8 @boysanilar-blog - Tumblr Blog

Could you?

South. I hate you the South.

Sleep less and dream more

Let your conciousness fade away.

Drown in your old misery just before diving into a new one

Maybe you'll figure out how to get immunized to flaws of - the only one.

Try not to set expectations, figure out their limits

That's the only chance for you not to hang on amidst.

New is never better, memories are sweet

Dream a little dream of the sea, the sea of pleasure and salty acts.

and dive deep down.

Deep down to lose conciousness

It's the only thing that you need

Just after you listen to an earworm DIY song

of a complicated someone you met randomly.

"I love the times when I look at the map and most of the countries seem meaningful to me."

"It is delightful to get to know a new person."

"I miss my real friends."

"I love living!"

"Being Mediterranean does not necessarily mean that you're from Greece. Hummus is not Greek, neither is blackberry yoghurt."

"Will I like this place, ever?

Yes, you will. Eventually.

When?

Once you get back."

"Oh.. I can live in California all my life, doing nothing.."

"Well-established sentences with unsupported arguments."

"I'm at a place that Fridays and chicken and belonging mean something."

But eventually: dream big. As a Turkish girl said one time, dream big.

And never forget to compliment a Turkish girl by saying: "You're like a Turkish delight."

Wise-mama was right.

A matter of time.

"And when your sorrow is comforted (time soothes all sorrows) you will be content that you have known me. You will always be my friend. You will want to laugh with me. And you will sometimes open your window, so, for that pleasure... And your friends will be properly astonished to see you laughing as you look up at the sky! Then you will say to them, 'Yes, the stars always make me laugh!' And they will think you are crazy."

Outer inspiration.

My imagination is so wide that I wanna keep it growing, and no need to drag it back as it keeps on moving, you believe what you wanna believe and my soul will believe what seems to be true-driven

Don't hate my imagination and of course don't hate me

the truth can't be hidden even if people try so hard

and people think they get away with it, there ain't no smart

what keeps me moving is you

something that I say from the heart

...

done.

I wanna leave you Don't wanna stay here Don't wanna spend another day here I wanna split now I just can't quit now You've really got a hold on me!

Beni tanıyan biri "Aha tam senlik olmuş" der.

Ne zaman başım sıkışsa, bilgisayar başında yapmam gereken şeylerden nefret etsem polyvore yardımıma koşuyor. Bir de keşke yaptığım kombinleri polyvore'dan direkt eklemeyi başarabilsem, böylece markalar ve fiyatları da görülebilecek. Çünkü fiyat konusunda da tam benlik davranıyorum da (fazla pinti).

Bahane

Temmuz ortası dünyanın bir yerlerinde sabahken yazmaya başlayacağım Moleskine'ime kalem bulamıyorum. Her daim dünyanın bir yerlerinde gece olması da çok garip değil mi?

Bir de ben hiçbir zaman başladığım bir günlüğü tamamlayamadım. Çünkü mantıksız geldi. "Zaten bildiğim şeyleri yazıyorum." diye düşündüm. Kimin için ki? Hem Alzheimer olmam ya da hafızamı kaybetmem çok küçük bir olasılıksa, sırf bu olasılıkların hatrına mı zaman harcayayım da yazayım dedim. Büyük bir iş yükü olduğuna inandım hep. Ya ben günlük yazmanın mantığını anlayamamıştım, ya da günlük yazmak gerçekten akıllı işi değildi.

Şimdi düşünüyorum da, bence günlük, ona günlük denilince anlamını yitiren bir kavram. Günlük yaşadıklarını yazdığın not kağıtlarının toplamı. Evet, gerçekten gereksizleşti böyle tanımlayınca. Oysa ki günlüğe düşünce defteri, hayal kitabı, projeksiyonlar, ya da şöbiyet bile desek daha mantıklı olacak. Şu an bir şöbiyet yazmayı her ne kadar istesem de hala kafamda onun bir zaman kaybı olduğunu çürütecek karşı tezler yok. Bu nedenle kalem arama sürecimi olduğunca uzatmam, hiçbir kalem beğenmemem de aslında bilinçaltımın bir oyunu. Sanırım biri bana bir kalem alıp bana fırlatana kadar da kendimi o kadar kötü hissetmeyip şöbiyete başlamayacağım. Ama olur da bir gün fikrim değişirse, yazdığım şeyleri bir hipster edasıyla taratır eklerim belki, ya da gittiğim bir şehrin kartpostalını yapıştırdığım havalı bir sayfasının fotoğrafını çekerim. Sonuçta ben şöbiyetin mantıklılığına inanmazken Tumblr'a yazı yazan bir insanım.

Şu an müstakbel evimde saat 08:52, günlerden hala bugün. Ne kadar garip.

Flickr bizsiz gayet yaşayabilir ama Flickr için fotoğraf çekme gayretlerimizi özlemiyor değilim.

takemetoplaces

ÇILDIRMIYCAM

ÇIIIILDIIIIRMIIIIYYYCAAAAAM

uzaklarlarlar

bir şey özlediğim belli de, ne olduğunu çıkaramıyorum.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

8