Είναι πολλά πράγματα που δεν γνωρίζετε για μένα, και ούτε θα τα μάθετε ποτέ. Επιλέγω πάντα εγώ ο ίδιος τι θα γράψω, τι θα αναφέρω. Κάποια στιγμή θα κινηθώ νομικά απέναντι στην “οικογένεια” μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν πιστεύω στο νόμο, δεν πιστεύω στην δικαιοσύνη. Και είναι γνωστό. Και πολλές φορές έχω πάρει τον νόμο στα χέρια μου. Κάποια στιγμή με ρώτησαν πως «έχω γίνει έτσι;»Τα τέρατα είπαν σε εμένα τέρας. Δεν θα επεκταθώ. Το μίσος και ο πόνος υπήρχαν σχεδόν πάντα. Κι αν κάποιος με χτυπούσε, τον χτυπούσα X10. Είναι αρκετά σκληρό όταν μεγαλώνεις μόνος. Είναι αρκετά απάνθρωπο να μην έχεις δικό σου άνθρωπο. Δεν μπορώ να αλλάξω, και ούτε θέλω να αλλάξω. Δεν εμπιστεύομαι. Το τέρας μέσα μου πάντα θα υπάρχει. Γι’ αυτό προσέχω, με προσέχω. Έχω θεωρηθεί επικίνδυνος, και όντως είμαι, μπορώ να γίνω. Το κενό που νιώθω, το νιώθω αρκετά χρόνια. Κι αν υπάρχουν φορές που ξεφεύγω από τα σκοτάδια μου, είναι γιατί με “εκβιάζω” ή “παίζω” με το μυαλό μου.
«Η δημιουργώ ή πεθαίνω».
Δεν ξέρω αν φτιάχτηκα για να δημιουργώ, μα ξέρω πως στα σίγουρα φτιάχτηκα για να καταστρέφω.
Κι αυτό ήταν, είναι μια μορφή τέχνης. Ίσως τέχνης αυτοκαταστροφής.
Δεν είμαι δολοφόνος ή ίσως και να έγινα. Δολοφονώντας εμένα πρώτα ή με σκότωσαν.
Αν το παιδί πάει δικαστικός την οικογένεια του. Τότε οι γονείς έχουν αποτύχει.
Θα γαμήσω, όσους με γαμήσαν.
-Δαιμεώδης
