diamona

♦　سني　♦

[diamona]

Hindi pwedeng sunod-sunod ang saya dahil magsusunod-sunod din ang lungkot.

Panood na lang ang medyo nakakapagpasaya sa akin. Yung mga random na medyo matatawa ka. Wala pa rin akong gawain na talagang sumasaya ako. Gusto ko sana yung saya na hanggang buong katawan ko at kaluluwa ay masaya rin.

Ilang milyon ko pa kaya sasabihing “Pagod na ako” tsaka ako susuko na talaga?

Bakit ba palagi na lang akong nagkakamali? Nakakapagod mag-sorry. Nakakapagod mag-explain.

Sana ‘wag na nilang dagdagan pa ang mga gawain ko. Sana hindi na nila ipagawa sa akin ang mga bagay na sa kanila naman nakatoka at sila naman talaga ang makikinabang sa huli. Sana patas ang bigayan ng trabaho.

Pagod na ako.

Sobrang nauubos na ako. 

Ano na ba ngayon ang magpapasaya sa akin? 

Sana pwede akong lumayo.

[diamona]

.

Feeling overwhelmed na naman ako. Para akong lobo na hinihipan at unti-unti ay napupuno at sa huli ay bigla na lang puputok. Napakarami kong dapat ginagawa pero hindi ko pa rin ginagawa. Sipag-sipagan ako kapag nasa trabaho pero kapag naman nasa bahay na ay buhay hayahay naman. Hindi pwede yung ganun dahil maraming gawain at lahat ay importante. Sa totoo lang ay nakakasakal na. I’m trying my best to do my work properly pero kasi parang wala akong nakikitang magandang rason para maging masaya habang ginagawa ito.

Palagi ko na lang naiisip na baka mag-fail ako at madisappoint ko sila. Ayoko ng ganito. Bakit ba napaka-people pleaser ko? Ayoko ng ganito.

I act like I don’t care kapag nasa bahay ako. Ayokong bumangon at gawin ang mga bagay na dapat ay sinisimulan at ginagawa ko na dahil importanteng mga gawain ito at nauubusan na ako ng oras para gawin ito. Kailangan ko nang maghabol ng oras. Pero isa pa kasing nakikita kong dahilan kung bakit ako nagkakaganito ay dahil sa parang walang nangyayari sa buhay ko. Walang bagong nangyayari, paulit-ulit na lang. Gusto ko naman umalis at huminga, magliwaliw at ipasyal ang sarili ko pero hindi pwede. 

Hindi pwede dahil una wala akong pera, hindi na ako nakakapag-ipon o hindi na ako nakakapagtira para sa sarili ko. Wala naman akong sinisisi tungkol dito dahil responsibilidad ko ang dahilan din kung bakit hindi ko na natitirhan ang sarili ko. Pangalawa ay hindi pwede kasi mag-isa lang ako at Muslim ako. Hindi ako pwedeng basta-basta na lang out of nowhere ay mamamasyal ako mag-isa tapos mag-isa lang ako. Pangatlo at huling pinakarason kung bakit hindi pwede ay dahil takot ako. Hindi ko alam kung kailan ako magiging handang harapin ang takot ko. Alam kong kailangan ko ng pahinga kaya dapat lang na ibigay ko ito sa sarili ko pero wala akong magawa dahil nakatali na ako sa takot ko.

Hanggang kailan ko pa ba tititigan ang sarili kong nakagapos sa posas na ginawa ko?

Palayain na natin ang sarili natin.

Maawa ka.

Payakap naman.

[diamona]

Try nating maging positibo ulit.🌼

[diamona]

Letter on a grocery receipt.

[diamona]

04132020

FB NOTE

FB note

[diamona]

𝓖𝓾𝓼𝓽𝓸 𝓴𝓸 𝓷𝓪 𝓵𝓪𝓷𝓰 𝓼𝓪𝓷𝓪 𝓽𝓪𝓵𝓪𝓰𝓪𝓷𝓰 𝓫𝓾𝓶𝓲𝓽𝓪𝔀.

[diamona]

Sakaling magkatotoo nga ang pangarap kong magkaroon ng cafe ay papangalanan ko itong SAYA at sana makapunta ka.

[diamona]

Nandito na ako sa sukdulan.

Dito kung saan suko na ako. Tanggap ko na ang pagkatalo.

Naiintindihan ko nang minsan ay hindi maiiwasang kailnganin ang pagbitaw.

Mahal kita. Mahal ko siya.

Pero mahal niyo ba talaga ako?

Oo, may mga sakripisyo kayong ginawa pero talaga bang kailangang isakripisyo ko rin kayo?

Bakit ba ako ang naiipit sa inyo?

Kung ayaw niyo na bitaw na. 

‘Wag niyo ako bigyan ng mga pahabol na dahilan.

HIndi pwedeng dahil mahal niyo ako ay hindi kayo makabitaw.

Ako pa may kasalanan?

Dahil sa akin hindi pwede?

Napapagod na akong makinig sa inyo.

Bakit hindi kayo ang mag-usap ng matino?

Ayoko na. Bahala na kayo.

[diamona]

Which mask should I wear tomorrow?

mask

[diamona]

Umaga pa lang pero pagod na ako.

Mahirap kapag ang mga tao sa paligid mo ay hindi mo makausap ng maayos. Kung sino pa ang bata at hindi pa alam kung ano talaga ang nangyayari ang siyang matapang at pakiramdam ay may pribilehiyo.

Ang aga-agang natutulilig ang tainga ko. Salamat sa mga kapatid ko. Nakakatuwa ang bonding namin. Nakakatuwang kausapin dahil kapag sinabi mong bilisan ay mas lalo pang binagalan. Tapos kapag sinabi mo ulit ay magagalit na. Ayaw napagsasabihan dahil narinig na raw niya kaya tama na. Narinig nga niya pero hindi naman niya ginagawa.

Nakakapagod maging panganay. Ayoko ng ganito. Wala rin namang nagtuturo sa akin kung paano maging panganay. Kung sa school sana naituro rin kung paano maging panganay sa mga kapwa demonyong kapatid. 

Hinihitay ko pa silang maging mature. Ang tanong lang ay kung darating pa ba ang panahong iyon? Yung makakausap ko sila sa parehong wavelength ng matagal at walang sigawang nagaganap. Alam kong may mga pinagdadaanan rin sila dahil pinagdaaanan ko rin naman naman yung pero kasi paano ako makakatulong kung hindi nila ako pakikinggan? Paano ko pa sila magaguide kung hindi naman nila siniseryoso ang mga sinasabi ko? 

Nakakapagod na pero walang ibang pagpipilian kundi ang magpatuloy. Labann lang.

Yakap kita.

[diamona]

Anong silbi ng pakpak kung hindi ka lumilipad?

Oras ang pakpak ko ngayon. Kailangang gamitin ko ito ngayon pa lang dahil habang tumatagal ay nauubos ang mga balahibo nito. Hindi pwedeng nasasayang ang bawat hibla nito.

Pangarap kong mapasalamatan din ako ng sarili ko sa hinaharap. Dahil sa ngayon ang mga nagagawa ng sarili ko pa lamang ay ang humingi ng tawad ng paulit-ulit. Hindi pwedeng paghingi lang ng tawad ang gawin ko. Lalo na at sa hinaharap ay hindi na ako mag-isa. Kailangan paghandaan ko rin kung ano ang mga sasabihin sa akin ng mga makakasama ko sa hinaharap. Matutuwa ba sila sa akin ngayon o madidismaya?

Hindi pwedeng tumigil. Kailangang kumilos dahil marami ang nakadepende sa akin. Hindi pwedeng mawalan ng pag-asa dahil ang Allah (swt) ay palaging nagpapaalala na nariyan lamang siya sa likod at nakaalalay.

Kaya natin ‘to.

Yakap kita.

[diamona]

Nasa punto ako ng buhay ko kung saan hindi ko alam kung ano ang uunahin. Nagsasabay-sabay at nagsusunod-sunod ang lahat ng mga bagay at pangyayari. Kailangan nung isa ng atensiyon ko pero kailngan din nung dalawa, tatlo, apat, lima at ng mahaba pang listahan nila. Nandito ako sa puntong nasa gitna ako ng sigurado at hindi sigurado. Nalilito ako. Alam ko ang dapat gawin pero hindi ko rin alam paano gagawin. Ano yun? Paano na nga ulit yun? May mga bagay/tao akong hindi na dapat iniisip. Wala na dapat akong pakialam. Hindi naman talaga nakakatulong kung pagtutuunan ko pa ng pansin.  Pero sa ngayon ang pinakasigurado akong dapat gawin ay ang kumilos. Gawin isa-isa ang mga bagay. Bigyan ng atensiyon isa-isa. Unti-unti ay matatapos din sila lahat. At unti-unti ay hindi ko na sila po-problemahin pa ulit. Kailangan lang ay kumilos kahit na nakakatamad. Kahit na parang wala namang nangyayari. Kahit na parang walang-katapuasn.

Kumapit tayo. Hindi tayo pwedeng mawalan ng pag-asa. Manatiling mabuti at nakangiti. Ang lahat ay magiging maayos sa pahintulot ng Allah (swt). Yakap kita.

[diamona]

Ano na. Sobrang busog na ba sa gawain? Ayaw na? Suko na? Ay aba galaw-galaw. Hindi pwede sa may pangarap ang tatamad-tamad!

[diamona]

Unlike other girls, my ideal man is nothing like my father.

[diamona]

Andami-daming tumatakbo sa isip ko. Halo-halo na sila at hindi ko alam kung ano na ba talaga ang uunahin ko. Alin ba talaga ang importante at kailangan ang atensiyon ko ngayon, mamaya o bukas? Ganito na siguro talaga kapag dumarami na ang role mo. Mahirap ding maging anak kapatid, kaibigan, guro, katrabaho, kamag-anak, kapwa tao at tao at the same time. Pero kahit mahirap ay nakakatuwang buhay pa rin tayo. HIndi naman sa nakamamatay ang lahat ng ito pero parang ganun ang pakiramdam kapag hinahanapan ka nila ng atensiyon ng sabay-sabay.

Hindi naman tayo robot para maproseso lahat-lahat at mabigyan ng tugon din kaagad ang bawat role na ito. Pero unti-unti at sa siguradong paraan ay kikilos tayo para sa abot ng makakaya ay magampanan ang mga role na ito. Maniwala ka. Kaya natin ‘to. Kasama mo ako. 

Yakap kita.

[diamona]

Huwag tayong makakalimot magpahinga dahil hindi tayo robot.

hinga

[diamona]

Paano tayo uusad kung tamad tayo?

tamad