Senin bütün sevdiklerin düştü dolmadı. Herkes ağladı dolmadı. Bir boşluğa düştüm sevdiğim, boşluğuna. Öylesine dar bir boşluk. Nefesim daralıyor. Ölesiye dar. Neden ittin beni buraya ? Neden gittin ? Gözlerim doluyor da dolmuyor boşluk. Yok yok ağlamıyorum. Gözüme bir şey de kaçmadı hem. Gözlerim eriyor yalnızca göz pınarlarıma biriken tuzdan. Göz kapaklarım eriyor.

Sesim gider mi buradan sana. Sevdiğim !!! Aşkım !!! Birtanem !!! Sesim geldi mi ? Gelmedi dimi ? Yine ekti. Dayasan kulağını toprağa sanki de tren raylarına kulağını dayamış bir kızılderili gibi, gömsem ses tellerimi toprağın iki karış altına sesim gelir mi ? Oysa sen ne kadar da sanşlısın öyle senin sesin hiç gitmedi, hep kulak zarımda gizli.

Şimdi çok üşümüşsündür sen sevdiğim. Keşke sarılabilsem tenine de ısıtabilsem seni. Şimdi mosmor olmuştur ellerin, ayakların, yanakların. Şimdi üşümüşsündür sen. Hadi kalk gel. Boş ver yatma zamanı değil şimdi. Üşenme kalk gel ısıtayım seni. Hem yattığın yere girer senden önce ısıtırım yerini. Hem sokarım ellerini yine koynuma öperim, severim, sarılırım eskisi gibi. Hem daha yatmak için çok erkendi. Hadi kalk gel sevdiğim fazla bekletme beni.

Bana bıraktığın halen daha biz sevdiğim. Sen olmasan bile emanetin emin ellerde. Gözün arkada kalmasın. Ama kalsın son bakışların göz kapaklarımın arkasında. Onu sakın alma. Aslında hiç gitme de derim ama yakışmaz bana, inancıma. O yüzden git sevdiğim, beni beklemek için git. Elbet geleceğim bir gün kollarına.

Çiçeklerin çok güzel sevdiğim. Her renkten. Senin sevdiğin gibi. Toprağın çok güzel oldu sevdiğim sanki o en sevdiğin çiçekli entarin gibi. Cennet gibi bir dünya yok burada sevdiğim, cenneti görmedim hem o yüzden kalbin kadar güzel bir kabir dilerim sana.

Toprağın bol olsun sevdiğim, aşkım, birtanem. Mekanın cennet olsun canım Annem !

Melodi

Kulağıma ne zaman tünese bir melodinin yorgun geçmişi, aklıma istemsiz düşüyor, güneşin sıcaklığını soluğuna saklayan ruhunun gülüşü. Kanlı gözlerinde asırlık bir kan davasının cesetleri raks ederdi. Ve ben hiç bilemezdim yara bandını nasıl yapıştıracağımı, töreye kurban gitmiş göz bebeklerinin delik deşik bedenine. Bakışını her pişti yaptığında bakışıma, kaybettiğim bu çocuk kumarında aşkta seni kazandığıma şükrederdim. Ölümcül bir ışıltı yaşardı gözlerinde ve ben canımı yakacağını bile bile, atardım kendimi görüş mesafene. Dara düşmüş bir dar ağacı ipidir saçların ki o bile ölümü güzel kılardı. Dolarımdım boğazıma düşünmeden ve inanna sarılırdı her seferinde apansız, soluğuma. Derdim ki böylesi anlarda - Ölmek, senden gelecekse eğer son isteğimdir benim celladımı öpmek. Karanlık bir büyüdür, büyürüm sihirli tılsımıyla. Periler dökülür her savurduğunda. Ne zaman ki duysam ses teline kambur bir melodinin can yakan inlemesini, yokluğunun nikotin kokan kanser hücresine atarım kendimi. Defile avcısı gibi, tırnaklarınla kazırdın sırtımdaki deriyi her sevişmemizde ve hazinem bunlar derdin. Fil dişi bir kutunun içinde biriktirirdin kazıdığın bedenimi. Orospunun çarşafı gibi kırış kırış bir çarşaf çıkarıp cebinden doldurmuştun bir gün hepsini ve tiryaki dudaklarının arasına alıp bir ucunu diğer ucu ile ateşi seviştirmiştin. Yanarken bedenim gözlerimin önünde sen derin derin ciğerlerini beslemiştin. Ve demiştin ki sonra - Şimdi tamamen bendesin. Artık nereye gidersem gideyim benimlesin. Çaresi yok hapsoldun bana. Ve sonra gittin. Ra istifa etti tanrılıktan. Göz yaşın ile suladığın küpe çiçeği soldu. Ruhum terk etti beni. Dudaklarım küstü kelimelere. Zaman kaskatı kesildi ve durdu. Gözlerim dargın senin suretinden başka şekillere. İç savaşlar çıktı içimde, içerledim. Başkaldıramadım yokluğunun diktatörlüğüne. Başkalaştım. Kulak zarımla ne zaman kumara tutuşsa birkaç melodi, mırıldandığın şarkılar gelir aklıma. Yine kaybederim kalbime kadar. Bana kalan bir tek yokluğun olur.

Beni bul

Parçalı bulutlu gözlerinde aylak bir kuş gibi gezinen şaşkın bakışlarımı yahut kulağına bir pamuk gibi tıkanan şu anlamsız gürültü kalabalığı içinde kendi sesine tutunmuş aciz ruhumu bul. Kayıp bir kayıp aranıyor ilanına sinmiş ürkekliğimi dışlayan tüm anları sil at. Korkuyorum. Korkularım tenine benzer bir aroma kokuyor. Bul beni. Tadı geçmiş bir sakız gibi amaçsızca ve acımasızca çiğnenirken onurum düz tabanlıların altında, siktirboktan bir arkadaşın ev hediyesi diye aldığı o çin malı süs eşyası gibi evin toz tutmuş bir köşesinde içimde taze bir umutla bekliyorum seni. Belki o bakir ellerin değer yitikliğime, belki o tanrısal sesin. Bakarsın o tarifi zor olan gülümsemen saçlarıma dolanır serkeş bir rüzgar gibi. Uzak yolların yorgunluğunu diz kapaklarının altına hapsetmiş bir derviş gibi, aslında hiç bir boktan da anlayamamış bir dangalaklıkla belki adına bir çok salağın aşk dediği o garip hisleri bastırıp ciğerlerime, tükenmişler namına çıksam karşına, bakışlarının hedefi olur mu tenim. Hani o musalla taşı kadar soğuk bir taşın altına saklanmış kertenkele gibi, her seferinde sanki kuyruğumu bırakır gibi bırakıyorum kalbimi ve kaçıyorum yalana yakın sevişmelerin arasından. Bir kaçağın memleketi olmaz. Öyle ise azat et beni bularak, kendine hapsederek. Kurtar bu çelimsiz kaslarımın sardığı bedenimden gerçekliğimi. Farz et pantolonun cebinde unuttuğun ve daha sonradan hiç hesapta yokken bulduğun para gibi mutlu edeceğim seni. Farz et o hiç tanımadığın sokaklardan telaş içinde geçerken tanıdık bir mekan gibi güven vereceğim sana. Farz et annenden yadigar kalan küpenin kaybolan tekini bulman gibi huzur vereceğim sana. Gel bul beni ne olur. Hem ne olur ki ? Senin yüzünden senin yüzünde tüm yıldızlı geceler. Öyle ise adına gece denen bu renksiz zamanlarda yıldızlar dökülsün gök yüzünden çünkü tüm geçerli dinlerde haram denir böylesi bir sahteciliğe. Gel sen beni bul yada en azından ara, merak etme ben çıkarım hemen karşına.

Sıkı giyin

Öyle değil aslında yaşananlar, yanlış bir tercihin kıyısında yaşlı bir kalp atışı gibi bitkin ve yaş dolu bir geçmişle geçmişe bakan yaslı bir göz bebeği hıçkırığı tadında her şey. Böyle değil aslında yaşananlar, öyle sandığın gibi degil umduklarından uzak umarsız bir tutarsızlığın can çekişmesine sahne olan tum alanlara gebe bir bakire gibi abes damağına yayılan tat. Değil aslında yaşamak bu nefes alış/ın adı yalnızca alış/kanlık. Sıkı giyin, üstü kalsın zamanın.

Bana baktın kusura bakma

Dilimde paslı bir geçmişin zoka batmasına benzer ince sızısı ile söylemek istemezdim tüm bunları sana. İçime irin akarken hiç hoş kokmaz söylediğim sözler. İçimde irmik helvası tadı, cesedine binaen, hayallerin. Göz yaşı dök yaralarıma. Tuz bas yarınlarıma.

Yalnız bir zaman diliminde, payına düşen düşün kırıklarını aldırma çabasıyla, beceriksiz bir tezgahtar edasıyla söylemek istemezdim tüm bunları sana. Nasıl olsa inanmayacaksın. Hem nasıl olsun ? Nasıl olması gerekiyor peki. Yani olması gerektiği gibi olması gerekenlerin, gerekçelerini geride bırakıp.

Çocuk masumluğunun ölümcül etkilerini etiketleyip gözeneklerime, ölesiye yorgun ve bıkmış bir şekilde söylemek istemezdim tüm bunları sana. Ama sen dinlersin. Dinlenir tüm dinleyeceklerin kulak zarının o ince surlarında. İşgal etmek değil bu beynini yalnızca izah. Yalnızca söylediklerimin anlam bulmasını dilemek, dilenciden aciz. Yalnızca.

Ciğerlerine çöken sis bulutunda kaybolmuş bir kimlikle, hükümsüz fakat suçlu bir kişiliğin verdiği mahcubiyetle söylemek istemezdim tüm bunları sana. Yada hiç bir şey söylemek istememiş bile olabilirim, bunca sözlerimin ardında. Sen kulak asma, cellat olmaz senden. Affet. Ben sadece yada neyse tırnaklarını sapla göğsümün çorak toprağına. Belki hayat bulur, kalbim filizlenir. Belki yeşillenir yahut maviye çalar tüm gri bulutların sardığı iç bunaltan gökyüzü bakışlarım.

Ayaklarına pranga vurulmuş bir felçli gibi saçmalıklar barındırmadan, yalnızca yalın, saf bir gerçekliğe aldırış etmiyormuş gibi söylemek istemezdim tüm bunları sana. Ama oldu bir kere.

Çek yüzünü yüzümün yörüngesinden. Kusura bakma.

Karaktersiz bir yapımcı

Ara karakter olmalıyım bir hayatta.

Bana katıl. Belki gülmekten.

Bir anı aralarken, bir karaktersiz yakarış gibi dilini parçalarken, öylesine durup bakarken yahut öylesine güzel bir geceye, omzuna dokunan ellerim olmalı elbette.

Son "ana" kadar bekleyen karakter olmalıyım.

Bana katıl. Katıksız yaşayalım.

Omurgalarına işleyip bir cinnetin, kargaların ses tellerine tüneyip ( ki dünyanın en güzel sesi olabilir bir karga sesi sağır biri için ) güzel şarkıların notaları arasında kaybolup da, işte o kulaklarının tıkanıklığının geçtiği anda, o son ana saklanıp, kulaklarında gezinmek, kulak zarınla sevişmek isterdim.

Hadi durma.

Her gün çocuklar öldürülüyor, karanlığın koyu bir buhar gibi çöktüğü sokaklarında, kalbimin. Ağzı süt kokanların boğazına yılanlar tünüyor. Barut kokuları beynimde geziniyor. Her gün çocuklar öldürülüyor bu sokaklarda ve kadınlar isyan ediyor çocuk gibi büyüttükleri sevgileri katledilirken, kalbimde. Bir tek o idam edebilir katillerimi, bir tek o bağışlayabilir beni. Alnımdan üç kere öp ve anlına koy beni, aydınlatmalıyım gecelerimi.

Sonra üstümüze düşen görevi yapalım. Üstümüze düşsün dünya. Biz ağırlı altında, ağırlığınca altın sayılabilecek salyalarımızı saçarak gülelim. Soluğa gerek yok. Nasıl olsa bedenimiz yaşıyor. Soluk almayalım. Vakit yok.

Yaklaş biraz.

Ara karakter olmalıyız bir hayatta.

Bana katıl.

Hayat devam etsin biz aralıksız sevişelim.

Ve son bulsun ucuz prodüksiyon hayatlarımız.

Konuştular dilsizler gibi

Kadın adama dedi ki: Ölelim. Tüm anları rahmine alan bu orospu zamana inat. Bir saatin tik takına hapsedip geleceği, sessiz ve sancılı bir şekilde ölelim. Sen bana sarıl. Şu hani dolgun memelerden fışkıran bir süt gibi beyaz (lakin o kadar temiz olmayan) tenime. Sen bana sarıl. Isıt. Kokla. Sev. Ölelim. Umudu kalmayanların, inancı yitmiş olanların siktiri boktan dileklerini harçlık yapıp cebinize, cehennemin dibine belki yahut yağız bir delikanlının ciğerinde ki o yaraya gidelim. Kan dolsun ağzımız. Ant olsun ölmeliyiz. Benzersiz. Dudaklarınla sevişen dudaklarımda biriken duaları duymayalım ve bir dilek daha olmasın bizim için. Öylesine net olsun her şey şimdi. Öylesine ölesiye. Öylesine ahulu bir an ve buruk bir tadı yamayıp damaklarımızda ki o iştah kusan deliğe yüzümüzü güneşe dönelim. Belki daha mutlu olamayız bu andan. Belki şimdi, burada, hemen bu anı ölümsüzleştirmeliyiz. Sanki de fotoğraf çekiyormuş gibi. Gülümse sevgili.

Adam kadına dedi ki: Yaşayalım. Bitmeyen zamanlar, bize zaman tanır. Yada biz tanımazdan geliriz. Yüz vermeyiz bizde yüzsüz bir yüzyıla. Belki tohumlarımız tutar, toprak ananın rahmine düşer bir begonyanın spermi. Belki bir kuş. Belki bahçıvanlar adak edilir son baharın ilk akşamında. Vapur düdüklerini kulaklarımızda gizleyip, sıcak bir çay içeriz belki, bilmediğimiz bir yarında. Uzat avuç içini keseceğim bu numarasını bilmediğim sefer sayılı seyahat bileti yerine yada yeşil damarların süslediği bileğini, sen diş bilerken bize. Sevişelim sabah olana kadar karanlık odalarda. Düşerse başımız yorgunluktan, payımıza yahut yakut bir öpücük veya göz yaşı kalpten. Sevişelim karanlık odalarda sabaha kadar. Hem sabaha çok var. Belki güneş unutur doğmayı, yada utanır karanlığımızdan. Belki tuvaline aşık ressamlar intihar eder, gecenin o iniltili sürecinde. Yaşayalım. Bu meydanda okuma yazmam yok. O yüzden meydan okuma yaşama. Gözlerini komidinin üstüne koy, masumluğunu çıkar üzerinden ve çırılçıplak bir gerçeklikle gir coğrafi anlamını yitirmiş kayıp topraklarıma. Beni bul. Tenini okşa, en gizline, en saklına, en ayıbına bak beni bul. Ben sende kaybolmuşum. Erimiş gitmişim teninin kavurucu sıcağında. Ve bak aynaya beni bul dudaklarında ki çatlaklarda. Oradan gülümsüyorum sana.

Ki insanlar doğar

İnsanlar, eski insanlar, yeni insanlar. Onlara sor. Diyecek bir şeyler bulunur, duyacak bir şeyler. Sözlerden ırak. Gözlerin de bulduğum insanlar. Onlara söz. Kırmayacağım kalemi kalbin gibi. Onlara inat. Gidilecek bir yer bulunur, kalacak bir yer gibi. Çiçekleri koklayan burunları yok çocukların. Çok korkunç. Çok korkunç bu korkularla yüzleşmek. Bedenlerini satan işportacılar. Yaşlı nine gözlükleri, ellerine büyüteçle bakan cüce göremez gerçeği. Onlara söv. İnsanlar. Gerçek insanlar. Sahte insanlar. Nasılsa kulaklarının mayası bozuk. Nasılsa bir dilencinin dilinde tüyü bitmemiş yetimler bulunur. Saçlarını okşa. Lütfen bırakmak istediğin gibi bul beni. Lütfen bulduğun yerde öldür. Güldüremeyeceksen diş tellerimi. Çırılçıplak sokaklarda utanmaz sözcükler söyle yüzümde ki kırmızılığa. Benlerimi topla. Bedenim aciz buna.

Bir gün buradan hiç bir martı ağlamayacak. Bu gün burada. Yarın yeniden gel. Can simidi at boğazına kaçan simit yüzünden boğulan bir martıya. Bu gün yarını an. Geçmişe dön sırtını, içini, tenini. Ellerini mesela. Mesela ellerini. Onları sakla. Bir gün kullanırsın. Ellerimi üşürken yahut gözlerimi örtersin ölürken. Onları sakla. Mesela. Bir sözcük tut aklından. Bir sayı. Say sözcüklerin anlamlarını. Bir harf tut içinden. Bir harf at içine. Adım adım biriktir adıma yakın yıkıntıları. Sonra tuttuklarını yanına al. Öyle git. Üşürsen B ye sarıl. Dönmezsen yılana.

İnsanlar. Tatlı insanlar. Tatsız insanlar. Yamyam gibi dişledim düşlerini. Dilimde hep parmak izi.

Birazcık nefes almalıyım

Gel sen dizime yat. Ben sana içinde ikimizin geçtiği uyduruk bir masal anlatayım. Belki periler gelir. Belki adları güzelleşir. Ben sana anlatayım. Nasılsa anlarsın yalanlarımı. Yüzleme sakın. Bu böyle gitsin.

Konuşan çiçeklerden bahsedebilirim sana. Yada daha büyük bir yalan söyleyerek acı yokmuş derim bundan sonra. Acı yokmuş. Canın yanar büyük yalanlarıma. Acı çokmuş. Sonra gözlerin dolar aniden, gözlerinin içinde gördüğüm suratım sular altında kalır. Nefesim kesilir. Nefretim keskin. Boğulurum nefretimin nefes darlığında. Çünkü seni ağlatan her şeyden nefret ederim. Kendim dahil iç hatlara.

Gel sen dizime yat. Ben biraz dolaşacağım. Seni kaybettiğim yerleri gezip, dersler çıkaracağım. Yokluğunun müzesi, yalnızlığımın sarayı derken en son çaresizlik kasrında oturup bir çay içerim sanki sen varmış gibi, çayı sevdiğin için. Sen yat acele etme. Zaman çok bu arafta. Nasılsa birazdan bir tren sesi alır götürür seni. Yahu hiç beklenmedik bir ıslık duyarız öteden kalkar gidersin.

Ellerinin büyüsünü bana anlat. Ellerinin hamurunu. Anlat bana ellerinin nasıl olduğunu. Hatırlamak için bile düşünmek gerek. Oysa ben aklım tarafından aldatıldım. Onu senin yokluğunun koynunda yakaladım. Hatırlamak için bile düşünmek gerek. Bana ellerini anlat. Ellerini anlatan dudaklarını anlat. Ellerini anlatan dudaklarından çıkan kelimelerin tadından bahset. Bana beni anlat. Seni nasıl terk ettiğimi. Unutacak kadar yüzsüzüm. Aşık olamayacak kadar unutkan. Yüzsüz olacak kadar aşık. Bana ellerini ver. Sen gidebilirsin.

Yada sen gel dizime yat. Sana hiç duymadığın bir şeyler anlatayım. Yalana benzeyen sevinçlerden bahsederim belki. Yahut papatyaların mor yapraklarından, ağaçların sudan olduğundan bir sürü saçmalık. Belki mutlu olduğumuzdan, bizden, yeniden bizden, aşkımızdan bir sürü saçmalıktan işte. Ama sen yinede gel dizime yat. Bu son dileğim olsun. Sensiz nefes almak güç. Sen gel dizime yat. Sonra çek vur adımlarınla giderken anlımdan yalnızlık denen mermi ile. Nasılsa hak ettim gidişini.

Sen gel dizime yat. Gidersin acele etme.

İnsan sanır ya

Tam bir kere öldüm. Facia.

Sonra kuşları getirdiler gök yüzüne. Sonra bulutları. Sonra yağmuru. Güldük.

Vapur düdüklerini getirdiler sonra. El sallayan bir kız. Daha sonra sallanan bir sandalye. Dar ağacına asılmış bir fotoğraf. Güldük.

Hiç bir kadın ağlamadı bana, benim kendime ağladığım kadar. Sonra bu komik durumun içinden, içinden çıkılmaz bir hale düşerek çıktım. Hiç bir kadın ağlamadı. Kadınların gözleri yok.

Tam bir kere öldüm. Facia.

Konvoylar oluştu sonra. Nineler yün tutturdu torunlarına. Yine yemekler pişti. Helva belkide. Adı hiç duyulmayan dostlar çıka geldi. Eski bir pantolon cebinden çıkan 5 liranın verdiği mutluluk yayıldı içimize. Çiçekler daha bir başka açtı.

Karnımız acıkmıştı. Daha da yolumuz vardı. Yorgunduk. Belki uykumuz gelmişti. Ne sevişecek hal vardı ne dövüşecek. Düşünemedik. Öldüm sonra ben. Güldük soluksuz.

Anı defterinin arasında kurutulmuş karanfilden ziyade unutulmuş anıları saklayıp yarınlardan, zaman makinası zihinlerimizde döndük geçmişimize. Sonra ben doğdum yeniden kendi içimden. Güldük.

Tam bir kere öldüm ve tam bir facia.

Film gibiydi denebilir ama denenemez

Kaçacağım bir gün buralardan tüm yarınları geçmişte bırakarak. Ceplerimde güvercinlerin kanatlarına bir sorumluluk gibi yüklenen o özgürlük ve biraz buruk, biraz çikolata kokan çocuk kahkahaları. Biraz kendini bozmuş para. Bir ayrılık konulu film bileti. Tek gösterimlik.

Bir filmin cinayet sahnesinde gerçekçi olsun diye öldürülmüş olabilirim mesela. O da bir şey. Yada bir şiirin bir mısrasında geçen o beceriksiz şair. Oda karanlık. Tüm ışıklar küs. Tüm mumlar, oyun oynayan çocuklarının avuçlarının içinde. Bir annenin doğum sancısı gibi kalbime çöken bu ağrının sebebi, seni bir türlü doğuramamış olmam olabilir yüreğimde. Düşlerim düşük bir cümle gibi ve cenin cennete gider seni unuturken.

Kedine has bir tadı vardır göz yaşımın. Böyle bir dağ yamacının o en güneş gören yerinde taze kekik gibi. Kokulu. Kendine has bir yanı vardır göz yaşımın lakin bunda en az benim kadar senin de hissen var. Hissin olmasa da. Canımı yakman sorun değildi de aç kaldık yanınca yiyeceğimiz haltların altı. Öyleyse arayalım kaldırsınlar bu cenazeyi. Belki biri dua eder ardımdan. Sen nasıl olsa ateşe tapıyorsun bu aralar.

Bir veda anı gibi ayrılık kokuyor üstüm. Başka giyeceğim yok. Hepsi ıslak, hepsi sırılsıklam aşk. Başka diyeceğim yok. Bir veda busesi gibi renksiz üstüm. Altımda yalnızca ezilen benliğim var. Dikkat et. Kırılacak eş ya da eşit değildir mutluluk. Sen yine de dikkat et bu son sorunu yanıtlarken. Doğru şıkkı geride bıraktık.

Değersiz anların değerini daha değersiz anlarda anladığımız da, dank etti kafamıza kafasız olduğumuz. Sonra sen bam. Sonra ben agghhhk. Sonra biraz kan. Sonra biraz göz yaşı. İçli bir yazı. Tutuksuz yadırganmak üzere serbest bırakılan tüm duygular. El sallamalar. Pek sallamamalar. Sonra sen elveda. Sonra ben agghhk. Sonra biraz kalp krizi. Sonra biraz dil altı hapı. Sonra ambulans çığlıkları.

Sonu hep aynı. Gözü yaşlı bir gözyaşı.

Sordum kendime, nefes aldım sonra

- Ne hayal ediyorsun.

- Hiçbir şey hayal etmediğim bir zamanın hayalini kuruyorum yalnızca. Yani zamanın herhangi bir anında, hiçbir şey düşünmediğimi düşündüğüm zaman gerçekten de hiçbir şey düşünmemiş olmayı düşlüyorum. Düş kırıklarının olmadığı bütün bir zaman dilimi. Mümkün gibi gözükmese de bu olmayacağı anlamına gelmez. Sonuç olarak sonuçtan her ne kadar uzak olsa da bir hayalim var. Hayal ettiği şey hayal kırıklığı olan biri, hayal ettiklerini elde edemediği zaman hayal ettiği şeye kavuşur. Bunun gibi biraz. Ama farklıkları var elbette. Şimdi sen söyle sen ne hayal ediyorsun.

- Hiçbir şey.

Hadi biraz ara verin

Hadi bana biraz zaman verin. Bir şey eksilmez eksikliğinizden.

İklimler arasında ikilemde kalmış her iki kişiden en az biri kadar iki yüzlü suretim. Bir yanım kışa hasret diğer yanım yazı yazıyor, yazı yaşıyormuş gibi sanki. Gök yüzünde uçan kuşlar özgür değil yalnızdır. Oysa ben tutsak ellerimle tutabileceğim, tutunabileceğim bir el isterdim özgürlük için.

Hadi bana biraz elinizi verin. Bir şey gelmez elinizden.

Kim çalmış bir evsizin kapı zilini. Yahut kim duyar bir dilsizin sesli harfini ve kim görebilir ki körün gözünden kendini.

Bana biraz an'lam verin. Bir şey eksilmez anlarınızdan.

Masalların sahteliklerine hapis olmuş gerçek kimliğimden başka ne kaldı anlatılacak, inanmak için can atanlara. Zımba basarken o telin bittiği andaki boşluğu yaşıyorum. Bir umut bir kez daha deniyorum. Pili azalmış bir kumandayı vurur gibi vuruyorum belki çalışır diye masalara, kafamı. Geçici umutların geçerliliği geçerken, el sallamak yetmiyor düş’eş atmak için, biraz şansta gerekir.

Hadi bana biraz daha sevgi verin. Bir şey eksilmez sevinçlerinizden.

Apartman boşluğuna düşmüş bir kedi kadar yalnızım. Tek çarem ses çıkarmak bir dilsiz gibi. Altına işemek üzere olan ve elindeki anahtarı bir türlü kapının deliğine denk getiremeyen biri kadar heyecanlı ve ataktayım. Kalp atışlarım kulaklarımı sağır ediyor, duyuyorum.

Hadi bana biraz daha zaman verin. Ve sonra çekip gidin. Bir şey eksilmez nasılsa hayatımdan.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Müsait bir yerde yazacak var !