Zendaya Poland ♡

Konto z wywiadami o: Zendaya Coleman. Tłumaczeniem zajmuję się sama. Współpraca: [email protected] Prowadzi: Karolina ♡ Zaobserwuj mnie na Twitterze, aby być na bieżąco z najnowszymi informacjami. Top Tweets ↓

[colemanpolandinterviews]

Zendaya o występie w swojej pierwszej kampanii Louis Vuitton - Wywiad dla Vogue.

Zendaya ma wiele do zaoferowania w 2023 roku. Nagrodzona Złotym Globem aktorka zagra w tym roku w dwóch wyczekiwanych filmach, z których każdy wyreżyserują uznani reżyserzy. Po pierwsze: Challengers, dramat tenisowy wyreżyserowany przez Luca Guadagino, którego premiera odbędzie się w sierpniu. Następnie, w październiku druga część ambitnej adaptacji klasyki science-fiction Dune Denisa Villeneuve'a. „Jestem w naprawdę wyjątkowych rękach” — mówi Zendaya o pracy z dwoma współczesnymi autorami. Kiedy rozmawiamy, aktorka cieszy się rzadką chwilą przestoju w Londynie. „Teraz robię sobie przerwę” — mówi Zendaya Vogue'owi przez telefon. „Mam przed sobą cały rok”.

„Przerwa” to pojęcie względne. Pomimo napiętego harmonogramu Zendaya dodała ostatnio kolejny występ do swojego już imponującego CV: ambasadorka Louis Vuitton. To ma sens, że jedna z najbardziej rozpoznawalnych marek na świecie współpracuje z aktorem, który konsekwentnie nagina modę z czerwonego dywanu na swoją korzyść. Przez lata – często mając u boku wieloletniego stylistę Law Roach – Zendaya nosiła stroje, które znacznie wykraczają poza codzienne przeglądy mody. Na galę rozdania Oscarów założyła koronę dredów; nosiła jaskraworóżowy napierśnik Toma Forda na Critic's Choice Awards 2020; przekształciła się w coś w rodzaju Joanny d'Arc na Met Gala 2018. „Po prostu lubię ubrania, bawienie się nimi i tworzenie nowych postaci” — mówi Zendaya o swoim podejściu do ubierania się na czerwonym dywanie. „To właśnie sprawia mi frajdę w modzie, to transformacyjna jakość, umiejętność opowiadania historii”.

Teraz nieustannie zmieniająca się znawczyni stylu skłania się ku paryskiemu szykowi. Zendaya stoi na czele nowej kampanii nakręconej przez kultowych Merta i Marcusa dla torebek Capucines marki Louis Vuitton. Przewiewne, skąpane w słońcu wizualizacje uchwycone we francuskim regionie Lazurowego Wybrzeża sprawiają wrażenie, jakby Zendaya zatoczyła koło. „Pamiętam, jak dorastałam w otoczeniu kampanii LV” — mówi. „Była jedna, którą uwielbiałam od początku 2000 roku, Naomi Campbell, ona jest jak rozciągnięta na pniu. Wciąż to widzę. Widzę ten obraz w mojej głowie i pamiętam, że jako dziecko widziałam to w czasopismach”.

26-latka wspomina również, że często widywała projekty inspirowane monogramami LV na MySpace w czasach świetności platformy. „Każdy miał wydruk LV na swojej stronie Myspace”, mówi ze śmiechem. „Przynajmniej ja to miałam! Nie próbuję zwalać tego na nikogo innego. To na pewno byłam ja.

Torebka Capucines wprowadzona na rynek w 2013 roku jest prezentowana w pierwszej kampanii Zendayi dla marki. Wykonane z licowej skóry Taurillon torby oferują dyskretną elegancję i wszechstronność — można je nosić przez cały dzień jako torbę z górnym uchwytem, przez ramię lub na ramię.

„Wolę mieć wolne ręce” — mówi Zendaya o swoich preferencjach dotyczących toreb. „Więc albo mam małą torebkę – jak listonoszka, którą mogę zabrać ze sobą wszędzie. Pod warunkiem, że zmieści się w nim mój telefon, błyszczyk i mały aparat”. Kiedy gwiazda decyduje się na większą torebkę, przyjmuje mentalność „idź na całość lub idź do domu”. „Jestem jedną z tych osób, które lubią napełniać swoją torbę. Muszę włożyć tam mój komputer, muszę włożyć to, muszę włożyć tamto. Więc albo idę na całość albo nic. Muszę mieć opcje. Potrzebuję opcji.

Zendaya mówi, że Capucine, które są dostępne w różnych rozmiarach pasują do rachunku. „Jest naprawdę pięknie wykonana i trwała” — mówi. „Jeśli coś kupuję, chcę, żeby naprawdę mi służyło. Nie zawsze jestem najbardziej odpowiedzialnym właścicielem torby, więc mogę nią rzucać, może się trochę zużyć, wiesz, naprawdę chcę jej używać i wydaje się taka solidna”.

To sprawia, że jest to świetna torba podróżna? „O tak, zdecydowanie” — mówi Zendaya na ten temat. To dobrze — gwiazda z pewnością będzie krążyć promując Challengers i Diunę jeszcze w tym roku.

Szczegóły dotyczące obu oczekiwanych filmów są trzymane w ścisłej tajemnicy. Jednak w przypadku Challengers — który aktorka opisuje jako „seksowną komedię, ale osadzoną w świecie tenisa” — Zendaya stała się starym profesjonalistą z rakietą. „Wiedziałam wystarczająco dużo o tenisie, ale nie do końca. Na przykład znałam Serenę Williams. Możliwość zanurzenia się w tym świecie i samodzielnego nauczenia się go, bardzo praktyczna, była naprawdę wyjątkowa. Teraz myślę, że to jeden z moich ulubionych sportów, zwłaszcza do oglądania”.

Następnie fani będą mogli zobaczyć aktorkę jako Chani w Dune 2. Postać ta odegrała niewielką rolę w pierwszej części, w której przewodził Timotheé Chalamet, ale oczekuje się, że zostanie współbohaterem w wyczekiwanej kontynuacji. (Krótko mówiąc: tym razem na ekranie pojawi się znacznie więcej Zendayi.) „Dune to bestia sama w sobie” — mówi Zendaya o wysokobudżetowej serii hitów. „Bycie tego częścią jest naprawdę wyjątkowe. Fani byli tego częścią, oczywiście, jeszcze zanim się urodziłam. Czuję ogromną odpowiedzialność”.

Kolejna praca z równie zagorzałymi fanami? Euphoria, w której Zendaya występuje jako niespokojna, skomplikowana nastolatka Rue. To rola, która przyniosła Zendayi nagrodę Emmy dla głównej aktorki nie raz, ale dwa razy. Niedawno pojawiła się informacja, że trwają przygotowania do trzeciego sezonu. Jeśli chodzi o ten temat Zendaya jest, co zrozumiałe, małomówna.

„Jeszcze nie zaczęliśmy, ale z czasem” – mówi. „Nie ma jeszcze zbyt wiele do udostępnienia, ponieważ tak naprawdę jeszcze tam nie dotarliśmy”.

Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.vogue.com

[colemanpolandinterviews]

Zendaya dzieli się swoją filozofią piękna i szczęścia jako ambasadorka Lancôme - Wywiad dla Essence.

W EKSKLUZYWNYM WYWIADZIE ZENDAYA DZIELI SIĘ SWOIM SPOJRZENIEM NA PIĘKNO I RADOŚĆ ORAZ NA TO, GDZIE SIĘ ONE PRZECINAJĄ Z LANCÔME.

W ekskluzywnym wywiadzie dla ESSENCE, ambasadorka Lancôme, Zendaya, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat piękna, makijażu poza domem i tego, co oznacza dla niej szczęście. Aktorka przypisuje swojej matce i babci ukształtowanie jej wyobrażenia o pięknie i pokazanie, że nie ma jednej definicji. Poruszyła również temat priorytetowego traktowania radości, nawet w trudnych czasach. Przytoczyła takie momenty jak wydanie "Savage Remix" przez Beyoncé i Megan Thee Stallion podczas kwarantanny jako coś, co przyniosło jej ogromną radość. Jako ambasadorka Lancôme, piękno i szczęście są głównymi filarami dziedzictwa tej marki, a Zendaya mówi o tym, jak bardzo zgadza się z etosem Lancôme.

Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak Zendaya dba o swoją wrażliwą skórę, co ukształtowało jej urodę i co oznacza dla niej bycie ambasadorką Lancôme.

Kto najbardziej wpłynął na Twoje wyobrażenie o pięknie?

Moja mama nie przepadała za kwintesencją rzeczy efektownych. Była nauczycielką i skupiała większość swojej energii na byciu nauczycielką, ale dla mnie wciąż była niezwykle piękna. Chciałam być taka jak ona. Z drugiej strony miałam osoby takie jak moja babcia, która zawsze była glamour i lubiła się stroić i nosić szpilki. Myślę, że posiadanie obu stron pokazało mi, że tak naprawdę nie ma jednej definicji tego, co to znaczy być pięknym. Nauczyłam się obejmować wszystko.

W przeciętny dzień, kiedy nie pracujesz, jaki jest Twój makijaż?

Może trochę korektora lub trochę różu. Przeczesuję brwi. I czasami tusz do rzęs, ale nie zawsze lubię go zdejmować pod koniec dnia.

Mówiłaś, że masz wrażliwą skórę - jak o nią dbasz?

Nauczyłam się wymyślać rzeczy, które pracują dla mnie i trzymać się ich. To było trudne dla mnie kiedy byłam młodsza. Byłam niecierpliwa i chciałam, żeby coś zadziałało szybko. W końcu nauczyłam się, że rezultaty pojawiają się z czasem. Jeśli chodzi o główne produkty, uwielbiam serum Génifique. Jest przyjemne i lekkie, ale bardzo nawilżające i uwielbiam je zwłaszcza w podróży. Utrzymywanie skóry w stanie nawilżenia jest bardzo ważne.

"Szczęście znaczy dla mnie tak wiele. Myślę, że z rokiem, który tak wielu ludzi miało, tak ważne jest, aby priorytetowo traktować szczęście i rzeczy, które przynoszą ci radość i nie czuć się źle za odczuwanie radości."

Jakie zabiegi kosmetyczne lubisz wykonywać regularnie?

Żadne, naprawdę. Tylko dlatego, że moja skóra jest tak wrażliwa i nigdy nie wiem, jak na coś zareaguje. Trzymam się moich podstawowych produktów i rutyny.

Jaka jest najlepsza wskazówka, której nauczyłaś się od profesjonalnego makijażysty?

Kiedy byłam dzieckiem, dość szybko nauczyłam się robić makijaż, ponieważ często czułam, że inni ludzie nie robią tego dobrze. Nigdy nie używam jednego odcienia podkładu. Jedną z rzeczy, których się nauczyłam jest stosowanie podkładów w kremie, wcieranie ich w skórę i nie banie się bawić. Aha, i żeby robić twarz po zrobieniu oczu. Nie rozumiem, dlaczego ludzie robią oczy po twarzy. Zaczynasz od oczu! W ten sposób wszelkie odpadki nie mają znaczenia.

Co najbardziej podoba Ci się w byciu ambasadorką Lancôme?

Doceniam ducha współpracy i to, że zawsze próbujemy nowych rzeczy. Podoba mi się, że w moich kampaniach mogliśmy być nieco eksperymentalni, zachowując jednocześnie dziedzictwo marki. Poza tym, Lancôme jest znane ze swojej gamy kolorystycznej, co jest dla mnie ważne. Ponadto produkty te charakteryzują się wysoką jakością.

Jakie jest Twoje pierwsze wspomnienie związane z odkrywaniem produktów Lancôme?

Moja babcia. Pozwalała mi wchodzić do swojej łazienki i bawić się makijażem, a także wykonywać go na innych osobach, takich jak ona, moje kuzynki czy ktokolwiek inny. Szczególnie pamiętam niebieski lub niebiesko-szary eyeliner. Uwielbiałam się nim bawić.

Idea szerzenia szczęścia leży u podstaw wszystkiego, co robi się w Lancôme. Co oznacza dla Ciebie szczęście?

Szczęście znaczy dla mnie bardzo wiele. Myślę, że w tym roku, który tak wiele osób miało, ważne jest, aby nadać priorytet szczęściu i rzeczom, które przynoszą radość, a nie czuć się źle z powodu odczuwania radości. I nawet małe chwile się liczą. Kiedy byłam na kwarantannie, najszczęśliwszą rzeczą dla mnie było, kiedy Beyoncé i Megan Thee Stallion wydały "Savage Remix". To, dla mnie było tak wielką radością. Byłam jak, "Nie obchodzi mnie to. Puszczam to cały dzień, każdego dnia." Pod prysznicem. Kończąc puzzle. Ta piosenka pomaga mi przetrwać.

Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.essence.com

[colemanpolandinterviews]

Zendaya na okładce Vogue Italia: "Mam nadzieję, że ułatwię drogę tym, którzy przyjdą po mnie".

W wieku 25 lat jest już portretem pokolenia. W tym wywiadzie aktorka "Euphorii" opowiada o sobie, swoich relacjach z fanami, modzie i pracy. Co "czasami sprawia, że czuję się trochę niedorzecznie, bo przecież chodzi o to, by zarabiać na życie, udając kogoś innego".

via www.vogue.it

Zendaya jest gwiazdą okładki wydania Vogue Italia z lipca 2022 r.

We wczesnych godzinach zimowego poranka, w małym i niespodziewanym miejscu na obrzeżach Rzymu szykowano scenografię do ważnej produkcji: pierwszej okładki Zendaya dla Vogue Italia. Powietrze było pełne napięcia, wypełnione szeptami, aż pojawienie się aktorki wywołało namacalną zmianę energii niejako nadając ton temu dniu. Gdy dotarła na plan ze swoim zespołem, szybko stało się jasne, że jej rola nie będzie rolą tradycyjnej modelki, ale młodej kobiety z własną, dobrze zdefiniowaną wizją estetyczną. Wizja, która w ciągu dnia pomogła zmienić aktorkę, która pojawiła się na planie w dresie w ikonę wdzięku i piękna, którą całe pokolenie wybrało jako punkt odniesienia.

„Nie martw się, zobaczysz, że ją znajdzie”, odpowiedział w pewnym momencie jej wieloletni stylista i współpracownik, Law Roach w odpowiedzi na wątpliwości fotografa, czy może znaleźć najbardziej odpowiednią pozę. Jej postawa i pewność siebie, jaką okazuje w każdym geście sprawiają, że nie można jej nie podziwiać, niezależnie od jej jednogłośnie uznanego talentu aktorskiego czy równie cenionego wyczucia stylu. Już sama jej obecność ma w sobie coś magnetycznego. W ostatnich latach rzesza fanów Zendayi gwałtownie wzrosła, głównie dzięki jej głównej roli w niezwykle popularnym serialu HBO Euphoria, do której powoli się przyzwyczaja.

via www.vogue.it

„Przez jakiś czas byłam w stanie zachować minimum anonimowości, dzięki czemu mogłam robić to samo, co wcześniej, prowadząc w miarę normalne życie” – powiedziała w wywiadzie, którego udzieliła na planie. „W ostatnim czasie jednak ludzie reagują inaczej, kiedy mnie spotykają, zmienił się sposób, w jaki zachowują się wobec mnie na co dzień. To wszystko oznaczało oczywiście nowe wyzwania, większą presję, ale zajmuję się tą pracą już od dłuższego czasu, zaczynałam bardzo młodo, więc na szczęście miałam trochę czasu, żeby się do tego przyzwyczaić, bez konieczności wchodzenia w tę rolę od dzisiaj do jutra.

Zawsze dostosowuję się i staram się być wdzięczna za to, co się ze mną dzieje, ponieważ to oznacza, że ludzie są w zgodzie z tym, co robię, a to jest dla mnie bardzo ważne”.

Bycie celebrytą na tych poziomach może wiązać się z ryzykiem poczucia się więźniem publiczności, ale Zendaya i jej fani zdołali nawiązać relację, która wydaje się zdrowsza i bardziej zrównoważona niż zwykle w takich przypadkach. „Wielu z nich dorastało ze mną i widziało, jak ewoluowałam na różnych etapach mojego życia i kariery” – wyjaśnia. „Często jesteśmy mniej więcej w tym samym wieku i podobnie patrzymy na rzeczywistość, mamy te same pomysły, nadzieje i oczekiwania na przyszłość, czy to moją karierę, czy świat w ogóle. Nawet najbardziej „zagorzali” z nich udowadniają, że są w pełni świadomi tego, że jestem człowiekiem i szczerze pragną szczęścia, czegoś, co wyraźnie dostrzegam. Szanują granice, mój wybór zachowania pewnych rzeczy w sferze prywatnej”.

via www.vogue.it

W wieku 25 lat aktorka stała się pod wieloma względami portretem pokolenia, a jej wpływ na popkulturę przypomina niektóre ikony przeszłości, takie jak Josephine Baker, Eartha Kitt czy Sade. Zapytana, czy kiedykolwiek myślała o tym, że w pewnym sensie pisze kartę historii, uśmiecha się i odpowiada: „To dziwne, to coś, czego starasz się być świadomym, ale jednocześnie starasz się nie myśleć o tym, żeby się nie wściekać. To rola, która może być onieśmielająca i denerwująca, ponieważ sprawia, że ​​czujesz się pod presją, gdy chcesz robić coś dobrze, wielu ludzi jest dumnych. Czuję ogromną wdzięczność za bycie w tej sytuacji.

Bez pewnych postaci z przeszłości, zwłaszcza kultowych czarnych kobiet, które przeszły tę samą ścieżkę zawodową co ja, nie byłoby mnie tu dzisiaj. Mam więc nadzieję, że z każdym uzyskanym wynikiem, z każdą nową rzeczą, której się uczę, będę mogła wnieść swój wkład w swoją kolej i ułatwić drogę tym, którzy przyjdą po mnie ».

Przy bliższym przyjrzeniu się ma nie tylko możliwość wpływania na swój czas, wspólny z tymi postaciami z przeszłości, ale także pewną aurę. Podczas gdy na planie obserwuje się, jak uwodzi kamerę w minisukience Valentino, czuje się ten sam niejasny podziw, jaki odczuwa się przed obrazem Josephine Baker. To prawie jak oglądanie jej aktu: z każdą zmianą stroju zmienia się w inne wcielenie mody. „Myślę, że to trochę jak granie postaci”, wyjaśnia. „W rzeczywistości to, co robimy z Law przed czerwonym dywanem polega na wyborze lub stworzeniu postaci. Przez lata świetnie się bawiłam budując swoje stroje, ponieważ zawsze kochałam modę.

Pod wieloma względami ubrania były dla mnie środkiem wyrazu. Moda wiele mnie o sobie nauczyła, pomogła mi dodać odwagi na wiele różnych sposobów. Pomogła mi w różnych dziedzinach mojego życia, począwszy od profesjonalnego, gdzie nauczyłam się nie przejmować zbytnio tym, co ludzie myślą o moim wyglądzie lub o tym, co ubieram”.

Pasja, z jaką opowiada o swojej pracy nie ogranicza się do efektownej strony zawodu, ale wydaje się, że ma swoje korzenie w empatii: „Czasami bycie aktorką sprawia, że ​​czuję się trochę śmiesznie, bo przecież chodzi o zarabianie na życie udając kogoś innego. Ale potem myślę o historiach, które opowiadamy i dlaczego te historie są ważne. W przypadku Euforii na przykład, tyle osób napisało, aby dać mi znać, że rozpoznały siebie w sposobie, w jaki serial porusza takie kwestie, jak poczucie straty, uzależnienie, ból, choroba psychiczna i walka z tym wszystkim . Ludzie znajdują punkty kontaktu z postaciami, które mam szczęście grać, a to tworzy silną więź między nimi a mną. Świadomość, że niektórym z nich udało się uzdrowić, dorosnąć, nauczyć się i naprawić błędy przeszłości jest dla mnie bezcenna. Daje cel temu, co robię”.

via www.vogue.it

Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.vogue.it

[colemanpolandinterviews]

Zendaya to „Człowiek Przyszłości” w reżyserii Denisa Villeneuve - Wywiad dla W Magazine.

Po rekordowym drugim sezonie "Euphoria", zdobywczyni nagrody Emmy powraca do uniwersum "Diuny".

Źródło: www.wmagazine.com

Istota przybywa na Ziemię, by zbadać ruiny domu na klifie w Malibu. Wokół niej lewitują srebrne odbijające światło kule. W oddali para jastrzębi przelatuje nad górami. Lśniąca i posągowa, stoi z wyciągniętymi rękami twarzą zwróconą ku ciepłu słońca.

Ta mityczna, obca postać jest uosabiana przez kogoś, kto sam w sobie jest większy niż życie: Zendaya. Aktorka ma za sobą intensywny rok, w którym wystąpiła w adaptacji "Diuny" Denisa Villeneuve'a, w swoim trzecim filmie o Spider-Manie, a także ponownie wcieliła się w postać Rue, nastoletniej narkomanki z serialu "Euphoria" w drugim sezonie tego bardzo oczekiwanego serialu HBO. Tutaj jednak pozuje do zdjęć wymachując rękoma w górę i wokół siebie dla fotografa Jacka Davisona pod kierunkiem Villeneuve'a.

Źródło: www.wmagazine.com

Kiedy Villeneuve tworzył koncepcję zdjęć inspirował się filmem Davida Bowiego "Człowiek, który spadł na Ziemię". Myślał o bezbronnej istocie lądującej na naszej planecie pragnącej poznać ludzkość i będącej świadkiem moralnie upadłego stanu świata i naszej polityki. Jednak to czas, a nie przestrzeń był tym, co naprawdę przyciągnęło wyobraźnię Villeneuve'a. Próbował wyobrazić sobie miejsce w Malibu - niedokończony projekt architektoniczny autorstwa wnuka Franka Lloyd Wright, Erica Lloyd Wright - "trochę tak, jak teraz patrzymy na Grecję, na grecką świątynię", wyjaśnia tuż przed rozpoczęciem zdjęć. "Wyobraźmy sobie, że odwiedzamy ten dom w Malibu 2000 lat w przyszłości, jak by wyglądał i jakie emocje wzbudzałby w nas nasz własny świat".

W filmie "Diuna" Villeneuve'a, który był nominowany do 10 Oscarów, w tym za najlepszy film, Zendaya również gra postać z wyimaginowanego czasu i miejsca. Jest to Chani Kynes, członkini Fremenów, niebieskookiej rasy zamieszkującej Arrakis, niegościnną, spaloną słońcem planetę, gdzie gigantyczne robaki piaskowe przemykają tuż pod powierzchnią pustyni gotowe w każdej chwili zaatakować. Reżyser z Quebecu po raz pierwszy zetknął się z francuskimi wydaniami powieści "Diuna" Franka Herberta jako młody nastolatek. Od razu zafascynował go niebieskooki mężczyzna na jednej z okładek, a potem przeczytał wszystkie książki z serii "Diuna" i stał się "miłośnikiem Herberta", jak mówi, przez lata wciąż wracając do tych tomów. Opowieść i jej tematy - wchodzenie w wiek dojrzały, zmaganie się z globalną polityką, zaufanie do nieświadomych motywacji i marzeń - stały się myślą przewodnią jego pracy jako filmowca. "To bardzo dziwnie napisana książka - bardzo gęsta, bardzo poetycka" - mówi Villeneuve.

Niezależnie od tego, czy pracuje nad thrillerem kryminalnym ("Prisoners" z 2013 roku), rodzinnym dramatem imigracyjnym na podstawie sztuki teatralnej ("Incendies" z 2010 roku), czy epickim filmem o inwazji obcych ("Arrival", który w 2016 roku przyniósł mu mnóstwo nagród), filmy Villeneuve'a łączy wspólny temat: człowieczeństwo. "To, co sprawi, że dana historia będzie miała znaczenie, to wiara w bohaterów, w to, że są oni prawdziwymi istotami reagującymi na ludzkie zachowania" - mówi Villeneuve. "Ludzie uwierzą w Arrakis, jeśli uwierzą w Zendayę. A Zendaya to zabiła. Kiedy włączyliśmy kamerę i zaczęła zachowywać się jak Chani, zobaczyłem narodziny tej postaci". Zdolność Villeneuve'a do tworzenia postaci z głębią, nawet w przebojowej produkcji jest właśnie tym, co przyciągnęło Zendayę do projektu. "Chodzenie w butach innych ludzi to moja praca" - mówi. "Kiedy więc dochodzi do tego pięknego spotkania eskapizmu, innych światów, wymiarów, planet, czasów futurystycznych, a jednocześnie można istnieć jako człowiek, który po prostu idzie przez życie, próbuje przetrwać i egzystować...". urwała. "Tak trudno jest znaleźć serce w czymś naprawdę, naprawdę masywnym. A nie ma osoby, która potrafiłaby to zrobić lepiej niż Denis".

Źródło: www.wmagazine.com

Zendaya była jednak zdenerwowana przyjęciem tej roli, biorąc pod uwagę, że seriale science fiction z ogromnym fandomem wiążą się z niemożliwie wysokimi oczekiwaniami widzów. Zendaya doświadczyła już pewnych obaw, kiedy dołączyła do Kinowego Uniwersum Marvela jako MJ w "Spider-Manie" u boku Toma Holland. Miała też pewne obawy, gdy weszła do sali przesłuchań ze swoim partnerem Timothée Chalamet: "Właśnie wyrwano mi zęby mądrości. Najbardziej bałam się tego, że moje usta będą nieświeże, a potem będę musiała zagrać z Timothée scenę, w której będziemy bardzo blisko siebie, a on poczuje mój ewentualny suchy oddech" - żartuje. Nie trzeba dodawać, że zarówno operacja, jak i przesłuchanie zakończyły się sukcesem bez żadnych komplikacji.

Kiedy Zendaya po raz pierwszy zaczęła czytać książkę, świat Diuny wydawał jej się niesamowicie znajomy, ale nie potrafiła do końca zrozumieć dlaczego. Kiedy wspomniała o tym swojej matce, ta poinformowała ją, że dziadek Zendayi był fanem, który z dumą wystawiał w swoim domu wszystkie powieści Herberta o Diunie. "To oczywiście bardzo bogaty tekst, ale dla wielu ludzi to coś więcej niż tylko książka; to cały świat, do którego uciekają od lat" - mówi. Druga część filmu ukaże się w październiku 2023 roku i będzie można w niej zobaczyć znacznie więcej Zendayi, ku uciesze fanów, którzy bardzo głośno wyrażali swoje rozczarowanie jej siedmioma minutami czasu ekranowego w części pierwszej.

Pomimo wielomilionowego budżetu Diuny, Zendaya mówi, że projekt był "bardzo w duchu filmu niezależnego", co przypisuje sposobowi działania Villeneuve'a, który zachęca do eksperymentowania. "Jako Panna nie znoszę braku kontroli nad sytuacją, a spontaniczność jest dla mnie trudna w życiu" - mówi Zendaya. "To zabawne, bo właśnie dlatego tak bardzo kocham aktorstwo. To jedyna przestrzeń, w której mogę czuć się bezpiecznie będąc spontaniczną, ponieważ nie jestem sobą, jestem kimś innym. Nie ma żadnych konsekwencji". Villeneuve, który zaczynał od pracy przy filmach dokumentalnych dla National Film Board of Canada przypisuje tym wcześniejszym doświadczeniom swoją zdolność do reżyserowania na bieżąco, nawet podczas budowania tak fantastycznego świata jak Diuna. "Nauczyłem się podchodzić do rzeczywistości z kamerą, a także używać kamery w kontekście improwizacji" - mówi. "Film science-fiction bardzo różni się od dokumentu, ale nadal jest w nim pewna święta przestrzeń, którą staram się chronić".

Źródło: www.wmagazine.com

Na planecie Ziemia, gdzie słońce zaczyna zachodzić, Villeneuve majstruje przy małym lusterku manipulując światłem dla Davisona, podczas gdy fotograf wykrzykuje wskazówki dla Zendayi. Generator obsługiwany przez kilku asystentów kamery daje złudzenie fal ciepła emanujących z piaszczystej ziemi, choć w rzeczywistości wszyscy drżymy, gdy wokół nas szaleje styczniowy wiatr. Villeneuve jest zachwycony tym procesem. "Zendaya zrobiła może z 10 000 okładek magazynów. To jest coś, czego ja nigdy nie robiłem" - mówi śmiejąc się. "Podchodzę do tego z dużą dozą pokory. Oczekuję od tego, że będę się po prostu dobrze bawić szczerze mówiąc, kreatywnie".

Zanim się zorientujemy, prawie wszyscy, w tym ja, angażujemy się w produkcję rzucając w powietrze błyszczące kule, aby zrobić ujęcie lub trzymając się rekwizytu, aby stworzyć cień. Gdy dzień chyli się ku końcowi, Davison ustawia miniaturowe filary z kratami, które wydają się naturalnej wielkości, gdy Zendaya pozuje kilka stóp za nimi. Jej stylista, Law Roach skrupulatnie prowadzi aktorkę od jednego rekwizytu do drugiego ubierając ją w eteryczne, rzeźbiarskie kreacje. Zendaya, która od ósmego roku życia trenuje taniec hip-hop jest w ciągłym ruchu. "Prawie gotowe!" Villeneuve krzyczy do aktorki, gdy Davison prosi ją, by "pochyliła twarz w stronę światła i trochę się obróciła" do kamery. "Po prostu będę się ruszać, będę nadawać wam kształty" - wykrzykuje Zendaya.

"Jedną z moich ulubionych rzeczy w kinie - mówi Villeneuve - jest moment, w którym wszyscy zaczynają tańczyć i tworzyć poezję za pomocą kamery. To mnie głęboko porusza i nadaje sens mojemu życiu. Język kina jest zdecydowanie najpotężniejszym sposobem opowiadania historii. Hipnotyzujesz ludzi, wprowadzasz ich w świat, w emocje. Muzyka też to w pewnym sensie potrafi, ale jest coś w kinie, co dla mnie jest nie do pobicia."

Źródło: www.wmagazine.com

/Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.wmagazine.com

[colemanpolandinterviews]

Kobiety tworzą Euforię.

Obsada wciela się w nastolatki wiecznie na skraju katastrofy - Wywiad dla The Cut (fragmenty).

Źródło: www.thecut.com

Jest Euphoria, serial telewizyjny i jest Euphoria-ness. Program HBO o grupie autodestrukcyjnych nastolatków w kierunku samopoznania stał się natychmiastowym fenomenem, gdy miał premierę w lecie 2019 roku. Dramaty telewizyjne o niespokojnych licealistach nie są niczym nowym, ale Euphoria czuła się tak, jakby była. Bohaterowie radzą sobie z uzależnieniem, dysforią płciową, biedą i wściekłością, a wszystko to kręci się w hiperstylizowanym wszechświecie. To wielozmysłowe doświadczenie pełne nasyconych kolorów, bombastycznych zrzutów igieł i niespokojnej kamery, która kręci się między bohaterami, gdy ci płyną od jednej złej decyzji do następnej. Jest coś dziwnie urzekającego w tym chaosie. Jak mawia mój przyjaciel, niektórzy ludzie włączają w tle The Office; dla innych Euforia jest tym programem.

"To tak, jakbyśmy gonili Euforię", mówi Zendaya, która wciela się w postać nastoletniej, uzależnionej od narkotyków Rue, opisując uczucie związane ze wznowieniem produkcji drugiego sezonu. "Staraliśmy się znaleźć tę iskrę. Nie mówiliśmy tego, ale byliśmy trochę zestresowani."

Źródło: www.thecut.com

Produkcja w drugim sezonie została zamknięta na rok przed wznowieniem w marcu zeszłego roku. Podczas ciszy zlikwidowano większość pierwotnie zaplanowanego sezonu. „W wersji, którą teraz widzisz, pozostało bardzo niewiele wspólnego” – mówi Zendaya. Według niej jest to dobry wynik: „Pewne rzeczy zdecydowanie musiały umrzeć”.

Występ Zendayi jest szczególnie niepokojący. Jako Rue w jednej chwili może być okrutna, w następnej boleśnie nieśmiała lub nieskrępowanie głupkowata, a wszystko wydaje się być tą samą osobą. „Żyje we mnie w dziwny sposób” — mówi Zendaya. „Nie muszę jej szukać”. To uczucie, o którym mówi, że nigdy nie miała z inną postacią. „Nawet w przypadku filmów o Spider-Manie porozmawiam z reżyserem i zapytam: „Czy to wystarczy MJ?”. Próbuję ją znaleźć. Z Rue po prostu tam jestem. W drugim sezonie Rue próbuje przekonać samą siebie, że może być funkcjonującym narkomanem. „Wyraźnie rozpada się dość szybko” – mówi Zendaya. Nie musisz lubić jej postaci, ale serial działa tylko wtedy, gdy chcesz zobaczyć, jak oczyściła się i znalazła wewnętrzny spokój. Podejście Zendayi w tym sezonie polegało na zapytaniu, jak bardzo można rozciągnąć empatię widza do jej postaci. „Jak daleko może się posunąć, kiedy wciąż ją kochamy, wciąż jej kibicujemy i nadal postrzegamy ją jako człowieka, który zasługuje na naszą miłość?”

Źródło: www.thecut.com

W tym sezonie Rue odpycha najbliższych, próbując uzasadnić rolę narkotyków w jej życiu – zwłaszcza nową zależność od heroiny. Wszystko dochodzi do skutku w odcinku piątym, który był jedną z niewielu historii zachowanych z oryginalnej wersji drugiego sezonu. Kiedy Rue dowiaduje się, że Jules powiedziała matce o jej niedawnym nawrocie, wpada w histerię i niszczy wszystkie jej najbliższe relacje — z Jules, jej matką (Nika King) i młodszą siostrą Gią (Storm Reid). Gdy Rue zbliża się do dna, wyskakuje z samochodu matki i przemyka przez ruch na autostradzie, aby uniknąć powrotu na odwyk; po spaleniu kilku mostów i popełnieniu rabunku zostaje uwięziona w domu handlarza narkotyków, któremu jest winna pieniądze. Filmowanie tego było „kurewsko brutalne”, mówi Zendaya.

Źródło: www.thecut.com

Popychanie postaci do skrajności — czy kiedykolwiek wydaje ci się, że to za dużo? „Przeważnie mogę się otrząsnąć” – mówi Zendaya o graniu postaci na skraju załamania. „Ale są dni, w których po prostu jesteś w tym i nawet jeśli twój mózg wie, że to nieprawda, twoje ciało przyjmuje ten niepokój i gniew”. Jak mówi Zendaya, światopogląd serialu nie jest nihilistyczny. „Koniec sezonu miał być zupełnie inny, a potem w połowie, Sam i ja powiedzieliśmy:„Po prostu nie możemy zostawić tutaj Rue. Musimy pokładać w tym serialu jakąś pieprzoną nadzieję”. W szóstym odcinku Rue zaczyna ponownie łączyć swoje życie. „Odcinek ósmy to miejsce, w którym uzyskamy poczucie odkupienia” – mówi Zendaya. „Że nie jesteś najgorszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłeś w swoim życiu. Myślę, że Rue na to zasługuje i myślę, że każdy, kto cierpi z powodu tego samego, co ona, zasługuje na to."

Źródło: www.thecut.com

/Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.thecut.com

[colemanpolandinterviews]

Zendaya opowiada Colmanowi Domingo, jak odnalazła nowy cel - Wywiad dla Interview Magazine.

Źródło: www.interviewmagazine.com

Kiedy Zendaya Maree Stoermer Coleman zdecydowała się na mononimiczne nazwisko, nie był to tylko flex, ale omen. Tylko nielicznym udaje się osiągnąć taki poziom supergwiazdy, który pozwala na posługiwanie się tylko jednym nazwiskiem, a w wieku 25 lat urodzona w Oakland była gwiazda Disneya właśnie tego dokonała. Prawdziwa gwiazda filmowa w kulturze i ikona mody w świecie, w którym każdy jest modelem, Zendaya zakończyła rok występując u boku Timothée Chalamet w filmie sci-fi Dune, a następnie powtórzyła swoją rolę M.J. u boku Toma Holland w Spider-Man: No Way Home. Ale to była tylko rozgrzewka przed drugim sezonem dramatu HBO Euphoria, w którym powraca do roli, dzięki której stała się najmłodszą kobietą, która kiedykolwiek zdobyła nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki w serialu dramatycznym. Jako Rue Bennett, czasami nieporządna, zawsze hipnotyzująca, zmagająca się z uzależnieniem, którą gra w serialu, Zendaya osiągnęła nowe wyżyny przed kamerą dając przejmujący występ, który jest zarówno trudny do oglądania, jak i niemożliwy do odwrócenia wzroku. To rola, jak powiedziała swojemu partnerowi z Euphorii, Colmanowi Domingo, która dała jej nowy cel. -BEN BARNA

COLMAN DOMINGO: Hej, Z. Jak się masz?

ZENDAYA: Dobrze! Bardzo dziękuję, że to robisz.

DOMINGO: Żartujesz sobie? To jest zabawa! Jestem przesadnie przygotowany na takie rzeczy, bo jestem takim kujonem. Przygotowywałem się tak, jakby to było przesłuchanie do Senatu. Pomyślałem, "Po prostu weź oddech. Masz kilka pytań." Chcę, żeby ludzie poznali tę młodą kobietę, którą ja poznałem.

ZENDAYA: Cóż, uwielbiamy rozmawiać.

DOMINGO: Chciałem zadać ci pytanie, które mnie fascynuje, ponieważ, nie wiesz o tym, ale kiedy byłem w szkole studiowałem fotografię i uwielbiałem Gordona Parks i Richarda Avedon i wszystkich tych fenomenalnych fotografów. Zauważyłem, że naprawdę zainteresowałaś się fotografią. Co to jest dla Ciebie?

ZENDAYA: Zawsze chciałam zająć się fotografią. Mój dziadek był fotografem - był również prawnikiem, ale w czasie, kiedy nie był prawnikiem, był fotografem. Mój pradziadek również był fotografem, właściwie w Hollywood. Więc zawsze podziwiałam ich zdjęcia. Mój dziadek zmarł, gdy miałam 11 lat, ale mam w domu wiele jego fotografii. A moja mama opowiadała mi historie o tym, jak wychodził na zewnątrz i używał swojego światłomierza, czasami spędzał cały dzień robiąc zdjęcia tej samej rzeczy, gdy zmieniało się światło. Z wiekiem i przy tak wielu sesjach zdjęciowych w jakich brałam udział, zaczęłam rozumieć i uczyć się więcej o świetle - jak jest odbijane i jakich świateł się używa. Teraz doszłam do punktu, w którym uwielbiam pracować z fotografami, którzy rozumieją światło i pozwalają mi się nim bawić, bo ja wtedy mówię: "Dobra, słuchaj. Twoja dziewczyna lubi mieć swoje światło stąd".

DOMINGO: To jest niesamowite.

ZENDAYA: Kolejną rzeczą, która wzbudziła moje zainteresowanie fotografią jest praca [autora zdjęć do Euforii] Marcella [Rév]. Każdy kto widział jego pracę może potwierdzić, że jest mistrzem w swoim fachu. W tym sezonie używamy Ektachromu - to prawie niemożliwe do nakręcenia, a on jakoś robi to bezbłędnie. Kiedy jestem na planie pytam go jak nazywają się poszczególne światła, do czego służą i po co są potrzebne i próbuję zgadnąć, co powie, zanim to powie. Zawsze bardzo się denerwuję, kiedy próbuję różnych rzeczy, bo nie chcę być w nich świetna. Ale pomyślałam sobie: "Wiesz co, kupię kilka kamer i zacznę próbować, a jeśli będę potrzebowała pomocy, zapytam ludzi takich jak Marcell".

DOMINGO: Ale to jest dokładnie tak, jak powinno być. To zawsze było rzemiosło. Każda wielka forma sztuki - polega na rozgryzaniu jej. To nie jest sformalizowane. To jest jak, "Hej, mam pomysł. Mam pytania na ten temat," i rozgryzasz to.

ZENDAYA: Ze scenami robimy to cały czas. Jeśli coś nie działa, jeśli coś nie jest w porządku, siadamy i rozmawiamy o tym. Chodzi o ten strach. Myślę, że czymś, co ma wielu aktorów, czego można się nauczyć jest to, że nie można bać się wyjść na głupka, nie można bać się, że się coś zepsuje, nie można bać się niczego. Próbuję zastosować to w innych częściach mojego życia, ponieważ zawsze boję się robić rzeczy w obawie, że nie będę świetna. Ale jedyną drogą do bycia wielkim jest bycie nieustraszonym i próbowanie.

Źródło: www.interviewmagazine.com

DOMINGO: Czy to dla Ciebie coś nowego, wystawiać się na próbę, próbować czegoś, mieć taką odwagę?

ZENDAYA: Absolutnie. Euforia sama w sobie była dużym krokiem. Ale zawsze jest takie przeczucie - kiedy coś jest dla ciebie. Czujesz się natychmiast związany z postacią, materiałem, jakby to było coś, co musisz zrobić, coś, czego nie możesz odpuścić.

DOMINGO: Dokładnie. Zawsze rozciągam to nie tylko na projekt, ale i na ludzi wokół niego, bo spędzamy tyle godzin tworząc coś. Patrzę na to tak, że spędzam nad tym 12 godzin dziennie, 6 godzin dziennie szukam informacji zanim jeszcze wejdę na plan. Chcę mieć pewność, że pokocham tych ludzi", bo myślę, że to jest to, co naprawdę się liczy. Wykonujesz niesamowitą pracę, podążasz za swoimi instynktami i zbudowałaś tak wspaniałą karierę i to w krótkim czasie. Pracujesz od dziecka, ale wciąż jesteś młodą kobietą. Na co cieszysz się w swojej karierze? Czy jest to rozwój jako reżyser? Wiem, że teraz zajmujesz się produkcją. Czy interesuje Cię to jeszcze bardziej? Co jest na horyzoncie?

ZENDAYA: Wszystko. Niekoniecznie mam jakiś plan. Nigdy tak naprawdę nie myślałam: "Muszę zrobić to do tego czasu, a chcę zrobić to do tego czasu". Chcę po prostu robić rzeczy, które mnie uszczęśliwiają, przynoszą mi radość i spełniają mnie jako artystkę, jako osobę. Więc trzymam się tego luźno, bo jeśli pewnego dnia to się zmieni w zupełnie inną ścieżkę kariery, wtedy pozwolę sobie na to. Pomysł, by w przyszłości spróbować reżyserować ekscytuje mnie. Dlatego tak często jestem na planie. Kiedy mnie nie ma na planie jestem tam i próbuję się uczyć. Chodzę po planie i pytam członków ekipy: "Co dzisiaj robicie? Możesz mi to wytłumaczyć?". Ponieważ mamy kilku prawdziwych weteranów w grze. Mam nadzieję, że pewnego dnia będę w stanie robić rzeczy, które chcę zobaczyć.

DOMINGO: Na przykład co? Daj mi przykład.

ZENDAYA: Jak prosta historia miłosna o dwóch czarnych dziewczynach.

DOMINGO: Tak.

ZENDAYA: I nie chcę, żeby była zakorzeniona w czymkolwiek innym niż tylko w historii o dwojgu zakochujących się ludziach i tyle. Coś prostego i pięknego, co pozostawia cię szczęśliwym i pragnącym samemu się zakochać.

DOMINGO: Czy jesteś trochę romantyczką?

ZENDAYA: Oczywiście. Ale czuję też, że nie widziałam tego filmu, który nie poruszałby bardziej traumatycznej strony - co jest naprawdę ważne, by o tym mówić, ale chciałabym mieć historię o dojrzewaniu, w której dzieją się niezręczne i zabawne rzeczy, tak jak w przypadku każdej innej młodej osoby, która próbuje dowiedzieć się kim jest.

DOMINGO: Racja. Nie możemy po prostu być. Nie możemy po prostu istnieć.

ZENDAYA: Nasze istnienie jest szerokie, ekspansywne i piękne, a zobaczenie wszystkich różnych emocjonalnych kolorów tego, co to znaczy być młodą czarną dziewczyną - chciałabym to zobaczyć, bo nie sądzę, żebym widziała wiele takich przedstawień.

DOMINGO: Absolutnie. Mam do ciebie pytanie. Czy poznałaś Michelle Obamę?

ZENDAYA: Tak.

DOMINGO: Jak było?

ZENDAYA: Zawsze mówię, że to jak spotkanie z ciocią, jakbyś ją już znał.

DOMINGO: Bo jest taka ciepła. Poznałem ją, gdy lata temu byłem w Białym Domu na planie filmu Selma. Kiedy ona i Barack weszli, byli jak superbohaterowie, a ja nie mogłem przestać się uśmiechać. Nie wiem, co powiedziałem. Po prostu uśmiechałem się cały czas. Czy udało ci się sklecić jakieś zdanie?

ZENDAYA: Pierwszy raz spotkałam ją dość młodo, może 14 lub 15 lat temu na Wielkanocnym Jajeczku w Białym Domu.

DOMINGO: Czekaj, co tam robiłaś?

ZENDAYA: Występowałam tam. Mam zdjęcie, ale nie wiem, w co byłam ubrana - nawet nie chcę o tym mówić.

Źródło: www.interviewmagazine.com

DOMINGO: Co masz na myśli? Czy wyglądałaś jak zajączek wielkanocny?

ZENDAYA: To był mój strój do występów. Miałam na nogach ocieplacze czy coś takiego. To nie było to.

DOMINGO: To nie było słodkie? [Pytam, bo wiem, że Michelle Obama jest jedną z twoich bohaterek.

ZENDAYA: Racja. Mam wielu bohaterów - wielu sheroes. Jednym z moich największych bohaterów jest moja babcia. Uwielbiam spędzać z nią dzień, bo ma charakter i potrafi mówić. Ta kobieta uwielbia gadać.

DOMINGO: Czy ona plotkuje?

ZENDAYA: O tak, plotkuje. Mówi o starych czasach, mówi o nowych dniach, mówi o wszystkim. Ale ja lubię po prostu siedzieć z nią i rozmawiać o jej życiu. Rzecz w tym, że z wiekiem bardziej cenisz sobie ten czas. Kiedy byłam młodsza nie zadawałam babci pytań o jej życie. Była po prostu moją babcią. Spędzałam z nią dużo czasu, ale nie pytałam jej o to, jak dorastała, o jej rodzinę, przyjaciół, jak wyglądało jej życie. Ma 93 lata, więc jest bogata w wiedzę.

DOMINGO: Kiedy osiągnąłem wiek, w którym uznałem moją matkę za kobietę, a nie tylko za matkę, mogłem prowadzić z nią różne rozmowy. Czy prowadzisz takie rozmowy ze swoją babcią?

ZENDAYA: Tak, absolutnie. Pytałam ją o mojego tatę. Pytałam ją o jej rodzeństwo i o to, jak to było dorastać z nimi. Pochodzi z Little Rock w Arkansas, a mojego dziadka poznała, gdy była bardzo młoda. Pobrali się, gdy miała 14 czy 15 lat. To był zupełnie inny czas. W końcu nie byli już razem. Byli w separacji. Ale ona jest w tym trochę tajemnicza.

DOMINGO: Będzie rzucać cieniem? Czy twój dziadek jeszcze żyje?

ZENDAYA: Nie, mojego dziadka już nie ma. Zmarł, gdy byłam dość młoda. Ale ona jest zabawna. Jest szybka, bystra jak ryba. I porozmawia z każdym, jeśli cię lubi. A mnie naprawdę lubi.

DOMINGO: Czy nadal jest bardzo aktywna?

ZENDAYA: Niestety jej ciało to inna sprawa. W ciągu ostatnich kilku lat jej ciało trochę się rozregulowało, więc nie może robić tego, co kiedyś. Ona mówi: "Twoja dziewczyna wciąż kopie, tylko nie za wysoko".

DOMINGO: Podoba mi się, że jesteś tak związana ze swoją babcią, bo powiem ci, że właśnie wróciłem z Waszyngtonu w zeszłym tygodniu i zrobiłem punkt, żeby pójść do Narodowego Muzeum Historii i Kultury Afroamerykańskiej. Czy kiedykolwiek tam byłaś?

ZENDAYA: Byłam jak tylko zostało otwarte.

DOMINGO: To wciąż rezonuje ze mną, w szczególności ten cytat z Maya Angelou, który brzmi: "Przynosząc dary, które dali moi przodkowie, jestem marzeniem i nadzieją niewolnika." Aby zobaczyć doświadczenie naszych ludzi i to, jak przemierzaliśmy i tworzyliśmy kulturę, tworzyliśmy i przetrwaliśmy - myślę, że jesteś bardzo głęboką osobą i jestem pewien, że myślałaś o tym, ale czy rozpoznajesz, że jesteś marzeniem i nadzieją niewolnika?

ZENDAYA: Mam tyle rzeczy, za które mogę być wdzięczna. Nawet rozmawiając z moją babcią, jej świat i jej egzystencja były tak różne od mojej. Mogę być manifestacją wszystkich jej modlitw za mnie i to jest naprawdę fajne. Mam nadzieję, że nadal będę czynić naszych przodków dumnymi. Nasza egzystencja, ty będąca tym kim jesteś, ty robiąca to co robisz, kontynuuje otwieranie drzwi i bycie ich najdzikszym marzeniem. Musimy po prostu istnieć w naszej najpiękniejszej formie, aby nadal to robić.

Źródło: www.interviewmagazine.com

DOMINGO: Absolutnie. To wraca do tego, co mówiłaś, że masz nadzieję stworzyć, bo to jest również moja nadzieja: stworzyć te chwile, w których po prostu istniejemy, w których po prostu jesteśmy.

ZENDAYA: Zawsze myślę, w jaki sposób mój głos jest najsilniejszy lub najbardziej namacalny? Nie jestem już tak aktywna w mediach społecznościowych jak kiedyś, ale to nie bez powodu. Uwielbiam mówić o tym, co czuję i wypowiadać się na różne tematy, ale nie chcę też powiedzieć, że właśnie tweetowałam o swoim życiu. Że po prostu tweetowałam o czymś, ale co właściwie z tym zrobiłam? Mam nadzieję, że moja zdolność do opowiadania historii, do tworzenia tych historii, których nie widziałam, do pokazywania różnych form Czarnej miłości i różnych kolorów naszych emocjonalnych doświadczeń - to będzie moje wypowiadanie się. To jest moje działanie. Ponieważ uczymy się, jak być człowiekiem nie tylko poprzez interakcje, ale także poprzez oglądanie filmów i telewizji. Chcesz być jak twoja ulubiona postać. Tak wielu ludzi zbudowało swoją osobowość, którą zabierają w świat na podstawie tego, co widzieli w mediach.

DOMINGO: Racja. Co powiesz o wielu młodych ludziach, których możesz rozpoznać z daleka, jak, "Oh, oglądali Euphorię." Ich makijaż, ich bluzy z kapturem, takie rzeczy. Zawsze mam nadzieję, że oni również przesłuchują trochę dalej, a nie naśladują.

ZENDAYA: Oczywiście. To nie jest program do naśladowania. Intencją programu dla nas wszystkich, którzy go tworzą, jest otwarcie drzwi do empatii dla doświadczeń innej osoby. Rue bardzo mi w tym pomogła. Przed poznaniem Sama [Levinsona, twórcy Euforii], przed zagraniem Rue nie rozumiałam w najdrobniejszych szczegółach, co to znaczy być uzależnionym. Nie czułam też, że mam wystarczająco dużo - może trochę, ale nie wystarczająco - współczucia dla tego doświadczenia i tego, że jest to, jak mówi twoja postać Ali, choroba degeneracyjna. Mam nadzieję, że ten serial sprawi, że ktoś, kto przeszedł przez uzależnienie lub zna kogoś, kto przeszedł, poczuje się mniej osamotniony w swoich doświadczeniach i że być może da komuś leksykon do komunikacji z ukochaną osobą, która potrzebuje pomocy, albo da tej ukochanej osobie możliwość powiedzenia: "Słuchaj, tak właśnie się czuję. Nie potrafiłbym ci tego wytłumaczyć, ale po prostu obejrzyj to, a zrozumiesz, skąd pochodzę." Bo fajne w Rue jest to, że podejmuje złe decyzje i rani wielu ludzi, ale my wciąż ją kochamy i wciąż jej kibicujemy i to jest uczucie, które mam nadzieję, że ludzie przyjmą z własnymi bliskimi lub innymi osobami cierpiącymi z powodu uzależnienia.

DOMINGO: Racja.

ZENDAYA: Kiedy zrobiliśmy odcinek z kolacją wielu ludzi było trochę zaskoczonych. "Zaraz, zaraz, zostaniecie w knajpie i będziecie rozmawiać?" Niektórzy ludzie nie do końca to rozumieli. Potem zobaczyłam tweeta, który brzmiał: "Jeśli jesteś tu tylko dla brokatowego makijażu, to tracisz sens." Wszystko to jest częścią fantazji filmowej, ale wtedy naprawdę mieliśmy moment, w którym zbudowaliśmy odcinek z pandemii, który po prostu skupiał się na ludziach i na tym, co tak naprawdę działo się z Rue przez cały sezon i prowadząc do tego kolejnego sezonu, który teraz kręcimy. Ludzie zobaczyli o co tak naprawdę chodzi w naszym serialu. Wszystkie te części Euphorii, są Euphorią, ale nie są rdzeniem tego czym ona jest. Rdzeniem Euforii są te bardzo surowe i szczere emocje oraz rozmowy, które mam nadzieję pomogą nam zdobyć empatię.

DOMINGO: Masz rację. Myślę, że to są rozmowy, które chcemy, aby ludzie prowadzili. Ten odcinek specjalny, który zrobiliśmy jest prawdopodobnie jedną z rzeczy, z których jestem najbardziej dumny w mojej karierze.

ZENDAYA: Zgadzam się.

DOMINGO: Tak jak powiedziałaś, to naprawdę otworzyło serca na empatię. Nie zaglądam zbyt często na Twittera, bo uważam, że to jak wchodzenie do kosza na śmieci i trzeba uważać, co się z niego wybiera. Ale czasami można znaleźć perełkę. I ten jeden koleś wysłał mi DM-a, w którym napisał: "Dziękuję bardzo za ten odcinek. Nie czuję się już samotny. I czuję, że mogę iść dalej." To wciąż sprawia, że chce mi się płakać, kiedy o tym myślę. Była też kobieta, która powiedziała: "Pomogliście mi zrozumieć mojego syna i nie osądzać go, ale zrozumieć, że to choroba." Tak więc, to są całe ramy Euphorii. Jeśli możemy to zrobić, to zmieniamy świat. Nasza sztuka może naprawdę wpłynąć na życie - taki jest cel.

ZENDAYA: Moi rodzice byli nauczycielami. Potrzebujemy takich ludzi. Więc czasami jako aktor myślę sobie: "Ja tylko tworzę dla życia. Co ja robię?" I to są te momenty, w których mówisz: "Okej, jest powód, dla którego to robię". Jestem bardzo wdzięczna, że mogłam podzielić się z tobą tym odcinkiem. Tak wiele się nauczyłam obserwując cię. Po prostu siedziałam tam i brałam udział w mistrzowskiej klasie w pierwszym rzędzie. Więc, jeśli kiedykolwiek zobaczysz w moim przyszłym występie coś, co wygląda znajomo, wiedz skąd to pochodzi.

Źródło: www.interviewmagazine.com

DOMINGO: Powiem coś, co prawdopodobnie cię zawstydzi, ale kiedy chodziłem po tym muzeum, pomyślałem, że kiedyś będzie tam więcej ludzi, którzy wywarli wpływ na historię i kulturę i poruszyli kwestię tego, kim jesteśmy. Pomyślałem: "Kto jeszcze znajdzie się na tych ścianach?". I pomyślałem o tobie szczerze mówiąc. Myślę, że ty tam będziesz. Mam nadzieję, że ja też się tam znajdę.

ZENDAYA: Och, absolutnie. Będę pod tobą małym drukiem.

Źródło: www.interviewmagazine.com

/Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.interviewmagazine.com

[colemanpolandinterviews]

Zendaya wkracza w fazę szefowej - wywiad dla InStyle.

via. www.instyle.com

Zendaya jest mistrzynią swojego rzemiosła zarówno na ekranie jak i poza nim, zawsze ma kontrolę nad swoją karierą, życiem prywatnym i - o zgrozo - swoim stylem.

O ile karierę Zendayi można by opisać setkami zdjęć, o tyle ona sama ma niezwykły sposób na to, by to ostatnie stało się największym momentem. Zdolność do robienia wejścia, wywoływania zachwytu, wydawać by się mogło, że to coś, z czym się urodziła; raczej jest to coś, do czego dojrzała. Widzieć ją - zwyciężczynię Emmy, stulatkę Instagrama i ikonę mody (nadużywane, ale trafne) - na czerwonym dywanie to widzieć 25-latkę u szczytu swoich możliwości, które Zendaya posiada bardziej swobodnie na planie, prowadząc samochód i pokazując się w dresie i workowatym T-shircie. To wymaga szczególnej pewności siebie i mocy, aby dać ludziom to, czego chcą - i jak! - a potem świadomie wycofać się do pracy i bardzo prywatnego życia.

Laura Brown: Odkąd Cię poznałam, zauważyłam, że masz naturalnie wyrafinowany zmysł wizualny. Podczas tej sesji, poprosiłaś ekipę, aby poszła za Tobą po schodach, a tam, cholera, było idealne słońce opalizujące na Twoją suknię Valentino Haute Couture.

Zendaya: Zawsze interesowałam się tym co dzieje się za kamerą. Ale Euphoria naprawdę zwiększyła moją miłość do kinematografii, po prostu patrząc jak Marcell Rév oświetla wszystko i sprawia, że każda klatka jest wspaniała. On i [twórca serialu] Sam Levinson budują te piękne, skomplikowane ujęcia i wkładają we wszystko tak wiele szczegółów. Jestem Panną i lubię myśleć o wszystkim z rozwagą. Ale obserwowanie ich pracy zainspirowało mnie do tego, by bardziej zająć się fotografią.

LB: A jednak, na swoim Instagramie, umieściłaś trzy epickie zdjęcia na BET Awards [w sukience Versace w hołdzie Beyoncé] w czerwcu, a potem zniknęłaś na kilka tygodni. To było takie szykowne [śmiech].

Z: Nie pisałam postów, a moi fani pewnie tego nie znoszą, co rozumiem. Ale jestem zbyt przytłoczona tym, że muszę coś opublikować, a jeśli za dużo o tym myślę, to nie zrobię tego. To nie jest tego warte.

LB: Z liczbą 100-kilku milionów osób, myślę, że to może sprawić, że twój mózg zacznie krwawić.

Z: Dokładnie. Wolę robić to, co kocham, a potem publikować, kiedy mam projekt do wypromowania.

via. www.instyle.com

LB: A 22 października ukaże się Diuna. Czy jesteś dobra w ogromnych ilościach piasku?

Z: Zobaczymy, co pomyśli świat. Ale świetnie się bawiłam. Myślę, że [reżyser] Denis [Villeneuve] jest jednym z najbardziej niezwykłych filmowców, jakich mamy - jest po prostu tak spójny i przemyślany. Uwielbiałam z nim pracować, choć nie trwało to zbyt długo.

LB: Ale wrócisz na sequel, prawda?

Z: Zobaczymy jak pójdzie pierwszy, ale jestem gotowa na drugi. Kiedykolwiek zadzwonią, jestem tutaj. [Timothée [Chalamet] to niezwykły talent i po prostu urocza osoba - stał się moją rodziną.

LB: Jesteś teraz tak bardzo widoczna. Czy nie powiedziałaś kiedyś, że codziennie oglądasz film o Harrym Potterze, żeby się wyluzować?

Z: Tak. W ostatnim roku nie robiłam tego tak często, ale kiedyś oglądałam je, żeby przebrnąć przez pierwszy sezon Euphorii. Czasami chcę po prostu wrócić do domu, przytulić się do psa i obejrzeć trochę Harry'ego Pottera. Uwielbiam też Shreka. To kolejna podstawa w moim domu, kiedy mam ciężkie dni w pracy.

LB: Kiedy musisz nakręcić traumatyczną scenę, jak się przygotowujesz?

Z: Jeśli przesadnie analizuję scenę, zanim się do niej zabiorę, to w końcu zostanę zablokowana, bo sama siebie oceniam, typu: "Nie robisz tego dobrze". Jest tak duże oczekiwanie, że w końcu nie jestem w stanie dać z siebie niczego.

LB: Czy po wszystkim łatwo się otrząsasz?

Z: Czasami to trochę trwa, ale to zależy od przypadku. Możesz też wykorzystać to, co przeżywasz w terapii. Ja pozwalam, żeby to był katalizator lub ujście dla moich osobistych uczuć lub rzeczy, przez które przechodzę. Wiele razy, w przypadku [mojej postaci] Rue, mam tak głęboką miłość do niej, że kiedy ona przez coś przechodzi, łamie mi to serce. A twoje ciało nie wie, że sytuacja nie jest prawdziwa; ono wchłania te rzeczy i naprawdę przez nie przechodzi. Może minąć trochę czasu, zanim twoje ciało wróci do normy.

via. www.instyle.com

LB: Mówiąc o ciężkich dniach, nakręciłaś z nami okładkę [Wrzesień 2020] w zeszłym roku, w najgorszych czasach. Teraz widzimy trochę światła, ale wiele osób odczuwa prawie psychologiczny jet lag, wychodząc z tego. Jak Ty się czułaś?

Z: Bardzo trudno jest mi narzekać na ten czas, biorąc pod uwagę, jakie miałam szczęście, że udało mi się przez niego przejść. Byłam zdrowa. Wiedziałam, że po wyjściu czeka na mnie praca, co w przypadku wielu osób nie miało miejsca. Miałam swoje trudne chwile i nie było to łatwe - rozgryzałam to próbując zrozumieć, kim jestem bez mojej pracy, znaleźć cel i znaczenie.

LB: Dokładnie - kiedy rzecz, którą robisz przez większość dnia znika, jest to szokujące.

Z: Absolutnie. Pracowałam konsekwentnie odkąd skończyłam 13 lat. Więc kiedy nie miałam nic poza wolnym czasem, zastanawiałam się: "Co mam z tym zrobić? Jakie jest moje hobby?" Ja nawet nie mam hobby - robię swoje hobby dla życia.

LB: Czy nie uczyłaś się malować? Jesteś dobra?

Z: Myślę, że jestem całkiem niezła. Namalowałam postać kobiety i to był jeden z moich pierwszych razów, kiedy próbowałam malować farbami olejnymi. [Hunter [Schafer], która jest jedną z najbardziej wyjątkowych osób w moim życiu, jest fenomenalną artystką. Zabrała mnie do sklepu plastycznego, żebym kupiła odpowiednie narzędzia do malowania farbami olejnymi. Od czasu do czasu wyciągam mój zestaw i robię coś małego. Zainspirowała mnie również do prowadzenia szkicownika.

via. www.instyle.com

LB: Biorąc pod uwagę twoje skłonności, czy chcesz, żeby twoje prace były perfekcyjne? Co Cię denerwuje?

Z: Popsucie się. Popełnianie błędów. Nie bycie najlepszym w czymś, co potrafię. Porażka. I znowu, to jest cecha Panny. Jeśli coś nie jest doskonałe lub najlepsze, wtedy czuję, że równie dobrze mogłam tego nie robić. I obrócić coś do bycia najgorszą rzeczą, nawet jeśli to było w porządku. Ale dla mnie to nie jest w porządku.

LB: Czy z wiekiem jesteś w stanie to trochę bardziej pogodzić?

Z: Uczę się nie pozwalać, by te lęki powstrzymywały mnie przed próbowaniem różnych rzeczy. To w porządku być artystą i odkrywać.

LB: Masz bardzo duże życie. Jak udaje Ci się żyć wewnątrz i na zewnątrz siebie?

Z: To interesujące, ponieważ w naszym zawodzie nie ma prawdziwego schematu, jak to działa. Kiedy masz strukturę korporacyjną, są awanse i pniesz się w górę w hierarchii. W tej branży jest to coś w rodzaju: "Nie wiem, co teraz robię". To, do czego nakłaniam wielu ludzi, aby zrozumieli, że ten biznes to także biznes. To jest przemysł rozrywkowy i ważne jest, aby pamiętać, że w grę wchodzą pieniądze i kontrakty. Staram się być przygotowana i rozumieć jak najwięcej na ten temat.

LB: Jak bardzo jesteś zaangażowana w to, co robisz finansowo?

Z: Uważam, że ten biznes jest fascynujący i ważny. Kiedy byłam młodsza, nie byłam w to zbytnio zaangażowana. Rodzice zmuszali mnie do czytania kontraktów. Ale jako dorosła osoba, po przejściu przez wzloty i upadki, kiedy różne rzeczy nie wychodziły, zaczęłam chcieć czytać kontrakty na własną rękę.

via. www.instyle.com

LB: Na tym etapie Twojej kariery, nie sądzę, żeby wiele osób mogło Ci odmówić.

Z: Nie wiem, czy postawiłabym się w wielu sytuacjach, w których powiedziano by mi "nie". Myślę, że w wielu sprawach trzeba nabrać odporności. Może to głupie wierzyć, że wszystko jest możliwe, ale ja w to wierzę. To, że czegoś nie zrobiłeś wcześniej, nie oznacza, że nie da się tego zrobić.

LB: Kiedy po raz pierwszy wzięłaś sprawy w swoje ręce i naprawdę stanęłaś w swojej obronie?

Z: Byłam dość młoda. Myślę, że moi rodzice [zaszczepili] we mnie w bardzo młodym wieku [umiejętność] bronienia się. Jeśli coś ci się nie podoba, mówisz o tym. Jeśli coś sprawia, że czujesz się niekomfortowo, mówisz o tym komuś. Zawsze dobrze sobie z tym radziłam.

via. www.instyle.com

LB: Jesteś teraz także osobą głosującą na Oscara i pracujesz nad tym, by coś zmienić za kulisami swoich projektów. To, co moim zdaniem było wspaniałe w [Twoim filmie Netflixa] Malcolm & Marie, to fakt, że upewniłaś się, że wszyscy członkowie ekipy otrzymali równe wynagrodzenie. Co jeszcze zmieniłabyś w branży, gdybyś mogła?

Z: Poza zostaniem reżyserem, moim marzeniem jest tworzenie własnych rzeczy. Chciałabym robić filmy, które dadzą miejsce młodym, początkującym artystom, pisarzom i filmowcom - bo zwłaszcza w przypadku czarnych talentów, to nie brak możliwości, to brak szans. Chciałabym dać im takie możliwości: Współpracować z początkującymi filmowcami, z różnymi pisarzami i mentorami, łączyć ich z aktorami, których chcieliby zobaczyć w swoich filmach, tworzyć te specjalne więzi. I upewnić się, że dostaną pieniądze i będą pod dobrą opieką.

LB: To dziwne, że czarnym i różnorodnym talentom tak długo trudno było się wybić. Interesujący ludzie są we wszystkich kolorach.

Z: Nawet jeśli chodzi o sesje zdjęciowe, to teraz jestem na takim etapie, że mogę prosić fotografów o współpracę. Ale wcześniej, jeśli ich nie wybrałam, nigdy nie miałam okazji pracować z czarnoskórymi fotografami - a to jest haniebne, jeśli o mnie chodzi. Czuję się szczęśliwa, że mogę znaleźć nowe talenty lub pracować z ludźmi takimi jak [fotografowie InStyle] Ahmad [Barber] i Donté [Maurice], którzy są tak utalentowani.

via. www.instyle.com

LB: Przy tych wszystkich zmianach w ciągu ostatniego roku, jak duży masz radar B.S.? Wiele osób jest nieszczerych i wprowadza te zmiany kosmetycznie.

Z: Wiem kiedy dany moment jest szczery. To jest coś w rodzaju "połóż swoje pieniądze tam, gdzie są twoje usta". Jeśli nie jesteś naprawdę skłonny płacić ludziom i dawać im pracę i możliwości, to nie potrzebujemy, żebyś ciągle o tym mówił. A może po prostu to zrobisz?

LB: Sama prowadzisz zespół. Jakim typem szefa jesteś?

Z: Myślę, że moją największą wadą jako szefa jest to, że jestem prokrastynatorem. Nie lubię odpowiadać na maile czy pytania, chcę robić tylko te fajne, fajne rzeczy. Jestem też bardzo zorientowana na szczegóły i nie pozwolę, aby cokolwiek umknęło. Te dwie rzeczy nie idą ze sobą w parze, więc uczę się, jak być w tym lepsza.

LB: Tak przy okazji, gdzie jest twoja Emmy dla Euphorii? Czy polerujesz ją?

Z: Siedzi na moim kominku. Nie polerowałam jej. Nie znam odpowiedniej etykiety. Mieszkała z moją mamą, kiedy byłam w Atlancie [kręcąc Spider-Man: No Way Home]. Kiedy wróciłam, dziwnie było powiedzieć: "Hej, mamo, mogę przyjść i odebrać moją Emmy?". [śmiech]

LB: Typowa rozmowa matki z córką. Mówiąc o Spider-Manie, czy kiedykolwiek myślałaś, że będziesz w nim częścią?

Z: Nie, zdecydowanie nie. Nie miałam pojęcia, że to nadchodzi. Właściwie poszłam zobaczyć Spider-Mana na pierwszej randce, kiedy miałam 16 lat. Wersję z Andrew Garfieldem i Emmą Stone.

via. www.instyle.com

LB: Istnieje bardzo popularny mem, na którym widać Cię siedzącą w sklepie z [Twoim partnerem i podobno chłopakiem] Tomem Hollandem, który jest w pełnym kostiumie Spidey'a, a Ty wyglądasz na nieco zirytowaną. Czy pamiętasz o czym była mowa?

Z: Tak. Kręciliśmy w Nowym Jorku, a nie można blokować ulic, ponieważ jest to przestrzeń publiczna. To trudne dla Toma, który musi być w pełnym stroju Spidey'a; nie może być incognito. Musi zdjąć swoje pajęcze oczy, żeby napić się wody. Nie pamiętam, czy na tym zdjęciu pije wodę, ale wydaje mi się, że ma wytrzeszczone oczy.

LB: On faktycznie był podsłuchiwany.

Z: Tak. Paparazzi mogą być gdziekolwiek chcą. Nawet nasze miejsce, w którym się zatrzymaliśmy, to był sklep z witaminami, gdzie wszędzie było szkło, więc nie było super prywatnie. Zakładam, że ktoś zaglądał przez okno, próbując nas przestraszyć czy coś. Więc to była moja twarz.

LB: Tom wygląda na tym zdjęciu na równie nie zachwyconego jak ty. Ale powiedz mi, co cenisz w nim jako aktorze i jako człowieku?

Z: Oczywiście jest wiele rzeczy, które doceniam. Jeśli chodzi o aktora, doceniam to, że naprawdę kocha być Spider-Manem. To duża presja - przyjmujesz rolę superbohatera gdziekolwiek jesteś. Dla małego dzieciaka, który przechodzi obok, jesteś Spider-Manem. Myślę, że poradził sobie z tym bardzo dobrze. A widząc go przy pracy, mimo że nie jest Panną [śmiech], jest perfekcjonistą.

Nasz reżyser pozwolił mi przychodzić każdego dnia [zdjęciowego] i fajnie było zobaczyć, jak bardzo zależy mu na swojej pracy i na tym, żeby była dobra. Przez cały dzień obserwowałam, jak kręci scenę walki, co jest wyczerpujące. Robił jakiś ruch, wracał do monitorów, oglądał go i mówił: "Mogę to zrobić lepiej". A ja na to: "Stary, dasz radę." Ale on chce, żebyśmy byli idealni i naprawdę to doceniam.

LB: Wydaje się być bardzo łatwym towarzystwem.

Z: Tak, jest bardzo zabawny. Bardzo charyzmatyczny, potrafi sprawić, że każdy czuje się komfortowo, można się pośmiać i miło pogadać. Dobra pogawędka - brzmię tak brytyjsko.

via. www.instyle.com

LB: Potrafisz zrobić brytyjski akcent?

Z: Skończy się na tym, że będę robiła urywki z Love Island. [śmiech]

LB: Co przemawia do ciebie w Love Island?

Z: Nie wiedziałam o tym, dopóki nie spędziłam pięciu miesięcy w Londynie kręcąc drugiego Spider-Mana. Byłam jak, "Co to jest?" I też byłam temu bardzo przeciwna - mówiłam: "Chłopaki, to jest niedorzeczne. Nie można tego oglądać codziennie." Potem mnie wciągnęło. Nie pamiętam, żeby przed tym latem był bardzo obecny w Ameryce, ale kiedy wróciłam, sezon, który widziałam, był pokazywany również w Euphorii. To było podczas epizodu depresji Rue i ona po prostu utknęła w swoim pokoju, oglądając odcinek za odcinkiem Love Island. Teraz jest to wszędzie.

LB: To zabawne, bo jesteś dość małomówną osobą, ale kiedy wchodzisz na czerwone dywany, naprawdę to wzmacniasz. Czy to dlatego, żebyś mogła powiedzieć: "Dziękuję światu, miałam swój moment. Idę teraz do domu?"

Z: Myślę o czerwonych dywanach jako o mających swoje własne postacie i narracje. Tworzymy małe historie dla wszystkich stylizacji. To jest jak przedłużenie mojej kariery aktorskiej w dziwny sposób - po prostu zakładasz perukę, czy cokolwiek to jest. Ubrania czasami są bardzo emocjonalne, więc mogę wcielać się w różne oblicza - może to być ja sama, a może to alter ego. Ale dzięki ubraniom poznaję te różne kobiety.

LB: Jakie są Twoje ulubione kreacje z czerwonego dywanu do tej pory?

Z: Joanna d'Arc [na Met Gala 2018]. Różowy napierśnik Toma Forda [na 2020 Critics'. Choice Awards] był jednym z moich ulubionych. Nic nie mogło mnie zranić - byłam jak wojowniczka. Och, i sukienka Moschino z motylem [na australijskiej premierze The Greatest Showman w 2017 roku].

via. www.instyle.com

LB: Zaczęłaś robić interesujące rzeczy, kiedy zrobiłaś ten look Davida Bowiego [na Grammy 2016].

Z: Wiem. W tamtym czasie byłam ciągnięta za mojego mulleta, ale teraz dzieciaki kochają mullety. Jestem szczęśliwa z moim mulletem Davida Bowie.

LB: Jak nauczyłaś się pozować na czerwonym dywanie? Czy to była metoda prób i błędów? Nie mówię, że spędzasz czas w domu, robiąc to.

Z: Czasami tak robię, faktycznie. Kiedy zakładam strój, czasami patrzę na niego w lustrze i sprawdzam jakie pozy pasują do danej sylwetki. Trochę o tym myślę.

LB: Kiedy oglądasz swoje pierwsze zdjęcia z czerwonego dywanu, co byś powiedziała tej dziewczynie?

Z: Rób dalej to, co robisz. Kiedy miałam 14 lat i byłam na mojej pierwszej premierze filmowej, mój strój to była masa rzeczy z Targetu. I pomyślałam, że jestem super. Czułam się cool. Do dziś uważam, że tylko to się liczy. Wtedy wiesz, że robisz właściwą rzecz.

LB: Spośród wszystkich ikon mody lub celebrytów, do czyjej szafy chciałabyś wejść?

Z:Cher. Chcę mieć wszystko to, co miała na zamówienie, Boba Mackie. Cher, jeśli kiedykolwiek będziesz chciała mnie wystylizować, Law [Roach] i ja będziemy zachwyceni.

LB: Kto jeszcze według Ciebie ma świetny styl?

Z: Mam na ścianie zdjęcie Diahann Carroll. Wiele inspiracji stylem czerpię od moich babć. Mam stare zdjęcia - poczekaj. Zaraz ci pokażę.

LB: O, masz pomoc wizualną.

Z: [Trzyma zdjęcie babci] Spójrz na nią. Monochromatyczne spodnie z wysokim stanem i top. Jej włosy były zaplecione w warkocze, a ona ma mały pomponik na głowie. To jest takie słodkie. Miała siedmioro dzieci i zawsze wyglądała fenomenalnie.

LB: Czy pamiętasz swój pierwszy modowy wydatek?

Z: Myślę, że to był mój pierwszy raz w Paryżu na mój pokaz Disneya [Shake It Up] i kupiłam taką malutką torebkę Louis Vuitton. Jest całkiem słodka. Wciąż gdzieś ją mam.

LB: Czy Ty w ogóle coś jeszcze kupujesz? Czy po prostu chodzisz w Valentino Couture?

Z: [śmiech] Powiem Ci, co jest najfajniejsze. Kiedy [dyrektor kreatywny Valentino] Pierpaolo [Piccioli] wymyśla dla mnie te piękne sylwetki do noszenia, na małej metce w środku ma wyszyte moje imię. Więc wszystkie moje niestandardowe projekty Valentino mają na sobie małe "Zendaya".

LB: Czy to nie cudowne widzieć piękne rzeczy zrobione przez dobrych ludzi?

Z: Tak. Wspaniale jest dzielić z nim przestrzeń twórczą. Zawsze mówi: "Chcę, żebyś była tym, kim jesteś. Co sprawia, że czujesz się dobrze i jesteś pewna siebie? Chcę, żebyś to robiła." Doceniam to, bo to w końcu Valentino. To nie jest mała sprawa.

LB: Nie jest. Właśnie skończyłaś 25 lat. Jak się z tym czujesz?

Z: To miłe uczucie. Jestem gotowa na 25 lat, ale to trochę przerażające. Czuję się tak, jakbym dopiero co zaczęła mieć 20 lat, więc trochę dziwnie jest mi to ogarnąć. Bliżej mi do 30 niż do 19.

LB: W zasadzie jesteś w fazie schyłkowej.

Z: Od tego momentu wszystko idzie z górki.

/Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.instyle.com

[colemanpolandinterviews]

„Jest tak wiele rzeczy, które chcę zrobić": Świat według Zendayi.

via. www.vogue.co.uk

Dla pokolenia Z jest najważniejszą influencerką. Dla tych, którzy ją znają jest - w wieku zaledwie 25 lat - starą duszą. Aktorka Zendaya rozmawia z Marisą Meltzer o tym, czego nauczyła ją trwająca już ponad dekadę kariera i dlaczego tak wiele jeszcze przed nią.

Jest pora lunchu w nieskazitelnie słoneczny dzień w LA, a Zendaya i ja siedzimy w narożnej budce na zapleczu hotelu w West Hollywood rozmawiając o jej skłonnościach do pracoholizmu. "Nienawidzę wolnego czasu" - mówi, marszcząc lekko nos. "Po prostu nie wiem, co robię, kiedy nie pracuję. Myślę wtedy: "nie wiem co to [i tu aktorka macha rękami po swoim ciele] jest."

W przeciwieństwie do większości dwudziestokilkulatków, Zendaya (jej nazwisko brzmi Coleman, ale tak jak w przypadku Rihanny czy Adele, komu to potrzebne?) ma już za sobą długą i zróżnicowaną karierę. Weteranka dwóch różnych seriali Disneya pracuje "od dziewiątego do piątego roku życia". Jej działalność pozaszkolna obejmuje udział w Tańcu z gwiazdami (zajęła drugie miejsce w wieku 16 lat) i współtworzenie kapsułowej kolekcji dla Tommy'ego Hilfigera (jest również twarzą Lancôme, Bulgari i Valentino). Na jej podobieństwo powstała Barbie i spotkała się ze wszystkimi swoimi bohaterkami: Beyoncé ("tak bardzo wspierająca"), Oprah Winfrey, Michelle Obama. Z ponad 104 milionami obserwujących na Instagramie następnym celem jest prawdopodobnie dominacja nad światem.

Weźmy pod uwagę jesień, którą zaplanowała i która pozwoli jej zawładnąć dużymi i małymi ekranami. W grudniu ponownie wcieli się w rolę MJ w filmie Marvel's Spider-Man: No Way Home (co może o nim powiedzieć? "Nic!"), ale nie wcześniej niż w październiku wystąpi u boku Timothée Chalameta w bardzo oczekiwanym remake'u legendarnej powieści sci-fi Dune z 1965 roku. Następnie pojawi się drugi sezon serialu Sama Levinsona Euphoria, w którym Zendaya zagra uzależnioną od narkotyków nastolatkę Rue. Rola ta sprawiła, że w zeszłym roku została najmłodszą kobietą, która zdobyła nagrodę dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w serialu dramatycznym podczas rozdania nagród Emmy.

Spotykamy się podczas wyczerpującego tygodnia nocnych sesji zdjęciowych do tego ostatniego. Jeśli nie jest natychmiast rozpoznawalna (to te urzekające oczy i lekko wykrzywione usta, które ją zdradzają), można by pomyśleć, że mierząca 180 cm Zendaya będzie nie do przeoczenia, ale ona wślizguje się na zaplecze tak cicho, że potrzeba chwili, by zauważyć, że pojawiła się przy stoliku. Ma na sobie białą koszulkę bez stanika, jak wszystkie fajne młode kobiety w dzisiejszych czasach, spodnie Tommy Hilfiger, Converse Chuck Taylors i pozornie nie ma makijażu. Połowa jej długich włosów jest zaczesana na twarz, reszta opada w miękkie loki sięgające połowy pleców. Jej telefon zapala się, gdy dzwoni Levinson, a kiedy po niego sięga zauważam pierścionek z żółtym diamentem (co najmniej pięć karatów, może sześć) od Bulgari. "To mój wydatek, mój prezent dla siebie", uśmiecha się. "Dostaję małą zniżkę pracowniczą," śmieje się nieśmiało. "Czuję, że to będzie pamiątka, że pewnego dnia będę mogła dać go moim wnukom".

Wnuki? Jeśli wydaje się to przedwczesne w przypadku kobiety, która, gdy się spotykamy ma wciąż 24 lata, to jest to w porządku wobec kogoś kto jest "nazywany 'babcią' bardzo często". Jak wielu dziecięcych aktorów Zendaya jest kimś, kto wydaje się jednocześnie młody i stary, zmęczony światem i trochę... nie naiwny, ale otwarty i podekscytowany, by nauczyć się wszystkiego, co może o życiu, które w dużej mierze widziała z perspektywy planów filmowych i wystąpień reklamowych. 16-letni syn przyjaciela powiedział mi, że kiedy oglądał ją grającą nastoletniego szpiega w serialu Disneya KC Undercover uderzyła go jako stara dusza. Ona śmieje się i przytakuje. "Mówiono mi to wiele, wiele, wiele razy".

via. www.vogue.co.uk

W tym roku można odnieść wrażenie, że kariera Zendayi dorównuje tej reputacji. Jej ostatni film, Malcolm & Marie nakręcony w czarno-białej tonacji z udziałem Johna Davida Washingtona, który ukazał się na początku 2021 roku, sprawiał wrażenie, jakby był momentem jej dojrzewania; jej przejściem od gwiazdki do gwiazdy. Wymyślony i nakręcony w całości w zamknięciu, był także pierwszym filmowym sukcesem Zendayi jako producentki, która zadbała o to, by część dochodów z filmu trafiła do organizacji charytatywnej Feeding America.

Jeśli "Malcolm & Marie" świadczył o jej ambicjach, to "Diuna" w reżyserii Denisa Villeneuve'a pokazuje jej determinację, by wziąć karierę w swoje ręce. Film opowiada o Atrydach, rodzinie międzyplanetarnych arystokratów, którzy niedawno przejęli zarząd nad pustynną planetą Arrakis, gdzie wydobywa się przyprawę, najcenniejszą substancję we wszechświecie. Zendaya postawiła sobie za cel zagranie Chani, tajemniczej postaci, z którą Paul Atryda (Chalamet), potomek rodu ciągle ma wizje i która wydaje się w jakiś sposób związana z jego przyszłością.

"Zanim jeszcze patrzyli na ludzi, usłyszałam o tym", wspomina Zendaya. "I byłam jak, 'Naprawdę chcę się dostać do pokoju'. Oni nie patrzyli w moim kierunku. A ja byłam jak, 'Hej, jestem tutaj!'". Zendaya była chętna do pracy z Villeneuve - "Nie sądzę, że robi złe filmy" - i nigdy wcześniej nie spotkała Chalameta, ale jak wszyscy inni uważała, że jest wyjątkowy. Wydawało jej się, że to zespół marzeń.

Villeneuve'a nie trzeba było długo przekonywać. "Pamiętam, że po raz pierwszy spotkałem Chani, kiedy Zendaya sprawiła, że uwierzyłem, że wychowała się na obcej planecie, na głębokiej pustyni, w najbardziej surowym środowisku" - opowiada o przesłuchaniu. "Wszyscy wiemy, że Zendaya jest genialną aktorką, ale szczególnie zadziwiła mnie wysoka precyzja jej umiejętności aktorskich, inteligencja, pełna wdzięku cierpliwość i wielka hojność. To jedna z najbardziej profesjonalnych artystek, z jakimi kiedykolwiek pracowałem."

Zendaya czuła, że Chalamet w szczególności docenił jej obecność. "Byłam jedyną inną osobą bliższą jego wiekowi w obsadzie. Więc on powiedział, 'Zajebiście, ktoś kto rozumie moje żarty!'". Urządzali imprezy taneczne w jej przyczepie. "Po prostu zwijał się ze swoim małym boomboxem", śmieje się, i puszczał "taneczne piosenki z lat 2000, jak Soulja Boy".

"Weszliśmy w miły, piękny rytm, w którym byliśmy w stanie skupić się na scenach, ale mieliśmy też dużo zabawy", mówi Chalamet opisując Zendayę jako "totalną ikonę" i "wspaniałą przyjaciółkę". Piszą SMS-y i widzą się, gdy ona jest w Nowym Jorku, a on w Los Angeles. "On jest oczywiście bardzo utalentowanym aktorem, ale i po prostu wspaniałą osobą i dobrym przyjacielem, którego można mieć", mówi. "Zwłaszcza w tej branży, miło jest mieć innych ludzi, którzy też przez to przechodzą i z którymi możesz porozmawiać".

Zendaya nie jest kimś, kto nosi świat zbyt lekko. Czy ona ma terapeutę, pytam? "Tak, oczywiście, że chodzę na terapię", mówi. "To znaczy, jeśli ktoś jest w stanie posiąść środki finansowe, aby pójść na terapię, polecam to zrobić. Myślę, że to piękna rzecz. Wiesz, nie ma nic złego w pracy nad sobą i radzeniu sobie z tymi rzeczami z kimś, kto może ci pomóc, z kimś, kto może z tobą porozmawiać, kto nie jest twoją mamą czy kimkolwiek innym. Kto nie ma żadnych uprzedzeń". Pandemia przyniosła ze sobą jej "pierwszy rodzaj smaku smutku, kiedy budzisz się i czujesz się źle przez cały dzień, jak: co się do kur** dzieje? Czym jest ta ciemna chmura, która się nade mną unosi i nie wiem, jak się jej pozbyć, wiesz?"

Można dostrzec, że niektóre z tych depresyjnych momentów przeniosła na rolę często odrętwiałej Rue w Euphorii, spektaklu poruszającym takie tematy jak uzależnienie, seks i przemoc. Ale, jak sama podkreśla jest również "najbardziej trzeźwą osobą, jaką można poprosić o zagranie tej roli. Mogę to zrozumieć tylko do pewnego stopnia, a potem muszę się oprzeć na Samie. On był uzależniony przez wiele lat jako nastolatek. A od 19 roku życia jest czysty. To jest rzecz, która daje mi nadzieję. Kiedy mamy całe to naprawdę mroczne gówno - szczególnie w tym sezonie łamie mi serce Rue - pojawia się promyk nadziei, bo wiem, że ona jest wersją Sama." Wzruszający jest sposób, w jaki mówi z takimi emocjami zarówno o przeszłości Levinsona, jak i o fikcyjnej Rue, która jest po części Zendayą, po części Levinsonem i po części w sumie swoją własną osobą.

"To taki brutalny sezon," mówi Levinson, "a to, co najbardziej kocham w Z, to fakt, że jest w stanie wejść w te mroczne miejsca, a potem, gdy tylko powiem cięcie, siedzi za monitorem, je Cheesecake Factory i żartuje." Dalej mówi: "Jest też rodziną. Cały dzień gadamy jak najęci. Rozmawiamy o serialu, bohaterach, życiu, filmach, polityce. Jest jedną z najbardziej przyziemnych istot ludzkich, jakie znam".

Wygląda na to, że najważniejsze relacje Zendayi balansują na granicy biznesu i przyjemności. ("Lubię być na planie," wzrusza ramionami, "to moje życie towarzyskie."). Była pierwszą poważną klientką swojego stylisty i bliskiego przyjaciela Law Roach, którego poznała w wieku 14 lat, kiedy Roach był właścicielem sklepu vintage w Chicago. Od razu przypadli sobie do gustu, a on zabrał ją na zakupy w poszukiwaniu stroju na premierę. Teraz porozumiewają się w skrócie wysyłając sobie zrzuty ekranu z inspiracjami - Zendaya przewija swój telefon pokazując mi odniesienia do jej sesji do Vogue'a, takie jak Cindy Crawford i inne supermodelki w mocnych pozach. Rozpoczęli również pracę nad budowaniem jej archiwum ubrań od projektantów. "Chcę ponownie wykorzystać moje ubrania. Chcę być w stanie założyć tę sukienkę ponownie, gdy będę miała 40 lat i powiedzieć, 'Ta stara rzecz?'. Naprawdę znalazłam dobre kawałki vintage, w które chcę zainwestować swoje pieniądze."

Głównie jednak ma trudny czas wydawania na siebie. "Moja mama jest oszczędna, więc staram się o tym pamiętać. Potem mój tata mówi: 'Wiesz, nie możesz tego wydać, kiedy będziesz martwa', tego typu rzeczy. Ja jestem gdzieś pomiędzy". W wieku 23 lat wybrała się na swoje pierwsze wakacje do Grecji i powiedziała swojemu asystentowi Darnellowi Applingowi (poznali się, gdy był jej stand-inem w KC Undercover i pozostają niesamowicie blisko mieszkając razem w jej domu w San Fernando Valley), żeby wziął jej kartę, zapłacił za wszystko i nie mówił jej ile, żeby się nie stresowała.

Jest to coś, o czym rozmawia ze swoim terapeutą. "Nadzieją jest kariera, która pozwoli ci finansowo robić rzeczy, które chcesz robić, ponieważ lubisz tę pracę i nie musisz się martwić o inne rzeczy" - mówi. Nie jest jeszcze pewna, czy to osiągnęła, zdradzając, że za jej dążeniem stoi ciężar obowiązków. "Ale zawsze myślę, 'Zawsze będę musiała pracować'. Bo jeśli nie będę pracować, to jutro wszystko może przepaść".

via. www.vogue.co.uk

Zendaya dorastała w Oakland, w rejonie Zatoki San Francisco w północnej Kalifornii. To miasto, które nigdy nie straciło swojego radykalnego charakteru (było domem dla Czarnych Panter), choć w ostatnich latach wkradły się tam pieniądze świata techniki. Zendaya ma białą matkę, Claire Stoermer i czarnego ojca, Kazembe Ajamu Coleman, oboje są nauczycielami, którzy obecnie są rozwiedzeni. "Moi rodzice bardzo ciężko pracowali, aby zapewnić mi wszystko, czego mogłam pragnąć jako dziecko", mówi. W czasie wakacji jej matka pracowała na festiwalu szekspirowskim. "Wychowałam się w teatrze. Byłam małym dzieckiem oglądającym Richarda III".

W tym sensie była klasyczną przedwcześnie dojrzałą jedynaczką otoczoną przez dorosłych. W rzeczywistości ma pięcioro przyrodniego rodzeństwa - trzy siostry i dwóch braci - choć są oni znacznie starsi. Mimo to są ze sobą zżyci - jej siostra pracuje dla niej, a bracia nie mieszkają daleko - i mają dzieci w wieku zbliżonym do wieku Zendayi. Dla nich jest ona ciocią Dayą. "Lubię myśleć, że jestem fajną ciocią, miałam tę całą sytuację na drugi dzień, gdzie moja mała siostrzenica miała przyjaciół nad. A ja na to, 'Chcesz się pobawić? Potrzebujesz podwózki?" - mówi w zbyt chętny sposób. "Moja siostrzenica, która jest dwa lata starsza ode mnie miała na sobie przedziałek na bok i skinny jeans, a ja na to, 'Uh oh, nie słyszałaś? Skinny jeans są wymarłe. Wypadasz kochanie, wypadasz."

Jej rodzina pomaga jej się uziemić i chroni ją również w jej bardzo prywatnym, aczkolwiek mocno przeanalizowanym życiu miłosnym. Zendaya grała u boku prawie wszystkich chłopaków z internetu: Chalamet w Dune; Jacob Elordi w Euphoria; John David Washington w Malcolm & Marie; Zac Efron w The Greatest Showman. "Tak, widziałam te tweety" - śmieje się. Ale umawianie się z nią na randki w realu to, jak sama twierdzi nie lada wyzwanie. Lista aprobat jest długa - "mój tata, moi bracia, to cała sprawa. Powodzenia dla tego, kto chciałby się tego podjąć" - kpi. Być może jej partner z filmu Spider-Man, Tom Holland, o którym od dawna krążą plotki, że jest jej chłopakiem, sprosta temu zadaniu? W końcu następnego dnia pojawiają się zdjęcia, na których para całuje się w samochodzie po naszym lunchu.

Kto może ją winić za to, że w połowie dwudziestego roku życia nie chce publicznie mówić o czymś tak intymnym i potencjalnie dramatycznym jak życie miłosne? To jest ktoś, kto odmówił swojego pierwszego pocałunku na ekranie jako nastoletnia gwiazda Disneya. "Pamiętam, że byłam w Shake It Up i byłam jak, 'Nie zrobię tego. Zamierzam pocałować go w policzek, ponieważ się jeszcze nie całowałam, więc nie chcę, żeby ten pocałunek był w kamerze'", wspomina. W każdym razie, gdy nie zamyka klubów w Hollywood, jest domatorką, która spędza czas na oglądaniu filmów i słuchaniu podcastów o prawdziwym kryminale. Podczas zamknięcia zaczęła malować - jej współscenarzystka z Euphorii, Hunter Schafer kupiła jej kilka farb olejnych. "Jeśli za pierwszym razem nie jest to pierdolony Picasso, to się denerwuję" - mówi o opanowaniu tej rozrywki. Dla tych, którzy są astrologicznie nastawieni: tak, jest perfekcjonistyczną Panną.

Ale dla wszystkich jej skłonności do perfekcjonizmu, Zendaya nie jest zainteresowana linią czasu. "Nigdy nie byłam jak, 'Chcę to zrobić w tym czasie, a następnie od tego wieku chcę zrobić to'. Pewnego dnia będę miała rodzinę, ale staram się nie nakładać na tego presji, to się stanie, jeśli tak ma się stać." Prawdziwy feminizm, mówi, musi być intersekcjonalny i obejmować "kobiety, które wyglądają jak ty, kobiety, które nie wyglądają jak ty, kobiety, których doświadczenia są inne niż twoje. Oznacza to czarne kobiety, oznacza to kobiety trans, oznacza to wszystkie kobiety."

Czy myśli o tym, co mogłaby powiedzieć swoim przyszłym dzieciom o tym, jak to jest być czarnym w Ameryce w tym momencie? Wzdycha. "To znaczy, to jest wielkie pytanie. Nie wiem - nie wiem, co im powiem. Mam nadzieję, że będą w stanie spojrzeć na to, co zrobiłam i na mój dorobek i to dostrzec." Sztuka, jej zdaniem jest "ogromnym katalizatorem zmian. Jeśli kiedykolwiek zostanę filmowcem, wiem, że głównymi bohaterkami moich filmów zawsze będą czarne kobiety." I to z pewnością znajduje się na jej liście. Na planie lubi siedzieć blisko monitorów i zadawać pytania dotyczące storyboardowania ujęć. "Muszę się pospieszyć i dowiedzieć się, jak, kurwa, zostać reżyserem, człowieku. Staram się, uczę się każdego dnia, naprawdę. Jest tak wiele rzeczy, które chcę zrobić." Levinson przewiduje, że będzie ona "zdumiewającym filmowcem".

Zanim za bardzo się rozpędzi, ma jeszcze jesień do przejścia. Kończymy zanim wróci na kolejną długą noc filmowania. Na horyzoncie są jeszcze dwie trasy prasowe dla Dune i Spider-Mana, a także jej 25 urodziny na początku września. W tym roku nie będzie imprezy - będzie pracować w Wenecji. "Nie jest to zły sposób na spędzenie urodzin," uśmiecha się.

/Karolina ♡ Twitter: @InfoZendaya Źródło: www.vogue.co.uk

[colemanpolandinterviews]

Zendaya i John David Washington występują w filmie "Ich miejsce w słońcu" - Wywiad dla W Magazine.

via. www.wmagazine.com

W sesji zdjęciowej zainspirowanej twórczością Slima Aarons, gwiazdy "Malcom & Marie" wnoszą do oldschoolowego glamour energię o dużej mocy.

W pewien jasny, piękny dzień w rezydencji w Beverly Hills, Zendaya, 24-letnia aktorka i producentka, patrzyła na zdjęcie eleganckiej piękności z lat 50-tych w klasycznym stroju kurortowym, stojącej przy rozległym, greckim basenie. Kobieta, o której mowa to C.Z. Guest, bardzo opalona, blond towarzyszka, która na tym ikonicznym zdjęciu autorstwa Slima Aarons stała się uosobieniem bogactwa, statusu i przywilejów. Obok Zendayi stał Law Roach, jej wieloletni stylista i współpracownik, który miał na sobie dżinsowy trencz Prady i czapkę z daszkiem z napisem "respect the sexy". Na telefonie Roach studiowali inne znane zdjęcia - Elvisa z siedzącą mu na kolanach ponętną Priscillą Presley; francuskiego piosenkarza i symbolu seksu Serge'a Gainsbourga, który ściskał Jane Birkin, swoją młodą dziewczynę; misternie uczesanej modelki w kwiecistej sukni, która przeglądała teren hotelu Hôtel du Cap na Riwierze Francuskiej - ale zawsze wracali do portretu Guest autorstwa Aarons.

"To jest nastrój, którego pragnę", powiedziała Zendaya, wtulona w biały szlafrok z frotte. Jej celem w tej sesji W było zastąpienie konwencjonalnego wyobrażenia o białym społeczeństwie na zdjęciu Aarons bardziej nowoczesną koncepcją czarnej pary, która mieszka w podobnie okazałym domu z równie powabnym basenem. "Tamto życie, ale na nowo wyobrażone, z wyglądem z tamtych czasów", wyjaśniła, gdy Roach przytaknął. "Robię zdjęcia jak Slim Aarons, ale z czarnymi aktorami," powiedział później Roach. "Wizualizacje mają znaczenie. Sposób, w jaki zachodzą zmiany, jest wtedy, gdy ludzie mogą zobaczyć bogactwo i wspaniałość w sposób w jaki nie są przyzwyczajeni do ich oglądania."

Aby osiągnąć ten cel, Zendaya i Roach szukali domu z dużym, okrągłym podjazdem, z bulgoczącą fontanną i wielkim wejściem otoczonym białymi, marmurowymi kolumnami. Gdy Zendaya skierowała się do miejsca, które zostało przeznaczone dla jej ekipy od fryzur i makijażu, pojawił się John David-Washington, jej partner z filmu "Malcolm & Marie" i jej mąż, który wystąpił na planie zdjęciowym. Przywitali się jak rodzina, a Zendaya wyjaśniła, że plan na sesję zdjęciową był taki, aby jego ubrania były kolorystycznie skoordynowane z jej: Jeśli ona miała na sobie limonkowo-zielony szalik, on miał założyć koszulkę polo w tym samym odcieniu. Washington chętnie się zgodził i poszedł przejrzeć swoją garderobę.

Zendaya wyglądała na bardzo szczęśliwą - uwielbia transformację. Kiedy w zeszłym roku świat stanął w miejscu, miała rozpocząć zdjęcia do drugiego sezonu serialu Euphoria, w którym gra nastoletnią dziewczynę zmagającą się z uzależnieniem i problemami psychicznymi. Aby zaspokoić tę potrzebę, często zakładała różne peruki ze swojej ogromnej kolekcji i tworzyła inspirowane nimi postacie. Gładki, rudy bob pomógł jej zmienić się w roztrzepaną modelkę, a długa, czarna kurtyna włosów w stylu Cher zmieniła ją w gotyckiego dzieciaka.

W 2015 roku włosy Zendayi wywołały niewygodną dyskusję, która doprowadziła do pozytywnych zmian, gdy na rozdanie Oscarów założyła zwiewną suknię Vivienne Westwood z kaskadami dredów. Zendaya nie była wtedy jeszcze znana, poza gronem zagorzałych fanów, którzy obsesyjnie oglądali ją w programach Disney Channel, takich jak Shake It Up. Jej efektowna kreacja została starannie zaprojektowana przez Roach, który pracuje z Zendayą od 14 roku życia. Podobnie jak w przypadku sesji inspirowanej Aarons, stylizacja Zendayi łączyła oldschoolowy glamour z czymś nieoczekiwanym.

Krótko po tym, jak Zendaya przeszła po czerwonym dywanie, Giuliana Rancic, ówczesna prezenterka E! News bezmyślnie napisała nieprzychylny i rasistowski komentarz. "Czuję, że ona pachnie jak olejek paczuli," powiedziała Rancic. "I zioło." Zendaya odpowiedziała na Instagramie: "Istnieje już ostra krytyka afroamerykańskich włosów w społeczeństwie bez pomocy ignorantów, którzy decydują się oceniać innych na podstawie skrętu ich włosów".

via. www.wmagazine.com

Cześć! Natychmiast mieszanka talentu, urody i otwartości Zendayi sprawiła, że stała się ona osobą budzącą ogromne zainteresowanie. Po wrzawie wokół Oscarów Mattel szybko stworzył lalkę Barbie na jej podobiznę ubraną w sukienkę i włosy, które doprowadziły do uwagi Rancic. "Tak właśnie przebiega zmiana," powiedziała mi Zendaya. "I to sprawiło, że pomyślałam: Jak mogłam zawsze mieć trwały wpływ na to, co ludzie widzieli i kojarzyli z kolorowymi ludźmi?".

Chociaż jej zainspirowane peruką loty fantazji rozproszyły ją na krótko podczas zamknięcia, Zendaya głęboko tęskniła za aktorstwem. Zadzwoniła do Sama Levinsona, scenarzysty i reżysera serialu Euphoria, aby dowiedzieć się, czy mogliby, być może, nakręcić film w jej domu. Levinson wymyślił "Malcolm & Marie", opowieść o skłóconej, ale wciąż kochającej się parze. Zendaya pokochała postać Marie, a Washington został obsadzony w roli Malcolma. "Nie znałem Zendayi," powiedział mi Washington, "i nie widziałem jej w niczym poza Euphorią. Kiedy się spotkaliśmy, od razu nawiązaliśmy kontakt. Miała na sobie bluzę z kapturem, okulary i nie miała makijażu. Od razu rzuciła mi się w oczy jako cicha, potężna siła".

Dorastając, Washington, który jest synem Denzela, opierał się impulsowi, by zostać aktorem. Pragnął wykuć swoją własną tożsamość i zajął się sportem, w końcu grając w NFL. "W futbolu trzeba było codziennie udowadniać, że się do niego należy, tak samo jest w aktorstwie" - wyjaśnia Washington. Kiedy podczas gry zerwałem ścięgno Achillesa - kiedy usłyszałem to pyknięcie - pomyślałem: "To jest Boży sposób na powiedzenie, że musisz usiąść i przemyśleć swoje życie". Potem wziąłem udział w przesłuchaniu do Ballers i dostałem rolę. To był początek tego nowego życia". Po Ballers, szybko został obsadzony w serii głośnych projektów, takich jak BlacKkKlansman Spike'a Lee i Tenet -Christophera Nolana.

Sportowe pochodzenie Washingtona uzupełnia taneczne wykształcenie Zendayi, która rozpoczęła karierę w wieku zaledwie 8 lat, jako członek hip-hopowej grupy tanecznej w rodzinnym Oakland w Kalifornii. Wdzięk fizyczny i duch rywalizacji to cechy osobowości Zendayi i Washingtona. Wiedziałem, że oboje wrócą do domu i pomyślą: "Nie pozwolę mu lub jej wygrać" - powiedział mi Levinson. "Podczas Malcolm & Marie było to kluczowe dla energii i intensywności niezbędnej dla filmu".

Chemia Zendayi i Washingtona była widoczna na planie w domu w Beverly Hills. Kiedy Zendaya przebrała się w parę szortów i dopasowany koronkowy top, który przypominał zestaw C.Z. Guest ze zdjęcia Slim Aarons, Washington skomplementował jej wygląd. Ona figlarnie uderzyła go w ramię i wykonali rodzaj improwizowanego tańca. Później ten taniec został wykorzystany w serii zdjęć: Zendaya wirowała w sorbetowej sukience z dużą różową kokardą, a Washington się uśmiechał. W jednym z jej ulubionych ujęć wylegiwali się przy basenie - Washington w eleganckim smokingu, a Zendaya w długiej, czarnej sukni ozdobionej dużymi klejnotami. "Dwoje czarnoskórych aktorów w takim otoczeniu", powiedziała Zendaya po sesji, "wygląda jak pisanie historii na nowo w elegancki sposób, jak coś w rodzaju Starego Hollywood, które chcielibyśmy, aby istniało. To prawie jak naprawianie krzywd."

Kluczowe dla tej koncepcji było naleganie Zendayi na bycie blondynką. Podobnie jak w przypadku jej eksperymentów podczas kwarantanny, dało jej to szansę na stworzenie nowego wizerunku. Jej natapirowana fryzura była zarówno atakiem na tradycyjne stereotypy białych kobiet, jak i sposobem na natychmiastowe wcielenie się w postać. "Peruka była bardzo ważna," powiedział mi Roach. "Cały strój - klejnoty, wspaniała suknia, szpilki - bez blond włosów nie ma tego samego wyrazu".

Gdy Zendaya w krótkiej żółtej sukience wsiadła na przednie siedzenie niebieskiego kabrioletu na podjeździe rezydencji, Washington, w obcisłej zielonej koszulce polo i białych spodniach spojrzał z aprobatą na scenę przed sobą. "Czarna rodzina królewska!" - wykrzyknął. "Wygląda bardzo, bardzo dobrze." Podszedł do samochodu i zwrócił się do ogółu. "Nigdy nie jest za późno, żeby świat się zmienił".

via. www.wmagazine.com

/Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

Źródło: www.wmagazine.com

[colemanpolandinterviews]

Zendaya odpowiada na odkrywcze pytania dotyczące osobowości/Vanity Fair.

Jakie jest twoje wyobrażenie o idealnym szczęściu? Robienie tego, co kocham, z ludźmi, których kocham.

Jaki jest twój największy strach? Rozczarowanie ludzi, na których mi zależy. Jaka jest cecha, której najbardziej w sobie nienawidzisz? Niczego w sobie nie nienawidzę.

Jakiej cechy najbardziej nie lubisz u innych? Chciwość.

Którą żyjącą osobę najbardziej podziwiasz? Moje babcie.

Co jest twoją największą ekstrawagancją? To, co robię, żeby żyć.

Jaki jest twój obecny stan umysłu? Wdzięczność.

Co uważasz za najbardziej przereklamowaną cnotę? Nie ma przecenianych cnót.

Przy jakiej okazji kłamiesz? Kiedy działam (gram).

Czego najbardziej nie lubisz w swoim wyglądzie? Niczego, kocham siebie.

Jaką żyjącą osobą najbardziej gardzisz? Rymuje się z wysypiskiem śmieci 😂

Jaką cechę najbardziej lubisz u mężczyzny? Nieokreślona dobroć.

Jaka cecha najbardziej podoba ci się u kobiety? Również nieokreślona dobroć.

Którego słowa lub zwrotów najczęściej nadużywasz? Um.

Co lub kto jest największą miłością twojego życia? Moja praca.

Kiedy i gdzie byłaś najszczęśliwsza? Kiedy pracuję.

Jaki talent najbardziej chciałabyś mieć? Więcej umiejętności fizycznych.

Gdybyś mogła zmienić jedną rzecz w sobie, co by to było? By dalej się rozwijać.

Co uważasz za swoje największe osiągnięcie? Wywieranie pozytywnego wpływu na innych dzięki mojej pracy.

Gdybyś miała umrzeć i powrócić jako osoba lub rzecz, co by to było? Mój pies.

Gdzie najbardziej chciałabyś mieszkać? Na łonie natury z ogrodem warzywnym.

Co jest twoją najcenniejszą własnością? Moje rodzinne zdjęcia i dzieła sztuki.

Co uważasz za najniższą głębię zła? Kiedy cieszysz się z roztaczania tajemnicy.

Jakie jest twoje ulubione zajęcie? Aktorstwo.

Jaka jest twoja najbardziej charakterystyczna cecha? Brwi?

Co najbardziej cenisz u swoich przyjaciół? Możliwość dostrzeżenia mnie.

Jacy są twoi ulubieni pisarze? Sam Levinson.

Kim są twoi bohaterowie w prawdziwym życiu? Moją rodziną.

Czego najbardziej nie lubisz? Rasistowskich, gównianych ludzi.

Czego najbardziej żałujesz? Niczego nie żałuję.

Jak chciałabyś umrzeć? Następne pytanie proszę.

Jakie jest twoje motto? "Nie bądź dupkiem".

via @arvinrussell

/Karolina ♡

Twitter: @InfoZendaya

[colemanpolandinterviews]

Zendaya o 'Malcolm & Marie' i toksycznym związku dla The New York Times.

Aktorka słyszała zarówno pochwały za swój występ, jak i krytykę. Ona sama widzi to inaczej.

via. www.nytimes.com

Co było siłą napędową, która ostatecznie zmotywowała Cię do wyprodukowania i zagrania w filmie w czasie pandemii?

Myślę, że często się o tym zapomina, bo oczywiście udało nam się to sprzedać Netflixowi, ale tak naprawdę zaczęło się to jako bardzo, bardzo mała rzecz, którą robiliśmy.

To był mój pierwszy raz, kiedy nie miałam stałego grafiku od 9 do 17, który mam od 13 roku życia. Ostatnim projektem, który technicznie robiłam przed "Euforią" był "K.C. Undercover". Więc to był mój pierwszy raz, kiedy byłam bez tego - ponieważ nigdy nie musiałam wiedzieć kim jestem bez mojej pracy.

Dużo rozmawiałam z Samem i bardzo chciałam być kreatywną w jakiejś formie i znowu znaleźć swój cel. I pomyślałam sobie: A gdybyśmy po prostu coś nakręcili, ty, ja i Marcell [Rév, autor zdjęć do filmu, który pracował również przy "Euforii"]? A gdyby istniał świat, w którym zrobilibyśmy coś, z czego bylibyśmy dumni, moglibyśmy to sprzedać i miejmy nadzieję, że wszyscy dostaliby pieniądze i w ten sposób zadbali o naszą ekipę, byłby to dla nas wszystkich ostateczny, zwycięski cel.

Krytykowano film za ukazanie toksycznych związków i za to, że Sam Levinson pisze o czarnej parze jako biały człowiek. Czy było miejsce dla Ciebie i Johna Davida Washingtona na współpracę i wniesienie wkładu w różne aspekty czarnego doświadczenia?

Tak, oczywiście. Co ciekawe, myślę, że część naszej agencji została usunięta. To był tak jakby po prostu rodzaj Sama, który wlewał w nas rzeczy, nie zdając sobie sprawy, że nie tylko jesteśmy w tym aktorami, ale jesteśmy współfinansującymi i producentami z oznaczeniami P.G.A.. Nie możesz ich zdobyć, chyba że faktycznie wykonasz swoją pracę.

Myślę, że to również w dziwny sposób odzwierciedla trochę trudną sytuację Marie, prawda? To tak, jakby Marie powiedziała, że cały ten film [film Malcolma] jest również mój. Ale tak naprawdę w prawdziwym życiu to my mamy kredyt, to jest nasze, a John David, ja i Sam jesteśmy w równym stopniu właścicielami tego filmu. To nie jest tak, że należy on do kogoś innego, a ja po prostu zostałam w nim obsadzona. On napisał go także dla nas i myślę, że jeśli zamierzasz coś napisać, musisz uznać doświadczenia czarnej postaci, którą piszesz. Myślę, że wiele rozmów, które przeprowadziłam z Samem, znalazło odzwierciedlenie w filmie.

via. www.nytimes.com

Sporo dyskusji wywołała też różnica wieku. Ale mam wrażenie, że ta różnica pasuje do kontekstu filmu. Jak radzisz sobie z pewnymi oczekiwaniami, które są wobec Ciebie stawiane jako byłego aktora dziecięcego?

To ciekawe, że tak się stało, bo moich rodziców dzieli 13 lat różnicy. Ale staram się też spojrzeć na siebie z zewnątrz i zdaję sobie sprawę, że gram nastolatka od kiedy byłam nastolatkiem. W telewizji i w filmach wciąż gram 17-latkę. Jestem wdzięczna, że moja czerń nie pęka, więc mogę to kontynuować.

Niektórzy ludzie dorastali razem ze mną, oglądają mnie na Disney Channel, jestem jak ich młodsza siostra lub najlepsza przyjaciółka. I jestem za to wdzięczna. Jestem w wieku Marie i myślę, że ta dynamika, różnica wieku, jest częścią ich historii: Poznała go, kiedy była na odwyku w wieku 20 lat. Nigdy nikogo tak naprawdę nie kochała, ani nie myślała, że ktoś kocha ją tak jak on. I to odgrywa rolę w jej frustracji z powodu nieotrzymania uznania, na które czuje, że zasługuje, a także być może odsłania coś o jej młodości i wrażliwości. Więc całkowicie to rozumiem z zewnętrznego punktu widzenia, ponieważ gram nastolatków, ale jestem dorosła.

Czy jest coś, co masz nadzieję wynieść z tego filmu dla ludzi, którzy mogą się do niego odnieść ?

Nie ma żadnego konkretnego przesłania. To raczej kawałek, który ma otworzyć dialog. Jesteś muchą na ścianie. Obserwujesz współuzależnienie, narcyzm, wzloty i upadki czegoś, co ma w sobie wiele toksyczności. To jest wyzwalające dla różnych ludzi w różny sposób, ponieważ są oni połączeni z różnymi częściami postaci. Jeśli można coś z tego wynieść, to jest to idea wdzięczności dla ludzi w naszym życiu, którzy sprawiają, że możemy robić to, co robimy. Myślę, że dla każdej młodej osoby, która przechodzi przez jakikolwiek związek i coś takiego jak toksyczność, czy cokolwiek innego, ogromną rzeczą jest zrozumienie swojej wartości.

Czyim pomysłem było wybranie makaronu i sera w pudełku jako przekąskę, którą Marie gotuje po powrocie do domu?

Ona ma ogromną kontrolę i potrzebę kontroli. I myślę, że wie, że po prostu gra na zwłokę. Zrobię mu mdły makaron z serem. I nie robię tego, bo go kocham. Robię to, bo jestem zdenerwowana i czekam, aż zapyta mnie dlaczego. Mac i cheese to klasyczna rzecz, która jest w spiżarni każdego. Więc tak, Sam to tam napisał.

Zauważyłam, że na swoich profilach społecznościowych zamieszczasz zdjęcia, które zrobiłaś. Czy fotografia lub kinematografia to coś, czym interesujesz się zawodowo?

Ogromnie. To znaczy, bardzo chciałabym móc być filmowcem. Nie wiem, kiedy to się stanie. Sam zawsze mówi: "Daję ci rok, aż coś wyreżyserujesz", a ja na to: "No dobra, to znaczy, że masz rok, żeby mnie nauczyć. Nie wiem jak to wygląda osobiście, ale bardzo podobało mi się bycie producentem. I podoba mi się pomysł, że pewnego dnia będę mogła robić rzeczy, które chcę zobaczyć, role, które chcę zobaczyć dla czarnych kobiet. To byłoby ekscytujące i byłoby moim celem.

Jakie ciekawe nawyki lub nowe zajęcia rozwinęłaś lub rozpoczęłaś podczas pandemii?

Kupiłam pianino, żeby móc się uczyć. Wciąż czasem siadam, nie ma mnie teraz w domu, ale próbuję znaleźć na YouTube filmik z piosenką, którą lubię i sprawdzić, czy mogę się jej nauczyć. Hunter, która jest jedną z najbliższych mi osób jest niesamowitą artystką. Zanim wyjechałam do Atlanty, kupiła mi szkicownik i farby akwarelowe. Czuję, że jeśli to nie wygląda jak Mona Lisa, to się nad sobą użalam. Więc cała rzecz z tym dziennikiem/szkicownikiem polega na tym, aby po prostu zacząć coś robić. Nie próbuj tego kontrolować.

via. www.nytimes.com

Twitter: @InfoZendaya

/Karolina ♡

[colemanpolandinterviews]

#2 Witamy w Zollywood - Wywiad dla GQ Magazine.

via. www.gq.com

Rola była ekscytująca, ponieważ oferowała coś więcej niż tylko pasywną dziewczynę lub dodatek w czyjejś narracji. W zeszłym roku Zendaya otrzymała mnóstwo ofert pracy, ale nie pojawiło się nic smacznego. "Nie chodzi o to, że któryś z [skryptów] był zły czy coś w tym stylu", mówi. "Po prostu czułam, że wiele ról, które czytałam, szczególnie kobiecych, były takie, jakbym mogłam zagrać je wszystkie jako ta sama osoba i to nie miałoby znaczenia, jeśli to miałoby sens". Albo, ujmując to inaczej: Żadna z nich nie rzuciła jej wyzwania. "Najlepiej opisać to tak, jakby zazwyczaj służyło to pomocy męskiej postaci w dotarciu do miejsca, w którym musi iść, zrobić to, co musi.”, mówi. "Zazwyczaj czują się bardzo jednowymiarowo w tym sensie, że nie ma dla nich zbyt wielu warstw, co oznacza, że wszyscy wydają się w kółko podobni do tej samej osoby". Byłoby wspaniale, byłoby dobrze, ale ja bym w ogóle nie rosła."

Ta ostatnia część jest dla niej najważniejsza. Nieznana jest dla Marie jakość, a co za tym idzie, Zendaya, ale także wspaniała zabawa, która ukazuje wachlarz aktorek. W jednej z niezapomnianych słodkich scen stawia na "biały głos", aby dokuczyć swojemu chłopakowi o wszystkich jego nowych fanów białego indie, rodzaju, który prawdopodobnie spróbuje szukać na Letterboxd. Ale film jest prawdopodobnie najbardziej odkrywczy, kiedy bohaterowie wokalizują swoje poczucie niepewności jako czarni twórcy poruszający się po białej Hollywoodzkiej korporacji - co to znaczy stracić pracę lub swoją chwilę. "Te rozmowy to zdecydowanie rozmowy, które Sam i ja mieliśmy", mówi, "ponieważ wiele z nich zostało zainspirowanych uczuciem ograniczenia dla czarnych kreacji, które nie są nakładane na innych ludzi. I jak to wygląda, jak to jest być twórcą, kiedy po prostu chcesz tworzyć sztukę."

Cały film powstał podczas nocnych sesji zdjęciowych ze zwinną ekipą współpracowników Euforii. Wspólnie poddawali się kwarantannie, ale na planie była jedna frustrująca noc, kiedy Zendaya nie mogła się dostać tam, gdzie Marie kazała jej iść. "Sam wszedł, a zwykle to, co robi, to siedzi ze mną", mówi. "On po prostu wchodzi. Mamy proces, który robimy, tak samo w Euforii i przenosimy to dalej. On siedzi ze mną i  tylko rozmawiamy. Wszyscy znają ten proces, wszyscy są po prostu cicho i są tak pomocni, co doceniam. Bo czuję się jak gówno, każąc ludziom czekać na mnie, aby być gotową."

Tenor frustracji podnosi się w jej głosie, gdy to opowiada. Brzmi jak starsza o dekadę weteranka: Czasami, w niektóre dni, coś się po prostu nie układa. "Jeśli mam być w stu procentach szczery," mówi Levinson, "kiedy po raz pierwszy zaczęliśmy razem pracować nad Euforią, najbardziej zmagała się z tym, że pozwoliła sobie być emocjonalnie bezbronną w danej scenie. Nie winię jej za to. Kiedy osiągnie się poziom, na którym znajduje się w swojej karierze, trzeba mieć jednocześnie grubą skórę jako osoba, a jednocześnie być emocjonalnie otwartym jako aktor". 

via. www.gq.com

Mówi dalej: "Ona jest bardzo opiekuńcza, słusznie. A jeśli czegoś nie poczuje na sobie ma tendencję do samokrytyki, co tylko jeszcze bardziej hamuje uwalnianie emocji. Więc przez pierwszy rok Euforii spędziliśmy dużo czasu próbując przełamać te bariery". Tej szczególnej nocy, przenieśli tę scenę na później. Kiedy następnego dnia spróbowali ponownie, a te bariery emocjonalne w końcu się złamały, Zendaya była transcendentna: Jako Marie, mówiła groźnymi tonami o tym, co by się wydarzyło, co by oznaczało zagłębienie się w ciemności, o scenariuszu Malcolma, ich związku. Materiał jest surowy i wrażliwy, a Zendaya posługiwała się nim z niemalże złośliwą nieprzewidywalnością.

Przyjaciel Zendayi, Hunter Schafer nieustannie się nią zachwyca: "Ona jest tak silna i czuję się szczęśliwa, że uczę się działać obok niej, bo jest tak doświadczona na wiele sposobów. Myślę, że to przedstawienie popycha nas do ciągłego uczenia się o sobie jako aktorach. Po prostu ciągle popycha nas, żeby iść dalej i mocniej, jest naprawdę zaangażowana w to."

Ekscytacja i energia, którą czerpie z tego zaangażowania, mówi Zendaya, stały się dla niej bardzo ważne. Dlatego zamknięcie uderzyło ją tak mocno. "Kiedy pracuję, czuję się najbardziej sobą," mówi, coraz ciszej. "Czułam, że kiedy nie pracowałam, moje moce odeszły, a ja czułam się, jakbym, ku*wa, nie wiedziała, kim jestem i co mnie uszczęśliwia. Co ja lubię robić? Jaka jest moja wartość? Jaki jest teraz mój cel?"

via. www.gq.com

We wrześniu ubiegłego roku Zendaya, otoczona przez swoją rodzinę podczas transmisji na żywo stała się najmłodszą kobietą, która kiedykolwiek wygrała Emmy jako wybitna główna aktorka w dramacie. Tej nocy spała ze statuetką przy swoim łóżku. "Nawet nie będę kłamać!" mówi. "Po prostu miło było się obrócić i zobaczyć ją. Była ładna. Po prostu piękna. Żarząca się!"

Jej niechęć do pochwał przychodzi, gdy pytam ją, co znaczy dla niej wygrana Emmy. Na początku odchyla się: Trofeum jest jej, siedzi na pianinie w jej domu, ale czuje, że należy do Euforii. Nie mogłaby tego zrobić bez Sama, bez obsady, bez Rue, bez HBO i A24 - dziękuje wszystkim. "Pod wieloma względami mam  ochotę udowodnić coś sobie osobiście, tak, ale czuję się z tym dobrze dla nas wszystkich", mówi Zendaya. "To uczucie uznania, że może nie jesteśmy jak ten mały szalony program z szalonymi dziećmi, wiesz o co mi chodzi? Dla mnie, to jest jak Mean Girls, kiedy [Lindsay Lohan] łamie koronę. Ona mówi, "To jest dla ciebie". ”

Muszę się trochę cofnąć w tej kwestii. To wielka, ku*wa, sprawa! Jak w nagłówku twojej wielkiej, pie*dolonej sprawy. To nie jest jakaś plastikowa korona, którą dali ci na balu maturalnym.

"Tak, na pewno. Oczywiście, że tak..." Wstrzymuje się. "Nie wiem, nie wiem! To jest po prostu - to jest bardzo fajne. I myślę, że do pewnego stopnia pomaga to trochę w sensie tworzenia lub zdobywania tego, co chcę dostać." Wygląda na to, że ma oko na przyszłość, na długą karierę, na różne ścieżki, które się przed nią rozwijają. Próg do "zrobienia czegoś" jako młody aktor może się cały czas zmieniać; gwiazdy w Ameryce zawsze rosną i spadają. Złota statuetka pomaga się ustabilizować. Tworzy ona nową dźwignię.

"W pracy z Z najbardziej doceniam to, że nie ma ego", mówi Levinson. "Chodzi o pracę i o to, jak sprawić, by była ona lepsza. Nie jest też krótkowzroczna ani nieświadoma i myślę, że dzielimy podobny stopień samokrytyki, gdzie patrzymy na pracę, którą wykonaliśmy i dyskutujemy w brutalnych, bolesnych szczegółach, co moglibyśmy zrobić lepiej". Czuję, że to jest klucz do długowieczności i rozwoju jako artysty: uczyć się, szukać i starać się robić to lepiej. Pieprzyć zwycięskie okrążenie."

via. www.gq.com

Po ostatniej sesji zdjęciowej, Zendayi spodobał się sposób, w jaki wyszły zdjęcia, więc uprzejmie poprosiła fotografa o aparat, który został użyty i postanowiła kupić ten sam. "Kupowałam tonę aparatów", mówi. "Nie wiem, co robię, ale staram się nauczyć, jak z nich korzystać, robię dużo zdjęć, aż będzie wyglądało to dobrze, żeby dowiedzieć się, co ja, ku*wa, robię".

Poszperała w internecie i w końcu znalazła sprzedawcę na stronie z handlem aparatami. Zendaya zaczęła wysyłać mu wiadomości w imieniu jej asystenta, Darnella i zgodził się spotkać w Baskin-Robbins. Kiedy Z i Darnell dotarli na parking, napisała do niego sms-a i wysłała Darnella, aby odebrał kamerę.

Gdy sprzedawca wychodził, zauważył jednak Z czekającą w samochodzie. Okazało się, że był wielkim fanem. "Napisał do mnie, jako do Darnella, "O mój Boże, kocham Euforię!" mówi. Zendaya, wciąż udając swojego asystenta, obiecała przekazać wiadomość... sobie.

Jako gwiazda filmowa, mówi, że wciąż stara się przezwyciężyć nieśmiałość z dzieciństwa, która ją definiowała. "W tej branży musiałam nauczyć się robić małe gadki, bo chyba byłam zimna do ludzi, bo tak naprawdę nie wiedziałam, jak zacząć rozmawiać" - mówi. "Pamiętam, że mój stylista mówił: "Wychodzisz na oschłą. Ludzie myślą, że jesteś wredna, bo nie mówisz", kiedy naprawdę byłam zbyt zdenerwowana".

Teraz uczy się jak pokierować swoim lękiem i jednocześnie chce kontrolować każdy impuls. Wciąż rośnie w pełniejszą wersję siebie, zarówno jako artystka, jak i jako osoba i uczy się, jak zarządzać oczekiwaniami. Częścią tego jest właśnie bycie we wczesnej dwudziestce: Czuje się popychana i ciągnięta w milion różnych kierunków. Poczucie presji, aby każda przepowiednia lub projekcja o tobie - czy to od twoich rodziców, rówieśników, przyjaciół - wydawała się prawdziwa.

via. www.gq.com

Ale mało kto jest tak sławny, tak ambitny, jak Zendaya, która wybiera głównie zachowanie prywatności ciężkiej pracy dla siebie. Lata temu, jako gwiazda Disney Channel, wydawało się, że zamierza zbudować swoje własne mini imperium, dzięki czemu każde rozszerzenie jej marki będzie możliwe do wykorzystania. Dziś jej cele są węższe z naciskiem na długowieczność. Na szczycie listy znajduje się ustalenie, kim jest. "Ostatnio grałam w tę grę karcianą, Nie jesteśmy naprawdę obcy, czy jakkolwiek to się nazywa" - mówi. "Jedno z pytań brzmiało: "Jaki przypadkowy komplement dają ci obcy, który sprawia, że czujesz się dobrze?

"Dla mnie to jest to, kiedy ludzie mówią, że ich dzieci mnie obserwują. Mówią tylko, "Jesteśmy z ciebie naprawdę dumni, dziewczyno. Jesteśmy z ciebie dumni. Rób dalej to, co robisz. Obserwuję cię. A ja na to: "I tu Zendaya wyczarowuje prawdziwy, radosny pisk..." "Aw, dziękuję!

"Czuję, że wszyscy w tym momencie stają się moją ciotką i mówię, "O mój Boże, chcę sprawić, że będziesz dumny. Wiesz? To naprawdę wiele dla mnie znaczy. Myślę... że chęć kontrolowania wszystkiego to po prostu niechęć spie*dolenia. Nie chcę nikogo zawieść."

Oboje milczymy przez sekundę lub dwie siedząc z obserwacją. Nawet milion wspierających się ciotek ma wiele oczekiwań. Wiedzieć, czego chcesz od siebie, to jedno. Wiedza o tym, kim jesteś - kiedy twoje życie jest niekończącym się odbijaniem się od planu filmowego - jest czymś zupełnie innym, zwłaszcza gdy masz tylko 24 lata, a w Hollywood nie ma już nic do zrobienia.

To... dużo, w końcu odpowiadam. Muszę zrobić wydech.

"Hellooooo!" mówi ze śmiechem. "I dlatego rozmawiamy z terapeutami. To jest ważne."

Ale terapia jest na inny dzień. Jutro, Zendaya musi wrócić do pracy.

via. www.gq.com

Twitter: @InfoZendaya

/Karolina ♡

[colemanpolandinterviews]

#1 Witamy w Zollywood - Wywiad dla GQ Magazine.

W wieku 24 lat podbiła już Disneya i Marvela. Zdobyła nawet nagrodę Emmy za “Euphorię”. Co dalej z Zendayą? Dowiedzieliśmy się kim jest naprawdę, gdy kamery nie działają.

via. www.gq.com

W marcu, kiedy świat się zatrzymał, Zendaya, mononimowa ikona mody i najbardziej ruchliwa młoda gwiazda w Hollywood, nie miała gdzie się podziać i nic na nią nie czekało. Postanowiła więc spróbować swoich sił w malowaniu akwarelami.

"To jest jakieś prawdziwe gówno, ale ja to zaczęłam" - mówi Zendaya, trzymając szkicownik do swojego laptopa. "To jest dziennik albo książka artystyczna, którą dostałam od mojej przyjaciółki Hunter [Schafer] z Euforii. Moją nową rzeczą dla mnie jest spróbować nie kontrolować wszystkiego przez cały czas i po prostu malować. Cokolwiek, ku*wa, wyjdzie na jaw, to jest to, co wyjdzie na jaw."

Otworzyła książkę i pokazała mi swój pierwszy obraz. Jest to... akwarelowa postać nagiej, bez twarzy kobiety, która wygląda jakby się paliła. Jej ciało jest krzywe, o wymiarach butelki. Jej skóra jest fioletowa, a wokół niej jest żółto-złoty bursztyn. Pojawia się sugestia szyi, ale nie ma nic na czym jej głowa miała normalnie być rozpadając się z ramion na tlące się płomienie.

"To mała ognista dama", wyjaśnia spokojnie Zendaya. "To jest coś w tym rodzaju, prawda? Nie wiem, dokąd to zmierza, ale zrobię to i zobaczę, co się stanie."

Między pokoleniem fanów Disney Channel, wielbicieli Marvela, ewangelistów Euforii - i między pokazami na pasie startowym, okładkami czasopism i wywiadami z talk show - trudno myśleć o kimkolwiek tak wszechobecnym w Hollywood jak Zendaya Maree Stoermer Coleman. (Zrezygnowała z nazwy scenicznej na początku swojej kariery, ponieważ uważała, że brzmi ona fajnie, jak Prince). (Miała rację.) Jest noc w Atlancie, skąd dzwoni. Mieszkała tam podczas kręcenia kolejnego filmu Spider-Mana, wynajmowała dom, spotykała się w małym gronie, w skład którego wchodzili jej asystent i stylista. Jest wdzięczna, że znów pracuje. Wczesną wiosną przygotowywała się do nakręcenia drugiego sezonu Euforii - neonowego dramatu HBO o pół tuzinie zdezorientowanych licealistów - gdy powrót spektaklu został odsunięty za rok. A Dune, epopeja science fiction, w której występuje z Timothée Chalamet, została zepchnięta nieśmiało do października tego roku. W "Before Time", kiedy skończyła swoje kolejne produkcje - "The Greatest Showman", pierwszy film z Tomem Holland Spider-Man - mogła wrócić do pracy w Disney Channel, w programie K.C. Undercover, w którym zagrała nastoletniego szpiega. Ale w tym roku było inaczej. "Pierwszy raz od 13 roku życia nie wróciłam do czegoś", mówi Zendaya, a jej głowa spoczywa w rękach. "Nie było żadnej struktury."

via. www.gq.com

Niewiele osób wyszło z próżni roku 2020 - ich samotność, nieprzewidywalność - pozostały nietknięte. Kiedy pandemia uderzyła po raz pierwszy, wszyscy opłakiwaliśmy krzątaninę naszego starego życia, małe nawyki i regularności, które były niezbędne do tego, jak żyliśmy. Dla Zendayi ta chwila wywołała wiele poszukiwań dusz i prób wyrzeźbienia tożsamości wykraczającej poza jej powołanie, a ona nadal nie jest do końca pewna, co odkryła. "To był mój pierwszy raz, kiedy pomyślałam, 'Dobra, kim jestem bez tego?'" wyjaśnia. "Co jest bardzo przerażające, bo tak naprawdę nie znam Zendayi poza Zendayą, która pracuje. Nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo moja praca i moja sztuka były częścią mojej ludzkiej tożsamości."

Zawsze czuła głęboki związek ze swoimi bohaterami - szczególnie z Rue, wracającą do zdrowia nastoletnią narkomanką w Euforii, która we wrześniu zeszłego roku zdobyła Zendayi Emmy. Chętnie wskakiwała z powrotem do Rue Chuck Taylors, choć jej gra, jak mówi, wymaga zamieszkiwania "a nie super-szczęśliwego miejsca w głowie". Podczas pierwszych miesięcy blokady, Zendaya często przywoływała twórcę Euforii, Sama Levinsona. ("Cóż, co się dzisiaj stało?") "Cóż, obudziłam się, i tyle. Cały dzień leżałam w łóżku. ”) Rozmawiali godzinami, co drugi dzień, opowiadając o świecie lub o tym, "co było w naszych sercach w tym czasie". Rozważała wzięcie lekcji gry na pianinie, a może nauczenie się nowego języka. Rozmawiali o tym, jak może wyglądać przyszłość Euforii, gdy już będzie bezpiecznie wrócić na scenę.

  via. www.gq.com

Potem, kilka miesięcy po tych rozmowach, Zendaya pomyślała: A gdyby udało nam się nakręcić film w ramach kwarantanny? Jak to wygląda? Czy jest to w ogóle możliwe? Levinson nie miał nic napisanego i nie było tak, jakby leżał tam scenariusz. Była po prostu aktorem szukającym pracy, głośno myślącym przez telefon ze swoim bliskim przyjacielem, który przypadkiem był reżyserem.

 Levinson początkowo zasugerował kręcony thriller meta-Disney'a. „Rozmawiałam z Samem na chodniku przed domem, ponieważ nie miałam jeszcze mebli ogrodowych” - wspomina Zendaya. „On mówi:„ A co by było, gdybyśmy zrobili coś podobnego do horroru, w którym wciąż myślisz, że jesteś tajną agentką? Możesz być w domu, uwięziona w roli aktorki Disney Channel, a ludzie mówią: „Nie. Nie jesteś K.C. [już]. ”” 

 via. www.gq.com

Zendaya była niewzruszona, ale wciąż go słyszała. "Musisz tylko pozwolić mu przejść przez proces", mówi, śmiejąc się.

Następnym pomysłem było coś bardziej zahamowanego, z ambicjami bliższymi kompozycji komorowej Cassavetesa. Coś intymnego, brzydkiego i romantycznego. Opowiada o nieformalnym tonie Levinsona: "A co jeśli po prostu pozbędę się wszystkiego? Nie ma żadnej sztuczki, nie ma niczego. Jak to wygląda? A co jeśli to tylko kawałek związku? Co jeśli to tylko dwie osoby, jedna jest zdenerwowana, bo druga za coś nie podziękowała i są one w jednym miejscu? I to wszystko. ”

Zendaya była zaintrygowana, a Levinson zaczął pisać.

Scenariusz zamienił się w Malcolm & Marie, oszałamiający czarno-biały film o pięknej parze uwięzionej w pięknym domu, która próbuje egzorcyzmować demony swojego związku i pokazuje, co czyni Zendayę tak dynamiczną siłą. Pod pewnymi względami film - który udało im się nakręcić w dwa tygodnie - jest odwróceniem tętniącego życiem rozrostu Euforii. Całość dzieje się w jednym miejscu - labiryntowym domu w Los Angeles - i jest w zasadzie sceną kłótni jak w Blue Valentine czy Eyes Wide Shut, rozciągniętą i bezkształtną, trwającą ponad godzinę i 45 minut. Scenariusz jest przejmujący w swojej wyrazistości: Oto nieszczęśliwa para, dusząca się zamiast świętować, w to, co powinno być szczęśliwą, wspaniałą nocą. Malcolm jest przystojnym i obiecująco zapowiadającym się reżyserem. W noc premiery filmu, po podziękowaniach dla swoich agentów, aktorów i współpracowników, zapomina podziękować swojej wieloletniej dziewczynie, Marie, granej przez Zendayę.

Levinson wiedział, że jego film wzrośnie lub spadnie, gdy przedstawi związek między dwoma aktorami w centrum historii - i że znalezienie męskiego odpowiednika Zendayi nie będzie łatwe. "Zendaya jest tak potężną siłą jako osoba i aktor, że naprawdę trudno sobie wyobrazić, kto mógłby przejść z nią dwanaście rund" - wyjaśnia Levinson w mailu. "Mogła załatwić większość aktorów jak gałązkę."

via. www.gq.com

36-letni Washington tak energicznie błyszczy w swojej pierwszej scenie, że film może unosić się na tym haju samotnie. ("Nie chciałem aktora, który miałby chłopięcą wrażliwość", zauważa Levinson, "ponieważ myślę, że to po prostu nieuchronnie sprawia, że związek wydaje mi się nieco bardziej słaby"). W początkowym ujęciu, para wraca do domu, a Malcolm wciąż brzęczy od adrenaliny bycia fetowanym jako najważniejszy mężczyzna w pokoju. Marie jest z jakiegoś powodu lodowata, śpiąca, znudzona, a może i wkurzona. Ona jest wciśnięta w tę zuchwałą suknię, a on - pijany i głodny. Marie gotuje garnek wody na natychmiastowy makaron i ser.

Następne gotowanie jest agonizujące, z dwoma aktorami wagi ciężkiej u szczytu ich mocy. Malcolm jęczy o krytyka, który porównał go do Spike'a Lee i Barry'ego Jenkinsa: Dlaczego "Los Angeles Times" nie może rozważać czarnego człowieka przeciwko takiemu reżyserowi jak William Wyler, mistrzowi obu melodramatów jak "Mrs. Miniver"? Jest boleśnie obojętny na jej irytujące terytorium dla każdego, kto kiedykolwiek był zakochany - i żartobliwie chwyta ją za tyłek i pada na kolana, by ją ugryźć. Ona dodaje mu do jedzenia ser w proszku. Subtelny wyraz twarzy Marii sugeruje, że nie wkurzyła się za jego podekscytowanie; wkrótce okaże się, że jest zajadła, nierozerwalnie z nim związana. Wykorzystał jej życie, jej historię z mężczyznami oraz traumę i uzależnienie, by napisać swój scenariusz i zbudować swoją karierę. Bycie niewygodną muzą to jedno, czuć się okradzionym z własnego życia, z własnej historii, to coś zupełnie innego. Walczą, nie mają żadnych ograniczeń, przez całą noc jego autorstwo kontra jej własność, to, co on wziął kontra to, co jest jej winien. Handlują ciosami słownymi z toksyczną precyzją. (Kiedy zapytałem Washingtona o związek Malcolma i Marie, opisał ich jako "tak cholernie romantycznych" - co jest, szczerze mówiąc, szalone).

Czuje się więc ciekawość podczas, gdy publiczność spędza pandemię wracając do eskapistycznego pocieszającego jedzenia, jakim jest The Office, Zendaya wygrawitowała do najbardziej surowej emocjonalnie roli w swojej karierze. Jest doskonała w Euforii, ale Rue jest częścią większego obrazu; Malcolm & Marie to tylko ona i Washington, w kuchni, na kanapie, w sypialni, na patio, rozpalając swoje życie w ogniu. Rue spędza swój czas próbując uniknąć emocji, prześlizgiwać się obok nich, odczuwać wstyd. Marie jest kompletną 180-latką, kimś, kto chce skończyć z tymi bzdurami. Nie jest gadatliwa, ale jest skłonna powiedzieć wszystko, co trzeba, dopóki nie poczuje się, jakby ją usłyszano. ["Marie] dała mi możliwość użycia tych słów w jakiś sposób", mówi Zendaya, kiedy zastanawiam się na głos, co przyciągnęło ją do tej roli. "Ja nie krzyczę. Nie jestem zbytnio kłótliwą osobą, ale miło jest po prostu wypuścić to i być w stanie..." - pauzuje tutaj, by zastanowić się, co tak naprawdę ma na myśli. "Nie wiem..." Chyba emocje byłyby tym słowem?”

Jako dziecko dorastające w Oakland-na długo przed tym, jak została wrzucona do maszyny Disneya, która uczyniła ją swoją-Zendaya była tak notorycznie nieśmiała, że jej rodzice szukali porady, jak poradzić sobie z jej przypadłością. Mówi, że jako dorosła kobieta lepiej mówi o tym, co myśli: "Z moją rodziną i przyjaciółmi, mogę wracać do tematu bez powodu. Właściwie nic tu nie wygrywam, ale lubię chodzić tam i z powrotem tylko po to, aby upewnić się, że mój punkt widzenia jest słyszalny, że mój punkt widzenia przeszedł, co jest podobne, pod wieloma względami, do Marie".

CDN.

Twitter: @InfoZendaya

/Karolina ♡

[colemanpolandinterviews]

W jaki sposób „Malcolm & Marie” Netflixa naprawdę walczy w związku - Wywiad dla Level Mag.

John David Washington i Zendaya zastanawiają się, co robić i czego nie należy robić w kłótni z ukochanym, zarówno na ekranie, jak i poza nim.

via. level.medium.com

Covid-19 mógł zakończyć niektóre hollywoodzkie produkcje, ale również dał początek innym - i mamy Zendayę, aby podziękować za jedną z pierwszych. Podczas gdy tak wielu z nas piekło chleb i oglądało telewizję z jedzeniem, aktorka trafiła do Sama Levinsona, twórcy serialu Euphoria, dzięki któremu zdobyła nagrodę Emmy. „Wiedziałam, że nie mogę wychodzić z domu” - mówi. „Wiedziałam też, że muszę pracować”.

Rezultat, “Malcolm & Marie” z udziałem Johna Davida Washingtona kręcony w słynnym Caterpillar House w Carmel-by-the-Sea w Kalifornii w ciągu dwóch tygodni ubiegłego lata nie jest tylko jednym z najbardziej przemyślanych przez Netflix- prowokowanie filmów od dłuższego czasu. Jest to również niezwykle realistyczny obraz tego, jak pary radzą sobie z konfliktami.

Widzowie spotykają parę wracającą do domu pewnej nocy po projekcji najnowszego projektu Malcolma (Washington). Jest ochrypły i triumfujący; jego dziewczyna, Marie (Zendaya), chce tylko ugotować mu makaron w pudełku i iść do łóżka. Jest ewidentnie wkurzona. Kiedy w końcu nakłania ją do ujawnienia źródła jej złości wyruszają na wyścigi wymieniają się kąśliwymi komentarzami, objawieniami niskiego ciosu, wulgaryzmami i sporadycznym uczuciem. Film jest w istocie 90-minutową kłótnią kochanków, którzy są jednocześnie okropni i idealni dla siebie. Niezależnie od tego, czy jest to portret miłości, czy dysfunkcji - czy jedno i drugie - to twoje wezwanie.

Do końca napisów końcowych nie będziesz wiedział na czym stoisz, a nawet wtedy możesz czuć się zdezorientowany. Występy Zendayi i Washingtona są jednakowo niewygodne, intrygujące i irytujące, ale nie pozwalają na złapanie oddechu ani odwrócenie wzroku na jeden bit. Zanim “Malcolm i Marie” pojawią się na platformie streamingowej na początku lutego, LEVEL rozmawiał z Levinsonem i aktorami stojącymi za tytułową parą o tym, jak podeszli do swoich ról - i jak kłócą się w prawdziwym życiu. 

LEVEL: Czy Malcolm to czarny charakter? 

John David Washington: Łotr ?! Nie? Nie. Czekaj nie. 

Może nie złoczyńca. Przynajmniej antybohater. Mówi Marie rzeczy, których po prostu nie możesz cofnąć. 

Zendaya: To interesujące, że myślisz w ten sposób. Kiedy przeczytałam scenariusz, od razu pomyślałam, że „wszyscy będą nienawidzić Marie”. 

Czemu? 

Zendaya: Mówi o tym, jak go zdradziła. Więc pomyślałam, jak ona kiedykolwiek z tego wróci? 

Z mojego punktu widzenia fakt, że Marie zdradziła Malcolma, nie czyni jej złoczyńcą. Współczułam jej.

Zendaya: Rozumiem. Jest to związek, który ma święte rzeczy, których nie powinno się używać jako broni w argumentacji - i oboje to ignorują. Kiedy więc oglądamy to jako publiczność, tworzy to niepokój, że ktoś powie coś z czego nigdy nie będzie w stanie się otrząsnąć. 

Który z was przeżył taką noc? Nie możecie działać tak dobrze, grając na tym poziomie intensywności nie przeżywając tego.

 Zendaya i John David Washington: [Nerwowy śmiech]

 Czekam.

 Zendaya: Um. Dla mnie pochodzi to z wielu różnych miejsc. 

John David Washington: Również tak powiem.

Trzeźwość jest jak cała postać w tym filmie. Byłam trzeźwa od 10 lat, więc poczułam się nieswojo, widząc, jak Malcolm dużo pije i kłóci się z Marie, która jest trzeźwa. 

Sam Levinson: Też jestem w trakcie rekonwalescencji - jestem czysty od około 17 lat. To ciągły niepokój w moim życiu, związkach i tak dalej. I myślę, że to właśnie sprawia, że ​​ten film jest niepokojący: może się ściemnić, może być źle. 

A skoro Marie nie pije, nie może sobie pozwolić na luksus znoszenia krawędzi. John David, przyszło ci to do głowy? A jak ty byś sobie z tym poradził w prawdziwym życiu?

John David Washington: Tak, przyszedł z tej imprezy już na całkiem wysokim poziomie. Gra piosenkę Jamesa Browna na otwarciu. I jest zapalony. Jest w uroczystej chwili i nie wie nic więcej. Na pewno nikt nie jest trzeźwy. To nie ja. Wcale. Ale ja znam tego faceta. Te kłótnie, które posuwają się za daleko często mają w sobie coś merytorycznego. On też jest niespokojny. I dlatego jest taki zdenerwowany. I w chwili, gdy nie może jej znaleźć...

Jest całkowicie przerażony, że coś się z nią stało.

John David Washington: Dokładnie. Rzuca jej tymi wszystkimi paragonami w twarz. A jednak czuje się za to odpowiedzialny.

To skomplikowane.

John David Washington: Poczekaj. Jedna sekunda. Czy ludzie będą mnie nienawidzić po obejrzeniu tego filmu?

Nie. Ale ludzie mogą nienawidzić Malcolma.

John David Washington: Muszę postawić sprawę jasno. Nie jestem Malcolmem. Wcale. Moje motto to "Shalom w domu". Kropka.

Wszyscy się kłócimy. Może nie do tego stopnia. Ale to nie zawsze może być "Shalom w domu".

John David Washington: Ale jest tutaj i zostaje odwołane.

To ciekawe, że mówimy o odwołaniu z powodu fikcyjnej postaci. To się nie dzieje naprawdę.

John David Washington: Wszystko jest możliwe.

Pytanie do was obojga: Powiedzmy, że oglądacie te 90 minut, jak ja przed chwilą. A jedną z postaci, Malcolm lub Marie jest twoje dziecko, przyjaciel lub rodzic. Chcesz, żeby byli razem?

Zendaya: Dużo rozmawialiśmy. Marie popycha kłótnię rzucając paliwo na ogień. Wchodzi gotowa na początek kłótni. Wie, co go wyzwala i w kółko naciska jego guziki. Ona wie dokładnie, jakie opcje naciskać. Ona rozpala ogień i tak jakby to lubi. Jeśli próbujemy powiedzieć, kto jest gorszy jestem tak bardzo zainteresowana, aby zobaczyć, po czyjej stronie będą inni ludzie.

"Będzie coś w tym filmie do czego można się odnieść. Może nie walczysz i nie kłócisz się jak Malcolm i Marie. Ale może znasz słabość, którą każdy z nich pokazuje."

Czy chcecie, żeby ci dwoje byli razem?

Zendaya: Kibicuję im. Mam nadzieję, że sobie poradzą, ale nie wiem, czy zostaną razem. Mam nadzieję, że tak. Wiesz, myślę, że to skomplikowane i muszą podjąć decyzję, która jest najlepsza dla każdego z nich, ponieważ są pewne aspekty tego związku, które nie są wcale zdrowe. Malcolm i Marie potrzebują trochę terapii.

John David Washington: Tutaj zrobi się ciekawie. Jeśli wykonamy swoją pracę, będziesz czuł się mocno, w ten czy inny sposób. Czy ktoś odejdzie nie zainwestowany?

Zdecydowanie nie.

Zendaya: W prawdziwym życiu staramy się żyć w przestrzeni bez osądzania. I patrzymy na te postacie tak źle. A jednak jest coś w nich wspólnego do czego możemy się odnosić. Jest w nich coś, co możemy z nimi połączyć. Ludzie mogą obejrzeć ten film i powiedzieć, że nigdy nie posunęliby się tak daleko, ani nie zagłębiali się w kogoś, kogo kochają. Ale czy jesteśmy tego pewni?

John David Washington: W tym filmie będzie coś do czego możesz się odnieść. Może nie walczysz i nie kłócisz się jak Malcolm i Marie. Ale może znasz słabość, którą każdy z nich pokazuje. Może czujesz intensywność w stosunku do swojej pracy, tak jak Malcolm, albo niepokój o swoją pracę, tak jak robi to Marie. Wszyscy mamy takie rzeczy. Chodzi o to, że Malcolm i Marie radzą sobie ze swoimi stresorami w szczególny sposób.

Zendaya: Poza tym, Malcolm i Marie nigdy nie krzyczą na siebie nawzajem. Nawet przy tej intensywnej kłótni każdy z nich mówi w pełni swoje dzieło. Nie wiem, kto się tak kłóci - ja nie. Ale pozwalają sobie nawzajem na tę łaskę. Może są dla siebie dobrzy lub tylko kreatywni. Czasami naprowadzasz w związku dokładnie kim i czym jesteś - w pełni. Musisz się dowiedzieć, czy warto to uratować.

Oprócz tej rozległej, choreograficznej kłótni, Malcolm ma ciekawą fizyczność. John David, podstawiasz nogę czy udajesz, że ogrodzisz niewidzialnych przeciwników, kiedy jesteś w trakcie kłótni?

John David Washington: Nie wiem, skąd to się wzięło! Nawet nie zdawałem sobie sprawy, że to robię, dopóki tego nie zobaczyłem. Byłem w stanie usunąć siebie jako producenta i wszystkie te rzeczy. I po prostu być Malcolmem. Okazuje się, że Malcolm ma kilka interesujących ruchów ręki, kiedy się kłóci.

To ile razy słowo "kurwa" jest używane w tym filmie jest szalone. Ale nie czuję przesytu z tego powodu. Oboje musicie używać dużo słowa "kurwa", kiedy się kłócicie.

Zendaya: Słowo "f" jest jak uh i ah dla mnie. To pochodzi z mojej roli w Euforii. Nie można się z niej wyrwać. Ale tak, to jest słowo, którego potrzebujesz. Ale musisz go dobrze używać.

John David Washington: To jest jak piosenka Fugees, "Zealots". Lauryn Hill mówi: "Dodaję "skurwysynu", żeby ci ignoranci mnie usłyszeli." Tak często zdarza się intelektualna rozmowa, ale wrzucenie tam słowa "f" czyni ją dostępną. Jeśli ciągle się kłócisz i używasz f-słowa, jesteś leniwy czy namiętny?

Jasne i proste, czy Malcolm i Marie powinni być razem?

John David Washington: Szczerze? Myślę, że to zależy od tego, czego dla nich chcemy. Jeśli Marie chce kontynuować swoją karierę, ten związek nie będzie działał. Jeśli nie ma nic przeciwko wspieraniu go w pełni i wierzy w jego wielkość, to może. Ale nie wiem, kto chciałby być z taką osobą.

Z taką osobą jak kto? Złoczyńca?

John David Washington: On jest skomplikowany.

Jak większość złoczyńców.

Twitter: @InfoZendaya

/Karolina ♡

[colemanpolandinterviews]

Dzieło sztuki - Wywiad dla Essence.

JAK WIELOKROTNIE NAGRADZANA PRZEZ EMMY AKTORKA I AKTYWISTKA PRZEŁAMAŁA BARIERY W SWOJEJ PRZESZŁOŚCI, TAK SAMO W HOLLYWOOD WYGRYWA JEJ TERAŹNIEJSZOŚĆ I PRZYSZŁOŚĆ.

Zendaya to jedno z największych marzeń Czarnego Hollywood.

W wieku zaledwie 24 lat aktorka prowadziła dwa udane seriale w dwóch największych sieciach telewizyjnych; zagrała główną rolę w wielkim przeboju filmowym Marvela (rola, którą do tej pory grały tylko białe kobiety); i została najmłodszą kobietą, która kiedykolwiek zdobyła nagrodę Emmy jako wybitna aktorka w dramacie, osiągając to we wrześniu ubiegłego roku. Przez dekadę obserwowaliśmy, jak Zendaya Coleman rozwija swoją karierę, od dziecięcej gwiazdy do kobiety z poziomem talentu, wyczuciem i stylem, które pokazują, że nie dotarła dopiero co - jest tutaj, aby zostać.

Mimo wszystko, co zostało powiedziane, być może najbardziej uderzającą rzeczą w Zendaya jest jej zdolność do pozostania ugruntowanym przez to wszystko. Pochodząca gwiazda z Oakland jest na tyle odważna, by mówić prawdę do władzy i na tyle pokorna, by wiedzieć, kiedy poświęcić uwagę innym. Posiada poziom wdzięku i autentyczności, który daje nadzieję pokoleniu, któremu oświetla drogę.

Po godzinie rozmowy telefonicznej z gwiazdą Euphorii (która powraca na dwa specjalne odcinki w grudniu) na potrzeby tego wywiadu, staje się jasne, że jest ona przejawem nadziei i ciężkiej pracy wielu legend, które zdobiły okładkę tego magazynu przed nią. Świadomość Zendayi - i ciągły zamiar oddania hołdu, jednocześnie rozwijając nasze dziedzictwo - czyni ją idealną gwiazdą do oddania hołdu ikonom przeszłości, gdy staje się wiodącą siłą w teraźniejszości.

Przede wszystkim gratulacje z okazji zdobycia historycznej nagrody Emmy. Co przychodziło ci do głowy tuż przed wezwaniem twojego imienia?

ZENDAYA: Jest film, na którym jestem, nagrał go przyjaciel rodziny, kiedy czekałam i możesz zobaczyć, jak drży mi noga. Pomyślałam, stara, po prostu wyluzuj. Co będzie to będzie. Pamiętam, jak wzięłam głęboki oddech, a potem usłyszałam swoje imię, moja rodzina zaczęła krzyczeć. Martwiłam się, że jeśli będą krzyczeć zbyt długo, nie będę miała czasu, żeby cokolwiek powiedzieć - ale nie chciałam ich powstrzymywać, ponieważ świetnie się bawili. To była wyjątkowa noc. Na pewno zapamiętam to na zawsze.

Podoba mi się, że skupiłaś się w swoim wystąpieniu na tym, jaka jest nadzieja w młodych ludziach. Dlaczego to ważne, abyś był mistrzem w swoim wielkim momencie?

ZENDAYA: Młodzi Czarni narodzili się w systemie, który nie jest zbudowany dla nich. To od nas zależy, co z tym zrobimy i czy będziemy mieć nadzieję, że będzie lepiej. Ale w tej chwili to tak nie wygląda - a osoby odpowiedzialne za to nie lubią nas słuchać. Ale ważne jest, aby oprzeć się nadziei i spojrzeć na piękne rzeczy, które robią moi rówieśnicy czy to poprzez ich aktywizm, czy poprzez ich sztukę. Oglądanie i bycie częścią tego jest dla mnie niezwykle inspirujące. Chciałam przemówić do potęgi i dać im znać, o co walczą, co znaczą, że są wspierani i widoczni.

Via. Essence.com

Znaczenie Twojej wygranej można łatwo dostrzec po reakcjach w całym internecie, zwłaszcza w młodym Hollywood. Twoi rówieśnicy, tacy jak Storm Reid i obsada z Euphorii udostępnili w mediach społecznościowych filmy, na których krzyczeli. Co oznaczało dla ciebie to wsparcie?

ZENDAYA: Jestem zaszczycona, że mam to wsparcie, zwłaszcza ze strony moich młodych czarnych twórców. Szczególnie w czasie trwania  rozdania nagród Emmy poczułam silne wsparcie w naszej społeczności, za które jestem naprawdę wdzięczna.

Czy możesz powiedzieć, że młody Czarny Hollywood kontynuuje ten rodzaj koleżeństwa, który widzieliśmy przez pokolenia przed tobą?

ZENDAYA: Myślę, że to, co powoli zaczyna się dziać, to fakt, że artyści tacy jak Issa Rae i Lena Waithe stworzyli możliwości, które sprawiły, że więcej z nas przebywało w tych pokojach. To takie wyjątkowe uczucie i myślę, że zdecydowanie zmienia ono pogląd, że może istnieć tylko „jeden raz”, co jest fałszywe. Uwielbiam widzieć tę prawdziwą miłość i szacunek dla swojej pracy. Mam nadzieję, że nadal będziemy to rozwijać na wiele pięknych sposobów, ponieważ uważam, że jesteśmy na naprawdę dobrej drodze.

„Wiele z tego, co robię, szczególnie w dziedzinie mody jest hołdem dla ikon mody, które były przede mną, z których większość to czarne kobiety”.

Wszyscy sprawiacie, że przyszłość Hollywood wydaje się jasna, dlatego uwielbiam to, że wasza okładka zamyka 50. rocznicę istnienia ESSENCE. To jest jak przejście pochodni. Co ta chwila oznacza dla Ciebie?

ZENDAYA: Jestem niesamowicie wdzięczna - ponieważ bez niesamowitych, kultowych ludzi, którzy zdobili okładkę przede mną, nie byłoby mnie tutaj stojąc na ramionach gigantów. Możliwość zrobienia tej okładki w tym czasie jest dla mnie naprawdę wyjątkowa. Byłam też bardzo podekscytowana, że ESSENCE pozwoliło Law [Roachowi] i mnie stać się częścią kreatywnego zespołu i zrobić coś innego. Świetnie się bawiłam podczas tej sesji oddając hołd Donyale Lunie, pierwszej czarnej supermodelce. Wiele z tego, co robię, szczególnie w dziedzinie mody jest hołdem dla ikon mody, które były przede mną - z których większość to czarne kobiety. Jestem z tego bardzo dumna. To jedna z moich ulubionych sesji zdjęciowych, jakie kiedykolwiek zrobiłam.

Via. Essence.com 

Kiedy myślę o tym, co tworzysz, jedną z pierwszych rzeczy, które przychodzą na myśl jest zespół czarnych glamów, który masz wokół siebie. Twój zespół tworzy dla Ciebie tę przestrzeń w modnej rozmowie, w której czarne kobiety nie zawsze biorą udział. Jak bardzo zamierzasz podnosić się podczas wspinaczki i być świadoma tego, co Ty i Law Roach robicie w modzie?

ZENDAYA: To zawsze było ważne dla mnie i dla Law. Law wiele mnie uczy o historii mody. Bardzo ważne jest dla nas wspieranie młodych czarnych projektantów i czarnych fotografów, ponieważ zazwyczaj po prostu ich nie ma. Wiele mniejszych marek i projektantów było tymi, które wspierały mnie, zanim ubierałam się przez większe marki. Rzadko zdarzają się stylizacje lub cokolwiek, co robimy w modzie, które nie mają historii. Wszystko odbywa się z zamiarem.

Innym twoim partnerem jest twórca Euphorii Sam Levinson. Byliście jednymi z pierwszych, którzy znaleźli sposób na zaadaptowanie i nakręcenie filmu Malcolm & Marie, kiedy pandemia po raz pierwszy zamknęła Hollywood. Jak wyglądało to doświadczenie i jak pomogło ci poradzić sobie z kwarantanną?

ZENDAYA: To był sen, ponieważ zawsze chciałam móc po prostu wszystko rozebrać. Uwielbiam to, co robię - i podobnie jak większość ludzi szukałam sposobów na inspirację i kreatywność. Na szczęście znam ludzi, którzy są tacy sami. Wspaniale było siedzieć w pokoju z Johnem Davidem Washingtonem, Marcellem Révem i Samem dosłownie pisząc sceny, gdy szliśmy, wymyślając pomysły, gdy przechodziliśmy przez postacie i znajdując nowe rzeczy każdego dnia. To była najfajniejsza część. Dlatego to robię.

„Ważne jest, aby oprzeć się nadziei i spojrzeć na piękne rzeczy, które robią moi rówieśnicy, czy to poprzez ich aktywizm czy poprzez ich sztukę”.

Byłam bardzo podekscytowana - i może trochę zazdrosna - widząc, jak John David Washington gra twoją romantyczną rolę. Oboje jesteście w tak ekscytujących miejscach w waszej karierze.

ZENDAYA: Miałam szczęście, że mogłam dzielić scenę z Johnem Davidem Washingtonem, który jest genialny. Jest niezwykle utalentowany i ma ogromną siłę. Możliwość pracy naprzeciw niego zdecydowanie popchnęła mnie do bycia lepszym. To było bardzo wyjątkowe.

Via. Essence.com

Byłaś współproducentem Malcolm & Marie [który został przejęty przez Netflix w zeszłym miesiącu] i połączyłaś siły z Reese Witherspoon, aby wyprodukować A White Lie, w którym także wystąpisz. Czy planujesz bardziej zaangażować się za kulisami?

ZENDAYA: Uwielbiam tworzyć to, co chcę widzieć. Interesuję się też kinematografią. Może zostanę reżyserem lub reżyserem zdjęć. Po prostu naprawdę przyswajam całą tę wiedzę i uczę się tyle, ile mogę. Naprawdę kocham sztukę robienia filmów.

Dowiedziałam się, że ty i Levinson również kręcicie obecnie coś dla fanów Euphorii. [W czasie prasy HBO ogłosiło, że Euphoria powróci z dwoma odcinkami specjalnymi, a pierwszy wyemitowany zostanie 6 grudnia].

ZENDAYA: Sam i ja dużo rozmawiamy przez telefon, a podczas jednej z tych rozmów powiedział: „A co by było, gdybyśmy po prostu zrobili kilka krótkich odcinków pomiędzy sezonami, które moglibyśmy umieścić w przerwach między sezonami, aby dać coś ludziom?” Napisał te piękne odcinki, które w rzeczywistości wywodzą się ze sceny, którą napisał w drugim sezonie, na punkcie której miałam obsesję. Potem w zasadzie przekształcił to w jeden długi odcinek. Metoda opowiadania historii jest tak inna niż w pierwszym sezonie. Czuć Euphorię, ale w piękny sposób nie przypomina to Euphorii. I mówi o rzeczach - szczególnie w przypadku postaci Hunter Schafer, Jules - które, jak sądzę, nigdy wcześniej nie były badane. Byłam tak podekscytowana, że mogę do tego wrócić, ponieważ tęsknię za graniem w Rue. Możliwość powrotu do jej trampek była dla mnie bardzo, bardzo wyjątkowa.

Via. Essence.com

Fascynuje mnie, jak sztuka rozwija się w najbardziej niesprzyjających czasach. Mamy do czynienia z COVID, ruchem Black Lives Matter i nie tylko, ale czarni gawędziarze wciąż tu są tworząc piękne i dopracowane prace.

ZENDAYA: Poziom kreatywności i pomysłowości, szczególnie w tym czasie, jest inspirujący. Wszystko, z czym mamy teraz do czynienia, a konkretnie Black Lives Matter jest traumatyczne. To są nasi bracia i siostry, których obserwujemy, jak są mordowani. Myślę, że to ważne, aby w jakikolwiek sposób przezwyciężyć to, a także pozwolić sobie na radość.

Zachęcające jest również patrzenie, jak Czarni wygrywają w środku tak trudnego roku - ale szczególnie czarne kobiety mają więcej poczucia winy z powodu tego zestawienia niż większość. Czy to było coś, z czym miałaś do czynienia?

ZENDAYA: Oczywiście. Całkowicie to rozumiem. Dziwnie się czułam, świętując zwycięstwo Emmy. Dopiero kilka dni później usłyszeliśmy orzeczenie o Breonna Taylor, które było druzgocące. Często słyszymy też, że mamy nie świętować naszych zwycięstw. Widziałam wiele tweetów i rzeczy wzywających czarne kobiety, by były dla siebie delikatne. Próbowałam dowiedzieć się więcej na ten temat i jak mogę w tym pomóc - ponieważ jest to teraz naprawdę ważne.

To jest tak wielowarstwowe - ponieważ chociaż możesz czuć się winna, prawdą jest również, że Twoja wygrana Emmy dała nam poczucie radości, której czułam, że społeczność potrzebuje w tym momencie. Miło było zobaczyć, jak każdy ma coś do świętowania na osi czasu.

ZENDAYA: Tak. Kiedy byłam na kwarantannie i Megan Thee Stallion wypuściła „Savage Remix” z Beyoncé, nigdy nie czułam większej radości z wypuszczenia piosenki.

Ha! Chciałam cię zapytać, co sprawia ci radość. Podoba mi się, że „Savage Remix” jest jedną z tych rzeczy, ponieważ mam tak samo!

ZENDAYA: Radość sprawia mi widok wygrywających czarnoskórych kobiet w jakiejkolwiek formie. Właśnie patrzyłam na pokaz mody Rihanny Savage X Fenty i pomyślałam: „Dobrze, dziewczyno! Bad-gal Riri daje nam to, czego teraz potrzebujemy! ” Są też małe rzeczy - jak rozmowa z babcią, do której muszę później, bo ciągle zapominam. Słuchanie jej głosu jest jak pokarm dla duszy.

Ponieważ jest to numer na koniec roku, moje ostatnie pytanie do Ciebie brzmi: Jakie masz życzenia noworoczne dla czarnych kobiet?

ZENDAYA: Abyśmy nadal w pełni realizowały naszą moc i wykorzystywały ją do robienia wielkich rzeczy, ponieważ jesteśmy niesamowicie potężne. Często jesteśmy przekonywane, że tak nie jest i uczono nas, by się cofać - ale musimy wierzyć w naszą zbiorową moc. Zawsze myślę o piosence Beyoncé: „Nigdy nie odbiorą mojej mocy, mojej mocy, mojej mocy”. Weźmy tę energię na nowy rok.

Twitter: @InfoZendaya

/Karolina ♡

[colemanpolandinterviews]

Ukłon w dół, to Zendaya - Wywiad dla magazynu Elle .

Dokonała niemalże niemożliwego przejścia od gwiazdy Disneya do wielokrotnie nagradzanego aktora, jest postrzegana jako ulubienica świata mody i stała się potężnym głosem dla całego pokolenia. Jak ona to zrobiła i czy potrafi to utrzymać? Gwiazda “Dune” i jej bliski przyjaciel Timothée Chalamet próbuje się o tym dowiedzieć.

Kiedy Zendaya została ogłoszona zwycięzcą jako najlepsza aktorka w serialu dramatycznym - nagrodzona za rolę w serialu HBO “Euphoria” - podczas emisji nagród Emmy we wrześniu, widzowie mogli zobaczyć także dom 24-latki. „To dość szalone - tak naprawdę nie płaczę” - powiedziała, odgarniając włosy i ocierając łzy. Za nią siedziała jej rodzina i zespół, krzycząc radośnie. To była scena szyta na miarę 2020 r. - niesamowita i na wpół apokaliptyczna dzięki prezenterowi w kombinezonie hazmat (kombinezon ochronny), który dostarczył statuetkę. Zendaya wspomina moment, w którym jej przyjaciel Timothée Chalamet dzwonił z Francji w związku z ekskluzywnym wywiadem dla ELLE - chociaż żartobliwie przyznaje, że martwiła się, że długie świętowanie jej rodziny może wywołać przerażające zakończenie ceremonii wręczania nagród.

Zendaya i Chalamet spotkali się na planie “Dune”, najnowszej filmowej adaptacji powieści science fiction Franka Herberta o feudalnym międzygalaktycznym imperium odległej przyszłości. (Pierwotnie miała pojawić się w kinach w grudniu, ale premiera została przesunięta na 2021 rok z powodu Covid-19). Postać Zendayi, Chani, wojownik z planety Arrakis - domu Fremenów i jedynego znanego źródła bardzo pożądanej świadomości - wzmacniającego narkotyku znanego jako „przyprawa” - początkowo obawia się Paula Atrydów z Chalamet, spadkobiercy arystokratycznej rodziny, któremu powierzono zadanie przejęcia kontroli nad jej rodzinną planetą, ale ostatecznie oboje stają się sobie bliscy. Mimo że książka została opublikowana w 1965 roku, a film został nakręcony przed pandemią w 2019 roku, widzowie mogą zauważyć podobieństwa do naszej obecnej rzeczywistości - surowego klimatu Arrakis i gigantycznych robaków piaskowych w porównaniu z naszymi własnymi falami upałów i latającymi mrówkami. Ale Zendaya pozostaje optymistą. Zamknęła przemówienie o przyjęciu nagrody Emmy przyznając, że chociaż “Euphoria” z  obrazem seksu nastolatków, narkotyków i traumy, nie zawsze może być błyszczącym przykładem; „w młodych ludziach jest nadzieja”.

Źródło: Elle UK

Timothée Chalamet: Nie rozmawialiśmy, odkąd zdobyłaś nagrodę Emmy. Gratulacje!

Zendaya: Dzięki, chłopaku. Doceniam to.To był szalony moment.

TC: Skoro program był wirtualny, jak to działało? Czy wiedziałaś z góry, że wygrasz?

Z: Nie.

TC: Nie wiedziałaś tego? Jak więc tak szybko zdobyli nagrodę?

Z: Byli tacy ludzie w kombinezonach, którzy szli do domów nominowanych z nagrodami. Zasadniczo, jeśli wygrałeś, szybko je od nich odbierałeś. Jeśli nie wygrałeś, po prostu zabierają to ze sobą i odchodzą.

TC: Och, cholera. [Śmiech] Więc musisz zachować swoją!

Z: Tak. Tak. Muszę zatrzymać swoją. [Mój asystent] Darnell był właściwie tym, który mi ją wręczył.

TC: Och, więc to wszystko. Cóż, tak się cieszę. Krzyczałem, kiedy to zobaczyłem! Pamiętam, że kiedy właśnie otrzymałaś nominację rozmawialiśmy o tym, jak będzie to wyglądać w tym środowisku, bez ceremonii. Ale zabiłaś to!

Z: Dzięki, stary. Stresowała mnie możliwość wstawania i mówienia. Więc pomyślałam: „OK, zapiszę tylko kilka punktów.” Zwykle szłam tam i mówiłam, co jest w moim sercu, ale wszyscy mówili: „Nie, myślę, że zdecydowanie powinnaś coś zapisać„ Ale potem martwiłam się, że może będę mieć pecha, że coś przygotowałam, ponieważ… nie wiem…

TC: Nie chciałaś tego zepsuć.

Z: Tak, dokładnie. Więc jednego dnia po prostu napisałam małą rzecz, aby mieć na wszelki wypadek. I to było pomocne. Byłam bardzo zdenerwowana, ale cieszę się, że była tam moja rodzina.

TC: To wyglądało na słodką chwilę, pełną miłości.

Z: Absolutnie tak było. Wszyscy tam byli i krzyczeli! Jesteśmy bardzo głośną rodziną i obawiałam się, że będą krzyczeć zbyt długo. Mały zegar zaczął tykać, a ja odpowiadałam: „Ach, dziękuję”. A potem było po wszystkim.

TC: A facet w kombinezonie wchodził i zabierałaś nagrodę.

Z: Dokładnie.

TC: Jakie to było uczucie, gdy wszyscy się wystroili, a potem nie wychodzili z domu?

Z: Ze mną było w porządku. Poczułam się wymyślnie i założyłam tę piękną, niestandardową suknię [Giorgio Armani Privé], uczesałam i pomalowałam się, a potem po prostu przebywałam z rodziną w salonie, co było całkiem miłe.

TC: Bardzo zdrowo.

Z: Tak, było świetnie. Musieliśmy robić zdjęcia w domu, więc wiedziałam, że będę z nich zadowolona.

TC: Masz zgodę na zdjęcie.

Z: Tak, nie było żadnego „Ach, nienawidzę tego zdjęcia”, które nagle krąży wszędzie. Więc nie było źle. W rzeczywistości działało to naprawdę sprawnie, ponieważ wirtualnie przenosili ludzi do różnych mediów. Naprawdę wszystko było zrozumiałe.

TC: Może na zawsze będziemy organizować ceremonie Zoom.

Z: Tak. To znaczy, to nowy świat.

TC: W swoim przemówieniu powiedziałaś, że w młodych ludziach jest nadzieja i wydawało się, że nadzieja jest dużą częścią przesłania, które próbujesz przekazać. Co dało ci nadzieję w minionym roku? I co oznacza dla ciebie nadzieja?

Z: Cóż, naprawdę chciałam być szczera, ponieważ wydaje mi się, że to bardzo beznadziejny czas, szczególnie w USA. Wiem, że wielu moich rówieśników czuje, że są wściekli, wyczerpani i zmęczeni życiem i dorastaniem w systemie, który wydaje się, że nie został stworzony dla nas. W tej chwili trudno jest znaleźć w rzeczach radość i piękno i naprawdę uważam, że to ważne. W tej chwili my, jako Czarni, musimy przyjąć radość i nie pozwolić jej nam odebrać.

Źródło: Elle UK

TC: Co sprawia ci radość w twoim życiu?

Z: Przeżywam chwile radości, kiedy mogę tworzyć sztukę i angażować się w projekty, z którymi głęboko się łączę, czy to “Euphoria” czy “Malcolm & Marie”, film, który nakręciłam podczas kwarantanny z Samem Levinsonem [twórca “Euphorii”]. Inną rzeczą, która sprawia mi radość jest obserwowanie reakcji ludzi na moją pracę. Dzięki “Euphorii” niesamowicie wzruszające było obserwowanie, jak ludzie łączą się z tym, co napisał Sam. Słyszałam wiele pięknych historii o uzależnieniu i wyzdrowieniu i to daje mi nadzieję.

TC: Na co jeszcze masz nadzieję w dzisiejszych czasach?

Z: Nadzieję znajduję w rówieśnikach, ludziach, którzy są na ulicach i wykonują pracę - ludziach, których podziwiam i do których chodzę po porady i informacje o tym, co się dzieje, aby upewnić się, że używam mojej platformy w najbardziej strategiczny sposób, w jaki mogę pomóc. W młodych ludziach jest tyle nadziei, a kiedy mówię o młodych, mam na myśli siebie - ludzi w moim wieku - ale mam na myśli także młodszych. Te naprawdę małe dzieci są takie mądre i mają tak jasne plany, jak chęć zmiany świata. Nawet moje małe siostrzenice! Są tak świadome i niektóre z nich mogą mi przypisać zasługę, ponieważ ich uczyłam. Ale mają też własny punkt widzenia. Prowadzimy dyskusje o [świecie]. Wiedzą, co się dzieje i chcą być częścią tej zmiany.

TC: W swojej karierze dałaś wielu ludziom nadzieję i radość. Widziałem na Instagramie kilka montaży przedstawiających całą pracę, którą wykonałaś w ciągu ostatniej dekady i to było naprawdę wzruszające. Rue Bennett, postać, którą grasz w “Euphorii” ma kontakt z tak wieloma ludźmi. I dużo rozmawialiśmy o zaangażowaniu, wysuwając ten głos. A skoro o tym mowa, cały czas próbowałaś nakłonić ludzi do głosowania.

Z: Tak, tak. Cholera, wszystko, co możesz zrobić, to zachęcić ludzi i pomóc w dzieleniu się informacjami.

TC: Oczywiście. Tak więc w “Dune” nasze postacie stają w obliczu okropnych przeciwności w okrutnym świecie science fiction osadzonym w odległej przyszłości. Jak wyglądało kręcenie tego filmu dla Ciebie?

Z: Och, stary. Świetnie się bawiłam. Czułam się jak szaleniec mając na sobie ten garnitur i spacerując po tych pięknych formacjach skalnych. Bycie częścią magii było fajne i ekscytujące.

TC: Jaka była twoja ulubiona rzecz, którą robiliśmy w przerwie od kręcenia?

Z: Myślę, że to były imprezy taneczne, które urządzałam w swoim pokoju.

TC: Na końcu odbyła się super prawdziwa f * cking wrap party. Byliśmy tam z częścią obsady, a potem wszedł Javier [Bardem] i wszyscy tańczyliśmy. Masz polaroidy, prawda? To była w 100% impreza taneczna. OK, więc zrobimy twardą, poważną zmianę. Opowiedz mi o “Malcolmie & Marie”. O ile mi wiadomo, zanim ktokolwiek naprawdę próbował coś robić podczas kwarantanny, zrobiliście to bardzo bezpiecznie. Masz z nim niesamowity, twórczy związek [z Samem, twórcą “Euphorii”].

Źródło: Elle UK

Z: Sam jest dla mnie jak rodzina. Rozmawiam z nim prawie codziennie  wieczorem. Czasami mówimy o “Euforii”, a czasami po prostu rozmawiamy o życiu lub czymkolwiek. Więc wpadliśmy na pomysł, że moglibyśmy bezpiecznie zrobić film w kwarantannie z małą liczbą osób. Skorzystaliśmy z pomocy kilku członków ekipy z “Euphorii”, którzy nie mieli pracy, ponieważ filmowanie się zatrzymało. Zafascynował mnie pomysł nakręcenia filmu z zaledwie dwoma postaciami. [Tytułowe role grają John David Washington i Zendaya]. To było jak sztuka. To było wyzwanie dla nas wszystkich, ponieważ został nakręcony w jednej przestrzeni. Wszyscy musieliśmy poddać się kwarantannie i było milion testów Covid-19 i nikt nie był w stanie opuścić posesji, na której się zatrzymaliśmy. Ale w pewnym sensie to było świetne, ponieważ pozwoliło nam na warsztaty i zagłębianie się w materiał, kiedy tam byliśmy.

TC: Tak, wiem, kiedy rozmawiałem z tobą w tamtym okresie, słyszałem jak pełna twórczej inspiracji byłaś w tym kontrolowanym środowisku. Z perspektywy aktorskiej mogę sobie wyobrazić, że to było satysfakcjonujące. Jest wiele dużych filmów, ale tego rodzaju bardzo intymne możliwości aktorskie mogą być trudniejsze do zdobycia.

Z: To był sen aktora. Ale to też było trochę stresujące. Kiedy masz pomysł i wkładasz w to własne pieniądze - dosłownie używałam własnych ubrań na planie, robiłam własne fryzury i malowałam się sama - wtedy trudno nie czuć się trochę niepewnie. Na przykład: „O mój Boże, czy naprawdę to robię?” To był jeden z pierwszych razy, kiedy po coś poszłam i jestem z tego bardzo wdzięczna i dumna. Oczywiście praca z Samem i Marcellem [Rév, operator “Euphorii”] była naprawdę wyjątkowa, ale z drugiej strony John David Washington jest po prostu tak genialny i cudowny. Nie mogę się doczekać, aż się spotkacie. Nie wiem czy już miałeś taką okazję?

TC: Spotkałem się z nim kilka razy. Ten facet jest taki utalentowany. Inspiruje mnie to, co zrobił w “BlacKkKlansman” i “Tenet”. Jego aktorstwo, ale także jego fizyczność w “Tenecie”, sposób, w jaki porusza się w przestrzeni. A teraz nawet te fragmenty, które pokazałaś mi z “Malcolm & Marie”. To naprawdę jeden z największych aktorów naszych czasów. To tak ekscytujące, że byliście w stanie to zrobić. A twój związek z Samem - to coś wyjątkowego.

Źródło: Elle UK

Z: Tak, jest spoko. Tak jak powiedziałam, mam szczęście, że mogłam pracować z fajnymi ludźmi, takimi jak ty. Jestem wdzięczna, że wszyscy jesteście naprawdę wspaniałymi ludźmi, którzy zostali moimi przyjaciółmi. 

TC: Zdjęcia do drugiego sezonu “Euphorii” mogą rozpocząć się dopiero na początku 2021 roku, ale wiem, że nakręciliście odcinek mostu w tym bezpiecznym środowisku. Ale ten drugi sezon właśnie się rozpoczyna, prawda? Czy możesz powiedzieć coś o drugim sezonie lub o tym, dokąd zmierza Rue, nie zdradzając zbyt wiele? 

 Z: Naprawdę nie mogę powiedzieć zbyt wiele o odcinkach pomiędzy, ale nie mogę się doczekać, kiedy ludzie je zobaczą. Robimy małą świąteczną specjalność, dopóki nie wrócimy do pełnej produkcji, co prawdopodobnie nastąpi dopiero po powrocie z kręcenia następnej części “Spider-Mana”, czyli wkrótce.

TC: Cóż, wygląda na to, że jesteś zajęta, ale czego najbardziej nie możesz się doczekać, gdy wszystko wróci do normy? Jaka jest jedna rzecz, której nie byłaś w stanie zrobić w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, a która jest numerem jeden na Twojej liście rzeczy do zrobienia, kiedy zostanie uznana za bezpieczną? 

 Z: Nie wiem - myślę, że przez długi czas będzie inaczej. Prawdopodobnie będziemy mieć nową normę, która zapewni ludziom bezpieczeństwo i zdrowie, przez co jestem zdenerwowana. To znaczy uwielbiam podróżować. Nie czuję się jeszcze super bezpiecznie podróżując i nie mogę się doczekać, aż wrócę do tego. Uwielbiam odwiedzać różne miejsca. Myślę, że to jedna z najpiękniejszych części naszej pracy. Za każdym razem, gdy wybieram się na wycieczkę prasową lub podróżuję do pracy - co jest głównym powodem, dla którego podróżuję - staram się znaleźć jak najwięcej muzeów i wycieczek edukacyjnych. Niektórzy myślą, że to nudne, ale ja to uwielbiam. Otrzymujesz wszystkie te informacje, idziesz do domu i zaczynasz mówić ludziom przypadkowe rzeczy, takie jak: „Czy wiesz, że to zostało zbudowane i…” Uwielbiam przypadkowe fakty. Więc tak, na pewno tęsknię za podróżowaniem. Na szczęście mogłam pracować, więc jestem wdzięczna za to, że mogę pracować bezpiecznie. Brakuje mi możliwości pójścia do kina. Ale wiesz co? To wszystko może poczekać. 

Twitter: @InfoZendaya

/Karolina ♡

[colemanpolandinterviews]

InStyle Magazine 2020

Aktorka rozmawia ze współzałożycielką Black Lives Matter, Patrisse Cullors o aktywizmie, lęku i tym, dlaczego jej nastoletnia siostrzenica daje jej nadzieję.

Po raz pierwszy spotkałam Zendayę w 2016 roku, kiedy byłyśmy w kolejce czekając na Instagrammable moment na rozdaniu nagród. Kiedy patrzyłam, jak przebija się przez rekwizyt, który mieli w fotobudce pamiętam, że automatycznie byłam dumna z zawziętości i radości tej czarnej dziewczyny. Była taka obecna i odważna. Niedawno ponownie połączyłyśmy się podczas narodowego buntu przeciwko policyjnemu terrorowi, kiedy zaprosiła mnie do przejęcia jej Instagrama. W naszej pierwszej rozmowie dała jasno do zrozumienia, że ​​chce, aby ludzie słyszeli to ode mnie bezpośrednio. Chciała, aby miliony jej wyznawców zrozumiało ten ruch. Szczerze mówiąc byłam zaszczycona i wdzięczna za jej hojność. To, czego nauczyłam się o Zendayi w tym krótkim czasie to to, że zawsze walczy z najbardziej wrażliwymi i nie udaje, że jest kimś, kim nie jest. Podczas naszego godzinnego wywiadu nieustannie przypominała mi, że najpierw postrzega siebie jako twórcę. Pomysł, by zostać nazwanym aktywistką wydawał się zbyt duży, ponieważ nie lekceważy tego. Zendaya to rodzaj uziemienia, do jakiego chciałbyś zaprosić wszystkich swoich przyjaciół. Jest szczera i konkretna w tym, co uważa za ważne i konieczne dla wszystkich czarnych. Wywiera taki wpływ na świat dla tak wielu ludzi - w szczególności dla młodych ludzi - ponieważ jest liderem z wrażliwością i przejrzystością, pokazując się bez skrępowania jako “pełna ja”.

PATRISSE CULLORS: Moje pierwsze pytanie do ciebie brzmi: Jak się masz? Tak wiele się wydarzyło, między COVID-19, a powstaniami. Dużo też pracowałaś.

ZENDAYA: Naprawdę nie wiem, jak sobie radzę. To było co najmniej kilka interesujących miesięcy. Starałam się być nie tylko pozytywna, ale i wdzięczna. Jestem wdzięczna za moje zdrowie i za to, że mogę bezpiecznie poddać się kwarantannie. Wiem, że gdy to się skończy będę miała pieniądze, ale wielu ludzi tak nie ma. Więc za każdym razem, gdy zaczynam narzekać po prostu przestaję.

PC: Myślę, że wielu z nas też tak się czuło.

Z: Trudno było pozostać kreatywnym i zmotywowanym [w tym czasie], ponieważ jest tak wiele rzeczy, które mogą cię emocjonalnie zgiąć. A potem oczywiście wszystko, co się wydarzyło [po śmierci George'a Floyda], było niszczycielskie. Nie wiedziałam, co mogę zrobić, żeby pomóc. I wtedy właśnie sięgnęłam do ludzi takich jak ty. Bo pod koniec dnia, jestem tylko aktorką, wiesz? I nie udaję, że jestem kimś innym. Jeśli czegoś nie wiem, to pytam ludzi, którzy są na pierwszej linii frontu, wykonujących tę pracę. Jestem na trybunach, nie na boisku. Więc zawsze myślę, "Jak mogę cię dopingować i być częścią czegoś większego niż ja?"

https://www.instyle.com

PC: Jako ktoś, kto jest w tej branży i naprawdę stara się dowiedzieć, co jest możliwe i co jest potrzebne, kocham to. Z czym czujesz się teraz najbardziej optymistycznie?

Z: Myślę, że to jest dla mnie nowy rozdział. Wiele osób uczy się, jak być kreatywnym w tym czasie i jak skakać robiąc to bezpiecznie na kwarantannie. Interesujące było doświadczenie tego z moim filmem “Malcolm & Marie” i jestem z tego naprawdę dumna. Mam też tak wiele pięknych projektów, na które nie mogę się doczekać. Kiedy świat będzie mógł je zobaczyć, nie wiem. Ale to właśnie teraz nadszedł czas, aby stać się jeszcze bardziej innowacyjnym i dowiedzieć się, jak będziemy istnieć w tej branży z tym nowym światem.

PC: To wszystko co możemy zrobić, szczerze mówiąc. Wiem, że jest wiele osób, które nauczyły się gotować na kwarantannie. Czy nauczyłaś się czegoś nowego?

Z: Malowałam przez tydzień, a potem przez tydzień próbowałam ćwiczyć, ale na obu bardzo szybko się wypaliłam. Kupiłam jednak fortepian próbując nauczyć się grać. Do tej pory nauczyłam się jednej piosenki. To piosenka, którą napisałam, a są to tylko trzy akordy, więc nie jest to tak ekscytujące, ale mogę ją zagrać. 

https://www.instyle.com

PC: Och, to chyba uzależnienie! Oglądałaś lub słuchałaś czegoś konkretnego?

Z: Uwielbiam całkiem sporo utworów na nowym albumie Chloe x Halle, Ungodly Hour. Te panie są niesamowite. Obiłam się też o wiele programów telewizyjnych. Obejrzałabym sezon w jeden dzień. Nie będę miała nic do oglądania! Ale chciałam pozostać w szczęśliwym nastroju, więc obejrzałam też wiele filmów animowanych i zabawnych komplikacji upadających ludzi na YouTube. 

PC: Kto lub co najbardziej Cię teraz inspiruje?

Z: Cóż, tak naprawdę jesteś jedną z tych osób, które mnie inspirują. Nie potrafię sobie wyobrazić ogromnej presji, jaką odczuwasz. Nosisz ją z takim wdziękiem. Zawsze masz uśmiech na twarzy. Gdybym była w połowie tego stresu emocjonalnego, nikt by się o mnie nie dowiedział. Więc ta odwaga i bezinteresowność, podziwiam. Czasami inspirują mnie też chwile, jak dobra rozmowa z babcią. Na kwarantannie musisz trzymać się słodkich, małych rzeczy.

PC: Otworzyłyśmy się na niepokój i myślę, że to ważne, aby podzielić się tym, jak sobie z tym radzimy. Jak sobie radzisz ze stresem w tych czasach?

Z: Mój niepokój zaczął się, kiedy byłam młodsza i musiałam zdać test w szkole. Pamiętam jak spanikowałam, a mój nauczyciel musiał wyprowadzić mnie z sali i powiedzieć: "Uspokój się, oddychaj głęboko." Nie sądzę, żeby coś takiego się powtórzyło, dopóki nie skończyłam 16 lat, kiedy pracowałam i pojawił się projekt, który odrzuciłam. To był mój pierwszy raz, kiedy miałam do czynienia z internetem i było mi niedobrze. Usunęłam wszystko i zostałam w swoim pokoju. Występy na żywo naprawdę mnie niepokoiły. Myślę, że wiele z tego wynika z presji, jaką na siebie wywarłam chcąc zrobić wszystko, co w mojej mocy i nie popełnić błędu. Zdecydowanie nie mam tego jeszcze pod kontrolą. Nie mam klucza, więc jeśli ktoś ma, daj mi znać! Uważam, że mówienie o tym jest pomocne, a to może często oznaczać dzwonienie do mojej mamy w środku nocy. Czasami każę jej spać przy telefonie jak cholerne dziecko.

https://www.instyle.com

PC: Kończysz 24 lata we wrześniu. Czy kiedykolwiek byłaś jak 24-latek?

Z: Oczywiście nie miałam typowego doświadczenia w liceum i college'u i nie mogłam robić takich rzeczy jak bal maturalny. I, wiesz, mogłabym być z tego powodu smutna. Ale wiele dzieci nie spełniło swoich marzeń w wieku 12 lat. Więc mam dużo szczęścia w wielu aspektach. Staram się nie mówić: "Nie miałam normalnego życia", bo to jest moje normalne życie. To wszystko, co kiedykolwiek znałam i jestem wdzięczna, że mam wspaniały system wsparcia i że nie jestem zbyt oderwana od rzeczywistości. Lubię tak przynajmniej myśleć. Jest jednak odpowiedzialność, która jest dla mnie inna. Muszę myśleć o rzeczach, o których przeciętny 24-latek nie myślałby. I wiele osób patrzy, więc niekoniecznie mogę popełniać tego samego rodzaju błędy, które ludzie popełniają po dwudziestce i po prostu o tym zapominać. Więc teraz staram się nauczyć, jak nie bać się popełniać tych błędów.

PC: Myślę, że kwarantanna, szczególnie dla twórców zmusiła nas wszystkich do innego myślenia o naszej pracy. Jak to było robić zdjęcia do “Malcolm & Marie” w tym czasie?

Z: To było niesamowite przeżycie. Często rozmawiałam z Samem [Levinsonem, twórcą “Euforii”] podczas kwarantanny. Czasami po prostu dzwonił, żeby rozmawiać o życiu. I w końcu powiedziałam mu, "Muszę zrobić coś kreatywnego". Więc odbijaliśmy pomysły tam i z powrotem, a potem on zaczął pisać. Sam skontaktował się z Johnem Davidem [Waszyngtonem] o chęci uczestniczenia w projekcie, więc postawiliśmy na własne pieniądze i sami je złożyliśmy. Nasza ekipa była bardzo małą grupą ludzi, którzy również są z “Euforii”. A rzeczą numer jeden było bezpieczeństwo. Wszyscy musieli przejść kwarantannę i zostać poddani testom, aby być w izolacji. Stworzyliśmy własną małą bańkę i upewniliśmy się, że gdy już tam będziemy, nie będziemy mogli odejść. Mogliśmy razem ćwiczyć i ćwiczyć - to było jak sztuka. Zrobiłam własne włosy i makijaż i ubrałam się we własne ubrania. A potem kręciliśmy w czerni i bieli na taśmie, więc zobaczymy, jak to się skończy. Myślę, że udało nam się stworzyć coś naprawdę wyjątkowego. I jestem wdzięczna, że nauczyliśmy się to robić na własną rękę.

https://www.instyle.com

PC: Skoro filmowanie “Euforii” jest opóźnione, to czy brakuje ci twojej postaci, Rue? Co sądzisz o tym, że ta część twojego życia jest wstrzymana?

Z: Tęsknię za Rue. Pod wieloma względami przypomina moją młodszą siostrę. A powrót do tej postaci jest dla mnie bazą domową. Napisano piękny drugi sezon, ale aby zrobić to tak, jak chcemy, musimy poczekać, aż będzie bezpieczniej. Jest pomysł, aby zrobić kilka odcinków brydżowych, które można bezpiecznie nakręcić, ale niekoniecznie będą częścią sezonu 2. Miejmy nadzieję, że będziemy w stanie to zrobić w nadchodzących miesiącach. Nie mogę się doczekać.

PC: Również jestem podekscytowana twoim nadchodzącym filmem “Dune”. Właśnie widziałam zwiastun, wyglądasz groźnie.

Z: “Dune” jest niesamowite. Nie odegrałam tam dużej roli, więc kiedy oglądałam zwiastun, pomyślałam, "O mój Boże!" Zadzwoniłam do Timothée [Chalamet, który w nim występuje] i powiedziałam, "Stary! Powinieneś być dumny." To wielka sprawa być nawet małą częścią czegoś z taką masywną obsadą. Uwielbiam też rzeczy z science fiction. Fajnie jest uciec w inny świat.

PC: Zostałaś ostatnio zaproszona na członka komitetu wyborczego Akademii Oscarów, prawda? Spędziliśmy prawie trzy lata z #OscarsSoWhite, więc myślę, że to bardzo dobrze, że ponownie oceniają, kto jest reprezentowany, a kto ma głosować.

Z: Tak! To się stało, gdy pracowaliśmy nad “Malcom & Marie”. John David, [producent] Ashley Levinson i ja, wszyscy dostaliśmy wiadomości. Pomyśleliśmy, "Oscary! To wielka sprawa!" Więc zobaczymy jak to wszystko działa.

https://www.instyle.com

PC: Musimy porozmawiać o modzie, bo nosiłaś niesamowite ubrania do tej sesji zdjęciowej. Miałaś też wokół siebie całą czarną ekipę. Czy to był pierwszy raz, kiedy tego doświadczyłaś?

Z: Zawsze miałam czarną stylistkę, czarnego fryzjera i wizażystkę. Ale mogliśmy też pracować z dwoma utalentowanymi młodymi czarnymi fotografami na tej sesji. Jesteśmy właściwie w tym samym wieku, więc fajnie było być z moimi rówieśnikami i mieć okazję pokazać, co potrafimy. Jest też tak wielu czarnych projektantów, o których ludzie nie wiedzą, więc posiadanie okazji, by być w InStyle i zdobyć miłość, na którą zasługują jest naprawdę wyjątkowe. Mam nadzieję, że ludzie powiedzą: "Oh, podoba mi się ta sukienka!" A potem pójdą ich wspierać.

PC: Chcę cię zapytać o twój aktywizm. Co chcesz powiedzieć młodym ludziom, którzy patrzą na ciebie w tej chwili Black Lives Matter? Co jest dla ciebie ważne?

Z: Zawsze wahałam się czy użyć słowa "aktywista" dla siebie. To jest styl życia. To jest wybór każdego dnia, aby wykonywać pracę i poświęcać swoje życie dla sprawy. A ja nie czuję, że zasługuję na ten tytuł. Jest wiele słów, które lepiej opisują to, co robię. Jestem aktorką, ale jestem też tylko osobą, która ma serce i chce robić to, co właściwe. Zależy mi na człowieku, więc tym razem bardzo trudno mi o tym mówić. To jest bolesne. Pamiętam, kiedy byłam z tatą w Atlancie kręcąc pierwszy film o Spider-Manie. Mniej więcej wtedy, gdy doszło do zabójstwa Philando Castilla i Altona Sterlinga. Byłam bardzo poruszona i pamiętam, że myślałam o moim ojcu, który w tym czasie zbierał jedzenie. Zaczęłam się martwić i zapytałam go "W porządku?" Nie chciałam, żeby wychodził i cokolwiek robił. Ale mój tata jest 65-letnim Murzynem. Jest na tej planecie od dawna, więc wie, co wie. Ale wciąż miałam ten strach i to mnie przerażało.

https://www.instyle.com

PC: Zawsze szczerze mówiłaś o tym jak się czujesz, co naprawdę miało znaczenie dla twoich fanów. Kiedy przejęłam twój Instagram to było niesamowite obserwować jak ludzie wchodzą w interakcje i zadają pytania. Było to dla mnie wielką nadzieją, ponieważ pojawiło się tak wiele nowych głosów i nowych połączeń, a my potrzebujemy tego właśnie teraz.

Z: Ważne dla mnie jest, aby nie porzucać całkowicie nadziei i wiary w ludzkość. Wielu młodych ludzi ma wrażenie, że system nigdy dla nich nie pracował, więc po co mieliby się w ogóle przejmować? Jeśli jest coś pozytywnego, co wyszło z tego czasu to jest to to, że ja też czuję odrobinę nadziei. Dzieją się zmiany. Jestem tak zainspirowana przez moich rówieśników i ich zaangażowanie. Moja siostrzenica idzie do liceum, a kiedy widzę jej posty na Instagramie i rzeczy, o których mówi, to jest to naprawdę wyjątkowe. Ona ma tylko 15 lat, a my możemy rozmawiać o tym, co się dzieje. Widać więc wyraźnie, że w młodości jest nadzieja. To sprawia, że chcę to kontynuować. I bardziej niż cokolwiek innego chcę tylko powiedzieć ludziom, że twój głos ma znaczenie. Małe rzeczy mają znaczenie. Używaj swoich emocji. Czasami uważa się je za słabość, ale w tym czasie są bardzo silne.

Źródło: INSTYLE

Twitter: @InfoZendaya

/Daya ♡