didra

[didrra]

izindeyiz...

[didrra]

dudakların jilet gibiydi öptükçe kanamak isterdim

[didrra]

beni sevgin öldürsün istemiyorum, aslında bunu yapabileceğine inanmıyorum.

[didrra]

Mey, mayhoş bir şarabın hissettirdiği kadarmış meğer, acısını bırakırmış damarlarımda. Düğümlenirmiş birkaç yudum boğazımda. Zincir vurmuşlar sanki, hapsetmişler düşüncelerimi. En keskin bardaklara koyulmuş şaraplar. Haykırmak yük olmuş bedenime. Canımı yakan kesikler, mezar olmuş her bir kelimeme.

[didrra]

YOK OLAN MEY

su misali rengi yok,

Gül misali dengi yok.

Öyle naif ki sözleri,

Öyle yakıcı ki gözleri.

Gözleri yakarken beni,

Sözleri söndürebilecek mi ki bu nefret ateşini?

Dinlemeye cesaret edemiyorum ki o naif sözlerini.

Çünkü korkuyorum, yine yakarsa gözleri.

Ya söndüremezse o nefret ateşini?

Ben onun ateşinde kül olurken,

Gözyaşları söndürür mü ki o ateşi?

Ya harlarsa solukları içimdeki meyi,

Gözyaşları yok eder mi düşünceleri?

Her bir gözyaşı öldürür mü bedenimi?..

[didrra]

ÖLÜ RUH

Ruhumun bir parçasıydı sanki,

Bir diğer yarımdı kendisi.

Aşk acısı gibiydi gidişi,

İyileşmek gibiydi gözlerinin rengi.

İyileşmem için tek bakışı yeterliydi.

İstemedi,

Onunla yaşayıp onunla ölmemi...

Yine de haykırıyor kalbim,

Sessizliğinde yankılanıyor bitişlerim.

Esip geçti irislerimden,

Kırılan gözyaşlarım düşman oldu

Aşkla bakan gözlere

Korkar oldu camlardan,

Kırgınlığını yüzüne vuran parçalardan.

[didrra]

CAM İRİS

sesi çıkamayan çığlıklar,

akamayan yaşlar...

o kişiyi duygusuz, kalpsiz mi yapar?

duygu denen şey görünür mü dışardan?

anlatabilir mi gözleri yaşadıklarını,

kim anlar ki sessiz çığlıklarını?

hep bir beklentiyle açar gözlerini,

görsün ister cam gibi parçalanmış irislerini.

düşüncelerinin kör ettiğini göstermek ister.

kendi boğazına sardığı ellerini çözemez,

en azından ölürken baksın ister gözlerine.

henüz ölmeden,

duysun ister sessiz çığlıklarını.

[didrra]

[didrra]

SANIRIM ÖLÜYORUM

Sanırım ölüyorum...

İyileştirebilecek misin beni?

En önemlisi, istiyor musun iyileşmemi?

Biliyor musun, üzülmüyorum öldüğüme,

Ama üzüyor beni sevmemen, ben ölürken bana "seni seviyorum" dememen.

Sanırım ölüyorum.

Kalbim aşkınla yanarken neden soğuyor tenim; ısıtır mısın tenimi?

Lütfen söndürme ateşimi, sanırım ölüyorum...

Ama seni çok seviyorum.

Ölüyorum sevgilim, seni özlemeye gidiyorum.

[didrra]

"elimi tutmanın seni korkutmamasını çok isterdim."

[didrra]

her kadının saçları saklar anılarını.

gömer derinlere… aklına geldikçe kadının eli gider saçlarına.

sevdiğini saçlarıyla gösterir;

üzüntüsünü, kırgınlığını sadece saçları iyileştirir.

ve bir an gelir bazen…

duygularının katili gelir aklına.

anlık bir sinirdir sadece,

ama içinde tutamaz daha fazla

saçları birer birer yere düşer.

anılar kaybolur,

ve zamanla unutulur.

[didrra]

Henüz Ölmeden

ben bir hastalığın başlangıcında,

hayatın sonundayım.

bir tanem, yapamadım...

bize mutlu bir son yazamadım, affet.

“ölüm aşkı bitirmez,” derler.

sen bitir sevgilim.

biri ölür,

sonsuz bir döngüde yaşatır aşkını.

geride kalan...

geride kalan kaybolur bir düşünce bulutunun içinde.

bir bir öldürür düşlerini,

her biri için senin adına

bir mezar kazar, henüz ölmeden gömer kalbinin derinlerine

[didrra]

Kapattı gözlerini, sustu, dinledi yağmurun derin sessizliğini.

Yüzünü ıslatan her bir damla, ölümü oldu gözlerinin.

Yavaşça açıldı gözleri, göremediği gökyüzüne baktı bir süre.

Düşleri daldı gökyüzünden düşen bir yağmur damlasına.

Konuşmadı, bir kez olsun sesini çıkartmadı.

Bedeni savrulup durdu yabancı gözlerin içinde.

Gerçekleşmeyecek düşler sardı bedenini.

Nasıl bir şeydi hissetmek, nasıl bir duyguydu deniz kenarında otururken dalgaları seyretmek,

sevdiğinin gözlerine bakıp iç çekmek.

[enesbdr]

#postlarım

[didrra]

Aklıma geliyorsun, çat kapı ,sorgulmadan.

Bazen mutlu ediyor beni bazense korkutuyor o merak duygusu, merak ediyorum seni.

Haber alabilecek miyim ki?

İşte o korkutuyor beni: ölümün...

Kör olmak istiyorum bazen sırf ölümünü görmemek için, hatta düşünmek, kelimelere dökmek dahi istemiyorum bazen,

fakat işte o gün yaşananlar...

Biliyorum korkuyorsun ,biliyorum hala aklında o gün; unutamıyorsun...

Ne desem faydasız, biliyorum.

Sarılmak isterdim o gün, acılarını hafifletmek, ama mümkün değildi ki seni koruyabilmek!

Yapma! Dedim defalarca.

Sanırım haklıydım ilk defa.

O gün ki yaşananlar hala aklında mı acaba?