KIZIL BULUT @captainekigo - Tumblr Blog

Posts

Yazmak insanı özgürleştirir mi ? Düşünceleri kaleme almak,sayfalara dökmek... Yaprak yaprak hayallerini karalamak. Olduğun kişiyi ya da olmak istediğin insanı yansıtmak .

Özgürlük sadece sokaklarda ya da herhangi bir yerde olmayabilir. Basit bir kağıt fikirlerinizi ve ruhunuzu parça parça evrene dağıtabilir . Kısacası özgür hissetmek düşüncelerinizi serbest bırakmak ile başlar.

Hadi kadeh kaldıralım;

Özgürleşmek için 🥂

Panagsama Beach de geçen haftanın ardından cebu çevresinde ki son durağımız olan Oslob'a geliyoruz. Panagsama bizi o kadar yıpratmıştı ki otobüste uyuya kalıyoruz... Bizi adam gelip kaldırmasa işimiz iş.. Gerçi oda bizi uyandırdığında çoktan ineceğimiz yer geçmiş gitmişti. Neyseki merkezi bir yerde inmiştik. Gözler şiş markete girip bir şeyler atıştırdık. Sonrasında sor soruştur uygun bir fiyata, ortaokul öğrencileri ile atladık bir araca. Gider gitmez yarın sabah için tur ile anlaştık. Oslob'a gelme sebebimiz sırf bu turdu zaten... Balina köpekbalıkları ile yüzmenin derdindeyiz. Sabahın körü desem gecenin bir vakti mi desem karar veremedim ama bizi uyandırdılar. Aldık çantaları atladık arabaya doğru sahile. Sabah 5 gibi sahile gelmiştik. Bu kadar erken gitmenin iki nedeni var. Birincisi köpekbalıkları öğleden sonra pek gözükmüyorlar. İkincisi ise saat ilerledikçe kalabalık artıyor çünkü Oslob'da bu olay çok popüler.

Güneşin doğuşunu ve bizim ekip liderinin bizi almasını bekliyoruz. Elimizde şnorkel eşyaları tükenmiş hay köpekbalıklarına der haldeyiz... Uyku sersemliği işte...

Tekneye biner binmez bir heyecan vurdu. O üstümde ki sersemlik uçtu gitti. Teknenin en önünde biz, ufaktaki köpekbalıklarına kitlendik. Güvenli olduğu için öyle tedirginlik yok üstümde. Tek endişem var oda telefonu bozmak... Bir cesaret aldığım telefon kapının içine telefonu koyup bir şeyler çekmeye çalışacak olmam.

Bu fotoğraf denemesi ise gopronun önemini ve tüm beklentinin hiç oluşunu anlatıyor... Neyseki su geçirmedi ama telefonu kontrol etmek imkansız, kabın içinde iyi kafayı yedi. Sallıyorum ama iyi kötü aşağıdaki gibi bir video ortaya çıkarabildim.

Ne kadar bizimle ilgelenmiyor olsalarda suyun içinde bir tık gerildim... Bazen bir cesaret iyice yaklaşsamda yanlışlıkla yutar hesabı her gidişin bir kaçışı oldu. Hoşuma gitmeyen tek nokta ise ne kadar doğal olarak uğrak noktaları olsada attıkları yemler ile onları bizlerin etrafında tutuyorlardı. Yani biraz turistlik olunca iş normal de karşılanıyor. Onlar besleniyor bizde büyük bir tecrübe yaşıyoruz. Biraz düşününce win win hesabı oluyor. Günün sonucu ise Oslob'a uğramaya değdiğini düşünüyorum.

Dipnot : go prosu olan bir arkadaş bir yıl geçmesine rağmen hala videoları bana yollayacak... Attığım mail e cevap versede hala videoları göndermedi...

Normalde sabah tembellik yapma havasındaydım. Sürekli hareket ediyoruz,turlara katılıyoruz ve her akşam nerde hareketlilik var oraya gidiyoruz. Ama kızlar yakınlarda farklı bir kumsal olduğunu oraya gidelim falan diyince iyi tamam dedik. Bir tane araç kiraladık. Gidiş dönüş çok iyi fiyat aldık . Eh tabi kızlar filipinli olunca fiyatlar iyice aşağı iniyor. Gittiğimiz plaj standart bir yerdi. Geniş kumsal ve fena olmayan bir su. Rom falan açtılar öyle takıldık. Bir yerden sonra bir kaç yerli bize Türkçe öğretin falan filan ayağına bizi bunaltınca yavaştan tüydük.

Günün en sevimli ufaklığı.

Sahilden döndükten sonra yorgunluğa ne iyi gelir diye düşündük ve cevap hazırdı. 2 haftadır merto sırt çantasında hazine taşıyordu. Türkiyeden getirdiğimiz rakı. Böyle sakin,eski usul bir mekan bulduk. Kalamar,karides söyledik ve erkek erkeğe dertleştik. Rakı üstüne barın önünden geciyorduk içeri bir bakalım dedik bizim arkadaşlar çoktan uçmuşlar...

Hi!!!

Kawasan fall yazıma hoşgeldiniz!!!

Bol ünlemli bir giriş başlığı sonrası kaldığımız yerden yazmaya devam ediyorum. Daha önce sizlere kawasan fall'a gitmenin en ucuz yolu olan sarı otobüslerden bahsetmiştim. 20 dakika civarlarında otobüs geldi ve 30 dakika civarlarında sürdü. Otobüsten iner inmez hemen karşı tarafda tur satın alabileceğiniz yer var. Gerçi adımınızı attığınız gibi onlar sizi buluyor. 3 İtalyan ile daldık içeri selam falan filan sonrası olay geldi fiyatlara. Şimdi sayı arttıkça fiyat düşüyor. Bende hemen isterseniz ortak alalım daha uygun fiyat olur hepimiz için iyi olur diye italyan arkadaşlar ile konuştum. Bir tanesi okay ama diğerleri kararsız. En sonunda bir taneside bir cesaret katılmak istedi. Anladığım kadarıyla yüzme konusunda kendilerine güvenmedikleri için başta çekiniyorlar. Her neyse 4 kişi fiyatı aşağı çekmeyi başarıyor, ekipmanları giyiniyor ve motorların arkasına atlayarak tepeye doğru gidiyoruz. Kawasan ayrı bir olay ama motor kısmında da ben çok keyif aldım. Bir küçük fotoğraf arası veriyorum.

Matteo, gabriele ve merto ile ekip on numara..

Dostlarımız ile fotoğraf koyarak sizlere tanıtmış ve tekrar olay örgüsüne geri dönüyorum. Motor bizi en tepeye çıkardıktan sonra genel bir bilgilendirme sonrası 30 dakikalık bir yürüyüş kısmına geçiyoruz. Biraz sohbet ve ekiple kaynaşmak için iyi fırsat ama bizim İtalyanların ingilizce pek iyi değil. Mertoda da pek ingilizce yok, aralarında aptal gibi ben kaldım çünkü onlar en son Inter lukaku falan filan bir şekilde anlaşıyorlardı..

Bol atlamalı,zıplamalı ve aksiyon dolu yolculuk başladı. Olay aslında basit ormanın içerisinde belirli yüksekliklerden atlıyorsunuz. 1 saat civarı sürüyor. 15 ve 13 metre gibi oldukça yüksek 2 noktaya da sahip. Onun dışında yüzerek, taşların üstünden atlayarak atlama noktalarına gidiyorsunuz. Bizim başımızda turu satın aldığımız yerden birisi var. Bizi o yönlendiriyor.

Yolculuk süper ve aşırı eğlenceli fakat normal olarak en yüksek noktalar beni etkiledi. 12-13 metre civarlarında olan noktada belirli bir mesafeyi koşarak geliyorsunuz. Bir çok kişi hafif hızlanıp yakınlarında duruyor ve atlamıyordu. Bende hafif bir ürktüm yalan yok. Ama merto yandan atlamazsan adam değilsin falan filan gazlıyor. Hamsi derede boğulmaz diyor ve grubun gönüllüsü olarak koşar adım atıyorum kendimi suya...

Buda Tumblr koyduğum ilk video olarak tarihe geçti. Video eklendiği de şimdi öğrenmiş oldum...

Hadi devam edelim gelelim büyük şelale noktasına. 2 nokta var. Birisi aşağıdan atlama şansı veriyor bir diğeri ise en tepeden. Karadenizin çocukları tabiki çıktı en tepeye. Herkes atladı kaldım geriye bir tek ben.

Tumblr ikinci videoyu koymaya izin vermiyormuş. Ss aldım ekledim bende. Havada kaldığımı biraz da olsa hissettiğim tek andı... Ama düşüş can yakıyor benden söylemesi. Özellikle erkekler dikkat edin!! ( Siz beni anladınız... )

En büyük noktadan atladıysanız olay bitmiştir. Başarıyla sonuçlanan yolculuğun son karesi. Aksiyon dolu 2 saatin sonunda bizde gebermiştik. Sağa sola vurmaktan bacaklar sızlıyor. Suya sürekli çarpmanın verdiği etki vücudu tüketmişti. Mertonun kulağına su kaçınca onun için kaçınılmaz ve işkence gibi dönüş yolu başlamıştı... Bu arada italyan dostlarım sayesinde bu video ve fotoğrafları paylaşıyorum. Onlarında ötesinde çok keyifli bir günü beraber geçirmiş olduk. Biz panagsama tarafına geri dönerken onlar oslob ile yollarına devam ettiler.

Akşam odaya döndüğümüzde kızlarda gelmiş ve onlar için ayarladığımız odaya yerleşmişlerdi. Bantayanda tanıştığımız ve şimdi tekrar yollarımızın kesiştiği nycel ve salazar ile akşamki partiye katılarak günü kawasan fall ve parti ile tamamlamış olduk.

Vee yine yıpratıcı otobüs yolculuklarını işaret eden fotoğraf ile başlıyorum. Bantayan adası inanılmazdı. Çok daha iyi denizi ve partisi olan adalarda bulundum ama en sıcak ve samimi hissettiğim yerdi. Bir yıl üstüne hala aynı hissiyatları taşıyarak devam ediyorum yazmaya.

Yollar felaket kötü. Sürekli virajlar var ve bizim türk şoförlerden çok daha hızlı ve agresif kullanıyorlar. Aman siktir et bir şey olmaz düşüncesi ile küt diye uyuyorum. Mert bromda insafsızca sanatsal fotoğraflar çıkarmış...

Akşam 10 civarları geliyoruz panagsama taraflarına. Otobüs yolculuğu 7 8 saat falan sürmüştü. Öncesinde feribot ile yolculukda var. Anlayacağınız geberiyoruz. Yolculuğun bu kadar yıpratıcı sürecini tahmin etsem rezervasyon yaptırırdım. Ama yok gittiğimizde ucuz yer bulur birazda pazarlık ile hallederiz düşüncesine bin pişman tek tek kalacak yer soruyoruz. Bir kaç kişi bize yardımcı olmaya çalışıyor ama mekanlar dolu. Sokak aralarına gir çık falan yok arkadaş. Heralde 1 saat sonunda falan bir restoranın üst katında bir oda var. Fiyatı çok ucuz. Booking de falan yok mekan. Klimalı oda için geceliğine 600 peso falan verdik oda geçen yıl 60 tl yapıyor. Ucuz falan diyorum ama oda biraz döküntü. Hatta yarın başka yer bakarız falan diyorduk ama 5 gün falan kaldık orda. Yan yana 4 oda var. 3 tanesi boştu. Dolu olanda brezilyalı bir kız vardı. Bizden 100 peso daha ucuza anlaşmış. Ama tek olduğu için normal. Yarın sabah ayrılacağını söyledi. Tüm üst kat bize kalacaktı. Boş odalar öyle kilitli falanda değil. Hareketli bir gece olursa birbirimizi dışarda beklemeye gerekte yok diyorum ve devam ediyorum.

Panagsama Beach çok uğrak bir nokta. Bu yüzden fiyatlarda bir tık daha pahalı. Ah nerde o bantayanda ki ucuz hamburgerler. Buranın olayı iyi partileri var, şnorkel kiralayarak kıyılarda balık sürüleri görme imkanınız var ve kawasan fall'a yakın. Günübirlik rahatlıkla gidebilirsiniz.

Hala yolculuğun etkisi üstümüzde olunca gidiyoruz sahile seriliyoruz kumsala broyla. O sırada storylerimize bantayanda tanıştığımız,daha önce bahsettiğim filipinli kızlar yazıyor. Onlarda buraya geleceklermiş falan filan. Rezervasyon için yer yok falan diyince bende bizim kaldığımız yerin odaları boş,booking de yok ama ben konuşurum diyorum. Okay veriyorlar ve sonraki gün onlarda bize katılıyorlar.

3-4 gündür tam anlamıyla açık havayı görememiştik. Hatta önceki gün nerdeyse tüm gün yağmurlu geçmişti. Normalde en kurak dönemi olmasına rağmen dönem dönem yine yağışlar olabiliyormuş. Yarın normale döner demişlerdi gerçekten öylede oldu. Kumsal yine çok kalabalık sayılmazdı fakat bu sefer yerel halk dışında insanlarda güneşin tadını çıkarmak için kumsala gelmişlerdi.

Hava kararmış,yorgunluk çökmüştü. Odaya dönüp biraz dinlenir akşam biralamayaca çıkarız diye konuşuyorduk. Tam o sırada bir baktım yol üstünde ekip toplanmış basket oynuyorlar. Tabi bana bir enerji geldi atladım sahaya. Filipinler için basketbol Trabzonda ki futbol aşkı gibi diyerek kısa ve öz açıkladıktan sonra devam ediyorum. Hemen bir selam nasıl gidiyor falan filan derken bende dahil oldum ekibe. Sert zemin,eski top, yıpranmış fileler... Bir yada iki kişide ayakkabı bile yok. Olanların ise yıpranmış.Bizde 7 bin kişilik kapalı spor salonunda hangi kombin ile oynasak diye düşünüyoruz. Çok klişe kıyaslamalar fakat daha önce bahsettiğim gibi aralarına karışma, gözlemleme ve bir şeyler paylaşma fırsatın olunca bilmek ile kalmıyorsun , hissediyorsun!

Beşe beş keyifli bir maç yaptık. Üstelik hakemimiz bile vardı.. Felaket hızlı koş koş basketbolu oynuyorlar. Arada geri koşamayıp Yugoslav faullerinden yapınca pek hoşlanmıyorlar.. Her neyse benim özel kalacak bir akşam oldu. Üstelik maçı kazandığımız için 20 pesoda kazandım.. Mertoya çektiği fotoğraflar için verdim. 20 pesoya bir şişe su alabilir..

Şuraya ekipten bir fotoğraf bırakalım.

Hava kapalı fakat ama sıcaklık 30 derece falandır. Artık kendimizi sahile ve okyanusa bırakma vakti gelmişti.

Kendimizi attık sahile. Öğleden güneşin batışına kadar deniz,kumsal ve bira üçlemesinin hakkını verdik. Alkol inanılmaz ucuz. 6 TL ile bir şişe bira alabiliyorsunuz. 20 tl ye falan şişe romlar almakta mümkün. Jack sparrow hesabı... Bizim gibi canavarlar için biçilmez kaftan.

Sahilde ağırlıklı olarak yerel insanlar takılıyor. Öyle ücretli falan filan değil zaten. Git havlunu at kafana göre takıl. Bir kaç mekan var bira alıp oturup takılabileceğiniz. Onun dışında plaj voleybolu oynayanlar oluyor isterseniz katılırsınız. Pek turist olmayınca tedirgin olabiliyorsunuz. Yani çantaları kıyıda bırakmak ile alakalı falan. Bizde de başta tedirginlik oldu ama sonra baktık hep aileler ve gençler falan bizden de biraz çekinir gibiler. Aman dedik salladık herşeyi girdik denize.

Eeee akşam olunca napıyoruz? iki genç bir adada çok iyi fiyatlara alkol bulunca ne yaparsa onu. Daha ilk günlerimiz ve adada sarhoş olup dağıtmayı hakediyorduk bence. Adanın küçük samimi bir barı var. Akşam olunca tüm herkes oraya geliyor. Neden mi? Çünkü belirli bir saatten sonra öyle başka gidecek mekanda pek yok. Hemen yanında karaoke yapılan yine küçük bir mekanda var. Kafayı yapan gidip bir şeyler söyleyip bara geri dönüyor. Haluk abimden bir parça söyleyemedim hala ona yanarım... Barın içine müzik sistemi kurmuşlar isteyen telefonunu bağlayarak şarkı açabiliyor. Barın içine gir çık karışan yok. Hatta öyle aldığınız alkolleri sıkı takip eden biriside yok. Dediğim gibi sıcak samimi müthiş bir yer. Kasıntı insan görmediğim nadir yerlerden birisiydi. Akşam felaket bir ekip kurmuştuk. İsveçli iki kız,filipinli iki kız, ingiliz bir kız ve enterasan babası yanı sıra 2 rus erkek dostumuz ve arada gruba sohbete katılan ve kaybolan bir çok kişi. Ha sonradan ortaya çıkan ve mertin beni tanıştırması ile gecenin efsanesi Taner abimiz.... Kendisi adanalı ve uzun süredir buralarda takılıyormuş. Kendisi merti bulmasa gecenin ilerleyen vaktinde biz net onu farkederdik. Neden mi? Çünkü mekanda adanaya gidek mi çaldığına yemin edebilirim.... ( Tanışma sonrası bize bu şarkıyı açtırdığınıda eklemek isterim...)

Şimdi şarkı kısmına nasıl geldiğimizi anlatmam lazım. Taner abimiz bir ara fazla içmenin verdiği anlık yükseliş ile mekanda bir kaç bira şişeyi yere attı ve kırdı.. İsyanı basit ve değerliydi...

English music,

Russian music,

Spanish music,

Enough!!

Its time to Turkısh Music!!!!!!

Herkes şok tabi noluyor falan. İsveçli kızlar ürktü kaçtı.. Mertin gözler doldu tabi. Gerçekten hoş kızlardı... Bizim ruslar filipinli kızlarla geceye devam amaçlı ayrıldılar. İngiliz kız babası ve benim hikayem ise maalesef buraya yazamayacağım türden çok enteresandı diyorum ve bir kaç saat atlayarak bir sonraki fotoğraf ile devam ediyorum.

Gece bitmiş ve nerdeyse herkes dağılmıştı. Taner abi bizi aldı ve adadaki dostlarıyla yakında olan diğer mekana gittik.Dostları diyorum ama arada türkçe bunlardan bir bok olmaz falan diye bize anlatıyordu. İlginç yanı taner abi sorun çıkarttıkça korumaları gibi onu kolluyorlardı. Brothers çetesi...

Gece brothers ekibinden fotoğrafın arkasındaki arkadaş bize tavuk getirdi dedi yiyin. O saatte nerden ızgara sıcacık tavuk geldi hiç bir fikrim yok çünkü gece 2 3 falandır. Her neyse alkolle beraber hiç bir şeyi sorgulamadan gömdük gitti tavukları. Dipnot olarak ekliyorum efsaneydi. Taner abi iyice kafayı yapınca bir kaç durum söz konusu oldu ve polisler geldi. Gelen polislere durumu izah etmeye çalışıyorken sorun değil tanıyoruz dediler. Şaşırdık mı ? hayır. Polisler şaşırmış gibilermiydi? kesinlikle hayır. Yedi bela taner abimiz adada nam salmış. O gece kendisini sırtladık odasına,yatağına kadar bıraktık. O geceden sonrada kendisiyle daha görüşme şansımız olmadı... Rivayete göre adada yer falan açıp batmış ve barmenin anlattığına göre kendisi bıçaklamaya falanda kalkmış.. Her neyse uzun bir yazı ama emin olun o akşam yaşadıklarımı anlatmaya kelimeler yetmiyor... Brothers diyorum ve yazıyı sonlandırıyorum. Merto okursa beni anlayacaktır..........

Bantayanda ki ilk sabah uyku tutmadı. Malum yerde yatıyoruz klima tepemde biraz damlatınca kalkıyım biraz yürür açılırım diye sahile indim. Ha bu arada yerde yatmamım hikayesi yazı turada ki şansızlığımın nedeni. Odaya iki kişilik tek yatak koymuşlar. Ekstra yatak isteyince yer yatağı attılar bir tane odaya. Bende yazı tura sonucu yer yatağına mahkum oldum maalesef...Her neyse sahil sessizdi sadece balıkçılar ve halktan bir kaç insan vardı. Sahil boyu yürüdüm ve bir kaç balıkçı ile sohbet ettim. Bir parantez açmak istiyorum. Turistlerin akın ettiği bölgelerden ziyade daha az kişinin ziyaret ettiği yerlerde insanlar daha nazik ve içten davranıyor. Buda sohbetin değerine samimiyet katıyor. Aşırı turistlik noktalarda ilk başta nazik fakat istediğini elde edemeyince ( birşey satmak,para karşılığı yardımcı olmak vs.) umursamaz ve ters davranıyorlar. Aslında burda kimseyi eleştirmiyorum. Çünkü bazı nedenler dolayısıyla insanlık değişiyor. Ruhlarımız farklılaşıyor ve davranışlarımız etkileniyor. Kendimce yaptığım tespitler sonrası bir kaç fotoğraf bırakıyorum...

Uzun zamandır yazmıyordum. Bir dönem kitap yazmaya çalıştım. Gerçi hala devam etmek istiyorum fakat karakterlerin derinliklerine inmek ve yazıya dökerek ifade edebilmek benim için şuan imkansız gözüküyor. Ara sıra yazdığım şiirler dışında tumblr hesabıma bakıyım ve şu gezi yazılarına devam edeyim dedim. En son bantayan adasına geliş kısmında bırakmışım. Bantayan çok turistlik bir yer sayılmaz. Son dönemlerde insanların ilgisini çektiği doğru fakat genellikle sırt çantalı ve vakti olanların tercih ederek uğradığı bir yer. Kalacağımız yeri bulmak için yürüdüğümüz sırada okul çıkışına denk geldik. Sıcak samimi fakat şartların üst düzey olmadığı bir okulda öğrenim görmeye çalışan çocuklar. Bilmek,dinlemek değil de böyle yaşantılara şaitlik etmek insanı etkiliyor. Her neyse kalacağımız yeri bulmak tam eziyet gibiydi. Çünkü gösterilen konumda maalesef aradığımız yer yoktu. Etrafta kime sorsak kimsenin bir bilgisinin olmaması bizi heralde booking.com adresinin ilk kazıklananları olduk,süper triplere soktu. Aynı sokakların etrafında döne döne en son kendi aramızda nerde bu amk yer derken kadının birisi gelip bize selam verdi. İşin güzel yanı sadece söylediğimiz yerin ismini anlamış olması... Her neyse çok uzattım kadın orda çalışıyormuş ve bizi odamıza yerleştirdi.

Hayatının altüst olması tam olarak neyi ifade ediyor? Nasıl bir hikaye insanı ters düz edecek kadar kuvvetli vurabilir? Tüm birikimini kaybetmek mi yoksa hayatta yalnızlaşmak mı? Hiç bir fikrim yok. Hepsinin acı verici boktan deneyimler olduğuna eminim. Kalıcı izlerde taşıyordur. Ama altüst olmak yeni bir sayfa açmak olabilir. Hayat sana gerçekleri hatırlatmanın bir yolunu bulduğu an,o beş saniyelik duraksama seni fena yamultur. Burnunun ortasına yediğin yumruğun acıtması bir yana istemsizce gözlerinin yaşarması gibidir. Gözyaşları ise yeni bir başlangıç için dökülür. Bu sayede artık nehirde dala tutunmak yerine kök salmaya başlarsın.

İnsan düşünür, insan aldanır, insan yıpranır, insan haykırır ve insan yaşar. Kimisi insanlığıyla kimisi haysiyetsizliğiyle… İnsan yalnızlığı bilir,hisseder. Bazı insan sigaranın dumanında saklanır,diğer insan bulutun gölgesinde… İnsandır kaçmak isteyen. Bazısı çevresinden bazısı kendisinden. Birisi başarır birisi ezilir. İnsandır kaybeden, kimisi şansızlığı öteki aptallığı sayesinde. İnsan başarır. Kimisi ruhuyla kimisi alçaklığıyla. İnsan ölür hiçliğin ve kargaşanın ortasında. Ve insan yaşar mutluluk ve huzur umuduyla…

Sabah geceden kalma bir halde kalkmış ve bantayan için yola çıkmıştık. Normalde şehir içerisinde ki dolmuşları tercih ediyoruz fakat sıcak hava, alkolün etkisi ve sıkışık olan dolmuş içerisine sırt çantaları nasıl koyarız düşüncesi ile taksiye binerek otogara gittik.

Cebu cityden bantayana ulaşmak için north bus terminalden bilet alıp hagnaya sonrasında ise gemi ya da feribot ile bantayana geçiş sağlanıyor. Bu arada bileti otobüse bindikten sonra gelip kesiyorlar ve ödemeyi otobüs de alıyorlar. Yorgunluk otobüsün hareket etmesi ile birlikte bende başladı ...

Alkolün etkisi olmadan iki sarhoş gibi kendimizi feribota attık ve sanırım bir saat civarı yoldan sonra bantayana geldik.

Geçen yıl tek başıma çıktığım Tayland gezisi sonrası bu yıl Filipin seyahati için merto bana katıldı. Muscat aktarmalı Manila biletini Oman Air şirketi üzerinden aldık. Yolda perişan olduk... Özellikle ilk uçak gerçekten tüketti beni. THY nin aktarmasız uçuşunda ki promosyonu kaçırdığımıza hala üzülüyorum 😄

Check-in sırasında bir Türk ile tanıştık. Kendisi çalışmaya karşıyım öyle takılıyorum diyen bir adamdı. İkinci tanıştığımız Türk ile ise ilk uçuşu beklediğimiz sırada karşılaştık. Kendisi Filipinli bir kız ile evlenmiş Manilaya eşinin yanına dönüyordu... Ama asıl enteresan olay muscat aktarması esnasında bizi bulan inşaat ustası abimiz. Hayatında ilk defa uçağa binmiş ve turistik olmayan bir kısımda internet üzerinden tanıştığı Filipinli kızın yanına gidiyor. Söylediğine göre ikinci baharını yaşamaya gidiyormuş 😄 Filipinli kızlar online bu tarz işlerde master yapmış olabilirler. Ersoy abi beni bu konuda özellikle uyarmıştı. Bende Kayserili abimizi uyarınca bozulup sen benim kim olduğumu bilmiyorsun diyince üstelemedim. Düşük ihtimal de olsa umarım dolandırmazlar abimizi diyor konuyu kapatıyorum.

Aktarma sonrası 15 saat civarı süren yolculuk sonrası Filipine gelmiştik ama bizim rota cebu adası üzerine kurulu olduğu için sabah 5 6 gibi olan uçağımız için iç hatlar kısmına geçerek geceyi havaalanında geçirdik. Sabah uçağı ile cebuya gelince zombi gibiydik. Grab uygulaması üzerinden taksi çağırdık ve doğru otele gittik. Taksi bizi otele götürene kadar Mert'in ağzını bıçak açmıyordu. Nereye düştük biz diye kafasında kim bilir neler düşünüyordu 😂

Otele yerleştikten sonra yakınlarda ki burger da yemek yedik. Bizim burger da satılmayan 4 peynirli bir hamburger vardı. Yediğim en iyi hamburger olarak ilk 3 e çok rahat girer. Filipine gidip yemek olarak burger övmeyeceğim. Sokak yemeklerinden daha sonra bahsederim. Bu arada otel diyorum ama öyle lüks falan değil 😄 standart hatta standart altı bir yerdi.

Ersoy abi ile olan telefon görüşmesi sonrası bir hafta içerisinde biletlerimi aldığım ve ilk yurtdışı tecrübemi 47 gün civarı sırt çantası ile dolaştığım Tayland’ın son gününde, Bangkok’da kaldığım hostelin çatı katından, bira mi tüm anılarıma kaldırarak sonlandırıyorum.

Ersoy abi 10 yılı aşkındır dünyayı geziyor ve tereddüt etmeden, sırt çantalı bir gezgin olmanın ilk adımını atmama yardımcı olduğu için, gerçekten kendisine minnettarım. Bana yaptığı rehberlik ve ruhumda olan yollarda özgürleşme fikrinin birleşmesi ile sorunsuz bir seyahat geçirdim.

Bangkok - Koh Tao - Koh Samui - Phuket - Phi Phi Island - Chiang Rai - Chiang Mai- Pai - Mae Hong Son - Tekrar Pai ve Chiang Mai’den sonra Bangkok’a geri dönerek 4 gün geçirip İstanbul’a geri döndüğüm serüvenim içerisinde kendime ve kişiliğime bir çok şey katma fırsatım oldu. Umuyorum ki rotalar tükenmez ve yol maceraları hayatımın içerisinde her zaman yer alır :)

Dip Not: Dil mi öğrenmek istiyorsunuz? bırakın tonlarca parayı kurslara vermeyi... Emin olun o paralar ile gezerek,çalışarak öğrenebilirsiniz :)

#stay #the #road

Tapınak dönüşü pai ye döndüğüm zaman tomer dönmeden önce tur satın almıştım. İlk olarak bizi fotoğrafta ki sıcak su kaynaklarına götürdüler. Doğanın içerisinde hoş bir yerdi açıkçası keyif aldım.

Tur ile alakalı bir not eklemek istiyorum. Bizi oraya götüren minibüsten sonra bir kısım farklı noktaya hareket etmeye devam etti. Tur içinde farklılıklar vardı ve olayı o anda anlamamıştım. Hemen birisine sordum ve biraz sohbet ettikten sonra İtalyana benzediğimi ve doğru tahmin edip etmediğini sordu. Hayır Türk olduğumu söyleyince önce bir şaşırdı ve merhaba diye cevap verdi... Meğer 10 dakikadır sohbet ettiğim ve olayı çözmem de bana yardımcı olan kişi Zeki abi çıktı. Kendisi uçak firmasında çalışıyormuş ve uluslararası bedava uçak biletleri birikmiş. Şimdi de işten ayrılmış ve onları kullanarak gezmeye çalışıyor. Hayatın seni nereye sürükleyeceği hiç belli olmuyor... Geçenlerde mesaj attı sohbet ettik biraz. Filipinde mahsur kalıp kalmadığımı merak etmiş. Sağolsun... Neyse devam edelim.

İkinci nokta olarak bizi bir mağaraya götürdüler. Yazıları sonradan yazdığım için bazen isimleri unutuyorum. Ama oldukça büyük bir yerdi. İlk başta bizi üçerli gruplar halinde ayırdılar ve her gruba bir rehber verdiler. Rehberler fenerleri tutuyor ve kısa cümleler hatta kelimeler ile geçiştiriyorlardı. Benim grupta brezilyalı çift vardı. Ama ne çift... Kadın yerinde duramıyor ve çılgınca hareketler yapıyor. Sürekli bir cilveleşme halleri falan 😂 neyse bizi baya noktalardan geçirdiler en sonunda yarasaları falan gördük duvarda takılıyorlardı...

Yarasalar tepelerde takıldıkları sırada bizi sandallara bindirdiler ve karanlığın içinde üstümüzde yarasalar suyun içinde koca koca balıklar arasında mağaranın çıkışına getirdiler. Beklentimin çok üstünde bir mağara keşfi oldu diyebilirim.

Sonraki durak olarak bizi klasikleşmiş buda heykeline getirdiler. Buraya çıkmak için bir çok merdiven yürüdüm... Aslında ilk başta üşendim ve aşağıda dondurma yedim. Sonrasında dedim eh bende cikiyim vakit geçer diye yürü babam yürü çıktım merdivenleri. Öyle çokta farklı bir şeyle karşılaşmadım çünkü bir çok tapınak ve bir çok buda heykeli gördüğüm için ilgimi çekmiyordu.

Son nokta turda ki asıl görmek istediğim yer olan canyondu. Güneşin batmasına yakın bizi getirdiler ve battığı esnada aşağıda buluşmak üzere bizden ayrıldılar. Önce etrafı bir turladık ama canyon içerisinde öyle hareket etmek pekte kolay değil. Sürekli dikkatli olmalı ve bastığın yeri kontrol etmek zorundasın. Aşağısı uçurum sonuçta 😄

Gün batımı yaklaştığı esnada Zeki abiyle oturduk bir yere ve açtık biraları. Dünyanın bir ucunda, bir kasabada kaybolmanın verdiği hissiyat ile rüzgara ve gün batımına kaldırdık biraları... Seyahatimin sonlarına doğru yolların verdiği özgürlüğü en içten hissettiğim andı.

Son bir fotoğraf ve dipnot ekliyorum. Dün gece kaldığım hostel deki odaya yerleşen alman kızlar ile pai canyon da tekrar karşılaştım. Normalde hostel de odamda tek kalıyordum ve sonra onlar geldi. Güzel bir tesadüf oldu. Ne yazık ki çok kalmadılar ve bir sonraki gün Chiang Mai ye kaçtılar... Hava kirliliğinin çok olduğu bir dönemdi ve rahatsız olup canyon turu sonrası yer değiştirdiler.

Tapınakta geçirdiğim bir haftaya yakın bir süre sonra o işkence gibi yolu çekerek Pai'ye geri döndüm. Pai bir çok gezginin buluşma noktası. Tam bir kasaba gibi ve genellikle gençlerin takıldığı bir yer.

Hostele çantayı bıraktıktan sonra biraz etrafı dolaştım. Ne var ne yok diye bakınıyordum. Öğle vakti ortalık baya sakindi. Biraz dolaştıktan sonra bir şeyler yiyip hostele dinlenmeye döndüm.

Avcılar balık peşinde ...

O gün ortalık sadece öğle değil akşam da sakindi. Çünkü seçimler dolayısıyla gün boyu alkol satışı yasaklanmıştı. Bu yüzden bir çok yer de kapalıydı.

Akşam yemeği için sokak pazarında yiyecek bir şeyler bakıyordum. Gözüme bir şey kestirmiş sipariş için fırsat kullandığım esnada önümde bir çift Türkçe konuşmaya başladı. Eh tabi hemen rengimi belli ettim ve selam verdim. Evli bir çift Esin abla japonca biliyor ve rehberlik yapıyor eşi uğur abide ingilizce rehberlik yapıyor... Düşmüşler beraber yollara.

Mekanların çoğu kapalı ama sandalyeleri falan hep dışarıda duruyor. Çektik 3 tane sandalye uzun uzun oturup sohbet ettik. Gezi maceraları, Türkiye'deki hayat , hayaller hedefler falan filan derken akşamıma keyif kattılar :)

Pai de ilk günün sakinliği bir kenara atılmış ve diğer günler oldukça hareketli geçmişti. Tomer'i tapınakta bırakıp ondan erken dönmüştüm. Bir kaç gün sonra baktım mesaj atmış ve Pai'ye döndüğünü haber vermişti.

Akşam buluştuğumuz zaman oturup bira falan içiyorduk. Tomer bana kart oyunu öğretmeye çalışıyordu. Bizi öyle gören bir kız yanımıza oturdu ve katılmak istedi. Tomer gibi İsrail de yaşıyordu. İşin ilginç tarafı Pai'de gördüğün üç kişiden bir tanesi İsrail vatandaşı çıkıyordu. Her neyse bu kart oyunu sayesinde gece bir şeyler içip takılmak yerine mich ve silvy nin kaldığı hostelde hamakta sallanıyor kart oynuyor ve soru cevap tarzı bir şeyler oynayarak vakit geçiriyorduk. Bir çok arkadaş grubum olmuştu fakat onlarla alkol parti yerine daha farklı bir şekilde eğlenceli vakit gecirebilmiştim.

Tabi yine geç saatlere doğru sokakta atıştırıp sonrasında müziğin ve partinin olduğu yere ayaklarımız gitti... Mitch kafayı öyle buldu ki az kalsın bir kavgaya karışıyordu... Bağırmak çağırmak değilde ayırmaya çalışırken araya kaynayacaktı😄 ben ise oraya zorla getirdiğimiz pek party kızı olmayan farklı bir düşünce yapısı ve hayatı olan silvy ile tüm ingilizcem ile sohbet etmeye farklı fikirlerimi anlatmaya çalışıyordum... Mitch in kızlara yürümesine gülüyor ve bir kenarda silvy ile bir şeyler paylaşmaya çalışıyordum. Güzel ve farklı bir geceydi.

Tabi her şeyin sabahında satrançta beni yenmek için savaşmaktan vazgeçmeyen dostum oluyordu...

Hayatımın en enteresan tecrübesi. Neyin ne olduğunu bilmediğim ve kavramaya başladığım tapınak günleri hakkında yazılar yazdım. Sonra ki günlerim ise hayatıma farklı bakış açısı kazandırdı.

Bir akşam oturuyorum ve aç karnım için tapınakta ki bitki çaylarından içiyorum. Her yapraktan atmışım içine ve dalmış düşünüyordum. Tam o sırada yanımda japon bir kadın bir ismi hecelemeye çalışıyor. Buğra !!! Ahahah ebesinin nikahinda Budist tapınağında bir Türk daha 😄 direk lafa dalıyorum tabi peşine gülüşmeler falan tanışıyoruz Buğra abi ile... Onun ilk falan değil baya olayım içinde olan birisi ve galiba 15 gündür falan oradaymış. Daha öncede inzivalara çekilmiş. Kısacası tecrübeli ve benim gibi alakasız bir tipleme değil 😄

Sohbet arasında tapınakta olan Türk kadın da geliyor... Kağıtlar aracılığıyla yazarak konuşuyor. Ben ilk başta dilsiz olduğunu düşünüyorum ve Buğra abiye sorunca başlıyor gülmeye... Meğerse oda silent olmayı tercih etmiş ama işin hilesini keşfetmiş yazarak arada sohbet ediyor😄

Biraz daha olayın içine girmem konusunda fikirleri benim için önemliydi. Tapınakta bir çok kitap var ama anla anlayabilirsen...

Bir sonraki günüm tamamen bambaşka ve odaklı geçti. Artık kendimi herşeyden soyutlamaya çalışıyor ve meditasyon esnasında odaklı kalmaya çalışıyordum. Anı yaşamanın değerini ve zorluğunu keşfetmeye çalışıyordum.

Hayatımız boyunca ya geleceğe dair ya da geçmişe dair düşüncelere dalar ve o anki hayatın güzelliklerinden her zaman uzaklaşırız. Oysa ki o anın içerisinde kalmak ne kadar önemlidir. Düşünün ki bir akşam eve yalnız başınıza yürüyorsunuz ve yanından geçtiğiniz ağacın gölgesinin farkında değilsiniz. Çünkü düşünceleriniz ya geleceğe dair hayaller kuruyor ya da geçmişe dair bir şeyler hatırlıyoruz. Demem o ki hayatınızı şimdiye taşıyın ve hiç bir anın kaçmasına izin vermeyin :)

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

KIZIL BULUT