BunnyJok3r

[bunnyjok3r]

Hayali Düşlerim

Rüyalar, biz uyurkenki uyanışımızın varlığını resmeder.

Her rüya gördüğümüzde yeniden doğarız zihni alemimizde.

Açık pencerelerinden bakar ne var, ne olursa onu izleriz

Bazen olduğumuz yerden, bazen pencerelerden taşanların bize doğru şekillenmesiyle

Bazen bedenimizle, bazen seyrimizle hissederiz.

Bazen duvarsız labirentlerde gezinirken

Bazı anlarda birden!lerin çokluğuna rastlayıp yolu kaybederek

Tünellerin içinden geçerken

Uçmayı, bazen ölmeyi öğreneriz

Bazen tanrıyla konuşup, bazen derin bir boşluğa düşeriz

Uyanıncaya kadar düş olduğunu bilmeyerek,

bazense bilerek

ve düşlerimizi seçmeden; perdelerinin kıvrımlarına dokunarak

duygular yaşarız zihnin dalgalarını titreterek

Bazen hatırlarsak öylesine derin olur ki, yaşanmış gibi hissederiz

Oradaki vücudun sureti biz olmasakta, hisseden daima biziz.

Ondandır adı yalnızca "düş" iken yetmiyor bana

Sanki bu hadisenin etkin halini tanımlıyor yalnızca

Rüyaların edilgen halde vuku bulmasına en yakın tanım;

‘Misali hakikat’ olabilir gibi geliyor

 gerçeğin benzeri, anlamındaki.

-Lona

Rüya: Uykunun hızlı göz hareketi (REM) adlı evreleriyle yakından ilişkili bulunan, görsel ve işitsel algı ve duygulardır.

[bunnyjok3r]

Yoktu, zamanla tam oldu, zamanla bazı yeni parçalar eklendi, zamanla bir parçası eksildi, zamanla başka parçalarından ayrıldı, zamanla bir küçük nokta oldu, yok oldu.

[bunnyjok3r]

Dreamer 🍀

BunnyJok3r · Playlist · 99 songs · 2 likes

[bunnyjok3r]

Mor Düş - Peri Masalları

Neon renklerde ışıldayan bir anka kuşunun sırtında hızla uçarken, gördükleri mor rengin her tonuyla bezenmiş bir adanın üzerinde dairesel bir iki tur attıktan sonra herhangi bir tehlike sezmedikleri için adanın gizemini keşfetmeye karar verdiler. Anka'nın kıyıya yönelmesiyle fırtına hızında sahile iniş yaptılar. Uzun süredir seyahat ettikleri için acıkmışlardı, bu yüzden sahilde daha fazla zaman kaybetmeden ormanın derinliklerine doğru yola koyuldular. Öncelikle Anka için sahildeki kayaların arasına, ince dallı ağaçların yanına güvenlikli bir çalı yatağı yapıp onu usulca yatırdılar. Kızın elini sıkıca kavrayan çocuğun kalp atışları wifi dalgaları gibi ormanın içine dağılıyordu. Birbirlerine sarıldıktan sonra havadaki oksijene sarıldılar ve heyecanla mor çimenlere basarak mor ağaçlara doğru koşmaya başladılar. Ormanın kendine has acayip bir melodisi vardı. Bu melodi sanki hayatlarında hiç duymadıkları kadar garip bir enstürmana aitti. Tüm bitki, mantar ve ağaç dallarının dahi morun bir tonu olmasıyla o kadar ahenkli bir tonda esiyordu ki böylesine spiritüel bir ortamın hissiyatı ancak film içindeki çizgiroman karelerinde anlatılabilecek cinstendi. Ağaçların arasında kurumuş mor bir dere yatağının üzerinden zıplayarak ardarda yürüyorlardı. Kız durunca önünden yürüyen çocuk ayak sesinin kesilmesini farkedip arkasına döndü ve kıza 'Neye bakıyorsun, hadi yiyecek bir şeyler bulmalıyız' dedi. Kız 'Buraya gel, burda yiyecek bir şey var!' diye yanıtladı ve kızın durduğu yere geri gelen çocuk aynı yöne bakınca görüntüye bakakaldılar. Ormanın ortasındaki bu mor çalılığın arasında gökkuşağının her rengine ait açık pastel tonlarda kremayla bezenmiş, üzerinde vişne kırmızısı bir meyve ile rengarenk bir pasta... ve etrafındaki tepsiye dizilmiş tombul ama minik bordo meyveler ağızlarını sulandırmıştı. İkisi de pastaya doğru yöneldi. Bu dev pastayı rahat yiyebilecekleri bir alana taşımak için parlak tepsiyi iki ayrı yanından tutup kaldıran çift biranda ellerinde pasta ile yere açılan, sarı parlak tonlarda ışıklarla ışıldayan gökkuşağı bir kaydıraktan kaymaya başladılar. Öylesine parlak ve renkli ışık hüzmeleri arasından hızla kayarken nereye gittiklerini göremiyorlardı. Pastaya sıkıca tutundular. Kaydırağın eğimi giderek azaldı ve yavaşladıktan bir süre sonra durdular. Evlerinin yatak odasında yatağın üzerinde oturuyorlardı ve halen pastaya tutunuyorlardı. Çocuk 'Tüm bu şey bir rüyaydıysa bu pasta nasıl burda ve ikimiz nasıl aynı rüyayı görürüz?' diye sordu. Kız şaşkınlıkla pastaya bakıyordu, yine de yanıtladı 'Eğer hiç uyanmasaydık rüyada olduğumuzu nasıl anlayacaktık ki?'

[theblackestofsuns]

The Joyous Invasion by Theodore Sturgeon

Cover by Alan Aldridge (1967)

Penguin Science Fiction Postcards

[bunnyjok3r]

[psy-rituality]

Jon Noorlander - Thought

Never underestimate the power of thought; it is the greatest path to discovery. ~ Idowu Koyenikan

[bunnyjok3r]

Geçmiş ve Geleceğin Avcısı - Ürperi Masalları

Bütün günü ormanda avlanarak geçirdi ama kayalıkların erozyonuyla oluşan mağarada yakaladığı akrep ve iki ağacın arasındaki çalılarda bir kaç isabette vurduğu sincaptan daha fazlası olmadı. Hava tamamen kararmadan kampa dönüp ateş yakmak için günün yeni batışını el feneriyle aydınlatarak yola koyuldu. Kampa vardığında kestiği odunları, oturmak için koyduğu yan yatan kütüğün yanına taşıyarak dizili taşların arasına alıp ateşledi. Çikınını açıp akreple sincabı temizleyecekti ki rüzgardan harlanan kamp alevinin içinden fırlayan bir kor, üç adım uzağa sıçrayarak toprağa düştü ve düşerken etrafını bir anlık aydınlattı. Avcı oraya ister istemez kafasını çevirince parlamanın etkisiyle hiç yürümediği tarafa doğru giden ayak izleri gördü. İzlerin şeklinden kendi ayak izi olduğuna neredeyse emindi. Ayağını kaldırıp altına baktığında ayakkabısına bulaşan gri siyah bir şey olduğunu farketti ama ne olduğunu anlayamadı. Lekeye parmağını sürdü ve burnuna götürdü; petrol sandığı bir koku aldı. Ormanın ortasında ayakkabısına nereden, nasıl petrol bulaşmış olabileceğinin merakına düşen avcı el fenerini yakıp ayak izlerini takip etmeye başladı. Karnı ağrıyor gibi görünen içe doğru bükülmüş yaşlı ve yosunlu bir ağacın yanından geçerken böyle bir ağacı daha önce hiç görmediğini farketti. Ormanın derinliklerine girdikçe hiç tanımadığı, daha önce görmediği yerlere vardı ama izler halen ilerliyor, sonu henüz görünmüyordu. Bu işte bir terslik olduğunu düşünürken ayın konumundan gece yarısına kadar iz sürdüğünü fark etti. Bir yandan “ayak izlerim bu hiç görmediğim yerlerde ne arıyor?” diye düşünüyor, bir yandan izleri takip etmekten kendini alıkoyamıyordu ama kamptan epey uzaklaşmıştı. Bir an durdu, kampa doğru uzanan yolun ucunda yerden yükselen bir parlaklık gördü ve kampında yangın çıktığını düşünerek panikledi. Parıltılar git gide ona doğru yaklaşıyordu. Ateş rengi, yürüdüğü yolun yarısına yaklaştığında avcı bunun ne olduğunu anladı. Kamptan itibaren izini sürdüğü ayak izleri domino taşları gibi alev alarak yakınlaşıyor, alevler adım adım ve hızla kendine doğru taklalar atıyordu. Can havliyle kendini yürüdüğü yolda koşarken bulan avcı, alevlerin kendine değmesine son bir kaç adım kala izin bulunduğu doğrultudan kendini fırlattı. Bu sıçrayış onu kamufle bir yeraltı kafesinin içine düşürdü. Kafese neredeyse bir kaç iri boğa sığabilirdi. Kafası allak bullak olan ve bu sert düşüşten belini incittiği için yerde öylece oturan avcının arkasından ince kemik sesli takırtılarla yürüyen bir akrep yaklaştı. Avcı zifiri karanlık olan kafesin içinde akrebin yürüyüş sesiyle o kadar irkilmişti ki kıyafetinin örtemediği yerlerini kaplayan ıslak çamurdan dolayı üşümesi geçmiş, etinin yüzeyi büyük bir adrenalin salınımıyla ısınmıştı, hatta biraz daha terlemesine sebep olmuştu. Akrebin soğukkanlı ve bir o kadar kısrak hamlesiyle kıskaçlarını belinde hisseden avcı henüz acıdan uyuşmamışken kafasına bir eli büyüklüğünü geçmeyen bir sincap zıpladı. Sevimli fakat kızgın sincap ön patilerinden çıkardığı tırnaklarını avcının gözlerine geçirdi ve sanki avcının göz yuvaları olmasa aşağı düşecekmiş gibi göz çukurlarına sıkıca tutundu. Gözleri yuvalarından dışarıya patladıktan sonra, az önce beline zehrini salan akrep iri adamın yanından dolaşarak önüne geçti ve gırtlağını kıstıracak şekilde boynuna atladı. Avcı çaresizce son nefesini verirken tek düşündüğü şey açlık oldu.

[bunnyjok3r]

by João Ruas

[bunnyjok3r]

Kurt Kral - Ürperi Masalları

Hava aydınlanmak üzereydi fakat aynı günün kim bilir kaçıncı aydınlanışıydı. Halen gözlerini bir kaç saatliğine bile kapatmadığından beynindeki kurtçuklar hissizleşmiş, bir çoğu acı çekmeksizin büzüşerek ölmüştü. Kendine kulak verdiğinde içinden gelen uğultu yankılanıyordu "hayata sıkıştım, nasıl kurtulacağımı bilmiyorum, hayata sıkıştım, ne olacağını bilmiyorum..." Yankıyla oluşan bu tekrarlar durmaksızın devam ettikçe, kapısında beklemeye başlayan şeytanları yanına davet ediyordu. Üzerlerini büyük bir sisin karanlık gri boğuculuğuyla örterek odaya doluşan acının şeytanları, yüzlerindeki donuk ifadeyle, uzun ve soğuk ellerini tam karın boşluğuna ustalıkla nefes kesme sertliğinde bastırıyorlardı. Duvarlara sürtünen tırnak seslerine benzeyen bu işkenceye karşı yapılacak hiç bir şey yoktu. Tüm bedenini onlara çoktan teslim etmişti fakat zihnini kaçıș pusulası gibi kullanmayı umuyordu. İçinden ruhuna uzanan pamuksu yapıdan dışarıya kurtçuklar kusarken kendini șeytanlara tümüyle teslim etmiş görünse de beyin tohumunun yaşamdan halen bir beklentisi vardı; zaman geçsin istiyordu, zaman biran önce aksın... Fakat bu öyle bir istekti ki bir umuda bağlanamıyordu. Canlı olmanın özünde bulunan özellikten ileri gelen bir çırpınış, bir takım reflekslerden dolayı boğulurken bile nefes alıp verme çabası gibi ilkel bir dürtüden öteye geçemiyordu. İleriye doğru saniye saniye adımlayan zamana ait seslerin zaman boyutunda yarattığı çukurlar, beyninde holografik çukurlara dönüşüyordu. Delikler, ölen kurtçukların mezarları haline geliyor; sağ kalan kurtçukların hareketi her bir yanda oval girdaplar yaratıyor, girdapların döngüsel hareketlerinin dansıyla doğan yeni kurtçuklar mezarların altından besleniyor ve büyüyorlardı. Bu karşı konulamaz oluşum tekrarının sıklığı manasıyla sonsuz döngüye aitti. Başlangıçtan sonra gelen ve beklenen bir bitiş gibi, bitişten sonra gelen başlangıçtı bu da. Zihni tamamen kullanılmaz hale geldiğinde kurtçuklar çoktan kendi dünyalarındaki düzende bir kurtçuğu kral ilan etmişlerdi.

[bunnyjok3r]

Narin Larkspur Çiçeğinin Aşk Șiiri

Sen,

Buram buram ben kokarak esmeden önce

Ellerin taç yapraklarımda gezmeden önce

Sevginle güneșimi karșılamadan önce

Bugün ve dünlerde

Postallarla ezilen tüylü örtüm

Yetmemiș gibi sana ait olanlarla

Bohçandan değil, üstünden çıkanlarla

Kendimi dövdüm

Bir daha.

Üstüme zıplayan bok böceğinin

Altında kalan gönlüm

Postallarla ezildi bir daha

Gittin benden uzağa

Sevdin, sevdin

Dövdün, sövdün

Bugün bir daha

Sevildim, üzüldüm

Dün bir daha.

Uzaktayken sen

Gönlüm bir daha

Kalır bok böceğinin altında.

Yıldızların altında

Seviştikten sonra

Ağladım

Sevişmeden önce

Dayanılmaz aşk,

Dayanılmaz acı

Sen gidince uzağa

Uzakta.

[bunnyjok3r]

[bunnyjok3r]

Tanrıça Jourysa - Ürperi Masalları

Terk edilmiş lisanlarla anlatılan köklü hikayeleri anımsamasına rağmen, yeryüzünde henüz aşina olduğu gözlemlerine olan hakimiyeti zayıftı. Aslında burada geçirdiği vakte göre anlamları iyi kavradığı bile söylenebilirdi. Yeni keşfettiği bu evrenin sade toprak yüzeyinde, karşılaştığı bazı şeylere "ponçik, bücük" gibi lakaplar taktığı için O'nu görenler ilk bakışta O'nu saf ve masum yürekli bir kadına benzetebilirdi ama O'nun yüzündeki, sözlerindeki ve hatta niyetlerindeki şirinlik; başının üzerinden kapkatı ve keskin boynuzlar uzayan bir yarı tanrıçanın suretinden bihaberdi. Tüm gövdesi araftaki ruhların iplikleriyle sarmalanmış, topuzundaysa kaosu taşıyan asasını kaldırarak "ponçik" dediği anda önündeki taştan kayalığa nefessiz can verdi. Çırpınışlarının, ait olduğu zamanın içinde belirli bir tempoya uyduğunun henüz farkında bile olmayan koca kayalık, aniden hareket eden esintiyle hissedebilen bir varlığa dönüştü. Ne görebiliyor, ne de duyabiliyor ama yapısındaki bileşenlerden üzerindeki tozlara, onu var eden her bir zerreyi hissediyordu. O'ysa bu anı -daha uzun sürmesini umarak- tarif edilemez bir zevkle seyretti. Her zaman ilk hayat verişini, bu yoğunluğun gerçekleştiği eşsiz anı dikkatlice izlerdi. Her bir hayat zerresinin bu sert ve tok kayalık tarafından tamamen özümsenmesinin ardından arkasını dönüp hikmetli asasını yere vurdu. Asa zeminle buluştuğu anda kayalığa doğru şiddetle uzanan göz kamaştırıcı ışık, değdiği yerden küfler gibi dallanarak kayalığın üzerine parladı. Bu etkiyle kayalık, varlığının yeryüzündeki sınırlı zamanını kaybederek Altostratüs bulutlarının düşük hızda esen keşişleme rüzgarıyla bir kaç kilometre yer değiştirmesine denk hızda çürümeye başladı. Kayalığın dışında hiç bir şey değişmiyormuş gibi gözüküyor olsa da içindeki her bir hayat zerresinin çürümesini hisseden kayalık, ağır metallerin gaz formuna maruz kalarak ölmeye başlayan canlı bir hücre olma hissi yaşıyordu. Bu esnada etrafa hamam böceği yumurtasından akan sıvıya benzer yağmur damlaları düşüyordu. Keskin ve mahrur koku kayalığa bakan her yöne yayıldı. Kayalık can çekişiyor, varlığını dayanılmaz bir biçimde hissediyordu. O'ysa kendi verdiği canı duyumsayarak bu kudretli acı sayesinde gıdıklanıyor, içsel kahkahaları mumsu yağmurun sesine engel olmuyordu. Bir süre sonra çürüğün sebep olduğu rutubet, kasvet dolu havanın karanlığına sızdı. Gün aymaya başladığında havaya karışan bu sızıntı da kurudu ve yağmurun damlaları içinde çatlayarak toprağa dökülmeye başladı. Kayalık artık kendini kabız olmuş bir bağırsağın içinde yıllarca bekleyen bir bok gibi hissediyordu. Artık olduğu şekilde var olmaktan ve bunu bilmekten başka çaresi yoktu, zamanın içinde kalmalıydı ve artık güneşi hissetmek, yağmur ve rüzgarın dürtmelerine maruz kalmak, bir şeyleri bilmek zorundaydı. O'ysa kayalığa bakarak "Hey ponçik!" dedi, "Seni yarattım, var ettim ve artık yaşıyor, hissedebiliyorsun... biraz mutlu olsana!" Tepki gelmeyince süzen bir bakışla ekledi; —yalnız sana hakkını vermek adına söylüyorum; epey tatlısın ve şimdi yalnızsın.

[bunnyjok3r]

Jöleli Turta Şiiri

Ben dışarıda asil bir kara kedi, Evde mor yemiş jöleli bir turtayım. Ama içimde çok daha fazlası var.

Çok daha fazlası şu demek; İçimdeki herkeste ayrı şizofreni var.

[bunnyjok3r]

[bunnyjok3r]

Infected Mushroom - Küçük Notlar

Genellikle beyinlerini yetenekleriyle harmanladıkları soundları, kendi ruhani frekanslarıyla buluşturarak müziği müzik yapan Infected Mushroom, Vicious Delicious'ta kalplerini de tarife eklediklerini hissettiriyor. Herhangi bir sanatçının belki bir kaç albümü, o birkaç albümün içinden de bir kaç parçayı sevebiliyorken Infected Mushroom için aynı şeyi söylemem mümkün olmuyor. Spotify'da tüm Albüm, Single ve EP'ler ile birlikte toplam 243 parçaları bulunuyor. Youtube'da ise hiç yayınlanmamış bir kaç parçaları ile yalnızca torrent ile ulaşılabilir olan yayınlanmamış farklı albümlerine de erişmek mümkün. Bu ortalama 300 parçanın yaklaşık 250'sini severek dinliyorum. Yayınlanmamış albümlerindeki bazı amatör kayıt seslerinin rahatsız ediciliği, bazı parçaların tekrar eden yapıda olması ya da tarz olarak bana uymaması olsun dinlemediğim ortalama 50 parçayı da sevmeme hiç gerek kalmıyor, yalnızca "onları onlar yapan ve bana hitap etmeyen diğer parçalar" olarak kalıyorlar.

Onları ilk dinlediğimde parçalardaki melodik akışları başarılı bulmuş ama parçaların ruhunu hissedemeden, kimi önyargılarla (belkide o zamanlar elektronik müzik benim için dubstep ve deephouse sularında yüzüyorken) kapatmış ve daha fazlasını dinlememiştim. Daha sonra infected olmuş bir kimse bana duymaya ihtiyacım olan sırayla ve hayatımın IM'a ihtiyacı olan (ama bunu kimsenin bilmediği) bir döneminde dinlememi önermişti ve bir parçayı onunla sevmemi sağlamıştı. O dönemde bu sayede farkında olmadan kendi mitolojimde müziğin tanrılarıyla karşılaşmış oldum ve o zamandan sonra bir Infected Mushroom parçasını sevemediysem doğru zamanda, doğru yerde olmadığım için olduğunu farkettim. Aynı şekilde müziğe bu yönden bakabilmeye başladım ve ne zaman doğru zamanda ve doğru yerde olsam onların enfekte zihinlerinden sızan yaratıların kökleri bir şekilde damarlarıma ulaştı.

Albüm kapaklarını genel olarak başarılı bulsam da Converting Vegetarians II'nin kapağını ilk gördüğümde (kendi web sitelerinde bu albümü yayınlayacaklarını açıkladıkları sayfada) gerçekten çok etkilenmiştim. Her albümün kapağı o albümün duyumsal görüntüsüne eş şekilde olduğu için bu albümün kapağındaki görsel hisleri kulaklarımla duymak için sabırsızlanmıştım.

Günümüzde devam eden prodüksiyonlarında çoğunlukla elektronik dans müziğine (genellikle dj performans olarak çalabilecekleri parçalara) yoğunlaştılar. Bu sayede yine parçalarla özdeşen çok boyutlu kapakları yayınlamaya devam ediyorlar.

Muskat

More Than Just a Name *Bir isimden daha fazlası...

More of Just the Same *Aynısının daha fazlası...

Nasa'nın başı ile iki Amiş çocuğun hatırası

Wake & Bake *Piştim; kızart beynimi, çıkar beni uzaya

Enfekte mantarların bilince ermesiyle birlikte (1993 Super Mario Bros. filminde olana benzer bir durum galiba) iki sihirbazın yaptığı, özel soslarına geri çağırıldığımız çorbanın içine düşmeden önce Prag'da geçireceğim unutulmaz bir gün için uyanmıştım ve kaldığım otelin wifi'ına erişim sağlayamadığım için kendimi interneti olan bir coffee shop'a giderken bulmuştum. Aylardır bu tarihi bekliyor ve bu deneyimi yaşamak için sabırsızlanıyordum. Yolda planlarım değişti ve peri tozlarına daha verimli bir kaynaktan ulaşmak adına ünlü bir çizgi roman ve müzik barı olan Batalion'a oturmuştum. Bu hareketler esnasında ara ara kulaklığımdan gelen çorba seslerine yeterli ilgiyi gösteremediğimi farkedince önümdeki zamanı tutmayı bırakarak onu akışa bıraktım. Galaktik bir çorbanın içinde enfekte mantarlarla birlikte kepçeyle karıştırıldım.

Return to the Sauce özellikle önceki albümlerini takip edenler ve sıradaki sihri görmek isteyenler için hazırlanmış bir çorba adeta. Albümün kapağı bir çok şey ifade ediyor olabilir, belki farklı bakış açılarında farklı derin anlamları da oluşabilir ama benim için sanat değerinin ötesinde özel anlamlar barındırıyor. Yine doğru zamanda, doğru yerdeydim.

Infected Mushroom'dan ve bir kaç anıdan bahsetmek hoşuma gitse de tüm detaylara girebilecek kadar uzun yaşamıyoruz, sanırım.

Legal Eyes'ın efsane klibi ve Türkçe sözleri ile sona geliyorum.

Marijuana için evet de, Şiddete hayır de. Bir nefes al ve sessizliğin sesinin tadını çıkar. Yasal damgalamalara göre ganja boktan -ama- Votka karaciğerinizi bozar, Gel ve büyük bir vuruş al (bong'dan!) Kanunlar uzaktan kontrol etmeye çalışıyor, İlaç şirketleri bir yığın altın kokusu alıyor. Kendine şunu sor: "Bütün azizler sarmadılar mı?" Çok havlarlar ama bir amaçları vardır. (Uyan, Ayağa kalk!) Biz bir çektik enfekte olduk Mary Jane mücadelesi yakında tamamlanır. Ganja ulusuyla birlikte Sınır bile yok, Ganja ulusu yeni bir dünya düzeni talep ediyor. Büyükannem bile "Ben kafayı bulurdum!" diyor. Şimdi onun kartını kendi malzemelerim için kullanıyorum. Nefret edenler: bir dinginlik hapı alın, dramayı öldürün Snoop'tan Obama'ya herkes ot içiyor.

Yasal gözler -Yasallaştır!-

Sadece bebeğimle ot içmek istiyorum, Paketimi alıp uçmak üzere sarmak. Fakat bu kanun beni deli ediyor Günü temizlemem lazım, Bir yerlere ulaşmam lazım.

O sihirli çiçekler, Gücün sihirli yükselişi... Bakış açılarındaki değişikliği biliyorum, Korkaklar için değil sadece Doğallık ve güzelliğin dünyası. En çok hayran olunan (sesini duyuran) kişiyi seç ve -onun sayesinde- Şimdi dünya çapında insanlar söyleyecek “İzin ver, izin ver!” -diye-

Polis araçları devamlı topuklarımda bitiyor, Suçlu olduğumu iddia ediyorlar. Ben böyle hissetmiyorum! Beni çivilemek için ellerinden geleni yapıyorlar. Onlar direnç pozu verirken, -sen- ani bir tutkuyu yakıyorsun Ve direnip direnmediklerini görmek için bekliyorsun. Uçup gideceğim, Olabildiğim kadar yükseğe çıkacağım, Ölçeklendirmelerle -yükseliyorum- Bitkiden bir fırt almak, Beni ben yapan şey. Gözlerimi açıyor. Sizden de aynısını yapmanızı istiyor ve Sonunda yasallaştırmanızı istiyorum!

Bitkiyi yasallaştır Bugün yap çünkü haklı olduğumu biliyorsun! Bitkiyi yasallaştır Bunu şimdi yap ve -bunu yaparken- Lütfen bana bir çakmak ver!

Enfekte mantarlar için çok daha fazlası var...

The Gathering 1999

Classical Mushroom 2000

B.P.Empire 2001

Deeply Disturbed 2003

Converting Vegetarians 2003

I'm The Supervisor 2004

Stretched 2005

Legend of the Black Shawarma 2009

Army of Mushrooms 2012

Friends of Mushrooms, Vol. 2 2013

Friends of Mushrooms (Deluxe Edition) 2015

IM21, Pt.1 2018

Infected Mushroom - BunnyJok3r seçkisi Spotify playlisti

[bunnyjok3r]

4/3/2022 Cuma günü Kaiser'de BunnyJok3r olarak Magic of the Chaos'un 4.yıl dönümünde psyaura vibe'ımla başlatacağım partinin psikedelik evrene portal açılışı görevinde yer alıyorum. Bu gizemli psychedelic evrenlerin büktüğü maddenin altına damlayan ay taşı ile bütünleşen kolye, playlistim bittikten sonra göz teması kurduğum ilk kişinin olmayı bekliyor. Eğlenmeye ve oyunlarla hayata ve çevreme etki yaratmaya, kıvılcım oluşturmaya ve farklılığa sarılmaya inanılmaz içten ve güçlü hissettiğim bir enerjiyle doluyum. Etkinlik gününün ve o sürecin hayalini kurmakla bu kolyenin yeni sahibini bulma fikri beni epey heyecanlandırıyor. Yeni sahibi bu yazıyı okumadan önce, sahibi olduğunu öğrendiği anda yaşadığı hislerin dalgaları ay taşının içine çekilerek emilir, böylelikle paylaşmanın yarattığı sıcak his kolyenin etrafına yayılmaya devam eder. O zaman bu psyaura kolyenin yeni sahibi kim?

Sahibi: Rasyonel Pothead

[bunnyjok3r]

Gizemler etrafımda, hatta üzerimde, İnançlarımın kökleri dumanların geldiği yerlere uzanıyor. Yalnızca farkındalıklar değil Boyutsal kavramların zihinsel ortamda ayrışması, Görebildiklerimiz, hissedebildiklerimiz, Anlayamadıklarımız... En çok onlar hakkında düşünüyorum, Düşlerken var olmak mümkün.