“sonra zaman durdu. Saat akmaya devam ederken öylesine birden bire zaman duruverdi benim için. Kafamda bir hayat inşa ettim, önce bir sessizlik hayal ettim, ne güzel dedim. Sonra senin konuşmadığın bir sessizlik hayal ettim, inanırmısın bilmem gürültüden duramadım. Susuşunun yarattığı gürültü, tahmin edilebilir seviyede değildi, dudakların birbirine değiyor, ağızın kapanıyor, hayal etsene sen bir daha benimle konuşmuyorsun… Başın çevrildikçe dudakların aralanıyor, adımların başka hayatlar da, ağzından çıkar her bir kelime başkasına. Yüzüm bana döndükçe dudakların kapanıyor. Sen bana baktıkça Susuyorsun, gün geliyor bana bakmıyorsun. Kafamın içinde inşa ettiğim şehri hatırlıyormusun, gözlerinin önünde inşa ettim bu şehiri, duymasanda konuşmasanda görüyorsun, değil mi? Hem, bir şehiri nasıl duyabilirsin ki? Sen bir şehirle nasıl konuşabilirsin? Bak, gözlerin apaçık, ellerin kulaklarında. Gözlerini ne kapatacak? Cevap basit, ama sen göz kapaklarını kullanmıyorsun. Çünkü görmek istiyorsun. Bakıyorsun, binalar yok, hiç olmadığı kadar. Denizler, gökyüzleri, birden fazla gökyüzü… Çok yürüyoruz diye kaldırımlar bol bol, her yerde domates ağaçları, sana döndüğümü hayal ediyorsun, diyorum ki "domatesler Ağaçtamı yetişir?” Gülüyorsun, dudakların aralanıyor. Ama bu konuşmana yeter mi? Aralanan her dudaktan bir sözcük çıkar mı? Çıkmıyor, konuşmuyorsun. Konuşmassın da. Sen gidersin, bu şehir yıkılır. Problem değil, bırak bu şehir yıkılsın, domatesler ağaçlardan düşsün, üstüne basıp geç. Kaldırıarda taş kalmasın. Denizler buharlaşıp uçsun, yok olsun. Gökyüzleri… Bir sürü gökyüzü kalboluversin kafamın içinden. Tereddüt mü ettin, ellerin mi titredi, yık bu şehri. Şimdi, tam şu an. Hiç bir şey yapmana bile gerek yok, bir gün bu şehri yıkmak istersen hiçbir şey yapmayarak yapacaksın bunu. Senin susuşların denizleri buharlaştıracak, elini uzatamayışların yıkacak domates ağaçlarını. Bu şehrin yıkılmasını mı istiyorsun? Sessiz olacaksın o zaman, ama eğer burda kalmak istiyorsan kelimelerin olacak. Bir şehir düşün, evlere girmek için anahtarlara ihtiyacın yok. Sen benim hayatıma da anahtarla girmedin ki zaten. Bir şehir düşün, sen konuşursan bütün kapılar açılacak. Bir şehir düşün, işte orası bizim şehrimiz.“
origamiaround
ellievsbear
kaledo-art
prguitarman
dededos
izzy806
turnnoffyourmind
vaporwave
